Με 3 απλές ιδέες — από αυτές που έτσι κι αλλιώς ανήκουν στη μέρα — μπορείς να δημιουργήσεις όμορφες στιγμές που θα θυμάστε.

Ας τις δούμε!

1. Λαγάνα, πικνίκ και μια καλή τοποθεσία

Η λαγάνα είναι το πρώτο σημάδι ότι η μέρα είναι ξεχωριστή — η μυρωδιά της, είτε τη φτιάξετε εσείς είτε τη φέρετε ζεστή από τον φούρνο, αρκεί για να αλλάξει την ατμόσφαιρα.

Το τραπέζι δεν χρειάζεται υπερβολές: λαγάνα, χαλβάς, ελιές — ό,τι αγαπάτε. Αν ο καιρός βοηθάει, βγείτε έξω. Αν όχι, στρώστε ένα τραπεζομάντηλο στο πάτωμα του σαλονιού.

Από προσωπική εμπειρία; Τα πικνίκ στο σαλόνι συχνά κερδίζουν. Έχουμε αμέτρητες αναμνήσεις από πικνίκ στο σαλόνι και ειλικρινά είναι οι καλύτερες!

2. Χαρταετός και περιπέτεια

Για τα παιδιά, ο χαρταετός είναι κάτι παραπάνω από έθιμο. Είναι εμπειρία: Η προετοιμασία, το κουβάλημα, η αναζήτηση του ιδανικού μέρους για πέταγμα, η στιγμή που σηκώνεται — ή που δεν σηκώνεται.

Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα. Σημασία έχει η περιπέτεια και ότι περάσατε χρόνο μαζί.

Και αν βρέχει, αν ο αέρας δεν βοηθάει ή αν δεν έχετε διάθεση να πετάξετε φέτος χαραετό, δεν χάθηκε ο κόσμος. Τα έθιμα είναι για να τα χαιρόμαστε, όχι για να αγχωνόμαστε.

3. Φτιάξτε μαζί την Κυρά Σαρακοστή

Η κυρά Σαρακοστή είναι ένα χειροποίητο ημερολόγιο που μας βοηθάει να μετράμε τις εβδομάδες που μεσολαβούν από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι και τη Μεγάλη Εβδομάδα. 

Χωρίς στόμα — γιατί νηστεύει.
Με σταυρωμένα χέρια — γιατί προσεύχεται.
Και με επτά πόδια — ένα για κάθε εβδομάδα.

Παραδοσιακά φτιάχνεται από αλατοζύμη, αλλά μπορεί να γίνει και από χαρτί ή χαρτόνι.

Είναι η ιδανική απογευματινή δραστηριότητα για την Καθαρά Δευτέρα. Και αν δεν την έχετε ξαναφτιάξει, ίσως φέτος είναι η χρονιά να ξεκινήσετε.

Για να φτιάξετε φέτος κι εσείς Κυρά Σαρακοστή εύκολα και χωρίς προετοιμασία, έχω ετοιμάσει ένα εκτυπώσιμο αρχείο που μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν.

Συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα θα εγγραφείς στις εβδομαδιαίες μου ενημερώσεις και θα το λάβεις στο email σου στη στιγμή ως δώρο καλωσορίσματος.

Καλά να περάστε και καλή Σαρακοστή!

Το post Καθαρά Δευτέρα με παιδιά: 3 απλές ιδέες για να γίνει η μέρα ξεχωριστή δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πρώτη φορά στο μπαλέτο.

Πρώτη μέρα στο προνήπιο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο.

Πρώτη σχολική τσάντα, πρώτο δόντι που βγήκε, πρώτοι αγώνες, πρώτη συναυλία, πρώτη παράσταση.

Και αρκετές τελευταίες.

Σήμερα είναι μία από αυτές τις τελευταίες.

Πριν από 18 χρόνια, όταν η Εβίτα ήταν νεογέννητο την έβγαλα δίπλα σε μία λαγάνα να την φωτογραφίσω.

Η λαγάνα τότε, ήταν πιο μεγάλη από την Εβίτα. Και ήθελα να δείξω πόσο μικρούλα ήταν – όπως ακριβώς τα παλιά χρόνια που δεν υπήρχαν μέτρα και οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν άλλες μονάδες μέτρησης όπως το πόδι και τον πήχη.

