Ξέρεις όμως από πού ξεκίνησε το έθιμο και τι συμβολίζει;

Από πού προέρχεται το έθιμο του Μάρτη;

Το έθιμο συνδέεται με τον ερχομό της άνοιξης και το συναντάμε σε πολλές χώρες των Βαλκανίων. Πρόκειται για μια παλιά παράδοση που πιθανότατα έχει τις ρίζες της σε προχριστιανικά ανοιξιάτικα έθιμα της περιοχής.

Στην ελληνική λαογραφία, συχνά γίνεται αναφορά στην «κρόκη» που φορούσαν οι μύστες στα Ελευσίνια Μυστήρια ως μέρος της τελετουργικής διαδικασίας προς τιμήν της Δήμητρας και της Περσεφόνης.

Αν και δεν υπάρχει ιστορική απόδειξη ότι το σημερινό μαρτάκι αποτελεί άμεση συνέχεια εκείνης της πρακτικής, η χρήση κλωστής με συμβολικό και προστατευτικό χαρακτήρα φαίνεται να έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο.

Γιατί φοράμε το βραχιολάκι του Μάρτη και τι συμβολίζει;

«Βάλε Μάρτη για να μην σε κάψει ο ήλιος». Έτσι λέει η παράδοση. Την πρώτη μέρα του Μαρτίου, φοράμε λοιπόν τα Μαρτάκια μας, ως ένα συμβολικό μέσο προστασίας από τον πρώτο ανοιξιάτικο ήλιο.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το βραχιολάκι είναι κόκκινο και άσπρο. Το κόκκινο συμβολίζει τη ζωή, τη δύναμη και την προστασία, ενώ το άσπρο την αγνότητα και το νέο ξεκίνημα που φέρνει η άνοιξη. Ο συνδυασμός τους εκφράζει την αναγέννηση της φύσης και την ευχή για υγεία και καλή τύχη.

Ένα λιγότερο γνωστό στοιχείο του εθίμου, είναι ότι την τελευταία μέρα του Μάρτη, αφήνουμε το βραχιολάκι σε ένα κλαδί δέντρου, ώστε, σύμφωνα με την παράδοση, να το χρησιμοποιήσουν τα χελιδόνια για τις φωλιές τους.

Που με φέρνει στην τελευταία ερώτηση:

Γιατί να συνεχίσεις το έθιμο του Μάρτη;

Ανεξάρτητα από την προέλευση ή τον συμβολισμό του, είναι πολύ πιθανό να έχεις ήδη ακολουθήσει το έθιμο με τα παιδιά σου — είτε φορώντας το Μαρτάκι, είτε φτιάχνοντάς το μαζί τους. Και αυτό ακριβώς είναι που το κάνει ξεχωριστό.

Οι οικογενειακές παραδόσεις είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός τόσο για τα παιδιά όσο και για εμάς. Κάποτε, όταν μεγαλώσουν, θα θυμούνται όλες αυτές τις συνήθειες και στιγμές με νοσταλγία. Όμως η αξία τους δεν βρίσκεται μόνο στο «κάποτε». Βρίσκεται στο τώρα – στην ανυπομονησία τους να έρθει η πρώτη μέρα του Μαρτίου και στη χαρά τους όταν βλέπουν το βραχιολάκι στο χέρι τους. Γιατί αυτές οι μικρές απλές παραδόσεις είναι που τελικά χτίζουν τις μεγάλες αναμνήσεις.

Το Μαρτάκι, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα κόκκινο και άσπρο βραχιολάκι. Είναι ένας τρόπος να καλωσορίσουμε την άνοιξη, αλλά και μια σύνδεση με το παρελθόν — με τους γονείς και τους παππούδες μας που έκαναν το ίδιο. Και σήμερα γίνεται μια ευκαιρία να χτίσουμε τις δικές μας οικογενειακές παραδόσεις.

Εσύ και τα παιδιά σου θα φορέσετε φέτος τον Μάρτη σας;

Το post Το βραχιολάκι του Μάρτη: Τι συμβολίζει το έθιμο; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου γράφει ότι το 2018 έκαναν στο Ινστιτούτο Έρευνας Ευτυχίας τη Μελέτη Ευτυχισμένης Ανάμνησης.

Ζήτησαν από ανθρώπους από όλο τον κόσμο να περιγράψουν ευτυχισμένες αναμνήσεις τους και ως αποτέλεσμα έλαβαν πάνω από 1000 ευτυχισμένες αναμνήσεις από όλο τον κόσμο.

Καθώς διάβαζα το βιβλίο φανταζόμουν τους ερευνητές του Ινστιτούτου να διαβάζουν τις απαντήσεις των συμμετεχόντων και θα ήθελα να ήμουν κι εγώ στη θέση τους. Σκεφτόμουν πόσο τυχεροί είναι που ασχολούνται με το συγκεκριμένο αντικείμενο κι ότι αν ήξερα ότι υπήρχε τέτοιο επάγγελμα μάλλον θα το επέλεγα!

Εμένα τελικά με κέρδισε η εκπαίδευση και ο παιδαγωγικός κλάδος και παρ’ όλο που φαινομενικά δεν έχουν σχέση, η παιδική ηλικία είναι (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι) γεμάτη ευτυχισμένες αναμνήσεις!

Όμως η δημιουργία ευτυχισμένων αναμνήσεων βρήκε έτσι κι αλλιώς τον τρόπο να γίνει σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Ως μαμά προσανατολιζόμουν ιδιαίτερα στο να δημιουργώ ευτυχισμένες στιγμές στο σπίτι. Στη συνέχεια ξεκίνησα το blog μου (που φέτος θα κλείσει τα 14 χρόνια λειτουργίας του) αρχικά για να καταγράψω τις όμορφες στιγμές μας και αργότερα για να βοηθήσω κι άλλους γονείς να κάνουν το ίδιο.

Και μάλιστα τα τελευταία 3 χρόνια δημιούργησα το club για μαμάδες Love, mom που έχει αποστολή να βοηθήσει μαμάδες να χαρίσουν στα παιδιά το δώρο μιας υπέροχης παιδικής ηλικίας.

Με αφορμή τα τρίτα γενέθλια του Love, mom που πλησιάζουν, αποφάσισα να κάνω τη δική μου μελέτη ευτυχισμένης ανάμνησης που θα είναι όμως προσανατολισμένη στην παιδική ηλικία.

