Πριν να κάνετε παιδιά όλα ήταν εντελώς διαφορετικά στο μυαλό σας, περίπου σαν τις διαφημίσεις με τις οικογένειες που φτιάχνουν πρωινό και αλείφουν μαρμελάδα σε φρυγανιές με την ησυχία τους.

Κάποια στιγμή όμως στη ζωή μας αποφασίζουμε ότι “πρέπει να σοβαρευτούμε”… Ή σοβαρευόμαστε έτσι κι αλλιώς αναγκαστικά, από τις έννοιες και τις υποχρεώσεις.

Κι όμως η διασκέδαση δεν θα έπρεπε να σταματά ποτέ! Η ζωή είναι στιγμές, στιγμές που δημιουργούμε όταν παίζουμε με τα παιδιά μας, όταν δημιουργούμε οικογενειακές παραδόσεις, όταν κάνουμε τρελά, διασκεδαστικά πράγματα μαζί.

Τι μπορείτε να κάνετε λοιπόν;

Μπορείτε να ξεκινήσετε άμεσα με 3 ιδέες που θα απογειώσουν την cool και διασκεδαστική μαμά που κρύβεται μέσα σας.

Κάντε γκριμάτσες (και ανοησίες)

Η καλύτερη αντίδραση για ένα κουρασμένο παιδί που αρχίζει να χάνει την ψυχραιμία του και να γκρινιάζει είναι να κάνετε μια ανόητη γκριμάτσα, π.χ. να μιμηθείτε με τα χείλια σας ένα ψάρι ή να μιλήσετε με αστεία φωνή. Χωρίς να υποτιμάτε τα αληθινά συναισθήματά του, δείξτε του πως το γέλιο κάνει τα πάντα εύκολα. Θα γελάσετε, θα χαλαρώστε και παρ’ όλο που μπορεί να μην λυθούν τα πάντα δια μαγείας, θα συνεχίσετε με λιγότερη γκρίνια και περισσότερο χαμόγελο.

Τα παιδιά, γενικά, αγαπούν τις ανοησίες των γονιών, ειδικά όταν δεν το περιμένουν. Για παράδειγμα, όταν το παιδί δεν θέλει να κάνει μπάνιο, φερθείτε ανόητα μιλώντας με διαφορετική φωνή: “μα δεν είναι μπάνιο, είναι η πιο μικροσκοπική πισίνα του κόσμου και θα τρέξω να φτάσω πρώτη για να κολυμπήσω”. Μαντέψτε ποιος θα τρέξει να σας ακολουθήσει.

Κάντε εκπλήξεις (και κοπάνες)

Όταν το επίπεδο κούρασης και γκρίνιας έχει αρχίσει να ανεβαίνει θυμηθείτε ότι ως μαμά δεν είστε θερμόμετρο μέσα στο σπίτι αλλά θερμοστάτης! Ανεβάστε λοιπόν τη θερμοκρασία του κεφιού κάνοντας διάφορες εκπλήξεις που δεν τις περιμένουν: Ξεκινήστε ένα ξαφνικό πάρτι χορού, πηγαίνετε για πικνικ στο πάρκο της γειτονιάς ή ακόμα καλύτερα, κάντε κοπάνα!

Κοπάνα εσείς από τις υποχρεώσεις ή τη δουλειά, κοπάνα και τα παιδιά από το σχολείο για να περάστε μία μέρα μαζί – για παράδειγμα στην παραλία!

Τα παιδιά λατρεύουν τις εκπλήξεις και τις περιπέτειες. Οι αναμνήσεις που δημιουργείτε θα μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη τους για όλη τους τη ζωή.

Κάντε ένα διάλειμμα (ή και περισσότερα)

Τις προάλλες παρακολουθούσα ένα βιντεάκι μιας συζήτησης μαμάδων. Τα παιδιά της μίας μαμάς είχαν πλέον μεγαλώσει. Έλεγε λοιπόν ότι ένα από τα πράγματα που θυμούνται ακόμα από την παιδική τους ηλικία είναι εκείνες οι φορές που τους έλεγε: “Σήμερα για αλλαγή θα φάμε μπροστά στην τηλεόραση!” Το θέμα είναι ότι εκείνη το έλεγε από ανάγκη, γιατί κάποιες φορές είχε φτάσει στα όριά της και δεν είχε ενέργεια ούτε καν να μιλήσει! Και μάλιστα ένιωθε τύψεις που άφηνε τα παιδιά να φάνε μπροστά στην τηλεόραση. Όμως τα παιδιά της έχουν τελικά καταχωρήσει αυτές τις στιγμές μεταξύ των κορυφαίων!

Όλοι ξέρουμε φυσικά ότι αποφεύγουμε να βάζουμε τα παιδιά να τρώνε μπροστά στην τηλεόραση. Και θυμάμαι πόσο το απέφευγα κι εγώ και πόση σημασία έδινα στο να καθόμαστε στο τραπέζι της κουζίνας (και το κάνουμε ακόμα). Αλλά κάποιες φορές, ακόμα και ο υπεράνθρωπος μαμά χρειάζεται διάλειμμα!

Ακόμα καλύτερα είναι να κάνετε ένα πιο μεγάλο διάλειμμα – αν φυσικά υπάρχει η δυνατότητα. Αν έχετε κάποιον να κρατήσει τα παιδιά, βγείτε από το σπίτι και κάντε κάτι που σας ευχαριστεί. Κάντε μία βόλτα στη φύση ή στο κέντρο της πόλης ή πιείτε έναν καφέ με μια φίλη. Όταν η μαμά είναι χαρούμενη, όλοι είναι χαρούμενοι και όταν θα επιστρέψετε στο σπίτι θα είστε σίγουρα “και η πρώτη μαμά”!

Καλή διασκέδαση!