Και έτσι μία νέα μονάδα μέτρησης γεννήθηκε: η λαγάνα! Όπως και μία νέα οικογενειακή παράδοση της οικογένειάς μας. Να φωτογραφίζουμε την Εβίτα κάθε καθαρά Δευτέρα δίπλα στην λαγάνα για να βλέπουμε πόσο έχει μεγαλώσει!

Κι έτσι κάθε καθαρά Δευτέρα, μεταξύ όλων των παραδοσιακών εορτασμών, εμείς κάναμε και την καθιερωμένη φωτογράφιση της Εβίτας δίπλα στη λαγάνα.

Όταν μεγάλωσε λίγο, άρχισε να συμμετέχει ενεργά σε αυτή την παράδοση και να λέει ιδέες για το πώς θα τραβήξουμε τη φωτογραφία της χρονιάς – για να υπάρχει δημιουργικότητα και πρωτοτυπία. Μα τα έχουμε κάνει όλα! Έχουμε πετάξει λαγάνες στον αέρα, τους έχουμε φορέσει γυαλιά, μέχρι και χειρουργική μάσκα τους έχουμε βάλει την καθαρά Δευτέρα της καραντίνας!  

Είχαμε συμφωνήσει, ότι τη φωτογράφιση θα τη συνεχίσουμε μέχρι να φτάσει τα 18.  

Μαντέψτε ποιος μόλις έκλεισε τα 18…

Έτσι φέτος θα ήταν η τελευταία φωτογραφία του αχτύπητου διδύμου Εβίτας – Λαγάνας.  

Απολαύστε το ταξίδι.

Να και η φετινή, που αποδεικνύει περίτρανα, ότι το μωρό… ψήλωσε:

Γλυκόπικρα τα συναισθήματα που έκλεισε αυτός ο κύκλος… Όμως το ταξίδι δεν θα κλείσει νοσταλγικά, αλλά χιουμοριστικά:

Το πρωί της Καθαράς Δευτέρας, επιστρέφοντας από το φούρνο, πέρασα από το σπίτι των γονιών μου για να τους δώσω τη δική τους λαγάνα.

Την έδωσα στον πατέρα μου κι εκείνος μόλις  την έπιασε στα χέρια του είπε: “Κοίτα να δεις πόσο μικρή ήταν κάποτε η Εβίτα!”

Μετά του φάνηκε τόσο αστείο αυτό που είπε, που τον έπιασε νευρικό γέλιο και γέλαγε μέχρι δακρύων για 5 λεπτά – κι εμείς μαζί του!

Αργότερα, μετά τη φωτογράφιση, ανοίγοντας την εξώπορτα για να μπούμε στο σπίτι με την Εβίτα, γυρνάω, τη βλέπω και της λέω: Τα καταφέραμε, ε; 18 χρόνια…   

Κι εκείνη λέει: “Ναι βέβαια… Μετά από 18 χρόνια παιδικής εργασίας!”

Τίτλοι τέλους λοιπόν… Με μια παρότρυνση:

Δημιουργήστε τις δικές σας οικογενειακές παραδόσεις και αναμνήσεις. Αξίζει!

Το post 18 χρόνια λαγάνες (2023) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πριν από 17 χρόνια υπήρχαν μέτρα. Αλλά εκείνη την καθαρά Δευτέρα του 2005, η Aspa Online είχε την έμπνευση να μετρήσει το ύψος του νεογέννητου μωρού της με μία… λαγάνα.

Και έτσι μία νέα μονάδα μέτρησης γεννήθηκε: η λαγάνα! Όπως και μία νέα οικογενειακή παράδοση της οικογένειάς μας. Να φωτογραφίζουμε την Εβίτα κάθε καθαρά Δευτέρα δίπλα στην λαγάνα για να βλέπουμε πόσο έχει μεγαλώσει!

Η παράδοση συνεχίστηκε ΚΑΙ φέτος. Και αυτό δεν είναι λίγο γιατί το να έχει φτάσει το παιδί σου στην ηλικία των 17 (και σε ύψος πολλών λαγανών) και να μη σε έχει στείλει στο γιατρό για αυτή σου την τρέλα, είναι κάτι που ούτε εγώ μπορώ να εξηγήσω!

Ελπίζω να είστε λοιπόν έτοιμοι να δείτε την φετινή φωτογραφία δίπλα στη λαγάνα που θα είναι και η ΠΡΟ-τελευταία. Γιατί ακόμα και τα ωραία τελειώνουν κάποτε. Κι έχουμε ήδη αποφασίσει ότι η φωτογραφία του 2023 (όταν θα έχει πλέον κλείσει τα 18, θα είναι η τελευταία).