Και σας καλώ να πάρετε μέρος!

Η έρευνα είναι σύντομη, είναι ανώνυμη και αποτελείται από μία κύρια ερώτηση: Περιγράψτε μία από τις ευτυχισμένες αναμνήσεις της παιδικής σας ηλικίας.

Αν θυμάστε μπορείτε επίσης να σημειώσετε και την ηλικία που είχατε όταν ζήσατε αυτή την ανάμνηση.

Έτσι λοιπόν θα βρεθώ κι εγώ στη θέση των ερευνητών του Ινστιτούτου Έρευνας Ευτυχίας και θα πλημμυρίσω κι εγώ με τις πιο υπέροχες αναμνήσεις! Στόχος μου είναι να μελετήσω τι είναι αυτό που μένει. Τι είναι αυτό που θυμόμαστε από την παιδική μας ηλικία; Ποιες είναι μερικές από τις top αγαπημένες στιγμές των περισσοτέρων από εμάς; Είναι οι απλές καθημερινές στιγμές; Είναι οι διακοπές; Είναι κάτι που έγινε στο σπίτι; Στο σχολείο; Με ποιον; Είναι κάποιο δώρο; Είναι κάποια γιορτή; Είναι γεύση; Είναι άρωμα; Τι στο καλό είναι;

Tip: Δεν είναι ανάγκη να το υπεραναλύσετε για να βρείτε την κορυφαία ανάμνηση. Η ερώτηση είναι “περιγράψτε ΜΙΑ από τις ευτυχισμένες παιδικές αναμνήσεις”.

Το ερωτηματολόγιο είναι ενσωματωμένο παρακάτω. Αν η ενσωματωμένη φόρμα δεν εμφανίζεται, βρείτε την online ΕΔΩ.

Σε μελλοντικό post ίσως να μοιραστώ κάποιες από τις ανώνυμες απαντήσεις και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξα. Παρ’ όλα αυτά δεν θα αναφερθώ σε προσωπικές πληροφορίες. Εξάλλου η έρευνα είναι ανώνυμη!

Θα χαρώ να μοιραστείτε το link της έρευνας με φίλους, ώστε να λάβει όσο το δυνατόν περισσότερες απαντήσεις.

Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σας!

Το post Καλώς ήρθατε στην έρευνα Ευτυχισμένης Παιδικής Ανάμνησης δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Άραγε, από όλες τις αναμνήσεις που έχουμε, ποιες κρατάμε στο μυαλό μας και στην ενήλικη ζωή μας;

Σε όποιο στάδιο της γονεϊκότητας βρισκόμαστε, υπάρχει πάντα χρόνος να δημιουργήσουμε αναμνήσεις που τα παιδιά μας που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Να 8 πράγματα που θα θυμούνται για πάντα.

1. Το πόσο διασκέδαζαν μαζί μας

Η απλή παρουσία μας δίπλα τους όταν παίζουν, το να χτίζουμε πύργους με τουβλάκια και να κάνουμε χαζομάρες μαζί είναι υπεραρκετά για να δημιουργήσουν δυνατές αναμνήσεις. Το παιχνίδι ενισχύει τον δεσμό μεταξύ γονέων και παιδιών, γεγονός που έχει θετικό αντίκτυπο στην γενικότερη επικοινωνία.

Συχνά είμαστε τόσο προσανατολισμένοι στο να τα προλάβουμε όλα, που δεν βάζουμε τη διασκέδαση ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων μας. Αλλά το να διασκεδάζουμε μαζί με τα παιδιά μας είναι απαραίτητο!

2. Τους εορτασμούς με ή χωρίς σπουδαία αφορμή

Είτε πρόκειται για τα γενέθλια τους, τα πρώτα τους βήματα (κυριολεκτικά ή μεταφορικά), την επιστροφή στο σχολείο ή την ημέρα των Χριστουγέννων, υπάρχουν πολλές αφορμές για να γιορτάζουμε τις πολύτιμες στιγμές της ζωής.

Είναι, επίσης, σημαντικό να γιορτάζουμε κάθε επίτευγμα της ζωής τους όσο μικρό κι αν είναι. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι κάθε παιδί έχει διαφορετικά ταλέντα (π.χ. άλλα διαπρέπουν στον αθλητισμό κι άλλα στα μαθήματα του σχολείου), όλες οι επιτυχίες και τα ορόσημα που κατακτούν θα πρέπει να γιορτάζονται εξίσου.

3. Τις οικογενειακές μας παραδόσεις

Οι οικογενειακές παραδόσεις δεν είναι τίποτα άλλο από δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουμε ξανά και ξανά. Δεν έχει σημασία αν είναι μεγάλες ή μικρές, σημαντικές ή ασήμαντες, αυτό που μετράει είναι να είναι επαναλαμβανόμενες.

Οι δικές μας αγαπημένες οικογενειακές παραδόσεις είναι η Επείγουσα Αγκαλίτσα, το βάζο των αναμνήσεων, το φαγητό για μεξικάνικο μία μέρα πριν να ανοίξουν τα σχολεία και πολλές πολλές ακόμα τις οποίες ελπίζω ότι θα συνεχίσουν κάποτε τα παιδιά μου με τα δικά τους παιδιά.

Ακόμη όμως και ένα μικρό τελετουργικό όπως μια απλή καθημερινή “μυστική” χειραψία θα μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό τους.

4. Το ότι τρώγαμε μαζί

Το να τρώμε ένα τουλάχιστον γεύμα της ημέρας μαζί με τα παιδιά είναι πολύ σημαντικό. Ο χρόνος που περνάμε μαζί γύρω από το τραπέζι, είναι για μένα ο βασιλιάς του ποιοτικού χρόνου, ο χρόνος που μας δένει και μας ενώνει.

Είναι ο χρόνος που μοιραζόμαστε όχι απλώς το φαγητό αλλά την καθημερινότητά μας, τις σκέψεις μας, τα καλά και τα κακά που συμβαίνουν στη ζωή μας. 

Τα παιδιά δεν θα θυμούνται κάθε γεύμα της ζωής τους αλλά θα νιώθουν πόσο σημαντικό ήταν να μαζεύεται η οικογένεια για να φάει μαζί, γύρω από ένα τραπέζι.