Το post Και η πρώτη μαμά! (με 3 εύκολες ιδέες) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας της στην τελετή αποφοίτησης του πανεπιστημίου Dartmouth είχε πει ότι απλώς… ΔΕΝ τα καταφέρνει όλα – παρόλο που στους έξω, μπορεί να μοιάζει ότι τα καταφέρνει όλα. (Sorry για το spoiler. Αξίζει να διαβάσετε τι ΑΚΡΙΒΩΣ είπε στο παλαιότερο post μου με τίτλο Η απάντηση στην ερώτηση: “Πώς τα καταφέρνεις όλα;”, αλλά εδώ θα κάνω μια μικρή περίληψη.)

Είχε λοιπόν μοιραστεί τη δική της αλήθεια: ότι όταν πετυχαίνει σε έναν τομέα της ζωής της, αυτό σχεδόν σίγουρα σημαίνει ότι αποτυχαίνει σε κάποιον άλλο τομέα εκείνη τη δεδομένη στιγμή.

Και ότι όταν είσαι μία δυναμική εργαζόμενη γυναίκα που είναι επίσης μία δυναμική μητέρα ποτέ δεν ισορροπείς. Ποτέ δεν αισθάνεσαι 100% ΟΚ. Πάντοτε ζαλίζεσαι λίγο. Πάντοτε κάτι χάνεται. Πάντοτε κάτι λείπει.

Με είχε ανακουφίσει λοιπόν αυτή η οπτική γωνία και από τότε νόμιζα ότι ήταν η καλύτερη απάντηση που θα μπορούσα να δώσω κι εγώ, όταν με ρωτάνε πώς τα προλαβαίνω όλα.

Πρόσφατα έπεσα σε μία ακόμα εμπνευσμένη απάντηση. Την έδωσε η συγγραφέας Nora Roberts αλλά εγώ την είδα από το Twitter της Jennifer Lynn Barnes, που είναι επίσης συγγραφέας. Θα την μεταφράσω εδώ στα Ελληνικά και παρακάτω έχω ενσωματώσει το tweet της Jennifer για να το διαβάσετε με τα δικά της λόγια.

Μια φορά, ήμουν σε ένα Q&A με την Nora Roberts και κάποιος την ρώτησε πώς ισορροπείς το γράψιμο με τα παιδιά. Εκείνη απάντησε ότι το κλειδί στο να κάνεις με επιτυχία τον ζογκλέρ είναι να ξέρεις ότι κάποιες από τις μπάλες που έχεις στον αέρα είναι γυάλινες και κάποιες πλαστικές.

Αν σου πέσει μια πλαστική μπάλα, κανένα πρόβλημα κάνει γκελ. Αν σου πέσει μια γυάλινη μπάλα σπάει. Έτσι λοιπόν θα πρέπει να ξέρεις ποιες μπάλες είναι γυάλινες και ποιες πλαστικές και να δίνεις προτεραιότητα στις γυάλινες.

Και συνεχίζει η Jennifer:

Αυτό το παράδειγμα το σκέφτομαι ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Εμένα μου έπεσε πάνω από μία μπάλα σήμερα. Ήταν δύσκολο να αφήσω οποιαδήποτε μπάλα να πέσει και ήταν απαίσιο! Αλλά ήταν πλαστικές και αύριο θα είναι μια καλύτερη μέρα.

Καθώς αυτό το post έγινε viral, πολλοί το ερμήνευσαν ως “τα παιδιά σου είναι γυάλινη μπάλα” και/ή αναφέρονται σε ομιλίες που έγιναν από άντρες σχετικά με το πώς εξισορροπείς 5 μπάλες, όπου η δουλειά είναι πλαστική μπάλα και η οικογένεια γυάλινη.

Η Νόρα δεν μιλούσε για το πώς να ισορροπήσεις 5 μπάλες. Μιλούσε για το πώς να ισορροπήσεις ΠΕΝΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ μπάλες. Υπάρχουν τόσο πλαστικές όσο και γυάλινες μπάλες στην κάθε κατηγορία. Μπορεί να υπάρχει “προθεσμία στο project Χ” ή “η μέρα της τρελής κάλτσας στο σχολείο”.

Και αυτό που ήθελε να πει, απευθυνόμενη σε μία αίθουσα γεμάτη γυναίκες, δεν ήταν “δώσε προτεραιότητα στα παιδιά έναντι της δουλειάς”. Ήταν “μερικά πράγματα των παιδιών είναι πλαστικές μπάλες και μερικά γυάλινες και μερικές φορές για να πιάσεις μια γυάλινη μπάλα της δουλειάς θα αναγκαστείς να ρίξεις μία πλαστική της οικογένειας και δεν πειράζει”.

Και ισχύει επίσης το αντίθετο. Μερικές φορές για να πιάσεις μια γυάλινη μπάλα των παιδιών, θα πρέπει να σου πέσει κάτι από τη δουλειά και δεν πειράζει.

Αν έχεις τον αέρα 55 μπάλες κάποιες θα πέσουν. Έτσι λοιπόν δεν θα πρέπει να εστιάζεσαι στις μεγάλες κατηγορίες αλλά στις ξεχωριστές γυάλινες μπάλες.

Αυτός λοιπόν είναι ο τρόπος για να είσαι καλή ζογκλέρ-μαμά. Πιάσε τις γυάλινες, άφησε τις πλαστικές να πέσουν, σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουν.

Απελευθερωτικό!

Το post Πώς να ισορροπήσεις παιδιά και δουλειά (και η αναλογία με τις γυάλινες μπάλες) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Με δυνατή μουσική και τραγούδι στο δρόμο της επιστροφής στο σπίτι και με μία ακόμα ανάμνηση για το βάζο των αναμνήσεων.

Η Εβελίνα και η Εβίτα δεν είναι πια παιδιά.  Χθες ξεκίνησαν την Τρίτη Γυμνασίου και την Δευτέρα Λυκείου.

Κι εκεί που κανονικά θα στεναχωριόμουν που όλα αυτά σύντομα θα τελειώσουν (του χρόνου θα είναι τελευταία χρονιά σχολείου της Εβελίνας!) τελικά τίποτα δεν τελειώνει.