Πριν όμως να σας δείξω τη φετινή, να μια μικρή επιλογή από το αχτύπητο δίδυμο Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

Όπως βλέπετε στην περσινή φωτογραφία τα δύο μοντέλα, λαγάνα και Εβίτα δεν μπήκαν στο ίδιο πλάνο, μια και είχαμε καραντίνα και κράτησαν την απόσταση των δύο μέτρων. Η Εβίτα ήταν απλώς η φωτογράφος.

Στην φετινή όμως φωτογραφία, είναι και πάλι μαζί στον έξω κόσμο.

Και σας αφήνω με μια bonus που αποδεικνύει ότι είναι δύσκολο να είσαι λαγάνα στις μέρες μας…

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Και πάλι μαζί στον έξω κόσμο (2022) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Για αυτό και όταν ξαναθυμήθηκα το έθιμο της κυρά Σαρακοστής μέσα από τα σχολικά χρόνια των παιδιών μου (στη δική μου εποχή δεν ήταν τόσο διαδεδομένο το έθιμο) ενθουσιάστηκα. Άλλο ένα ημερολόγιο, πολύ του τύπου μου. Κάτι σαν ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης δηλαδή!

Τι είναι η κυρά Σαρακοστή και τι συμβολίζει

Η κυρά Σαρακοστή είναι ένα από τα παλαιότερα πασχαλινά έθιμα. Λειτουργεί ως ένα χειροποίητο ημερολόγιο που μας βοηθά να μετράμε τις εβδομάδες που μεσολαβούν από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι και τη Μεγάλη Εβδομάδα. Για το λόγο αυτό η κυρά Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της Σαρακοστής.

Στα περισσότερα σπίτια, το αυτοσχέδιο αυτό ημερολόγιο φτιαχνόταν με χαρτί. Η ίδια απεικονιζόταν συνήθως με ένα μαντήλι και έναν σταυρό στο κεφάλι, σταυρωμένα χέρια σαν να προσεύχεται, χωρίς στόμα γιατί νήστευε και φυσικά με επτά πόδια – ένα για κάθε εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής.

Κάθε Σάββατο, με πρώτο αυτό που ακολουθεί την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι και έτσι είχαν εικόνα του πόσες εβδομάδες απομένουν μέχρι το Πάσχα. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο.

Μάλιστα το παλιό έθιμο λέει ότι αυτό το κομμάτι χαρτιού το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή στο ψωμί που θα έψηναν για το βράδυ της Ανάστασης. Όποιος έπαιρνε το σύκο με το χαρτί από το καλάθι ή σε όποιον τύχαινε η φέτα του ψωμιού με το χάρτινο πόδι της Κυράς Σαρακοστής, θα ήταν καλότυχος.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έφτιαχναν την Κυρά Σαρακοστή με αλατοζύμη, δηλαδή αλεύρι, αλάτι και νερό. Μάλιστα αν είστε μέλος στο Love, Mom, το κλαμπ μελών μου αποκλειστικά για μαμάδες, θα μάθετε πώς να φτιάξετε μία νέα, πιο μοντέρνα εκδοχή κυρά Σαρακοστής με αλατοζύμη, που είναι χρωματιστή!

Κατεβάστε το εκτυπώσιμο της κυρά Σαρακοστής

Αν θέλετε να αναβιώσετε κι εσείς το υπέροχο έθιμο της κυρά Σαρακοστής, κατεβάστε το εκτυπώσιμο αρχείο που ετοίμασα για εσάς. Γίνετε συνδρομητές στο newsletter μου συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα και θα το λάβετε στο email σας στη στιγμή, ως δώρο καλωσορίσματος!

Παραδοσιακό τραγούδι της κυρά Σαρακοστής

Και φυσικά, μην παραλείψετε να μάθετε και το παραδοσιακό τραγουδάκι της κυρά Σαρακοστής:

Την Κυρά Σαρακοστή που είναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι της σταυρό
και το στόμα της ξεχνούσαν γιατί νήστευε καιρό.

Και μετρούσαν τις ημέρες με τα πόδια της τα εφτά
κόβαν ένα τη βδομάδα, μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.