5. Τον τρόπο που συμπεριφερόμασταν

Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε είναι κάτι που τα παιδιά πάντα παρατηρούν και συχνά αντιγράφουν. Όλες οι συμπεριφορές μας καταγράφονται ακούσια από τα παιδιά μας: από το πως μιλάμε στα ζώα ή αν είμαστε ευγενικοί σε έναν ξένο, πώς αντιδρούμε όταν έχει κίνηση στο δρόμο ή πώς αντιμετωπίζουμε τον πόνο ή πως διαχειριζόμαστε μια αγχωτική κατάσταση.

Ανάλογα με το παράδειγμα που θα έχουν, θα διαμορφώσουν (ή όχι) την αποδοχή του εαυτού τους, θα καλλιεργήσουν (ή όχι) την ενσυναίσθηση και θα δημιουργήσουν (ή όχι) τους δικούς τους μηχανισμούς αντιμετώπισης του άγχους.

6. Τα ταξίδια που κάναμε μαζί

Το να ταξιδεύεις οικογενειακώς με μικρά παιδιά μπορεί να είναι δύσκολο αλλά υπάρχουν άπειρες ανταμοιβές για την προσπάθειά μας και κυρίως το γεγονός ότι δημιουργούμε αναμνήσεις για μια ζωή. Η αλήθεια είναι ότι εμείς δεν έχουμε κάνει και τόσα ταξίδια γιατί προτιμούσαμε τη σταθερότητα των διακοπών στο ίδιο μέρος. Έχει φυσικά κι αυτό τα δικά του πλεονεκτήματα, όμως μακάρι να είχαμε κάνει περισσότερα ταξίδια… Το καλό είναι ότι κανείς δεν μας εμποδίζει να κάνουμε από εδώ και στο εξής!

[Αληθινός διάλογος με τα παιδιά μου:
Εγώ: Παιδιά, όταν θα είστε πάνω από 18 θα θέλετε να πηγαίνουμε ταξίδια στο εξωτερικό μαζί; Ή θα θέλετε μόνο με φίλους;
Παιδιά: Άμα πληρώνεις!]

Ακόμα όμως κι αν δεν είναι εφικτό ένα ταξίδι, υπάρχουν τρόποι να δημιουργήσουμε αναμνήσεις χωρίς να μετακινηθούμε πολύ μακριά. Είτε πρόκειται για μια βόλτα στην παραλία, είτε για μια επίσκεψη στο λούνα παρκ, είτε για μια πιο μακρινή μετακίνηση, το ταξίδι είναι για τα παιδιά μια πραγματική εμπειρία μάθησης.

7. Το ότι ήμασταν εκεί

Το “να είμαστε εκεί” ακούγεται υπερβολή, αφού είμαστε έτσι κι αλλιώς “εκεί” δηλαδή δίπλα τους. Αλλά η αδιάκοπη παρουσία μας έχει βαρύτητα στις παιδικές αναμνήσεις! Και με το αδιάκοπη δεν εννοώ να μην εργαζόμαστε και να είμαστε 24 ώρες το 24ωρο μαζί τους.

Τα παιδιά μετρούν την αγάπη μέσω της προσοχής που τους δίνουμε. Είναι οι απλές στιγμές που θα μείνουν στο μυαλό τους: όταν αφήσαμε για λίγο τη δουλειά για να φάμε μαζί παγωτό, ότι ξεκαρδιστήκαμε με το ανόητο αστείο τους ή απλά ότι τους διαβάζουμε ένα βιβλίο πριν τον ύπνο.

8. Την αίσθηση ασφάλειας που τους παρείχαμε

Τα παιδιά από τη φύση τους είναι ευάλωτα και χρειάζονται προστασία. Για αυτό και θα θυμούνται πάντα εκείνες τις στιγμές που κυνηγήσαμε τα τέρατα κάτω από το κρεβάτι ή ήμασταν δίπλα τους όποτε μας είχαν ανάγκη. Μέρος της αποστολής μας είναι να είμαστε η “βάση”, το μέρος στο οποίο μπορούν να επιστρέψουν για να νιώσουν αποδοχή και αίσθημα ασφάλειας, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Δεν είναι ποτέ αργά να ξεκινήσουμε να δημιουργούμε πολύτιμες αναμνήσεις και να οικοδομούμε όμορφες σχέσεις με τα παιδιά μας.

Η δημιουργία όμορφων αναμνήσεων και μιας υπέροχης παιδικής ηλικίας είναι εξάλλου και ο λόγος που δημιούργησα το μηνιαίο μου club για μαμάδες, Love, mom.

Οι εγγραφές στο Love, mom γίνονται σε συγκεκριμένες περιόδους μέσα στο χρόνο. Θέλεις να δεις αν είναι ανοιχτές τώρα; Κάνε κλικ εδώ για όλες τις πληροφορίες ή για να μπεις στη λίστα αναμονής, ώστε να ειδοποιηθείς από τις πρώτες μόλις ανοίξουν ξανά οι πόρτες!

Όπως είπε και ο Charles Swindoll: “Κάθε μέρα της ζωής μας κάνουμε καταθέσεις στην τράπεζα αναμνήσεων των παιδιών μας”.

Ας κάνουμε μία νέα κατάθεση σήμερα!

Το post 8 πράγματα που τα παιδιά θα θυμούνται για πάντα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Το να φέρεις τον κινηματογράφο στο σαλόνι σου και να διοργανώσεις μια οικογενειακή βραδιά σινεμά στο σπίτι είναι μια μαγική, αξέχαστη εμπειρία. Από αυτές που τα παιδιά θα θυμούνται όταν μεγαλώσουν και θα λένε “Θυμάσαι τι ωραία που περνάγαμε τα Σάββατα που βλέπαμε ταινία στο σπίτι;”

Θα μπορούσαμε φυσικά να πετάξουμε ένα σακουλάκι ποπ κορν στον φούρνο μικροκυμάτων και να πατήσουμε Play σε οποιαδήποτε τυχαία ταινία, όμως αν θέλουμε να πετύχουμε την τέλεια ισορροπία ψυχαγωγίας, χαλάρωσης και οικογενειακού δεσμού, θα πρέπει να δώσουμε προσοχή σε ορισμένες λεπτομέρειες.