Πρώτη μέρα σχολικής χρονιάς 2013: Εβίτα τρίτη δημοτικού

Πρώτη μέρα σχολικής χρονιάς 2019: Εβίτα τρίτη γυμνασίου

Η Μαρία μου στέλνει φωτογραφία με το πώς έντυσε έναν τοίχο στο σπίτι της για τη φωτογράφιση της κόρης της.

Η Ελεάννα μου λέει ότι καθιέρωσαν κάθε 10 Σεπτεμβρίου να πηγαίνουν για βάφλες.

Η Πηνελόπη μου στέλνει φωτογραφία από το κυνήγι θησαυρού για την επιστροφή στα σχολεία που έπαιξε με τα παιδιά της.

Ο θησαυρός στο σπίτι της Πηνελόπης ήταν απερίγραπτα γλυκός!

Και η μία υπέροχη μαμά μετά από την άλλη (+ κάποιοι μπαμπάδες) μου στέλνουν μηνύματα και φωτογραφίες, παίρνουν ιδέες από το βιβλίο μου, διαβάζουν posts, φτιάχνουν ποπ κορν και βλέπουν ταινία, εκτυπώνουν υλικό, φουσκώνουν μπαλόνια και κάνουν πράγματα που τα παιδιά θα τα θυμούνται για πάντα.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, στο διπλανό τραπέζι στο μεξικάνικο, καθόταν τυχαία μία μαμά με την οποία έχουμε έρθει πολύ κοντά τους τελευταίους μήνες στο Love, Mom, μια και η έξοδος για διεθνή κουζίνα τη μέρα πριν να ανοίξουν τα σχολεία έχει γίνει μέρος και της δικής τους οικογενειακής παράδοσης!

Και δεν ήταν η μόνη…

Μία ακόμα φίλη που χθες πήγε για μεξικάνικο. Ο σύνδεσμος μεξικάνικων εστιατορίων – αν υπάρχει κάτι τέτοιο – μου χρωστάει μια μαργαρίτα!

Τίποτα  λοιπόν δεν τελειώνει επειδή τα δικά μου παιδιά μεγαλώνουν.

Η Μαρία άρχισε να διαβάζει το blog μου πριν να γίνει μαμά…

Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες μαμάδες παίρνουμε ιδέες η μία από την άλλη, στηρίζουμε η μία την άλλη, εμπνεόμαστε η μία από την άλλη και κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δημιουργήσουμε όμορφες αναμνήσεις, να μεγαλώσουμε καλά παιδιά και να αφήσουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο κόσμο από ό,τι τον βρήκαμε.

Καλή σχολική χρονιά!

Το post Καλύτερα μαζί δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Μέχρι που έπεσα τυχαία πάνω στο κείμενο της Sarah Buckley Friedberg, που είναι μία απλή, καθημερινή εργαζόμενη μαμά, που δουλεύει σε εταιρεία με ιατρικά μηχανήματα.

Ανέβασε στο Facebook ένα post, το οποίο έφτασε και στο δικό μου feed, μια και σε λίγες μόνο μέρες συγκέντρωσε πάνω από 48.000 likes και πάνω από 70.800 shares.

Δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει καλύτερα, πόσο δύσκολη είναι η ζωή μιας μαμάς.

Και παρ’ όλο που απευθύνεται στις εργαζόμενες μαμάδες, μήπως κάθε μητέρα δεν είναι εργαζόμενη μητέρα;

H Jane Sellman, συγγραφέας και καθηγήτρια έχει πει: Η φράση “εργαζόμενη μητέρα” αποτελεί πλεονασμό.

Όταν γεννήθηκαν οι κόρες μου, είχα σταματήσει να δουλεύω και ήμουν “μόνο μαμά”. Ούτε η φράση “μόνο μαμά” θα έπρεπε να υφίσταται!  Όχι απλώς ξεπατωνόμουν “στη δουλειά”, αλλά είχα και ένα άλλο πρόβλημα: Έπρεπε να σιωπήσω την ενοχλητική φωνή στο κεφάλι μου που είχε βαλθεί να με γεμίσει τύψεις επειδή δεν δούλευα. Είχε βαλθεί να με γεμίσει με ερωτηματικά για το αν κάνω το σωστό και για το αν προσφέρω όλα όσα θα μπορούσα να προσφέρω στην οικογένειά μου.

H Σόντα Ράιμς, που είναι η δημιουργός της δημοφιλούς σειράς Grey’s Anatomy και μία από τις πιο καταξιωμένες επαγγελματίες στο χώρο της, λέει ότι συχνά την ρωτάνε πώς τα καταφέρνει όλα.

Συνήθως λοιπόν απαντάει «Είμαι πολύ οργανωμένη» ή «Έχω πολύ βοήθεια». Αλλά δεν είναι αυτή η αληθινή απάντηση.

Η αληθινή απάντηση είναι: «Δεν τα καταφέρνω όλα».

Λέει: “Όταν με βλέπετε να πετυχαίνω σε έναν τομέα της ζωής μου, αυτό σχεδόν σίγουρα σημαίνει ότι αποτυχαίνω σε κάποιον άλλο τομέα της ζωής μου.

Αν σκίζω στο σενάριο του Scandal στη δουλειά, προφανώς χάνω το μπάνιο και το βραδινό διάβασμα στο σπίτι. Αν είμαι στο σπίτι και ράβω τα αποκριάτικα κουστούμια των παιδιών, προφανώς αμελώ ένα σενάριο που έπρεπε να ξαναγράψω και να παραδώσω. Αν έχω πάει να παραλάβω ένα σπουδαίο βραβείο, χάνω το πρώτο μάθημα κολύμβησης του μωρού μου. Αν είμαι στην πρεμιέρα του μιούζικαλ της κόρης μου στο σχολείο, χάνω την τελευταία σκηνή της Sandra Oh στο γύρισμα του Grey’s Anatomy. Αν πετυχαίνω στο ένα, αναπόφευκτα αποτυχαίνω στο άλλο.

