Όλα αυτά τα χρόνια, μοιράζομαι διάφορες τέτοιες σκέψεις των παιδιών μου εδώ στο AspaOnline.gr, αλλά σήμερα ήρθε η μέρα που θα μοιραστώ τις δικές μου κρυφές σκέψεις για τη δική μου μαμά.

Εδώ και καιρό έχω βρει δύο παλιά μου τετράδια εκθέσεων από το δημοτικό. Τώρα λοιπόν που πλησιάζει η γιορτή της μητέρας σκέφτηκα να τα ανοίξω και να ψάξω τις παλιές μου εκθέσεις για τη μαμά μου.

Και φυσικά τις βρήκα! Κάθε χρόνο γράφαμε μια έκθεση για τη μαμά!

Την έκθεση που είχα γράψει στην Πρώτη (την έκθεση που… θα είχε σαρώσει σε όλους τους διαγωνισμούς εκθέσεων) την είχα μοιραστεί παλιότερα. Ακολουθεί όμως η έκθεση που έγραψα στη Δευτέρα δημοτικού.

“Τη μητέρα μου την αγαπώ τόσο πολύ όσο κανέναν άλλο. Την μαμά μου τη λένε Ευαγγελία αλλά τη φωνάζουν Λίτσα. 

Χθες ήταν η γιορτή της μητέρας που κάθε χρόνο γίνεται αυτή η γιορτή και τα παιδιά δίνουν ένα δώρο στη μαμά τους.

Εγώ έβαλα τα καλά μου ρούχα και της έδωσα ένα βιβλιαράκι που λεγόταν ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ, ακόμα μάζεψα και δύο μπουκέτα λουλούδια, το ένα το έδωσα εγώ στη μαμά μου και το άλλο ο αδελφός μου που είναι μικρός και δεν μπορεί να μαζεύει.

Η μητέρα μου με φροντίζει και με προσέχει. Προχθές που έπεσα και χτύπησα, περισσότερο πόνεσε η μάνα μου απ’ όσο εγώ. Αυτή είναι η μαμά μου και την αγαπώ.”

Τα αγαπημένα μου σημεία:

❤ Έβαλα τα καλά μου ρούχα (γιατί ήταν γιορτή).
❤ Μάζεψα δύο μπουκέτα λουλούδια γιατί ο αδελφός μου δεν μπορούσε να μαζέψει.
❤ Έπεσα και η μαμά μου πόνεσε περισσότερο απ’ όσο εγώ

Η έκθεση όμως της Τετάρτης δημοτικού είναι η αγαπημένη μου. Δε θα την βάλω όλη, αλλά να το αγαπημένο μου σημείο:

“Η μαμά μου θυσιάζει πολλά πράγματα για να με ευχαριστήσει. Όταν δηλαδή θέλει να φάει λίγες φράουλες και είναι οι τελευταίες που απόμειναν, δεν τις τρώει αλλά τις αφήνει για μένα”.

Καταλάβαινα ότι η μαμά μου αφήνει τις φράουλες για μένα και με άγγιζε τόσο ώστε να το βάλω στην έκθεση! Από την άλλη η δασκάλα δε συγκινήθηκε, όπως φαίνεται από το σχόλιό της στο περιθώριο του τετραδίου:

“Εδώ αντ’ αυτού το παραδείγματος θα μπορούσες να γράψεις για τα ξενύχτια και τις αγωνίες και γενικά τι πέρασε για να σε μεγαλώσει”.

Το σημείο που δεν συγκίνησε τότε δασκάλα, συγκινεί σήμερα εμένα.

Γιατί τότε μπορεί να μην καταλάβαινα τα ξενύχτια, τις αγωνίες και τι πέρασε για να με μεγαλώσει, αλλά καταλάβαινα αυτό που έβλεπα: Ότι θυσίαζε τις φράουλες. Που για μένα σήμαινε ότι έβαζε πρώτα εμένα και μετά τον εαυτό της.

Δεν θα μπορούσα να περιγράψω καλύτερα τη μαμά μου. Δεν έχει αλλάξει καθόλου όλα αυτά τα χρόνια. Εξακολουθεί να είναι η μαμά που “θυσιάζει τις φράουλες”. Πλέον όχι μόνο για τα παιδιά της αλλά και για τα εγγόνια της.