Πώς να χρησιμοποιήσετε το εκτυπώσιμο της κυρά Σαρακοστής:

• Κατεβάστε το στον υπολογιστή σας και τυπώστε το.
• Κόψτε την κυρά Σαρακοστή περιμετρικά.
• Χρωματίστε την.
• Κολλήστε την στο ψυγείο.
• Κάθε Σάββατο, από το πρώτο Σάββατο μετά την Κ. Δευτέρα και μέχρι το Μεγάλο Σάββατο, θα κόβετε ένα πόδι.

Καλή Σαρακοστή και καλό Πάσχα!

Το post Το έθιμο της κυρά Σαρακοστής (+δωρεάν εκτυπώσιμο) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η μαμά αυτή συνέχισε να το φωτογραφίζει το παιδί της κάθε χρόνο δίπλα σε μία λαγάνα για να βλέπει πόσο μεγάλωσε. Και έτσι δημιούργησε μία νέα μονάδα μέτρησης. Τη λαγάνα!

Το ένα έφερε το άλλο και η ιδέα με τη φωτογράφιση δίπλα στη λαγάνα κόλλησε και άρχισε να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Από το 2008 δε που ξεκίνησε το blog της, μπήκαν στο παιχνίδι και οι αναγνώστες της. Οι οποίοι περίμεναν κάθε χρόνο με ανυπομονησία την ετήσια φωτογραφία της Καθαράς Δευτέρας.

Μεγάλη επιτυχία το γεγονός ότι η Εβίτα παρ’ όλο που πλέον είναι 16 χρονών δεν με έχει στείλει στο γιατρό, αλλά συνεχίζει την παράδοση. Και όπως έχει δηλώσει θα συνεχίζει μέχρι τα 18. Δύο φωτογραφίσεις μείνανε και μετά θα πρέπει να πάρει άλλος τη σκυτάλη!

Σήμερα θα σας δείξω τη νέα φωτογραφία του 2021.Η οποία είναι λίγο διαφορετική από τις προηγούμενες. Εβίτα και λαγάνα κρατάνε αποστάσεις… Γιατί πώς αλλιώς θα θυμόμαστε κάποτε ότι η καθαρά Δευτέρα του 2021 μας βρήκε σε lockdown; (Την Καθαρά Δευτέρα του 2020 δεν είχαμε ιδέα τι θα ακολουθούσε).

Πριν όμως να σας τη δείξω, να μια μικρή επιλογή από το αχτύπητο δίδυμο Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

Και ιδού η φωτογραφία του 2021 με τίτλο: Φορέστε μάσκα και κρατήστε αποστάσεις!

Φέτος τα δύο μοντέλα, λαγάνα και Εβίτα δεν μπήκαν στο ίδιο πλάνο, μια και κράτησαν την απόσταση των δύο μέτρων. (Μεταξύ μας όμως; Φωτογράφος της λαγάνας ήταν φέτος η Εβίτα).

Εύχομαι η καθαρά Δευτέρα του 2022 να τις βρει και πάλι αγκαλιασμένες.

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Φορέστε μάσκα και κρατήστε τις αποστάσεις (2021) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Έτσι για να θυμάται πόσο μικροσκοπικό ήταν κάποτε το μωρό (ενώ πλέον κοντεύει να τη φτάσει σε ύψος).

Το ένα έφερε το άλλο και η ιδέα με τη φωτογράφιση δίπλα στη λαγάνα κόλλησε και άρχισε να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Από το 2008 δε που ξεκίνησε το blog της, μπήκαν στο παιχνίδι και οι αναγνώστες της. Οι οποίοι περίμεναν κάθε χρόνο με ανυπομονησία την ετήσια φωτογραφία της Καθαράς Δευτέρας. Και άρχισαν κι εκείνοι να συγκρίνουν κάθε χρόνο το παιδί με τη λαγάνα και να διαπιστώνουν με τα ίδια τους τα μάτια, ότι… πράγματι ψήλωνε!

Μεγάλη επιτυχία το γεγονός ότι η Εβίτα παρ’ όλο που πλέον είναι 15 χρονών δεν με έχει στείλει στο γιατρό να κοιταχτώ, αλλά συνεχίζει κάθε χρόνο να φωτογραφίζεται δίπλα στη λαγάνα.

Τα τελευταία 4-5 χρόνια μάλιστα επιλέγει η ίδια πώς θα φωτογραφηθεί. Έχει αποφασίσει ότι η φωτογράφιση θα συνεχίζεται μέχρι να κλείσει τα 18 και μάλιστα έχει ήδη σκεφτεί πώς θα είναι η αποχαιρετιστήρια φωτογράφιση. (Μένουν μόνο άλλες 3 φωτογραφίσεις ως τότε. Μετά ποιον θα φωτογραφίζω; Help!)