Αυτός είναι ο συμβιβασμός. Το να είσαι μια δυναμική εργαζόμενη γυναίκα που είναι επίσης μία δυναμική μητέρα είναι σαν τη συμφωνία του Φάουστ με τον διάβολο. Ποτέ δεν αισθάνεσαι 100% ΟΚ. Ποτέ δεν ισορροπείς. Πάντοτε ζαλίζεσαι λίγο. Πάντοτε κάτι χάνεται. Πάντοτε κάτι λείπει.”

Ώρα όμως για το κείμενο της Sarah! Που αποτυπώνει τη δική της αλήθεια, με τον δικό της μοναδικό τρόπο.

Το κείμενό της στα Αγγλικά είναι ενσωματωμένο παρακάτω, αλλά για ευκολία ακολουθεί και η μετάφραση.

https://www.facebook.com/sarah.buckleyfriedberg/posts/10100880594353836

Κοινωνία προς τις εργαζόμενες μαμάδες:

Να επιστρέψεις στη δουλειά 6-8 εβδομάδες αφού αποκτήσεις το παιδί. Το παιδί που ξόδεψες 9-10 μήνες να μεγαλώνεις μέσα στο σώμα σου. Πήγαινε πίσω στη δουλειά πριν να επουλωθείς τελείως και πριν να  προλάβεις να συνδεθείς με το μωρό σου.

Να έχεις το μυαλό σου στη δουλειά και όχι στο μικρό σου αβοήθητο μωρό που το προσέχει και το φροντίζει κάποιος άλλος. Βεβαιώσου ότι θα σπάσεις το γυάλινο ταβάνι και θα είσαι άριστη στη δουλειά σου γιατί μπορείς να κάνεις ό,τι κάνει ένας άντρας! Είναι η δουλειά σου να το αποδείξεις αυτό στην κοινωνία! Δείξε στον κόσμο ότι οι γυναίκες μπορούν να τα κάνουν όλα. Φτάσε στην κορυφή της καριέρας σου.

Επίσης να θηλάζεις για τουλάχιστον έναν χρόνο. Να κάνεις λοιπόν 2-3 διαλείμματα στη δουλειά για να αντλείς γάλα, αλλά μην το αφήσεις να σε αποπροσανατολίσει ή να σε κάνει να χάσεις τη συγκέντρωσή σου.

Επίσης, να χάσεις τα κιλά της εγκυμοσύνης και να βρεις τη φόρμα σου, όσο πιο γρήγορα και όσο πιο ανώδυνα μπορείς. Βεβαιώσου ότι θα κοιμάσαι 8 ώρες την ημέρα, έτσι ώστε να μπορείς να γυμνάζεσαι, να δουλεύεις και να φροντίζεις την οικογένειά σου. Αλλά να ξυπνάς στις 5 το πρωί να γυμναστείς, εκτός και αν θέλεις να το κάνεις αφού κοιμηθούν τα παιδιά την ώρα που χρειάζεται να καθαρίσεις το σπίτι και να ετοιμαστείς για την επόμενη μέρα και – ξέρεις τώρα – να κοιμηθείς.

Να διατηρείς ένα καθαρό σπίτι, που να αποτελεί υλικό για pinterest. Κατέβασε τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια. Κάνε ανακύκλωση. Γίνει ο Άγιος Βασίλης, το λαγουδάκι του Πάσχα, η νεράιδα των δοντιών, η διοργανώτρια των πάρτυ, η βοηθός εκπαίδευσης τουαλέτας (έλεος, πότε θα τελειώσει αυτό), εκείνη που βρίσκει χαμένα πράγματα, ο διαιτητής καυγάδων. Να είσαι διασκεδαστική. Να είσαι σταθερή. Να διαβάζεις βιβλία. Να πηγαίνεις σε χορευτικά πάρτυ.

Να διατηρείς το πρόγραμμα για όλη την οικογένεια. Πάρτυ γενεθλίων πλησιάζουν; Πάρε δώρα! Βεβαιώσου ότι τα παιδιά μαθαίνουν να κολυμπούν, να παίζουν ένα όργανο, να διαβάζουν, να κάνουν ποδήλατο, να είναι καλά παιδιά, να τρώνε λαχανικά, να φοράνε αντηλιακό, να πίνουν αρκετό νερό, να λένε ευχαριστώ και παρακαλώ. Μην ξεχάσεις ότι πρέπει να ντυθούν ως τον αγαπημένο τους χαρακτήρα βιβλίου τη Δευτέρα και να φορέσουν κάτι κίτρινο την Πέμπτη. Εσύ αποφασίζεις, αλλά οι περισσότεροι γονείς έρχονται στα γενέθλιά τους και διαβάζουν σε ολόκληρη την τάξη.

Σε περίπτωση που κανείς δεν στο έχει πει, αν έχεις παραπάνω από ένα παιδιά θα πρέπει να αγοράζεις καινούργια παπούτσια μέρα παρά μέρα. Το ίδιο ισχύει και για: μπουφάν, σορτσάκια, παντελόνια που δεν είναι 30 πόντους πιο κοντά από ό,τι θα έπρεπε. Δεν θα υπάρχουν ποτέ ίδιες κάλτσες ή γάντια για κανένα μέλος της οικογένειας, ποτέ ξανά.

Θυμάσαι τον σκύλο που πήρες πριν να κάνεις παιδιά; Τώρα έχει γεράσει και χρειάζεται ακριβή χειρουργική επέμβαση. Επίσης χρειάζεται περπάτημα, ένα νέο κρεβάτι και μυρίζει άσχημα.