🍓 Χρόνια πολλά μαμά μου!  (Έλεγα να μην ξαναφτιάξω και φέτος την Τάρτα σοκολάτα με φράουλες, αλλά τελικά θα την ξαναφτιάξω. Έχει συμβολική σημασία!)

🍓 Χρόνια μας πολλά μαμάδες! Τίποτα από αυτά που κάνουμε για τα παιδιά μας δεν πηγαίνει χαμένο. Τα βλέπουν, τα καταλαβαίνουν και τα εκτιμούν. Ακόμα κι αν πρόκειται για τα μικρά καθημερινά πράγματα. Ακόμα κι αν πρόκειται για το ποιος θα πάρει – ή δε θα πάρει – την τελευταία φράουλα.

Το post Οι θυσίες της μαμάς δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η Εβίτα γράφει έκθεση Αγγλικών για το σχολείο. Κανονικά θα έπρεπε να την είχε γράψει στην τάξη, μόνο που εκείνη την ημέρα ήταν άρρωστη και έμεινε σπίτι. Και έτσι έπρεπε να την κάνει μόνη της.

Το θέμα ήταν «η περιοχή μου». Δεν της πολυάρεσε. Φυσούσε και ξεφυσούσε. Αφού έγραψε: «H περιοχή μου είναι όμορφη. Έχει πάρκα και εκκλησίες. Έχει σουβλατζίδικο, σούπερ-μάρκετ, σχολείο και περίπτερα» κόλλησε. Δεν ήξερε τι άλλο να γράψει για την περιοχή μας για να γεμίσει τις υπόλοιπες γραμμές που έμεναν!

– Μαμά;
– Ναι.
– Αν ήμουν τώρα στην τάξη, θα ρώταγα την κυρία αν μπορώ να γράψω και πράγματα από το μυαλό μου.
– Ναι ε;
– Ναι. Και θα μου έλεγε ναι. Μας αφήνει να γράφουμε πράγματα από το μυαλό μας.
– Ε γράψε πράγματα από το μυαλό σου τότε!
– Με αφήνεις;
– Εγώ; Ναι! Αν σε αφήνει η κυρία σου, εγώ τι πρόβλημα να έχω;

Έλαμψαν τα μάτια της. Πήρε το στυλό και έγραψε: «Υπάρχει ένα Allou Fun Park μεταξύ του γυμναστηρίου και της λίμνης».

– Έχουμε και πάρκο και λίμνη στην περιοχή μας Εβίτα; Ουαου!
– Ναι!
– Να σου πω… Αφού έχουμε λίμνη, γιατί δεν το κάνεις πιο ενδιαφέρον, γράφοντας ότι στη λίμνη μας μένει το τέρας του Λοχ Νες;
– ΤΕΛΕΙΑ ΙΔΕΑ ΜΑΜΑ. ΤΕΛΕΙΑ ΙΔΕΑ!

Το γράφει. «Στη λίμνη ζει το τέρας του Λοχ Νες». Δεν αρκέστηκε όμως στο τέρας. Πρόσθεσε κι άλλη δράση: «Μετά τη λίμνη υπάρχει ένα στοιχειωμένο σπίτι. Είναι πολύ τρομαχτικό».

Και για κερασάκι στην τούρτα, κάτω από την έκθεση πρόσθεσε και social media buttons.

• Like στο Facebook
• Subscribe
• Follow στο twitter.

Γιατί είτε είμαστε οικογένεια online, είτε δεν είμαστε!

Έτσι  μόλις πατήσω το publish και δημοσιεύσω αυτό εδώ το post, θα βγω στο μπαλκόνι και θα αγναντέψω τη λίμνη, το τέρας του λοχνές και το στοιχειωμένο σπίτι.  Είναι τόσο ενδιαφέρουσα η ζωή στην περιοχή μας!

Εσείς με τη σειρά σας πατήστε like, follow ή subscribe για να μη χάσετε κανένα από τα επόμενα posts μας. Τα καλύτερα δεν έχουν ακόμα γραφτεί!

photo by Panchenks

Το post Παρατηρώντας το τέρας του Λοχ Νες από το μπαλκόνι μου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τίτλος
Τα αγαπημένα μου φαγητά.

