Σας… θυμίζει τίποτα; 😉

Στο παλαιότερο post μου Παρανοϊκά πράγματα που κάνω ως μαμά δύο παιδιών μιλούσα για τους καυγάδες των παιδιών για χαζοπράγματα, για τη σειρά που κρατάνε για τα πάντα μέσα στο σπίτι και τα παρατραβηγμένα πράγματα που κάνω για να βεβαιωθώ ότι υπάρχει δικαιοσύνη και ισότητα: Από το να μετράω τις φράουλες ή το ύψος του χυμού στο ποτήρι μέχρι να κρατάω σειρά για το ποια θα ξυπνήσω πρώτη ή ποια θα καληνυχτίσω τελευταία. Α όλα κι όλα. Δικαιοσύνη πάνω από όλα!

Έχω λάβει δεκάδες μηνύματα συμπαράστασης για το συγκεκριμένο post. Απ’ ό,τι φαίνεται ο ατέλειωτος αγώνας για “ισότητα” και “δίκαιο μοίρασμα” υπάρχει σχεδόν σε κάθε σπίτι που υπάρχει πάνω από ένα παιδί!

Τώρα που τα παιδιά μου είναι σε εφηβική ηλικία, τα πράγματα έχουν ηρεμήσει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν σταματήσει να κρατάνε σειρά ή να συγκρίνουν. Για παράδειγμα το καλοκαίρι που πήγαμε Λονδίνο μοιράστηκαν το παράθυρο του αεροπλάνου: Από Αθήνα προς Λονδίνο καθόταν η Εβίτα στο παράθυρο και από Λονδίνο προς Αθήνα η Εβελίνα. (Η μαμά διάδρομο και τις δύο φορές. Ας πρόσεχε!)

Παρ’ όλα αυτά πρόσφατα ανακάλυψα το υπέρτατο tip για να το πώς μπορούμε να μοιράσουμε το τελευταίο μπισκότο, κέικ, κομμάτι πίτσα, χωρίς τα παιδιά να μαλώσουν για το ποιος πήρε το μεγαλύτερο! Το διάβασα από τον Jon Acuff που είναι συγγραφέας, ομιλητής και μπαμπάς δύο κοριτσιών.

Ετοιμαστείτε να εντυπωσιαστείτε γιατί είναι το πιο εμπνευσμένο tip που έχετε διαβάσει ποτέ!

Ας πούμε λοιπόν ότι έχει μείνει ένα τελευταίο μπισκότο που εννοείται ότι το θέλουν και τα δύο παιδιά. Ακόμα κι όλη σας την τέχνη του μοιράσματος και αν βάλετε, θα χάσετε. Σίγουρα κάποιο από τα παιδιά θα παραπονεθεί ότι πήρε το μικρότερο κομμάτι.

Ποια είναι λοιπόν η λύση;

Η λύση είναι να μην κόψετε το μπισκότο εσείς.

Αφήνετε κάποιο από τα παιδιά να το κόψει. Το μυστικό όμως είναι το επόμενο στάδιο του μοιράσματος: Το παιδί που δεν έκοψε το μπισκότο, διαλέγει πρώτο ποιο από τα δύο κομμάτια θέλει.

Αν για παράδειγμα το μεγαλύτερο παιδί κόψει το μπισκότο, το μικρότερο παιδί θα διαλέξει πρώτο το κομμάτι που θέλει.

Με αυτό τον τρόπο το παιδί που κόβει έχει κίνητρο να προσπαθήσει να κόψει το μπισκότο σε δύο ίσια κομμάτια. Δεν έχει στο μυαλό του πώς να ξεγελάσει το αδελφάκι του και να πάρει εκείνο το μεγαλύτερο κομμάτι. Παράλληλα μαθαίνει ότι το ίσο μοίρασμα μερικές φορές δεν είναι εύκολο. Κάνει όμως ό,τι καλύτερο μπορεί!

Και αν τυχόν ξεμείνει με το μικρότερο κομμάτι, δεν θα παραπονεθεί στη μαμά ή στον μπαμπά… Δεν ήταν η μαμά ή ο μπαμπάς υπεύθυνοι για το μοίρασμα. Ήταν το ίδιο!