Ει! Τα παιδιά χρειάζονται πολλά ραντεβού με γιατρό. Κάθε μήνα όταν είναι μωρά. Κάθε φορά που αρρωσταίνουν. Ραντεβού με ειδικούς, αν κάποιο από αυτά έχει επιπλέον ανάγκες. Τουλάχιστον δύο συναντήσεις στο σχολείο το χρόνο. Συναντήσεις με ειδικούς παιδαγωγούς, σε ορισμένες περιπτώσεις. Βραδιές γονέων. Βραδιά επιστροφής στα σχολεία. Βραδιά γνωριμίας με το σχολείο (τι είναι τούτο πάλι). Οι περισσότεροι γονείς είναι εθελοντές τουλάχιστον μια φορά τη χρονιά, θα ήθελες να έρθεις να κάνεις κατασκευές μαζί με τα παιδιά; Θα πάρει μόνο μια ή δυο ώρες από το χρόνο σου.

Λυπάμαι, δεν έχεις άλλη άδεια γιατί τη χρησιμοποίησες για να πηγαίνεις τα παιδιά σου στα ραντεβού ή εκείνες τις φορές που δεν είχες κανέναν να κρατήσει τα παιδιά. Θα πρέπει να πηγαίνεις διακοπές όμως. Είναι καλές για να χαλαρώνεις και να ξεφεύγεις από τη δουλειά. Σε κάνει καλύτερο υπάλληλο.

Μην ξεχνάς ότι τα παιδιά θέλουν υγιεινά γεύματα (και το ίδιο και εσύ! και πρέπει να χάσεις τουλάχιστον 10 κιλά πριν να βάλεις μαγιώ, μην ξεχνιόμαστε). Αυτό απαιτεί προγραμματισμό γευμάτων, ψώνια από το σούπερ μάρκετ, και προετοιμασία γευμάτων το Σαββατοκύριακο. Αλλά να περνάς χρόνο με τα παιδιά σου το Σαββατοκύριακο γιατί κατά τη διάρκεια της εβδομάδας είσαι μαζί τους μόνο όταν είναι εξαντλημένα και θυμωμένα που έκανες το λάθος είδος ζυμαρικών για βραδινό.

Να βγαίνεις με τον σύζυγό σου! Είναι σημαντικό για να κρατάς τη σχέση σου ζωντανή και φρέσκια. Προσπάθησε να βγαίνεις 1-2 φορές το μήνα. Χωρίς παιδιά. Προσέλαβε babysitter, χρεώνουν 22+ δολάρια την ώρα στην περιοχή σου, έτσι βάλε δεύτερη υποθήκη στο σπίτι σου και/ή πιάσε δεύτερη δουλειά για να βρεις τα λεφτά.

Α ναι, θα πρέπει να έχεις κι ένα χόμπι. Είναι σημαντικό να έχεις χρόνο για τον εαυτό σου. Επίσης να διαβάζεις αρκετά, να είσαι σε επαφή με την ποπ κουλτούρα, τα τηλεοπτικά σόου και την πολιτική έτσι ώστε να μπορείς να πιάνεις τη συζήτηση για τουλάχιστον ένα από αυτά στην μικρή περίπτωση που θα βγεις στον κόσμο και θα συναντήσεις κάποιον άλλο ενήλικα και θα πιάσετε την κουβέντα.

Σιγουρέψου ότι έχεις φίλους. Ο χρόνος για κοινωνικές επαφές είναι ΤΟΣΟ σημαντικός. Μα και βέβαια υπάρχει μία ή δύο ώρες μέσα στην εβδομάδα, μετά από όλη αυτή τη δουλειά, τα ραντεβού, τη γυμναστική, το μαγείρεμα, την εκπαίδευση των παιδιών. Βγες ίσως αφού τα παιδιά κοιμηθούν για κανένα ποτήρι κρασί και κάτι για φαγητό. Να είναι όμως κάτι υγιεινό. Και μπορεί να μετανιώσεις για το κρασί την άλλη μέρα στις 5.30 το πρωί στο γυμναστήριο.

Να προσέχεις όμως τον εαυτό σου. Τόσο μα τόσο σημαντικό. Δες επίσης: να βρεις τη φόρμα σου. Δες τον γενικό γιατρό, τον οδοντίατρο (δύο φορές), τον γυναικολόγο. Να δεις και τα μάτια σου. Να πηγαίνεις και στον δερματολόγο τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο (μόνο εγώ το κάνω; ΟΚ, τι να κάνουμε).  Προσοχή στην πνευματική σου υγεία επίσης. Επιλόχειος κατάθλιψη; Αλλά φαίνεσαι μια χαρά και τα παιδιά σου είναι τόσο χαριτωμένα. Όλοι θα πρέπει να βλέπουν θεραπευτή. Καλή τύχη να βρεις κάποιον που να συνεργάζεται με την ασφάλειά σου και να έχει κενό σε ώρες που να μην είσαι στη δουλειά (και όχι να παίρνεις από την άδειά σου). Μένουν λοιπόν τα απογεύματα που θέλεις να περάσεις χρόνο με τα παιδιά σου. Αλλά είναι σημαντικό, οπότε βρες χρόνο.

Μη φοράς φόρμες και μην πιάνεις τα μαλλιά πίσω γιατί η κοινωνία θα σε κοροϊδέψει μέσα από πνευματώδη blog posts. Τι σημασία έχει που τίποτα δεν σου χωράει; Να βρεις χρόνο να ξυπνήσεις ακόμα νωρίτερα ώστε να έχεις χρόνο να φτιάξεις τα μαλλιά σου, να βάλεις μολύβι στα μάτια και να ψάξεις για ένα ζευγάρι παντελόνι που χωράει στο νέο σώμα που απέκτησες μετά το παιδί ή τα παιδιά.

Άσε το κινητό κάτω, κλείσε την τηλεόραση και απόλαυσε τη ζωή. Απόλαυσε τα παιδιά σου. ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ οπότε απόλαυσε κάθε λεπτό γιατί πριν να το καταλάβεις όλα αυτά θα είναι παρελθόν.

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ είμαι έτοιμη όχι να βγω μπροστά (lean in) αλλά να οπισθοχωρήσω.