Έκθεση
Τα αγαπημένα μου φαγητά είναι: Τα μήλα, τα ακτινίδια, τα αχλάδια, οι μπανάνες, οι φράουλες, τα καρπούζια, τα κεράσια, τα πορτοκάλια, τα βατόμουρα, τα δαμάσκηνα, τα μανταρίνια, τα βερίκοκα, τα λεμόνια, τα μακαρόνια, τα παστίτσια και πάρα πολλά, πολλά, πολλά, πολλά, πολλά, πολλά, πολλά, πολλά άλλα.

Συμπεράσματα
Μας αρέσουν τα φρούτα. Μα πάρα πολύ, πολύ, μας αρέσουν τα φρούτα – και τα λεμόνια φυσικά.
Άντε και τα μακαρόνια. Βάλε και μια “παστίτσια”.
Αν το τετράδιο έχει 11 γραμμές, θα γεμίσουμε 11 γραμμές. Δε θα επιστρέψουμε την έκθεση στην κυρία αν δεν γεμίσουμε και τις 11 γραμμές. Είναι πολύ πολύ πολύ πολύ σημαντικό να γεμίσουμε τη σελίδα ως κάτω. Πολύ. Πολύ.

Αν σας ανοίξαμε την όρεξη για φρούτα δείτε τις Φρουτένιες καρδούλες ή το Παγωτό με ένα συστατικό που φτιάχνεται από μπανάνα, ενώ αν πεινάτε (και δε θέλετε ούτε μακαρόνια ούτε “παστίτσια”) δοκιμάστε την εντυπωσιακή Πίτσα σε φόρμα που λιώνει στο στόμα.

Αν σας ανοίξαμε την όρεξη για… παιδικές εκθέσεις, έχουμε πολλές! Να μια μικρή επιλογή:

• Η έκθεση που θα είχε σαρώσει σε όλους τους διαγωνισμούς εκθέσεων: «Η μάνα» (δική μου όταν πήγαινα δημοτικό, περιγράφω τη μαμά μου)
• Άρωμα μαμάς (της Εβίτας, περιγράφει τη δική της μαμά – εμένα καλέ)
• Τα θέλω όλα. Και σουβλάκια με πίτα (της Εβελίνας, περιγράφει το ιδανικό της σχολείο και τα θέλει όλα λέμε).

Καλή σας  όρεξη!

Το post Τα αγαπημένα μου φαγητά (είναι πολλά) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Δεν παραλείπει να μαρτυρήσει την ηλικία μου (ουπς), να μιλήσει για το πόσο προσεκτική είμαι όταν φοράω κραγιόν (θα γίνω beauty blogger), να με προβληματίσει («μερικές φορές παίζουμε μαζί» και «εύχομαι να περνάω περισσότερο χρόνο μαζί της»), να με κάνει να χαμογελάσω («με φροντίζει, μου διαβάζει παραμύθια, πάμε στα μαγαζιά και τραγουδάμε») και να με συγκινήσει με τις ευχές της που αφορούν πρώτα από όλα την υγεία μου.

Το αγαπημένο μου σημείο; Εκεί που γράφει: «Όταν με αγκάλιαζε μύριζε τόσο όμορφα». Δε θα το φανταζόμουν ότι αυτό θα ήταν τόσο σημαντικό, ώστε να μπει σε μια έκθεση. Μεταφέρθηκα στο μαγικό, τρυφερό κόσμο ενός παιδιού που πέφτει στην αγκαλιά της μαμάς του και το άρωμά της το ταξιδεύει σε ένα κόσμο γεμάτο γαλήνη, προστασία, αγάπη…

Η μαμά μυρίζει αγάπη.

Το post Άρωμα μαμάς δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Θέμα: Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας

Κάθε χρόνο στολίζουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι μας. Το στολίσαμε λίγες μέρες πριν. Βοήθησαν στο στόλισμά του η αδελφή μου, η μαμά μου, η γιαγιά μου, μια φίλη μου, και φυσικά η αφεντομουτσουνάρα μου. 