Έτσι με αργά αλλά σταθερά βήματα, θα απομακρυνθείτε από το ρόλο σας ως… διαιτητές μοιράσματος μπισκότων. Μείνετε συντονισμένοι για μυστικά αντιμετώπισης των υπόλοιπων καυγάδων. Και φυσικά μοιραστείτε στα σχόλια τα δικά σας μυστικά!

Καλή επιτυχία!  Και μην παραλείψετε να κάνετε share το post με άλλους διαιτητές γονείς. Θα σας ευγνωμονούν!

Το post Πώς να μοιράσετε το τελευταίο μπισκότο στα παιδιά (χωρίς να ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Από τότε που ήταν μικρές προσπαθούσα να μην μπαίνω μέσα στους καυγάδες τους. Ήμουν της άποψης ότι αν μπαίνω συνεχώς στη μέση, πρώτον δε θα μάθουν ποτέ να τα βρίσκουν χωρίς τη βοήθειά μου και δεύτερον κάθε φορά που θα θέλουν να μου τραβήξουν την προσοχή θα ρίχνουν κι έναν καυγά για να το πετύχουν (By the way, δείτε τη δοκιμασμένη μου λύση για τους καυγάδες στο αυτοκίνητο εδώ).

Επίσης ένας καυγάς έχει και κάποια θετικά: μέσα στην ασφάλεια του ίδιου τους του σπιτιού, έχουν την ευκαιρία να “κάνουν πρόβες” για το πώς θα αντιμετωπίσουν την επόμενη κόντρα που θα έχουν στο σχολείο. Και συνήθως διαπιστώνω ότι όταν υπάρχει ένταση μεταξύ των κοριτσιών στο σπίτι, υπάρχει παράλληλα κάποια κόντρα που “τρέχει” στο σχολείο με κάποιο άλλο παιδί για κάποια από τις δύο. Επηρεάζονται πάρα πολύ από αυτές τις διαμάχες και τις κουβαλάνε στο σπίτι. (Το ίδιο δεν κάνουμε άλλωστε κι εμείς οι μεγάλοι;)

Έχουν μάθει όμως ότι υπάρχουν όρια τα οποία δεν επιτρέπεται να ξεπεράσουν. Δεν έχουν χτυπήσει ποτέ η μία την άλλη και όσον αφορά τη λεκτική βία, oι λέξεις έχουν δύναμη και αυτό το ξέρουν πολύ καλά. Έτσι έχουν μάθει να τσακώνονται μέσα στα πλαίσια των ορίων και “με το γάντι”.

Επανερχόμαστε λοιπόν πίσω στον προχθεσινό καυγά. Μία μαινόμενη Εβελίνα επιλέγει με… αριστουργηματικό τρόπο τις λέξεις που χρησιμοποιεί εναντίον της αδελφής της και μία δυναμική Εβίτα, λέει το αυτονόητο και βάζει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

Εβελίνα: Αν δεν ήμασταν αδελφές, θα σε μισούσα!
Εβίτα: Πας καλά Εβελίνα; Αν δεν ήμασταν αδελφές θα ήμασταν κολλητές!

Τέλος καυγά.

Photo by Melia Shumaker

Το post Ένας καυγάς που λάτρεψα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Εβελίνα και η απόλυτη απειλή:
Καυγαδίσαμε το απόγευμα για μια χαζή αιτία. Αφού είδε και απόειδε ότι δεν θα κατάφερνε να πετύχει το δικό της γύρισε μου είπε:
«Κι εγώ μαμά, θα δεις τι θα κάνω! Θα μπω στο internet και θα ανεβάσω ένα κείμενο που θα γράψω για σένα. Για να το διαβάσουν όλοι! Στο Μαμά…δες, Μπαμπά…δες θα το ανεβάσω!»

Κι εγώ που σκεφτόμουν σιγά-σιγά να αρχίσω να της μαθαίνω πώς να γράφει σε δικό της blog. Ούτε για αστείο μετά από αυτό. Με τίποτα! (Αχ, τι με περιμένειειειειειει…)

Αργότερα το βράδυ, που τα είχαμε βρει και κουβεντιάζαμε περί ανέμων και υδάτων, επανέφερα το ζήτημα για να μάθω περισσότερα για το πώς το σκεφτόταν. Μου είπε λοιπόν ότι θα έγραφε ένα κείμενο στο οποίο θα απέφευγε να γράψει λεπτομέρειες για να μην καταλάβει ο κόσμος ότι είχε άδικο. Και κάτω-κάτω θα έβαζε και υστερόγραφο: «Η μαμά μου τρελάθηκε!»