Ευχαριστώ που ήρθατε στην TED ομιλία μου.

Το post Αγαπητή εργαζόμενη μαμά δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αυτές τις μέρες, βλέπουμε στο σπίτι τα βίντεο από τότε που τα κορίτσια ήταν μικρά. Χθες είδαμε από το 2007 – 2008, δέκα χρόνια πριν! Και παρ’ όλο που γελάω πολύ με τα κορίτσια και όλα αυτά που έκαναν σε εκείνη την ηλικία, παρατηρώ προσεκτικά και εμένα, όταν είμαι στο πλάνο. Και προσπαθώ να θυμηθώ πώς ένιωθα εκείνη την εποχή.

Φαινόμουν πολύ ήρεμη και χαρούμενη – και ήμουν! Αλλά θυμάμαι ότι ένιωθα κουρασμένη, μια και έβαζα τον εαυτό μου πάντα τελευταίο. Θυμάμαι που καμιά φορά μπαίναμε στο αυτοκίνητο και μόλις ξεκινούσαμε συνειδητοποιούσα ότι δεν είχα φάει τίποτα από το πρωί. Τότε το καταλάβαινα, που επιτέλους καθόμουν! Θυμάμαι ότι ένιωθα απίστευτα τυχερή και απολάμβανα πολύ το ρόλο μου ως νέα μαμά. Όμως συχνά με παραμελούσα.

Τώρα το καλοκαίρι, καμιά φορά τα παιδιά φεύγουν και ξαναθυμόμαστε πώς είναι να μην είμαστε 24ώρες το 24ωρο γονείς. Στην αρχή μας λείπουν και αισθανόμαστε περίεργα, αλλά δεν πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία να ανακτήσουμε τις δυνάμεις μας. Ακόμα όμως και να μη φύγουν, η περίοδος των διακοπών θα μας δώσει και πάλι την ευκαιρία να αλλάξουμε παραστάσεις, να σκεφτούμε και να θυμηθούμε τον πραγματικό μας εαυτό.

H Kathy Ireland είπε: “Λέμε ότι η οικογένειά μας είναι η προτεραιότητά μας, αλλά συχνά ξεχνάμε ότι είμαστε κι εμείς μέλη αυτής της οικογένειας. Αν δεν φροντίσουμε την υγεία μας, δε θα μπορούμε να βοηθήσουμε κανέναν άλλον”.

Η Brook Castillo είπε: “Πρέπει να θυμάστε ότι η καλύτερη κληρονομιά που μπορείτε να δώσετε στα παιδιά σας είναι ένα παράδειγμα μιας ζωής που την έχετε ζήσει καλά. Μπορεί να ακούνε αυτό που τους λέτε, αλλά θα κάνουν αυτό που κάνετε κι εσείς. Αν τους λέτε να φροντίζουν τον εαυτό τους αλλά δεν το κάνετε εσείς, τι είδους μήνυμα στέλνετε;”

Ο Κονφούκιος είπε: “Για να βάλουμε τον κόσμο σε τάξη, πρέπει πρώτα να βάλουμε το έθνος σε τάξη.  Για να βάλουμε το έθνος σε τάξη, πρέπει πρώτα να βάλουμε την οικογένεια σε τάξη. Για να βάλουμε την οικογένεια σε τάξη, πρέπει πρώτα να καλλιεργήσουμε την προσωπική μας ζωή, πρέπει να βάλουμε πρώτα την καρδιά μας στη θέση της”.

Κι εγώ αν επέστρεφα πίσω σε εκείνη την εποχή, αν επέστρεφα 10 χρόνια πριν και έμπαινα μέσα στο πλάνο του βίντεο, θα μου έδινα μια μεγάλη αγκαλιά. Θα μου έλεγα να μην ανησυχώ. Θα μου έλεγα ότι μετά από 10 χρόνια θα είμαι περήφανη για τα παιδιά μου. Θα μου έλεγα ότι θα είναι χαρούμενα και δυνατά και γεμάτα αυτοπεποίθηση. Και πριν να εξαφανιστώ από το πλάνο για να επιστρέψω στο μέλλον, θα μου έλεγα “Να φροντίζεις περισσότερο τον εαυτό σου”.

Καλό καλοκαίρι και καλή ξεκούραση. Να φροντίζετε περισσότερο τον εαυτό σας!

Το post Θα μου έλεγα: “Να φροντίζεις περισσότερο τον εαυτό σου” δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Θυμάμαι για παράδειγμα τότε που η Εβελίνα ήταν 2-3 χρονών. Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα μόνη μου (ούτε καν να πάω στην τουαλέτα).  Θυμάμαι ότι ακόμα και το άπλωμα των ρούχων μου φαινόταν βουνό! Μια δουλειά που κανονικά ήθελε 3 λεπτά, τώρα έπρεπε να πάρει 13, μια και έβγαινε έξω μαζί μου και ήθελε να απλώσει και εκείνη. Θυμάμαι μου έλεγε “μόνη μου, μόνη μου” και φυσικά μόνη της κατάφερνε να να ρίξει καμιά 10αριά μανταλάκια στην αυλή!

Πόσο αστείο μου φαίνεται τώρα όλο αυτό! Τότε όμως το άπλωμα των ρούχων μου φαινόταν δύσκολο και κοίταζα να το κάνω όταν κοιμόταν. Αρκεί να κοιμόταν και η Εβίτα ταυτόχρονα δηλαδή, η οποία τότε ήταν ενός. Θυμάμαι ότι την πρώτη φορά που και τα δύο κορίτσια έτυχε να κοιμηθούν ταυτόχρονα το μεσημέρι κόντεψα να κλάψω από τη χαρά μου!

