Είμαι αριστερόχειρας αλλά γράφω, ράβω, κόβω με το ψαλίδι ΄χρησιμοποιώντας το δεξί. Κάνω δηλαδή με το δεξί όσα με πίεσαν να αλλάξω. Στον καιρό μου απαγορευόταν να γράφεις με το αριστερό. Μόνον το «καλό» το χεράκι έπρεπε να χρησιμοποιηθεί. Έτσι λοιπόν όποτε η μαμά μου με έβλεπε να πιάνω κάτι με το αριστερό με διόρθωνε.

Το αν μπλοκάρησε κάτι στον εγκέφαλο, αυτό δεν μπορώ να το πω με απόλυτη σιγουριά. Οι άλλοι θα το βλέπουν αυτό. Το βέβαιο είναι πως δεν αντιδρώ αυτομάτως, αν μου πουν να γυρίσω αριστερά ή δεξιά (και άκουσα κι άλλον της ιδίας περίπτωσης να το παθαίνει), ούτε μπορώ να κατευθύνω με ασφαλείς οδηγίες κάποιον. Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να μου πουν στρίψε ή κοίτα δεξιά και να κάνω το αντίθετο. Πρέπει να το σκεφτώ πρώτα και να έχω τεταμένη την προσοχή μου ώστε να αποφύγω το λάθος. Σκεφτείτε, πόσο βάσανο ήταν αυτό, όταν μάθαινα να οδηγώ και μου έδιναν οδηγίες οι εξεταστές. Ούτε να το θυμάμαι δε θέλω. Πρόσφατα μάλιστα μου έκανε δώρο η κόρη μου μια κούπα ανάγλυφη και θύμωνα που ποτέ δεν έβλεπα την παράσταστη πίνοντας…ώσπου συνειδητοποίησα ότι απευθύνεται σε δεξιόχειρες. Γκρρρρρ…..

Το μόνο θετικό από την πίεση για χρήση του άλλου χεριού είναι ότι μαθαίνεις να χρησιμοποιείς και τα δύο χέρια. (Εγώ ας πούμε χρησιμοποιώ το αριστερό χέρι για να μαζέψω χόρτα αλλά μεταφέρω το μαχαίρι στο δεξί για να κάνω τη λεπτή κίνηση να κόψω τις ρίζες κλπ.) Αυτά.

Άφησε λοιπόν το παιδάκι σου ελεύθερο. Ο εγκέφαλος του γνωρίζει καλύτερα. Και καμιά επίπτωση δεν υπάρχει από την αριστεροχειρία.

Να χαίρεσαι την ωραία σου οικογένεια. Σε χαιρετώ.

Sxedonola.blogspot.com

Να μου τη φιλήσεις 🙂