Εβίτα και η απόλυτη απορία:
Ήμασταν με το αυτοκίνητο στην Κηφισίας στο ύψος της Κατεχάκη και ξαφνικά άκουσα από το πίσω κάθισμα μια ερώτηση που παραλίγο να με κάνει να χάσω τον έλεγχο του αυτοκινήτου:
«Μαμά τι γράφει εκεί πάνω, στον τάφο;»

Το post Βάλθηκαν να με αποτελειώσουν! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Οι λόγοι των καυγάδων; Πολλοί και διάφοροι:

• Με ακούμπησε!
• Μου πήρε την τσάντα!
• Τραγουδάει αυτό το απαίσιο τραγούδι!
• Κοίταξε από το δικό μου παράθυρο!
• Ανέπνευσε από το δικό μου οξυγόνο!

Το πιάνετε το νόημα…

Τις προάλλες λοιπόν, ήμασταν στο αυτοκίνητο και επιστρέφαμε από το σχολείο. Οι δεσποινίδες στο πίσω κάθισμα άρχισαν να επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ…

Εβελίνα: Εγώ θα φορέσω αύριο το κοκαλάκι.
Εβίτα: Όχι εγώ θα το φολέσω, είναι η σειλά μου.
Εβελίνα: Τι λες; Αν μου το βάλει η μαμά, εγώ δεν μπορώ να της πω όχι, πρέπει να το φορέσω.
Εβίτα: Όχι! Σήμελα το φόλεσες εσύ, αύλιο θα το φολέσω εγώ!
Εβελίνα: Όχι εγώ!
Εβίτα: Εγώ!

Η Εβίτα νιώθει αδικημένη και ανυπεράσπιστη. Έχει μάστερ στο να βάζει τα κλάματα κι έτσι ξεσπάει αμέσως σε λυγμούς… (Έχουμε το δάκρυ σε πρώτη ζήτηση – ευχαριστούμε πάρα πολύ…)

Το οδήγημα όμως υπό την επήρεια κλαυθμών και οδυρμών είναι επικίνδυνο! Τα κορίτσια ξέρουν ακριβώς τι πρόκειται να συμβεί. Κάνω στην άκρη του δρόμου. Σβήνω τη μηχανή, ανάβω τα alarm. Η Εβελίνα δε λέει κουβέντα, η Εβίτα συνεχίζει να κλαίει. Ανοίγω το περιοδικάκι που έχω στο κάθισμα του συνοδηγού. Ξεφυλλίζω καμιά δεκαριά σελίδες. Μετά από ένα λεπτό…

Εβίτα: Μαμά, ηλέμησα! Είμαι χαλούμενη τώλα!
Εγώ: «Ωραία!» Βάζω μπροστά τη μηχανή. «Και πού να σας λέω μια έκπληξη που σας έχω…»

Διευκρίνιση: Παρόλο που πάσχω από το σύνδρομο «υποστήριξης του μεγαλύτερου παιδιού» γιατί ήμουν κι εγώ το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια και οι γονείς συνήθως αδικούν τα μεγαλύτερα αδέλφια ζητώντας τους να κάνουν τις περισσότερες υποχωρήσεις, βεβαιώθηκα ότι την επόμενη μέρα η μικρή Εβίτα δεν αδικήθηκε και τηρήθηκε η νόμιμη διαδικασία στο πολύ σοβαρό και πολύπλοκο ζήτημα που προέκυψε στο σπιτικό μας: Το ποιανής δηλαδή σειρά ήταν να φορέσει το ένα και μοναδικό, σπάνιο και ανεκτίμητο κοκαλάκι του ενός ευρώ…

Να θυμηθώ: Να κατεβάσω στο αυτοκίνητο κάνα-δυο ακόμα περιοδικά καθώς και κανένα σνακ. Καλύτερα να είμαι προετοιμασμένη για παν ενδεχόμενο…

Εσείς έχετε συναντήσει παρόμοιο πρόβλημα; Έχετε βρει αποτελεσματικό τρόπο για να το αντιμετωπίσετε; Αφήστε το σχόλιό σας!

Photo by Môsieur J.

Το post Πέτα τη μαμά από το … αυτοκίνητο! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.