Καθώς όμως μεγάλωναν άρχισε να γίνεται πιο εύκολη η καθημερινότητα και να χαλαρώνω κι εγώ περισσότερο. Τρεις ερωτήσεις που με βοηθούσαν (και με βοηθάνε ακόμα)  να επαναπροσδιορίσω τη στάση μου είναι οι εξής:

• Τι θέλω να θυμούνται τα παιδιά μου από τα παιδικά τους χρόνια;
• Πώς θέλω να αισθάνονται όταν μπαίνουν στο σπίτι;
• Πώς θέλω να αισθάνονται για μένα όταν θα έχουν μεγαλώσει;

Διάβασα τις προάλλες δυο σύντομα κείμενα που με ενέπνευσαν και θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας. Είναι και τα δύο μια σπουδαία υπενθύμιση ότι  η σημερινή μέρα θα είναι η παιδική ηλικία που τα παιδιά μας θα θυμόνται και ότι τίποτα από αυτά που κάνουμε για τα παιδιά μας δεν πηγαίνει χαμένο.

“Τι είναι σπίτι; Ο αγαπημένος μου ορισμός είναι ‘ένα ασφαλές καταφύγιο, ένα μέρος όπου κάποιος είναι απαλαγμένος από επιθέσεις, ένα μέρος όπου βιώνει ασφαλείς σχέσεις και επιβεβαίωση. Είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μοιράζονται και καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον. Οι σχέσεις περιθάλπτονται. Οι άνθρωποι δε χρειάζεται να είναι τέλειοι, αλλά ειλικρινείς,  στοργικοί, υποστηρικτικοί και να αναγνωρίζουν την κοινή μας ανθρώπινη φύση που μας κάνει όλους ευάλωττους'”.

– Rowan Coleman, συγγραφέας

“Όταν μεγάλωνα τα κορίτσια μου, συχνά αναρωτιόμουν αν όλο αυτό άξιζε. Είχα αυτές τις σκέψεις ειδικά τις μέρες που είχα καταβάλει μεγάλη προσπάθεια. Κανείς δεν έμοιαζε να προσέχει το φρεσκοσιδερομένο τραπεζομάντιλο και τα λουλούδια στο τραπέζι του βραδινού ή τη μυρωδιά του σπιτικού ψωμιού.

Κι αμέσως θύμιζα στον εαυτό μου ότι έχτιζα μια φωλιά για τα παιδιά μου. Κάποια μέρα τα κορίτσια μου θα ψάχνουν στην καρδιά τους και θα θυμόνται τι αγαπούσαν περισσότερο από την παιδική τους ηλικία – το άγγιγμα της μαμάς!”

– Sandra Sage, συγγραφέας

Photo by Donnie Ray Jones

Το post Το άγγιγμα της μαμάς δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Μαμά και κόρη

Περπατούσαμε προχθές οι δυο μας με την Εβίτα. Σε απόσταση 100 μέτρων προηγούνταν δυο κυρίες. Η μία πρέπει να ‘ταν πάνω από 90 και η άλλη, μάλλον κόρη της, την είχε πιάσει αγκαζέ και τη βοηθούσε να περπατήσει.

«Μαμά ξέρεις τι είναι ωραίο;» λέει η Εβίτα.
«Τι;»
«Να, που όταν είσαι μωρό, σε πιάνει η μαμά σου από το χέρι και σε βοηθάει να περπατήσεις. Και μετά, όταν περνάνε τα χρόνια, την πιάνεις εσύ από το χέρι και τη βοηθάς να περπατήσει.»

«Μη συγκινηθείς μαμά», πρόσθεσε.

Είναι σχεδόν 12. Δε σκύβω πια το κεφάλι για να τη δω στα μάτια, είναι σχεδόν στο ύψος μου. Πάνε πολλά χρόνια από τότε που τη βοήθησα να περπατήσει. Αλλά μοιάζει σαν να ‘ταν χθες. Και μοιάζει σαν να ‘ταν χθες που μου ζήτησε να την περιμένω: «Θέλω να με περιμένεις μαμά. Θέλω να με περιμένεις να γεράσω και να πεθάνουμε μαζί» μου είχε πει. «Κι έτσι τα εγγονάκια μου θα σε γνωρίσουν. Θα γνωρίσουν την προγιαγιά τους από κοντά. Θα με περιμένεις μαμά;»

Τώρα πια ξέρει πώς λειτουργεί ο κύκλος της ζωής. Και τι πιο όμορφο και φυσιολογικό από το να είναι ένα παιδί δίπλα στο γονιό του και να τον βοηθάει να περπατήσει στα γεράματά του… Και τι πιο συγκινητικό, ταυτόχρονα…

Όπως τότε που είχε ζητήσει να την περιμένω και δεν είχα πει λέξη, έτσι δεν είπα και τώρα.

«Μη συγκινηθείς μαμά», ξανάπε.

Μα είναι δυνατόν να μη συγκινηθείς;

Photo by Donnie Ray Jones

Το post Μη συγκινηθείς, μαμά δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ή αλλιώς: Το χάος στο οποίο βρίσκεται σήμερα το μυαλό μου. Χωρίς φίλτρο.

1. Ποια δασκάλα θα έχει άραγε φέτος η Εβίτα;

2. Από αύριο, ξύπνημα από τα χαράματα.

3. Η Εβίτα εκτάκι! Το μικρό μου το παιδί εκτάκι! Θα κλάψω πολύ φέτος.

4. Αναρωτιέμαι ποιο θα είναι το πρωτάκι που θα υιοθετήσει.

5. Άραγε τι αναμνήσεις έχουν τα παιδιά από το φετινό καλοκαίρι; Πέρασαν καλά;

6. Μα και βέβαια πέρασαν!

7. Πότε θα έρθει το επόμενο καλοκαίρι;

8. Τρεις μήνες για να στολίσουμε. 🎄

9. Να τηλεφωνήσω για το τένις.

10. Είμαι καλή μαμά;

11. Προσπαθώ. Προσπαθώ.

12. Έχουμε να ντύσουμε δεκάδες βιβλία.

13. Αναρωτιέμαι τι ώρα θα σχολάνε, αυτές τις πρώτες μέρες.

14. Τα περσινά τους μπουφάν δεν τους κάνουν.