Το καθένα από τα tips που ακολουθούν, θα μετατρέψει μία συνηθισμένη βραδιά, σε μία αξέχαστη εμπειρία οικογενειακής βραδιάς σινεμά στο σπίτι!

Επιλέξτε την κατάλληλη ταινία

Το νούμερο 1 tip για να διοργανώσετε την υπέρτατη οικογενειακή βραδιά σινεμά στο σπίτι είναι η επιλογή της κατάλληλης ταινίας. Έτσι δεν κάνουμε εξάλλου και όταν πηγαίνουμε κινηματογράφο; Δεν πηγαίνουμε μέχρι εκεί και ό,τι βγει (αν και μερικές φορές κι αυτό έχει την πλάκα του!)

Το σημαντικό εδώ είναι να αποφασίσετε ποια ταινία θα παρακολουθήσετε πριν από την ώρα έναρξης, ακόμα και από την προηγούμενη μέρα, ώστε να αποφύγετε τις εντάσεις της τελευταίας στιγμής.

Επειδή πρόκειται για οικογενειακή βραδιά σινεμά, θα πρέπει φυσικά να επιλέξετε ταινία που είναι κατάλληλη για παιδιά. Τα καλά νέα όμως είναι ότι πλέον οι ταινίες για παιδιά δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά. Είναι καταπληκτικές και για τους ενήλικες!

Το πόσο έχω διασκεδάσει, γελάσει, συγκινηθεί με τις ταινίες των παιδιών μου όλα αυτά τα χρόνια δεν λέγεται. Το μόνο μου παράπονο (ειδικά όταν βλέπαμε την ταινία στον κινηματογράφο) είναι ότι τα φώτα άνοιγαν πριν να προλάβουν να στεγνώσουν τα δάκρια και νόμιζα ότι θα γίνω ρεζίλι να κλαίω σε παιδικές ταινίες! (Ή μήπως δεν ήμουν ο μόνος γονιός που έκλαιγε;)

Μια καλή λύση για να καταλήξετε στο ποια ταινία θα δείτε είναι να επιλέγετε με τη σειρά. Ανά εβδομάδα αλλάζει εκείνος που επιλέγει. Αυτό το κάναμε (και το κάνουμε ακόμα) κι εμείς. Κρατάμε σειρά για οτιδήποτε σε αυτό το σπίτι!

Τώρα που τα παιδιά έχουν μεγαλώσει αλλά και που έχουμε πλέον πάρει διδακτορικό στο θέμα οικογενειακή βραδιά σινεμά στο σπίτι, έχουμε κάνει λίστα με τις ταινίες που θέλουμε να δούμε. Έτσι κάθε φορά επιλέγουμε από τη λίστα. Αν κάποιος δεν θέλει να δει μία συγκεκριμένη ταινία μία συγκεκριμένη εβδομάδα (γιατί τα κέφια αλλάζουν και είναι λογικό), απλώς την αφήνουμε απέξω για μία φορά.

Μια άλλη ιδέα είναι να κάνετε κλήρωση. Στο βίντεο που έχω ενσωματωμένο λίγο πιο κάτω, θα δείτε έναν πρωτότυπο και διασκεδαστικό τρόπο για να κάνετε κλήρωση για τη δική σας βραδιά σινεμά.

Να πω επίσης ότι απολαμβάνω ιδιαίτερα την ευκαιρία να ξαναδώ όλες τις ταινίες που μου άρεσαν όταν ήμουν παιδί. Συχνά μάλιστα, οι δικές μου αγαπημένες, έχουν γίνει και αγαπημένες των παιδιών μου…

🎦 Αν χρειάζεστε βοήθεια στην επιλογή των ταινιών ξεκινήστε από το post μου οι top 30 αγαπημένες μας ταινίες για όλη την οικογένεια.

Φτιάξτε εισιτήρια

Επειδή το ζητούμενο είναι να δημιουργήσετε χαρούμενες αναμνήσεις, μια φανταστική ιδέα είναι να αναπαραστήσετε την εμπειρία του σινεμά και να φτιάξετε εισιτήρια για την ταινία, όπως αν θα πηγαίνατε σε κανονική αίθουσα κινηματογράφου. Το εισιτήριο θα είναι ένα όμορφο αναμνηστικό που μπορείτε να κρατήσετε για το μέλλον.

Πώς θα φτιάξετε όμως εισιτήρια;

Τα παιδιά μπορούν να τα σχεδιάσουν τα δικά τους εισιτήρια γράφοντας την ταινία, την ώρα προβολής και την τιμή του εισιτηρίου.

Είναι απλό! Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα για να σας στείλω δωρεάν τα ολοκαίνουργια εισιτήρια που έφτιαξα!

Έχουν χώρο να γράψετε το όνομα της ταινίας και την ώρα προβολής. Στο απόκομμα δεξιά γράφετε το όνομα του θεατή αλλά ΚΑΙ τη θέση! Αν τα παιδιά σας είναι σαν και τα δικά μου καταλαβαίνετε γιατί είναι σημαντικό να προαποφασίσετε ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΣΗ. (Αν στη δική σας οικογένεια δεν έχετε κολλήματα με τη θέση, σας ζηλεύω!)

Όμως υπάρχει και συνέχεια. Τα παιδιά λατρεύουν να παίζουν τα παιχνίδια ρόλων. Πριν από την έναρξη της ταινίας λοιπόν, κάποιος θα αναλάβει την πώληση των εισιτηρίων ενώ οι υπόλοιποι θα είναι πελάτες. Και την επόμενη εβδομάδα αλλαγή!

Για την πώληση των εισιτηρίων, χρησιμοποιήστε αληθινά λεφτά ή λεφτά από τη Μονόπολη. Και με αυτό τον τρόπο, ενσωματώνετε – έτσι στα κρυφά – και ένα μικρό μάθημα αριθμητικής ή και διαχείρισης χρημάτων.

Επιλέξτε φαγητό ή σνακ

Βραδιά σινεμά στο σπίτι χωρίς φαγητό ή σνακ δεν υπάρχει! Στη δική μας περίπτωση, τη βραδιά σινεμά επιτρέπονται όλες οι ατασθαλίες, ενώ συχνά παραγγέλνουμε απ’ έξω (έτσι ώστε να ξεκουραστεί και η μαμά).