Σήμερα θα σας δείξω τη νέα φωτογραφία του 2020! Πριν όμως να σας τη δείξω, να μια μικρή επιλογή από το αχτύπητο δίδυμο Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

2005

2012

2015

2016

2017

Βρέχει (δαγκωμένες) λαγάνες

Παίρνω τα μπογαλάκια τη λαγάνα μου και φεύγω.

Και να και η φετινή:

Το μέλλον είναι τόσο λαμπρό…

Το μέλλον είναι τόσο λαμπρό, που χρειάζομαι γυαλιά!

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Το μέλλον είναι τόσο λαμπρό… (2020) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η μαμά αυτή συνέχισε να το φωτογραφίζει το παιδί της κάθε χρόνο δίπλα σε μία λαγάνα για να βλέπει πόσο μεγάλωσε. (Έφτιαξε νέα μονάδα μέτρησης. Δεν της έκανε το μέτρο…)

Σαν να μην έφτανε αυτό, η μαμά αυτή άρχισε να ανεβάζει τις φωτογραφίες στο blog της!

Και τα πράγματα ξέφυγαν από τον έλεγχο καθώς οι φίλοι και οι αναγνώστες έκαναν πολλάαααα like καθώς έβλεπαν το παιδί να ξεπερνάει σε ύψος τη λαγάνα!

Φήμες λένε ότι το μωρό μεγαλώνοντας άρχισε να συμμετέχει ενεργά στις φωτογραφίσεις. Και κάθε χρόνο άρχισε να επιλέγει εκείνο το θέμα της φωτογράφισης.

Φήμες επίσης λένε ότι οι φωτογραφίσεις θα συνεχιστούν μέχρι να κλείσει τα 18.

Φέτος, φωτογραφήθηκε όπως κάθε έφηβο παιδί που σέβεται τον εαυτό του: “Άγριο νιάτο”, με μαύρα και γκρι ρούχα (καθώς και σκισμένο τζην που δε φαίνεται στη φωτογραφία), ακουστικά και σακίδιο στην πλάτη. Στο οποίο φυσικά… έβαλε τη λαγάνα.

Σας παρουσιάζω λοιπόν το timeline του αχτύπητου δίδυμου Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

2005

2012

2015

2016

2017

Βρέχει (δαγκωμένες) λαγάνες

Παίρνω τα μπογαλάκια τη λαγάνα μου και φεύγω.

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Παίρνω τα μπογαλάκια μου και φεύγω (2019) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Όλα ξεκίνησαν την Καθαρή Δευτέρα του 2005. Όταν μια παρανοϊκή μαμά (που τη λένε Άσπα) έβαλε το μωρό της δίπλα στη λαγάνα να το φωτογραφίσει. Και από τότε συνέχισε να το φωτογραφίζει κάθε χρόνο δίπλα σε μία λαγάνα για να βλέπει πόσο μεγάλωσε. Λες και μέτρα δεν είχαν μέτρα στο σπίτι τους.  Λες και το μόνο που είχαν στη διάθεσή τους ήταν το σουσαμένιο μέτρο της Καθαρής Δευτέρας.

Το “μωρό” έκλεισε πλέον τα 13 και τώρα συμμετέχει ενεργά στις φωτογραφίσεις. Έχουμε ήδη βρει τι θα κάνουμε στην τελευταία φωτογράφιση που θα γίνει τη χρονιά που θα κλείσει τα 18. Βρήκαμε επίσης τι θα κάνουμε και την προηγούμενη χρονιά στα 17.

Φέτος αποφάσισε να κάνει ταχυδακτυλουργικά. Να πετάξει την λαγάνα ψηλά στον αέρα και να την πιάσει.

Η μαμά φύσαγε και ξεφύσαγε για να καταφέρει να τραβήξει τη φωτογραφία. Καλό το αυτόματο πρόγραμμα της DSLR, αλλά όχι για λαγάνες που πέφτουν  από τον ουρανό. Έπρεπε να βγάλει το αυτόματο πρόγραμμα και να αλλάξει την ταχύτητα του κλείστρου χειροκίνητα. Έλα όμως που είναι άπειρη φωτογράφος. Και δώστου να λέει στην Εβίτα να πετάξει την λαγάνα. Και δώστου να αλλάζει την ταχύτητα για να καταφέρει να πιάσει την λαγάνα στον αέρα ακίνητη. Και δώστου η Εβίτα να τρώει μια δαγκωνιά από τη λαγάνα κάθε φορά που τη έπιανε.

