Η γιορτή της μητέρας πλησιάζει και οι ετοιμασίες που κάνουν κόρες μου είναι πυρετώδεις. Συνωμοτούν, κόβουν, κολλάνε, ζωγραφίζουν. Όλα είναι έκπληξη, δε γνωρίζω τίποτα… Ακόμα κι όταν η Εβίτα με ρωτάει “πώς γράφεται το “ο” στο Χρόνια Πολλά; μαμά” πάλι δε γνωρίζω τίποτα…
Μου ετοιμάζουν δώρα και χαίρομαι, αλλά δεν τα χρειάζομαι. Το ότι είμαι μητέρα είναι δώρο. Το ότι είμαι γυναίκα είναι δώρο. Οι κόρες μου είναι δώρο. Νιώθω ότι εγώ πρέπει να τους κάνω δώρο για να τις ευχαριστήσω, όχι εκείνες σε μένα!
Αν δεν βλέπετε το βίντεο, κάντε κλικ εδώ
Χθες είδα αυτό το καινούργιο βίντεο για τον Chrome, και παρόλο που αναφέρεται σε έναν μπαμπά, συσχετίστηκα απόλυτα. Η κεντρική ιδέα του βίντεο είναι ο λόγος που έχω κι εγώ αυτό το blog. Το ‘χα πει και στο Έθνος, το blog αυτό είναι το δώρο μου στα παιδιά μου. Για να ξέρουν όταν μεγαλώσουν τι έλεγαν, τι έκαναν, τι σκέφτονταν. Για να ξέρουν πόσο σπουδαία παιδιά ήταν. Πάντα με σεβασμό στην προσωπικότητά τους και στην προσωπική τους ζωή. Θέλω μεθαύριο να είναι περήφανες για τον εαυτό τους και περήφανες για το blog της μαμάς τους.
Αισθάνομαι ότι την Κυριακή γιορτάζουμε όλοι. Μαμάδες, μέλλουσες μαμάδες, γυναίκες που δε θα γίνουν ποτέ μαμάδες, μπαμπάδες, παιδιά.
Χρόνια πολλά σε όλους και πάνω από όλα χρόνια πολλά - με αυτό εδώ το blog – στις κόρες μου.
The web is what you make of it.
Pingback: Deconstructing Mummy – Αποδομώντας τη μαμά! | Μαμά...δες Μπαμπά...δες!