Έτσι κι αλλιώς το φαγητό μπροστά από την τηλεόραση είναι για εμάς από μόνο του μία αλλαγή (ακόμα κι αν δεν έχουμε παραγγείλει). Και αυτό επειδή εμείς δεν συνηθίζουμε να τρώμε μπροστά στην τηλεόραση.

Μια άλλη ιδέα είναι να ορίσετε ένα “budget” δηλαδή ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό και να επισκεφτείτε μαζί με τα παιδιά στο σουπερμάρκετ για να αγοράσετε τα αγαπημένα τους σνακ, χυμούς, αναψυκτικά και φυσικά ποπ κορν.

(Αλήθεια, γνωρίζατε ότι το ποπ κορν συνοδεύει τις ταινίες στον κινηματογράφο από το 1930;)

Τοποθετήστε τα φαγητά και τα σνακ στην κουζίνα σε μορφή μπουφέ έτσι ώστε ο καθένας να περάσει να γεμίσει το πιάτο του. Εναλλακτικά κουβαλήστε τα στο τραπεζάκι του σαλονιού.

Λύσεις για να μη “λερωθεί το σύμπαν” στο σαλόνι υπάρχουν: Μπορείτε να καλύψετε το τραπεζάκι με ένα όμορφο τραπεζομάντηλο και τον καναπέ με ένα ριχτάρι (ή και σεντόνι) που πλένεται εύκολα.

Καθίστε αναπαυτικά

Επιστρατεύστε μαξιλάρια και κουβέρτες για τους καναπέδες, ακόμη και υπνόσακους για το πάτωμα για μια άνετη και αξέχαστη προβολή ταινίας. Αγκαλιαστείτε, σβήστε τα μεγάλα φώτα και αφήστε μόνο ένα μικρό φωτάκι, για ατμόσφαιρα!

Αποσυνδεθείτε

Όπως θα κάνετε και στην κινηματογραφική αίθουσα, βάλτε σε αθόρυβη λειτουργία τα κινητά.

Οποιοδήποτε μήνυμα, ειδοποίηση ή e-mail, κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ωρών, σίγουρα μπορεί να περιμένει. Τα παιδιά αξίζουν αυτόν τον χρόνο με εμάς πλήρως παρόντες στην οικογενειακή διασκέδαση.

Και όταν θα έρθει η στιγμή που θα πάρουν το δικό τους κινητό, θα έχουν μάθει να κάνουν κι εκείνα το ίδιο!

Μετατρέψτε την εμπειρία σε μάθηση

Μετά το τέλος της ταινίας, αφιερώστε λίγο χρόνο για κουβέντα. Μοιραστείτε τις αγαπημένες σας στιγμές και κάντε στα παιδιά ερωτήσεις μέχρι να ανακαλύψετε, μαζί, το ηθικό δίδαγμα. Δεν αλλάζουν όλες οι κινηματογραφικές ταινίες τη ζωή μας αλλά, σίγουρα, πολλές από αυτές έχουν δυνατά και όμορφα μηνύματα.

Αν η ταινία που έχετε επιλέξει είναι μεταφορά από λογοτεχνικό βιβλίο, αγοράστε το ή αναζητήστε ένα αντίτυπο στη δανειστική βιβλιοθήκη για να το διαβάσετε όλοι μαζί.

Μπορείτε επίσης την επόμενη μέρα να κάνετε ακόμα περισσότερα δημιουργικά πράγματα: Να δοκιμάσετε να γράψετε άλλο τέλος για την ταινία ή ακόμα και να υποδυθείτε την ταινία ως αληθινοί ηθοποιοί.

Αλλάξτε σκηνικό

Το καλοκαίρι, αν ο καιρός το επιτρέπει, μεταφέρετε την προβολή έξω, στην αυλή, στον κήπο ή στην βεράντα και φτιάξτε το δικό σας θερινό σινεμά! Τίποτα δεν συγκρίνεται με μια οικογενειακή βραδιά κινηματογράφου κάτω από τα αστέρια!

Δημιουργήστε μία παράδοση

Υποσχεθείτε ο ένας στον άλλον ότι θα επιστρέφετε σταθερά π.χ. κάθε Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ (ή οποιαδήποτε άλλη μέρα συμφωνήσετε) και θα επαναλαμβάνετε την βραδιά κινηματογράφου.

Πολλές φορές, ο χρόνος πιέζει και οι υποχρεώσεις δεν τελειώνουν, αλλά αξίζει τον κόπο να ξεκλέψετε αυτές τις δυο ώρες για να διασκεδάσετε όλοι μαζί.

Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά

Θέλετε ακόμα περισσότερα hacks και tips για μια ιδανική βραδιά σινεμά στο σπίτι; Δείτε το παρακάτω ενσωματωμένο βίντεο!

Ελπίζω το σημερινό post να σας έδωσε έμπνευση και ιδέες για να διοργανώσετε τη δική σας επιτυχημένη βραδιά σινεμά στο σπίτι.

Διασκεδάστε το και χαρείτε κάθε στιγμή. Έτσι θα δημιουργήσετε υπέροχες αναμνήσεις!

🍿 Κατεβάσατε τα εισιτήρια; Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα για να γίνετε συνδρομητές στο newsletter μου και θα σας τα στείλω στη στιγμή!

🍿 Αν το post σας άρεσε και σας έδωσε ιδέες, μοιραστείτε το με άλλους γονείς. Θα διασκεδάσουν με τα παιδιά και θα το οφείλουν σε εσάς!

Το post Οικογενειακή βραδιά σινεμά στο σπίτι: Ο απόλυτος οδηγός δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

“Αν μεγαλώνεις παιδιά να ξέρεις ότι κάποια μέρα οι σωροί από άπλυτα θα εξαφανιστούν και ότι απροσδόκητα θα σου λείπουν.”

Όταν λοιπόν βαρυγκωμώ για ένα ακόμα πλυντήριο που έχω να βάλω, βλέπω το ρητό και συνέρχομαι. Γιατί δεν έχω καμία αμφιβολία ότι κάποτε (κοίτα να δεις πράγματα) το πλύσιμο θα μου λείπει.

Στο παλαιότερο post Τα μικρά πράγματα, περιέγραφα το “τελετουργικό” του χτενίσματος των κοριτσιών.

