<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Σχόλια σε: Πώς να μιλάμε στα παιδιά μας	</title>
	<atom:link href="https://www.aspaonline.gr/pos-na-milame-sta-paidia-mas/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.aspaonline.gr/pos-na-milame-sta-paidia-mas/</link>
	<description>Blog για μαμάδες: Ιδέες, Δραστηριότητες &#38; Καθημερινές Συμβουλές</description>
	<lastBuildDate>Thu, 08 Jun 2023 04:47:53 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Από: Aspa		</title>
		<link>https://www.aspaonline.gr/pos-na-milame-sta-paidia-mas/#comment-25110</link>

		<dc:creator><![CDATA[Aspa]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 30 Nov 2016 08:37:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.aspaonline.gr/?p=7059#comment-25110</guid>

					<description><![CDATA[Σε απάντηση στο &lt;a href=&quot;https://www.aspaonline.gr/pos-na-milame-sta-paidia-mas/#comment-25109&quot;&gt;Ελίνα&lt;/a&gt;.

Σωστά... Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε με τον εαυτό μας! Αλλά αξίζει η προσπάθεια... ;)]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Σε απάντηση στο <a href="https://www.aspaonline.gr/pos-na-milame-sta-paidia-mas/#comment-25109">Ελίνα</a>.</p>
<p>Σωστά&#8230; Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε με τον εαυτό μας! Αλλά αξίζει η προσπάθεια&#8230; 😉</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Από: Ελίνα		</title>
		<link>https://www.aspaonline.gr/pos-na-milame-sta-paidia-mas/#comment-25109</link>

		<dc:creator><![CDATA[Ελίνα]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 29 Nov 2016 14:23:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.aspaonline.gr/?p=7059#comment-25109</guid>

					<description><![CDATA[Άσπα, έχω πια σχεδόν πειστεί πως μιλάμε στα παιδιά μας - και τους άλλους γενικότερα - με τον τρόπο που θα θέλαμε να μιλήσουμε στον εαυτό μας. Κάθε φορά μας πειράζουν στους άλλους αυτά που μας πειράζουν στο δικό μας εαυτό, όμως επειδή είναι πολύ δύσκολο να τα βάλουμε μαζί του και να δούμε την αλήθεια, πολύ απλά τη βλέπουμε στους άλλους. Νομίζω πως και ψυχολογικά  (από την πλευρά την επιστημονική) αυτό που λέω στέκει και δεν το έχω βγάλει από το μυαλό μου.  Οπότε, αντί να ψάχνουμε πως να μην πούμε κάτι στους άλλους είναι μάλλον πιο χρήσιμο να αναμετρηθούμε με τους εαυτούς μας με θάρρος. Ας λέμε και στους άλλους ό,τι μας έρχεται, ας ζητάμε και συγνώμη  μετά, αλλά να κρατάμε κάθε φορά μια πολύ σημαντική πληροφορία από αυτό. Τι μας πείραξε, γιατί μας πείραξε και μήπως τελικά είναι κάτι που το κάνουμε κι εμείς οι ίδιοι αυτό για το οποίο κατηγορούμε τους άλλους? Για παράδειγμα, αν ένας είναι τσιγκούνης ο ίδιος - είτε στα λεφτά είτε στα συναισθήματα - είναι πολύ πιθανό να τον ακούσεις να διαμαρτύρεται για την τσιγκουνιά των άλλων και να μην μπορεί καν να αναγνωρίσει τη δικιά του. Τον εαυτό μας αν καταλάβουμε σε βάθος και τον βοηθήσουμε όσο μπορούμε να διώξει τα στοιχεία που δεν τον βοηθάνε, νομίζω πως θα αρχίσει να αλλάζει και ο τρόπος που μιλάμε στους άλλους όταν είμαστε πιεσμένοι κι αγχωμένοι.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Άσπα, έχω πια σχεδόν πειστεί πως μιλάμε στα παιδιά μας &#8211; και τους άλλους γενικότερα &#8211; με τον τρόπο που θα θέλαμε να μιλήσουμε στον εαυτό μας. Κάθε φορά μας πειράζουν στους άλλους αυτά που μας πειράζουν στο δικό μας εαυτό, όμως επειδή είναι πολύ δύσκολο να τα βάλουμε μαζί του και να δούμε την αλήθεια, πολύ απλά τη βλέπουμε στους άλλους. Νομίζω πως και ψυχολογικά  (από την πλευρά την επιστημονική) αυτό που λέω στέκει και δεν το έχω βγάλει από το μυαλό μου.  Οπότε, αντί να ψάχνουμε πως να μην πούμε κάτι στους άλλους είναι μάλλον πιο χρήσιμο να αναμετρηθούμε με τους εαυτούς μας με θάρρος. Ας λέμε και στους άλλους ό,τι μας έρχεται, ας ζητάμε και συγνώμη  μετά, αλλά να κρατάμε κάθε φορά μια πολύ σημαντική πληροφορία από αυτό. Τι μας πείραξε, γιατί μας πείραξε και μήπως τελικά είναι κάτι που το κάνουμε κι εμείς οι ίδιοι αυτό για το οποίο κατηγορούμε τους άλλους? Για παράδειγμα, αν ένας είναι τσιγκούνης ο ίδιος &#8211; είτε στα λεφτά είτε στα συναισθήματα &#8211; είναι πολύ πιθανό να τον ακούσεις να διαμαρτύρεται για την τσιγκουνιά των άλλων και να μην μπορεί καν να αναγνωρίσει τη δικιά του. Τον εαυτό μας αν καταλάβουμε σε βάθος και τον βοηθήσουμε όσο μπορούμε να διώξει τα στοιχεία που δεν τον βοηθάνε, νομίζω πως θα αρχίσει να αλλάζει και ο τρόπος που μιλάμε στους άλλους όταν είμαστε πιεσμένοι κι αγχωμένοι.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