Του βάλαμε καινούργια στολίδια και παλιά. Τοποθετήσαμε τη φάτνη κάτω από το δέντρο και τα πακέτα με τα δώρα δίπλα στο τζάκι.

Τοποθετήσαμε το δέντρο δίπλα στο γραφείο της μαμάς. Όταν τελειώσαμε το στόλισμά του, καμαρώσαμε το τη δουλειά μας και βάλαμε τέρμα τη μουσική.

Το διατηρήσαμε στολισμένο από τις 1/12 ως τις 6/1. Μου άρεσε πολύ να το βλέπω στολισμένο.

Η δασκάλα της Εβίτας θα πρέπει, αν μη τι άλλο,  να διασκεδάζει. Και εγώ φεύγω αυτή τη στιγμή για να πάω στο ραντεβού που έχω μαζί της για “βαθμούς” τριμήνου. Αναρωτιέμαι τι να την ρωτήσω. Ξέρω ‘γω κάτι σαν: “Τι κάνει η κόρη μου, η αφεντομουτσουνάρα;”

Πάντως ο βαθμός στην έκθεση ήταν:

Βαθμολογία

photo by Alan Cleaver

Το post Δωρεάν διασκέδαση για δασκάλες δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

“Το σχολείο μας είναι παλιό αλλά θα ήθελα μία παραλία, ένα θερμοκήπιο, παγωτατζή, τσίρκο, ζωολογικό κήπο, ποδηλατόδρομο, γήπεδο τέννις, μαγειρείο, πισίνα με σανίδα κατάδυσης, ζαχαροπλαστείο, λούνα παρκ, τραμπολίνο, σινεμά και σουβλατζίδικο.”

Η πίτα να έχει απ’ όλα!

Το post Τα θέλω όλα. Και σουβλάκι με πίτα! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

“Η μάνα” by aspaonline

Όταν πήγαινα πρώτη δημοτικού, η δασκάλα μας μάς είχε βάλει έκθεση με θέμα: «Η μάνα».

Ποιος ξέρει γιατί, εγώ είχα θεωρήσει καλό να περιγράψω τη μαμά μου (εεε… δηλαδή τη μάνα) εξωτερικά. Αλλά με… χαζό τρόπο. Δηλαδή είχα γράψει «Τη μάνα μου τη λένε Λίτσα, έχει ένα κεφάλι, μαΛιά, δυο αΦτιά, ένα λΕμό, δυο χέρια» κλπ κλπ. Που αν η δική μου κόρη που είναι περίπου στην ίδια ηλικία έγραφε σήμερα μια τέτοια έκθεση για το σχολείο, μπορεί και να σκεφτόμουν «Α το καημένο… Από εξυπνάδα…»

Αλλά εγώ, αυτό είχα γράψει! (Α το καημένο…)

Η συγκεκριμένη έκθεση είχε φανεί τόσο αστεία στη μαμά μου, που όλα αυτά τα χρόνια μού την αναφέρει συνέχεια και όλο σκάμε στα γέλια με τον απλοϊκό μου τρόπο σκέψης.

Την περασμένη εβδομάδα καθώς έψαχνα κάτι στην αποθήκη, ανακάλυψα το παλιό τετράδιο εκθέσεων. Εντόπισα την έκθεση που θα είχε σαρώσει σε όλους τους διαγωνισμούς εκθέσεων, τη σκάναρα και την ανεβάζω εδώ προς ευχαρίστησή σας.

Εκείνο όμως που με αποτελείωσε ήταν η σημείωση της δασκάλας. «Να μου γράψεις άλλη μόνη σου σε παρακαλώ». Δηλαδή; Θεώρησε ότι ήταν τόσο ανώτερης ποιότητας η γραφή μου, που ήταν αυτονόητο ότι κάποιος με είχε βοηθήσει; Και με έβαλε να την ξαναγράψω μόνη μου; Ποιος ξέρει…
Οπότε κι εγώ την ξαναέγραψα. Αλλά αυτή τη φορά τη «μάνα» την έγραψα «μητέρα». Κι έγραψα και ποιηματάκι.

Άριστα!

Το post Η έκθεση που θα είχε σαρώσει σε όλους τους διαγωνισμούς εκθέσεων: «Η μάνα» δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.