Έβγαζαν από το συρτάρι το καλάθι με τα 500 λαστιχάκια. Ανέβαιναν στο σκαμνάκι για να βλέπουν στον καθρέφτη. Κι έδιναν “παραγγελιά” για χτένισμα. Είχα δεν είχα κέφι (γιατί ποιος έχει κέφι στις 7.30 το πρωί;) άρχιζα να κάνω κοτσίδες, κοτσιδάκια ή πλεξούδες, ανάλογα με την περίσταση.

“Μαμά με πονάς”, “μαμά πετάνεεεε!”, “μαμά όχι αυτό το κοκαλάκι” “μαμά θέλω εγώ το κοκαλάκι που έβαλε η Εβελίνα. Είναι σειρά μου”!

Στην αρχή ανέβαιναν στο σκαμνάκι.

Μετά σταμάτησαν γιατί ψήλωσαν και δεν μπορούσα να χτενίσω καλά.

Μετά η Εβελίνα σταμάτησε να τα πιάνει.

Μετά η Εβίτα τα έκοψε κοντά.

Και κάπως έτσι δόθηκε τέλος στο τελετουργικό του χτενίσματος.

Και μου λείπει, όπως θα συμβεί κάποτε με το πλύσιμο.

Έπεσα τις προάλλες πάνω στο παρακάτω βίντεο.  Ό,τι ήταν για μένα το χτένισμα, είναι για τον μπαμπά του βίντεο ένας ιδιαίτερος, ξεχωριστός, αδέξιος θα έλεγα χορός.

Και με έβαλε σε σκέψεις. Λες; Λες σε μερικά χρόνια να ακούσω το κινητό μου να χτυπάει και…

Δείτε το βίντεο:

Αφιερωμένο στην κόρη μου την Εβελίνα που την προηγούμενη εβδομάδα έκοψε τα μαλλιά της κοντά και τα δώρισε για παροχή περουκών σε γυναίκες ασθενείς με καρκίνο.

Photo: AspaOnline & Donnie Ray Jones

Το post Μικρές στιγμές που μας ενώνουν δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διαλέξω τις καλύτερες στιγμές. Τα posts είναι σκορπισμένα σε πολλά διαφορετικά social media και πρέπει να ψάχνω με τις ώρες για να τα εντοπίσω και να επιλέξω. Τελικά όμως τα κατάφερα και φέτος!

Να’τες λοιπόν οι επιλογές μου για το 2017: Κάποιες είναι οικογενειακές στιγμές, (όπως η αποφοίτηση της Εβίτας από το δημοτικό), κάποιες επαγγελματικά ορόσημα (όπως τα μαθημάτα blogging που άρχισα να διδάσκω) και κάποιες απλές στιγμές καθημερινές στιγμές που θέλω να θυμάμαι για πάντα.

Ιανουάριος

Χιόνισε!

Φεβρουάριος

Βγάζω την καθιερωμένη φωτογραφία της Εβίτας δίπλα στη λαγάνα, όπως κάνω από τότε που γεννήθηκε.

Μάρτιος

Πάει το έθιμο!

Απρίλιος

Η Εβίτα παίζει στην πρώτη της συναυλία.

Μάιος

Ένα ακόμα δικό μου όνειρο γίνεται πραγματικότητα: Ξεκινάω το Blog Success, ένα πλήρες πρόγραμμα εκπαίδευσης και υποστήριξης για το blogging.

Ιούνιος

Αποχαιρετάμε το δημοτικό με μια υπέροχη γιορτή λήξης (αλλά και μια έκπληξη για τα παιδιά μας).

Ιούλιος

Συνάντηση με τις συμμαθήτριές μου από το δημοτικό, για πρώτη φορά από τότε! Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Διακοπές και το κέφι στο full!

Αύγουστος

Το e-book μου “Επιστροφή στα σχολεία” στον δεύτερο χρόνο της κυκλοφορίας του.

Σεπτέμβριος

Ώρα για γυμνάσιο!

Οκτώβριος

Η Εβελίνα παίρνει έπαινο για τις περσινές της επιδόσεις στο σχολείο.

Νοέμβριος

Μετά από καθημερινή διαδικτυακή επικοινωνία, συνάντηση από κοντά με τους Αθηναίους (και επισκέπτες στην Αθήνα)  μαθητές μου του Blog Success! Είναι όλοι υπέροχοι, τα blog που έχουν ήδη αρχίσει να φτιάχνουν είναι γεμάτα με τη δική τους μοναδική προσωπικότητα και αισθάνομαι πολύ τυχερή και ευγνώμων που τους καθοδηγώ σε αυτό τους το ταξίδι.

Η τυχερή δασκάλα με τους μαθητές της

Δεκέμβριος

Εγώ δεν έχω πάει στο μέγαρο Μαξίμου!

Και τα καλύτερα έρχονται. Φύγαμε λοιπόν για ένα υπέροχο 2018. Καλή χρονιά!

Περισσότερες παλιές αναδρομές:

✔ 2016: Η χρονιά μέσα από το blog μου και τα social media
✔ 2015: Η χρονιά μέσα από το blog μου και τα social media
✔ 2014: Ένα tweet για τον κάθε μήνα
✔ 2013: Ένα tweet για τον κάθε μήνα
✔ 2012: Η χρονιά μέσα από το blog μου και το twitter
✔ 2011: Η χρονιά μέσα από το blog μου 
✔ 2010: Ένα tweet για τον κάθε μήνα

Το post 2017: Η χρονιά μέσα από το blog μου και τα social media δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Εμείς με τις συμμαθήτριές μου χαθήκαμε μετά το σχολείο. Ίσως επειδή μέναμε σε διαφορετικές περιοχές. Ίσως επειδή όταν αποφοιτήσαμε δεν υπήρχε εύκολος τρόπος κρατήσουμε επαφή (π.χ. το facebook). Ίσως επειδή ανυπομονούσαμε να μεγαλώσουμε και να αφήσουμε πίσω μας τη μαθητική ζωή… Με τη μόνη που διατήρησα στενή επαφή είναι η Στέλλα, με την οποία παραμένουμε κολλητές από το νηπιαγωγείο. Είναι εξάλλου και η νονά της Εβίτας!