“Βρε Εβίτα τι την δαγκώνεις τη λαγάνα; Θέλουμε τη φωτογραφία με ολόκληρη τη λαγάνα. Όχι με δαγκωμένη! Έλα κάνε λίγη υπομονή! 123 ΠΕΤΑ!”

Να την πετάει, να την πιάνει, δαγκωνιά.

“ΕΒΙΤΑ μπορείς να σταματήσεις να δαγκώνεις; Τι σε έπιασε; Θα την φας όλη μετά. 123 ΠΕΤΑ!”

Τελικά την πέτυχα την φωτογραφία στην οποία θα δείτε ξεκάθαρα ΚΑΙ τις δαγκωνιές.

Σας παρουσιάζω λοιπόν το timeline του αχτύπητου δίδυμου Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

2005

2012

2015

2016

2017

Βρέχει (δαγκωμένες) λαγάνες

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Βρέχει λαγάνες (2018) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Έγραφα λοιπόν για την “οικογενειακή παράδοση” που επινόησα τη χρονιά που γεννήθηκε η Εβίτα να τη φωτογραφίζω δίπλα σε μια λαγάνα. Και ότι (και καλά) αυτή η παράδοση θα τη στείλει αργά και σταθερά προς τον καναπέ του ψυχιάτρου. Γιατί πόσο να αντέξει ένα παιδί όταν κάθε χρόνο η μαμά του το συγκρίνει με μια λαγάνα; Δηλαδή ΕΛΕΟΣ!

Στο φούρνο οι άλλοι έβλεπαν λαγάνες εγώ σκεφτόμουν, κοίτα να δεις πόσο μεγάλωσε η Εβίτα!

Φέτος ήμασταν πιο ενθουσιασμένοι από ποτέ για τη φωτογράφιση. Το συζητούσαμε μέρες! Μάλιστα της ήρθε ήδη η ιδέα για το “concept” της φωτογράφισης που θα κάνουμε στα 16 και στα 18 της. Θα σας πω των 18: Θα πάρει λέει μια λαγάνα και θα τη διαλύσει στο πάτωμα. Freedooooom! (Νομίζω ότι στα 18 θα πρέπει να έχουμε και βιντεοσκόπηση).

Τέλος πάντων ας μην καθυστερώ άλλο. Σας παρουσιάζω το timeline “Εβίτα εναντίον λαγάνας” από το 2005 ως το 2017. (Λείπουν μερικές χρονιές, αλλά από εδώ και πέρα δε θα λείπουν).

2005

2012

2015

2016

2017

Να και η υπόλοιπη:

Καλή Σαρακοστή!

Το post Εβίτα εναντίον λαγάνας (2017) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Θα βρίσκεται στον καναπέ του ψυχιάτρου κι εκείνος θα τη ρωτάει τι θυμάται από τις «Καθαρές Δευτέρες» των παιδικών της χρόνων. Κι εκείνη δε θα θυμάται. Θα τα έχει διαγράψει όλα από τη μνήμη της.

Και τότε εκείνος θα πει: «Καλά η μαμά σου δεν ξεκίνησε το Aspa Online? Δεν έγραφε στο blog για τα παιδικά σας χρόνια; Κάτσε να μπούμε να δούμε!»

Και τότε θα ανοίξουν το blog και θα πατήσουν tag Καθαρή Δευτέρα. Και η αλήθεια θα βγει στο φως. O ψυχίατρος θα διαπιστώσει ότι όταν η Εβίτα ήταν νεογέννητο την είχα φωτογραφήσει δίπλα σε μια λαγάνα. Και μετά καθώς μεγάλωνε, την έβαζα να φωτογραφίζεται κάθε χρόνο δίπλα σε μία λαγάνα για να δω πόσο μεγαλώνει – λες και δεν είχαμε μέτρα στο σπίτι μας. Και θα κουνήσει με αποδοκιμασία το κεφάλι του. Γιατί πόσο να αντέξει ένα παιδί να συγκρίνεται κάθε χρόνο με μία λαγάνα;

Έλα καλά υπερβάλω! Αλλά τη φετινή καθιερωμένη φωτογραφία της Εβίτας δίπλα στη λαγάνα, την έβγαλα.

2005

2012

2015

2016

Καλή Σαρακοστή!

Το post «Μισώ τη λαγάνα» θα λέει. Και θα φταίω ΕΓΩ! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.