Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που η Εβελίνα, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το γραπτό λόγο για να επικοινωνήσει μαζί μου. Ήταν το Δεκέμβριο του 2008 και είχα γράψει φυσικά για αυτό στο blog! Είχα τρελαθεί από τη χαρά μου!
Την Πέμπτη ήταν μια μέρα αντίστοιχης χαράς: Λίγο πριν να επιστρέψουν τα κορίτσια από το σχολείο, πήρα το κινητό στο χέρι για να τσεκάρω τα e-mail μου. Και τι να δω;
Ένα e-mail από την Εβελίνα που το είχε στείλει λίγο νωρίτερα από το σχολείο, από το μάθημα των υπολογιστών! Δεν ήταν το πρώτο e-mail που μου έστελνε (το πρώτο της ήταν στις αρχές Φεβρουαρίου και το έστελνε από την τραπεζαρία). Ήταν όμως το πρώτο που πήρα έτσι ξαφνικά, χωρίς να το περιμένω. Έγραφε: “Τι έχει για φαγητό;” Και είχε του είχε προσθέσει και φωτογραφία που είχε βρει στο Google images.
Την περίμενα στην πόρτα με τεράστιο χαμόγελο. Της είπα: “Απίθανο e-mail!” και εκείνη είπε: “Λοιπόν τι έχει;” (για φαγητό)
Της είπα τι είχαμε, αλλά ότι για το βράδυ θα μπορούσε να μου ζητήσει ό,τι ήθελε. Ήταν σαν να της έδινα το πράσινο φως για να στήσει ένα ολόκληρο σκηνικό. Μέσα στα 5 λεπτά που χρειάστηκαν για να κάνω ένα τηλεφώνημα, άνοιξε εστιατόριο στην κουζίνα μας, με όνομα “Μαμά bar”. Μέχρι και πινακίδα κρέμασε. Τοποθέτησε επίσης πινακίδα με το όνομά μου έξω από την πόρτα του γραφείου μου. Τέλος, έφτιαξε και μενού.
Στην εξωτερική σελίδα του μενού έγραφε “Μαμά bar” και είχε σκεφτεί και tagline: “Γιατί οι μαμάδες ξέρουν καλύτερα”. (Εγώ για να βρω tagline για το blog μου, πέρασαν 2,5 χρόνια.) Μέσα είχε πλούσια ποικιλία από σαλάτες, φαγητά με υλικά που είχαμε σπίτι, ποτά και γλυκά. Στην πίσω σελίδα του μενού σημείωσε το όνομα του υπευθύνου (το δικό μου) και από κάτω: Για να μιλήσετε με τον υπεύθυνο στο γραφείο 52 παρακαλώ.
Η Εβίτα δεν ήθελε και πολύ. “Έπιασε τη μπάλα” και άρχισε να παίζει. Άνοιξε το “Dud bar” (dad bar). Tagline: “Γιατί οι μπαμπάδες είναι οι καλύτεροι μάγειρες”. Έφτιαξε μενού. Ιδιοκτήτης ο μπαμπάς της. Μπορείτε να τον βρείτε στο γραφείο 65. Στο dud bar μπορείτε να βρείτε: Μακαρόνια, Κινέζικο, Μπριζόλα και Πουρέ με κρέας.
Καθώς διάβαζα τα δύο μενού και διασκέδαζα με τη φαντασία και τον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο εστιατορίων γράφτηκε ο επίλογος της ιστορίας:
Η Εβελίνα, βλέποντας τα δύο μενού στα χέρια μου, γύρισε και είπε στην αδελφή της: “Η οικογένεια διχάστηκε αδελφή. Δεν υπάρχει τρόπος να το σώσουμε.”
Εντάξει… Αποσύρομαι στο στο γραφείο μου (νούμερο 52), για να συνέλθω από το γέλιο. Σας περιμένω για καφέ ή ποτό. Κερνάει το Μαμά Bar. Γιατί οι μαμάδες, ξέρουν καλύτερα.