Τα τελευταία χρόνια, οι συμμαθήτριες αρχίσαμε να ξαναβρισκόμαστε στο Facebook. Δε βιαστήκαμε να κάνουμε reunion. Όμως πριν από κάποιους μήνες αρχίσαμε να μιλάμε πιο συστηματικά σε ένα κλειστό group. Έγινε μια μια πρώτη συνάντηση, που δεν πήγα, και έγινε η δεύτερη χθες, που πήγα.

Είχα πολύ αγωνία να τις ξαναδώ. Είχα στο μεταξύ μάθει τα νέα τους αλλά ήθελα να τις δω και από κοντά. Στο μεταξύ όταν πρόκειται να συναντήσεις συνομίληκους από το σχολείο τόσα χρόνια μετά, αναρωτιέσαι εκτός των άλλων, πώς να είναι στην εξωτερική τους εμφάνιση. Ίσως επειδή είμαστε στη φάση της ζωής μας που νιώθουμε ότι μεγαλώνουμε. Εγώ για παράδειγμα τους τελευταίους μήνες σκέφτομαι συχνά: “Πάει, δε βλέπω πια τίποτα χωρίς γυαλιά”. Ή… “Αυτό ήταν… μεγάλωσα!” και άλλα τέτοια ανόητα. Αλλά τι; Ψέματα να πω; Τα σκέφτομαι!

Αναρωτιόμουν λοιπόν πώς θα έμοιαζαν οι συμμαθήτριές μου, ώσε να μπορέσω να καταλάβω αν έχουμε μεγαλώσει ή όχι.  Σκεφτόμουν: “Έχει γούστο να πάω εκεί και να τις δω ταλαιπωρημένες και κουρασμένες. Αμάν! Αυτό θα σημαίνει ότι είμαι κι εγώ ταλαιπωρημένη και κουρασμένη! Θα είναι τελειωτικό αυτό το χτύπημα. Mark Zuckeberg σε τι περιπέτειες μας έχεις βάλει! Αν δεν είχες φτιάξει το facebook, τίποτα από αυτά δε θα γινόταν!”

Και πας εκεί και τις βλέπεις. Και είναι όλες μέσα στα χαμόγελα… Και είναι όλες λαμπερές και όμορφες! Και δεν έχουν αλλάξει καθόλου! Εντάξει, δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να μην έχουν αλλάξει καθόλου… Είμαστε πλέον… ενήλικες! Αλλά τα κορίτσια που θυμάμαι, τα κορίτσια που μοιραστήκαμε τα παιδικά μας χρόνια,  οι συμπαίκτριές μου στο λάστιχο ήταν όλες εκεί.

Και μιλάς και γελάς και περνάς τέλεια και κάνεις σχέδια για το επόμενο μεγαλύτερο reunion. Και  φεύγεις ανανεωμένη. Και όσον αφορά το θέμα της ηλικίας, οι ανόητες σκέψεις που είχες πριν έχουν εξαφανιστεί. Σκέφτεσαι: “Καλέ… Είμαστε ακόμα νέες! Τι με έπιασε να έχω αμφιβολίες ότι γερνάμε; Ποιος γερνάει; Όχι πάντως εμείς!”

Παρ’ όλα αυτά όταν φτάνεις στο σπίτι η μικρή σου κόρη, σε προσγειώνει απότομα. Γιατί σου κάνει μία ερώτηση που δεν περίμενες να ακούσεις. Σε ρωτάει: “Λοιπόν; Βγάλατε καμιά σέλφι;”

Γκντουπ!

Τότε νιώθεις να χάνεις το πάτωμα κάτω από τα πόδια σου. Δεν το σκεφτήκαμε να βγάλουμε σέλφι! Ζητήσαμε από μια κοπέλα και από τον σερβιτόρο να μας βγάλει. Δηλαδή πιο “old school”, πεθαίνεις. Καλέ κορίτσια, τι μας έπιασε και βάλαμε άλλους να μας βγάλουν φωτογραφία; Δηλαδή έλεος! Τι τα έχουμε τα smart phone?

Να ‘μαστε λοιπόν. Η τελευταία φορά που μας βλέπετε φωτογραφημένες από άλλους. Στην επόμενη συνάντηση με τα σέλφι στικς! Γιατί οι συμμαθήτριες, κανονίζουμε νέα συνάντηση. Τώρα που αρχίσαμε να βρισκόμαστε, δε σταματάμε! Μια φορά συμμαθήτριες, πάντα συμμαθήτριες. ❤️

Στέλλα, Άσπα, Κατερίνα, Καίτη

Κατερίνα, Στέλλα, Άσπα, Σοφία, Δόξη, Κατερίνα, Ράνια, Καίτη

Υ.Γ. Καταφέραμε να κάνουμε τη διπλανή (ξινή) κυρία να μας κάνει παρατήρηση γιατί γελάγαμε δυνατά και την ενοχλήσαμε. Μάλλον τις βασανίζαμε τις δασκάλες μας. Μάλλον τα είχαν δει όλα μαζί μας! 😉

Το post Μια φορά συμμαθήτριες, πάντα συμμαθήτριες δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διαλέξω τις καλύτερες στιγμές μου γιατί πλέον είναι διαμοιρασμένες σε πολλά social media και δεν είναι τόσο εύκολο να τις εντοπίσω. Παρ’ όλα αυτά κατάφερα τελικά να επιλέξω κάποιες από τις αγαπημένες μου, ανά μήνα. Κάποιες είναι οικογενειακές στιγμές (όπως η τελευταία φορά που ήρθε ο Άγιος Βασίλης στο σπίτι μας), κάποιες συγκινητικές (όπως η γιορτή λήξης του σχολείου), κάποιες επαγγελματικά ορόσημα (όπως η κυκλοφορία του πρώτου μου βιβλίου Επιστροφή στα Σχολεία) και κάποιες αγαπημένα μου post στο blog. Να ‘τες:

Ιανουάριος

Κάπως έτσι μαγικά ξεκίνησε σήμερα η μέρα. Τα αποτυπώματα του φέτος έγραφαν “ho ho ho”. Ελπίζω το ίδιο μαγικά να συνεχιστεί ολόκληρη η χρονιά. Καλή χρονιά!

