Ζαλάδα η Άσπα. Το παιδί μου θέλει να γλυτώσει το μάθημα της γυμναστικής… Μα πώς είναι δυνατόν; Γιατί; Πού έχω φταίξει; Τι λάθη πληρώνω;

Εισπνοή, εκπνοή. Πρέπει να διατηρήσω την ψυχραιμία μου.

Άσπα: Μα γιατί; Και ποιο μάθημα της γυμναστικής; Του κλασσικού με την κυρία Κ. ή του ολοήμερου με την κυρία Ε.; (που κατά σύμπτωση ήταν συμφοιτήτρια μου, την είδα μια μέρα ξαφνικά στο προαύλιο του σχολείου, κι από τις φωνές και τα χοροπηδητά μας άκουσε όλη η Αθήνα)

Εβελίνα: Με την κυρία Κ.

Άσπα: Μα γιατί Εβελίνα; Γιατί;

Εβελίνα: Γιατί μπορεί να μην κάνουμε γυμναστική. Προχθές μετά από ένα επεισόδιο (μου το περιέγραψε) δεν κάναμε. Μας έβαλε στην τάξη και κάναμε αντιγραφή. Δε θέλω να κάνω αντιγραφή, θέλω να κάνω γυμναστική!

Άσπα: Δηλαδή η γυμναστική εξακολουθεί να είναι από τα αγαπημένα σου μαθήματα;

Εβελίνα: Και βέβαια!

Άσπα: Πέστο βρε Εβελίνα και τρόμαξα! Έλα αγκαλίτσα!

Το post Το μάθημα της Γυμναστικής δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αυτή είναι η περιγραφή της εβδομάδας μέσα από τα μάτια της Εβελίνας. Δηλαδή:

Δευτέρα: Δεν έχω (μπαλέτο).
Τρίτη: Έχω (μπαλέτο).
Τετάρτη: Δεν έχω (μπαλέτο).
Πέμπτη: Έχω (μπαλέτο).
Παρασκευή: Δεν έχω (μπαλέτο).
Σάββατο: Δεν έχω (μπαλέτο).
Κυριακή: Δεν έχω (μπαλέτο).

Η εβδομάδα λοιπόν, περιστρέφεται γύρω από το αν έχει ή δεν έχει μπαλέτο, και οι αγαπημένες της μέρες είναι πλέον η Τρίτη και η Πέμπτη.

Σήμερα έκανε το πρώτο της μάθημα και πετάει στα ουράνια! Παρόλο που δε συμφωνώ καθόλου με τα παραφορτωμένα προγράμματα των παιδιών, ειδικά σε τόσο μικρή ηλικία, δεν μπορούσα να της στερήσω τη χαρά να ξεκινήσει κάτι που τόσο επιθυμούσε.

Περιττό να σας πω ότι και η Εβίτα ήθελε να ξεκινήσει, αλλά επειδή η ελάχιστη απαιτούμενη ηλικία είναι τεσσάρων χρονών, της το είχα αποκλείσει. Συζητώντας όμως σήμερα με τη δασκάλα, συμφωνήσαμε να της δώσουμε την ευκαιρία να κάνει 2-3 δοκιμαστικά μαθήματα κι αν δείξει ώριμη να παρακολουθήσει, θα μπορέσει να ξεκινήσει και εκείνη. Έτσι λοιπόν και η Εβίτα πετάει στα ουράνια!

Ξέρετε ποιος άλλος πετάει στα ουράνια; Εγώ, η μαμά, πετάω στα ουράνια…
Χαίρομαι με τη χαρά των κοριτσιών.
Και χαίρομαι που τα βλέπω ενθουσιασμένα και γεμάτα ζωντάνια, να έχουν επιθυμίες και όνειρα και να αρχίζουν να τα κυνηγούν.
Και ανυπομονώ να τα δω να χορεύουν, να εκφράζονται και να στριφογυρίζουν στο παρκέ.
Και να θυμηθώ τα δικά μου παιδικά χρόνια, τότε που εγώ και η φίλη μου η Στέλλα χορεύαμε, εκφραζόμαστε και στριφογυρίζαμε στο παρκέ.
Τότε που η μόνη μας έννοια ήταν αν την επόμενη μέρα είχαμε ή δεν είχαμε μπαλέτο.

Έχω, δεν έχω, δεν έχω, έχω…

Photo by .Dianna.

Το post Έχω, δεν έχω… δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.