Σχόλια σε: Lego, Barbie, ροζ-γαλάζιο και ο κόσμος των παιχνιδιών

Από: Elinablog

Elinablog — Thu, 04 Feb 2016 22:05:00 +0000

Σε απάντηση στο Aspa. Είδες? Ο καθένας με το δικό του πόνο. Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό ότι μερικά παιδιά αποθαρρύνονται από το να παίζουν με ορισμένα παιχνίδια, γιατί αν έχεις παιδιά διαφορετικού φύλου τα παιχνίδια τα παίζουν μαζί χωρίς να γίνονται διαχωρισμοί ανάλογα με το φύλο. Είναι κρίμα να γίνονται διαχωρισμοί γιατί υπάρχουν κάποια παιχνίδια, όπως το κουκλόσπιτο και τα κουζινικά, που βοηθάνε πάρα πολύ τα μικρά παιδάκια να αναπτύξουν την ομιλία τους. Φαντάζομαι ότι δύσκολα τέτοια παιχίδια μπαίνουν μέσα σε σπίτι που υπάρχουν μόνο αγόρια. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει αυτό μέχρι τώρα.

Από: Aspa

Aspa — Thu, 04 Feb 2016 21:19:00 +0000

Σε απάντηση στο Elinablog. Σωστό! Έχουν πολλά οφέλη τα αδέλφια διαφορετικού φύλου.

Από: Aspa

Aspa — Thu, 04 Feb 2016 20:23:00 +0000

Σε απάντηση στο Elinablog. Εννοείται ότι συμφωνώ να αφήνουμε το παιδί να ντυθεί ροζ αν είναι το αγαπημένο του χρώμα. Αλλά το πιο σημαντικό, να τα αφήνουμε να παίζουν με τα παιχνίδια της επιλογής τους. Κι εμένα το αγαπημένο μου το κόκκινο! :)

Από: Aspa

Aspa — Thu, 04 Feb 2016 20:17:00 +0000

Σε απάντηση στο Eirini Louizou. Ειρήνη κι εγώ σε ευχαριστώ και περιμένω με ανυπομονησία να διαβάσω τα νεώτερα!

Από: Elinablog

Elinablog — Thu, 04 Feb 2016 09:59:00 +0000

Δεν έχω ξεκάθαρη γνώμη για το θέμα, γιατί μεγαλώνοντας με αδερφό, το ροζ δεν ήταν ποτέ η πρώτη επιλογή των γονιών μου. Το ίδιο κάνω σήμερα κι εγώ προσπαθώ τα ρούχα που τους αγοράζω να μπορούν να φορεθούν και από τους δύο. Οπότε μου έχει μείνει ένα απωθημένο με το ροζ και πολύ άνετα θα τα αγόραζα σήμερα όλα ροζ στην κόρη μου, κάτι που θα της άρεσε κι εκείνης πάρα πολύ. Όπως επίσης μου έχει μείνει απωθημένο με τα φουστάνια, γιατί η μαμά μου ποτέ δε μου τα έπαιρνε αφού δε μπορούσαν να φορεθούν μετά από τον αδερφό μου. Έτσι κι εγώ έχω περάσει περιόδους να φοράω μόνο φορέματα και φούστες και αφήνω την κόρη να φοράει κι εκείνη συχνά στο σχολείο, ενώ δεν είναι το καταλληλότερο ρούχο. Έτσι έχω βγάλει το συμπέρασμα πως είναι ίσως καλύτερα να αφήνουμε – όσο αντέχει η τσέπη μας τις διπλές γκαρνταρόμπες μεταξύ αδερφών διαφορετικού φύλου – τα παιδιά να επιλέγουν μόνα τους αυτό που τους αρέσει κι ας θέλουν να ντυθούν ροζ κουφετάκια από πάνω μέχρι κάτω. Εμένα το αγαπημένο μου χρώμα είναι το γαλάζιο και όλες οι αποχρώσεις του μπλε, αλλά αν μου δώσεις να διαλέξω μπλούζα θα διαλέξω σχεδόν πάντα μια ροζ. Της κόρης το αγαπημένο χρώμα είναι το κόκκινο, αλλά αν της δώσεις να διαλέξει κάτι θα το διαλέξει σε ροζ. Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται αυτό. Σε εμάς ίσως να παίζει και το στερητικό σύνδρομο 🙂

Από: Eirini Louizou

Eirini Louizou — Wed, 03 Feb 2016 21:43:00 +0000

Άσπα μου με αυτό σου το ποστ άγγιξες μια από τις πιο ευαίσθητες χορδές μου. Εμάς αυτός ο διαχωρισμός ανάμεσα σε “κοριτσίστικα” και “αγορίστικα” παιχνίδια κατέληξε να προκαλέσει μεγάλο στρες στη μεγάλη μου κόρη το οποίο αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή…καιρό θέλω να γράψω κι εγώ για αυτό το θέμα. Σε ευχαριστώ για την έμπνευση…είσαι μέσα στο μυαλό μου!

Από: Aspa

Aspa — Wed, 03 Feb 2016 20:58:00 +0000

Σε απάντηση στο Βίκη. Καλησπέρα Βίκη. Με το καλό! Είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος και ελπίζω να παραμείνουμε σε επικοινωνία και να ανταλλάσσουμε εμπειρίες για τις δυναμικές μας κόρες!

Από: Βίκη

Βίκη — Wed, 03 Feb 2016 19:45:00 +0000

Άσπα διαβάζω το blog σου τους τελευταίους μήνες και πραγματικά το βρίσκω πρότυπο blog και παραδειγματικό! Είμαι έγκυος τώρα 6 μηνών και περιμένω κοριτσάκι (το πρώτο μου). Ως μέλλουσα μαμά λοιπόν άρχισα κι εγώ να ανησυχίες για το ροζ! Κι εγώ μεγάλωσα με Barbie και ΒιΒιΒο αν θυμάστε οι πιο μεγάλες αλλά τότε ήταν και πιο απλοποιημένα τα πράγματα νομίζω! Έχω υποσχεθεί ότι Barbie πριγκήπισσα δεν θα της πάρω και ροζ το δωμάτιο δεν θα το κάνω! Ουδέτερα χρώματα όσο είναι δυνατόν, ροζ τόσο όσο γιατί σίγουρα δεν μπορείς να το αποφύγεις και εαν θέλει Barbie τότε να είναι αστροναύτης, εθελόντρια, κτηνίατρος ή ότι αλλο υπάρχει (αν υπάρχει) που να δηλώνει κάτι.