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Aspa Online (@aspaonline) στις Ιαν 1, 2016, 12:52μμ PST

Φεβρουάριος

Μάρτιος

Απρίλιος

Μεγάλη Παρασκευή στην Αθήνα

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Aspa Online (@aspaonline) στις Απρ 29, 2016, 11:21πμ PDT

Μάιος

Ιούνιος

Ιούλιος

Κάθε φορά που θα εκνευρίζομαι με κάτι το χειμώνα, θα σκέφτομαι αυτό και θα ηρεμώ.

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Aspa Online (@aspaonline) στις Αύγ 2, 2016, 6:44πμ PDT

Αύγουστος

Σεπτέμβριος

Σύμφωνα με τη δική μας οικογενειακή παράδοση, γιορτάζουμε το τέλος του καλοκαιριού και τη νέα σχολική χρόνια με μεξικάνικο! Και του χρόνου!

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Aspa Online (@aspaonline) στις Σεπ 11, 2016, 11:04πμ PDT

Οκτώβριος

Νοέμβριος

Δεκέμβριος

Έφτασε μια από τις αγαπημένες μας στιγμές! Είμαστε δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, αδειάσαμε τις ​αναμνήσεις από το βάζο των αναμνήσεων του 2016 και ετοιμαζόμαστε να πλημμυρίσουμε με τις καλύτερες αναμνήσεις της χρονιάς. Και του χρόνου. Καλή χρονιά!

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Aspa Online (@aspaonline) στις Δεκ 31, 2016, 10:01πμ PST

Τέλος, αν θέλετε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να «κρατήσουν στην αιωνιότητα» τις δικές τους αγαπημένες στιγμές του 2016, εκτυπώστε τη σελίδα που σχεδίασε η Εβίτα και δώστε τη να τη συμπληρώσουν. Κάποτε θα σας ευχαριστήσουν για αυτό!

Καλή χρονιά!

Περισσότερες παλαιότερες αναδρομές:

✔ 2015: Η χρονιά μέσα από το blog μου και τα social media
✔ 2014: Ένα tweet για τον κάθε μήνα
✔ 2013: Ένα tweet για τον κάθε μήνα
✔ 2012: Η χρονιά μέσα από το blog μου και το twitter
✔ 2011: Η χρονιά μέσα από το blog μου 
✔ 2010: Ένα tweet για τον κάθε μήνα

Το post 2016: Η χρονιά μέσα από το blog μου και τα social media δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πρόσφατα είχα τη χαρά να μοιραστώ στην κάμερα κάποιες σκέψεις σχετικά με τη μητρότητα, το παιχνίδι και τον τρόπο που αντιμετώπιζα ως μαμά τα πεσίματα των κοριτσιών μου, συμμετέχοντας έτσι στη νέα καμπάνια της Hansaplast “Κάνει τα δάκρυα χαμόγελα”.

Θυμήθηκα τις αντιδράσεις μου και τις αντιδράσεις τους όταν έπεφταν αλλά και το χτυποκάρδι μου όταν τις έβλεπα να σκαρφαλώνουν ψηλά.

Τα πεσίματα όμως είναι μέσα στη ζωή. Και βοηθάνε τα παιδιά να μάθουν να σηκώνονται και να γίνονται δυνατότερα!

Εκτός αυτού ένα πέσιμο δεν είναι απλά ένα πέσιμο για ένα παιδί. Δεν έπεσε από την τραμπάλα, έπεσε από το άλογο! Δεν έπεσε από την κούνια, έπεσε καθώς προσπαθούσε να ανέβει ψηλά για να πιάσει τα σύννεφα!

Στην καμπάνια “Κάνει τα δάκρυα χαμόγελα” η  ζωγράφος μικρογραφιών Lorraine Loots, μετέτρεψε τα δάκρυα των παιδιών σε μικροσκοπικές ζωγραφιές βασισμένες στις ιστορίες που διηγήθηκαν. Και να που τελικά τα δάκρυα έγιναν και πάλι χαμόγελα.

Δείτε το βίντεο της συμμετοχής μου παρακάτω:

Διαβάστε ακόμα περισσότερα αποσπάσματα από τη συνέντευξή μου εδώ.

Στην επίσημη σελίδα της καμπάνιας   μπορείτε να δείτε πώς η Lorraine δημιούργησε τις ιδιαίτερες ζωγραφιές της και να διαβάσετε ακόμα περισσότερες συνεντεύξεις.

Ραντεβού στην παιδική χαρά λοιπόν, κάθε μέρα! Γιατί αν τυχόν κυλήσουν δάκρυα, έχουμε τον τρόπο να τα κάνουμε χαμόγελα!

Το post «Κάνει τα δάκρυα χαμόγελα»: To βίντεο της συμμετοχής μου στην καμπάνια δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Εμείς από την άλλη, δεν έχουμε και τόσες φωτογραφίες από τα παλιά. Έτσι, κάθε φωτογραφία της παιδικής μας ηλικίας είναι πολύτιμη.

Πριν από λίγες μέρες οι γονείς μου μού έδειξαν καμιά 20αριά παλιές φωτογραφίες. Τις είχα όλες ξαναδεί, αλλά πολλά χρόνια πριν. Κόλλησα όμως με μία μαυρόασπρη που είμαι μέσα σε ένα συγκρουόμενο αυτοκινητάκι μαζί τον μπαμπά μου.

Φαίνεται ότι το καταδιασκεδάζω, το ίδιο κι εκείνος. Πόσο χάρηκα που την ξαναείδα… Τι πολύτιμο συναίσθημα να μπορείς να ξαναζήσεις μια τόσο όμορφη στιγμή από την παιδική σου ηλικία!

Με αφορμή τη γιορτή του πατέρα, μοιράζομαι εδώ τη φωτογραφία, με την προτροπή να αρχίσουμε όλοι οι γονείς να φωτογραφιζόμαστε περισσότερο με τα παιδιά μας. Γιατί ναι μεν κάποτε τα παιδιά μας θα «κληρονομήσουν» εκατομμύρια φωτογραφίες από την παιδική τους ηλικία, αλλά σε πόσες από αυτές θα είμαστε και εμείς μέσα;

Χρόνια πολλά μπαμπάδες. Απολαύστε την ημέρα. Διασκεδάστε, χαμογελάστε και φωτογραφηθείτε!

Το post Στα συγκρουόμενα με τον μπαμπά μου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.