15. Επιτέλους θα έχω περισσότερη ησυχία τα πρωινά!

16. Η ησυχία τα πρωινά θα μου σπάσει τα νεύρα.

17. Θα με αφήσουν να τις φωτογραφίσω αύριο πρώτη μέρα;

18. Τουλάχιστον τις φωτογράφισα την Τετάρτη που πήγαιναν πρώτη μέρα στα Αγγλικά.

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης Aspa Online (@aspaonline) στις Σεπ 7, 2016, 9:35πμ PDT

19. Τις αγαπάω.

20. Πρέπει να πάνε για σπουδές στο εξωτερικό.

21. Αν πάνε για σπουδές στο εξωτερικό, δε θα το αντέξω.

22. Δεν πρέπει να πάνε για σπουδές στο εξωτερικό.

23. Πρέπει να πάνε στο εξωτερικό. Κι ας μη γυρίσουν ποτέ.

24. Έκτη και Δευτέρα Γυμνασίου. Απίστευτο.

25. Μεγαλώνουν.

26. Μεγαλώνω.

27. Τελειώνει ο χρόνος.

28. Να είμαστε καλά στην υγεία μας.

29. Τι φαγητό να τους βάζω αυτή την εβδομάδα στο σχολείο;

30. Τι θα μαγειρέψω αύριο;

31. Να βάλω πλυντήριο.

32. Πρέπει να γράψω εκείνο το post για τις δουλειές του σπιτιού.

33. Πρέπει να δουλέψω περισσότερο. Δεν κάνω αρκετά για τα παιδιά μου.

34. Πρέπει να δουλέψω λιγότερο. Τα παιδιά με χρειάζονται.

35. Επιτέλουουουουους! Τα σχολεία ανοίγουν!

36. Αν ήξερα στην ηλικία τους όσα ξέρουν εκείνες, πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μου;

37. Μου λείπει ύπνος.

38. Αντίο ύπνε!

39. Ποια μέρα να πάμε για τα σχολικά;

40. Ήταν ατελείωτο το φετινό καλοκαίρι.

41. Πώς πέρασε έτσι γρήγορα το φετινό καλοκαίρι ;

42. Έχω κάνει τόσα λάθη…

43. Φέτος δε θα κάνω τόσα λάθη.

44. Πώς θα τα πάνε φέτος στο σχολείο;

45. Θα είναι χαρούμενα φέτος στο σχολείο;

46. Να βάλω στην τσάντα μου χαρτομάντιλα. Ποτέ δεν ξέρεις.

47. Να φορτίσω τη φωτογραφική.

48. Αύριο θα είναι ο τελευταίος μου αγιασμός δημοτικού.

49. Θα μου λείψει να έχω παιδιά στο δημοτικό.

50. Κάποιος να σταματήσει το χρόνο. Κάποιος να σταματήσει το χρόνο.

Αναγνωρίζετε κάποιες από τις σκέψεις; Θα χαρώ να μου εκμυστηρευτείτε και τις δικές σας…
Καλή σχολική χρονιά!

Το post 50 σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μιας μαμάς λίγο πριν να ανοίξουν τα σχολεία δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Το γεγονός όμως ότι μία μαμά έχει αποφασίσει – είτε συνειδητά είτε λόγω συνθηκών – να μείνει σπίτι και να μεγαλώσει τα παιδιά, δεν μειώνει την αξία της.

Έπεσα πριν από λίγο καιρό πάνω σε ένα Facebook live βίντεο του Jon Acuff. Ο Jon είναι συγγραφέας 5 βιβλίων best-seller, ομιλητής, blogger και με πολλή δυνατή παρουσία στα social media. Έχει δυο κόρες στην ηλικία των δικών μου και έτσι συσχετίζομαι πολύ με αυτά που κατά καιρούς μοιράζεται για την οικογένειά του. Ζουν στο Tennessee και η σύζυγός του δεν εργάζεται. Νιώθει καλά που είναι «μόνο μαμά» και εκνευρίζεται όταν οι άλλοι υπονοούν ότι αυτό δεν είναι αρκετό.

Ο Jon μοιράζεται τις σκέψεις του για το θέμα στο πολύ δυνατό βίντεο που που έχω ενσωματώσει πιο κάτω.

Δείτε το.

Τα αγαπημένα μου σημεία:

✔ Μία από τις πιο εκνευριστικές ερωτήσεις που δέχεται η σύζυγός μου από άλλους είναι τι άλλο κάνει εκτός από το να είναι μαμά. Και όταν εκείνη τους απαντάει με ενθουσιασμό ότι κάνει αυτό που πάντα ήθελε να κάνει, η έκφρασή τους είναι σαν να υποδηλώνει ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Κι έτσι σήμερα θέλω να σας πω ότι αν είστε μαμά και αυτό είναι το όνειρό σας, είναι αρκετό. Έχετε ήδη αρκετή αξία.

✔ Καμιά φορά πέφτουμε στην παγίδα ότι αυτό που κάνουμε δεν είναι αρκετό γιατί συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους. Το σκεπτικό ότι «το γρασίδι είναι πιο πράσινο από την άλλη πλευρά του φράχτη» υπήρχε πάντα. Τώρα όμως εξ’ αιτίας των social media βλέπουμε πέρα από το φράχτη εκατομμυρίων άλλων αυλών. Αυτό μας κάνει να σκεφτόμαστε: Η ζωή τους είναι τέλεια ενώ η δική μου όχι.

✔ Με τη λογική μας ξέρουμε ότι βλέπουμε ένα μόνο στιγμιότυπο από τη ζωή τους αλλά όταν σκρολάρουμε στο Facebook ή στο Instagram πέφτουμε πάνω σε τέλειους γονείς.  Και αρχίζουμε χωρίς να το θέλουμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας μαζί τους. Να θυμάστε ότι αυτό είναι μόνο ένα στιγμιότυπο. Και συχνά από την άλλη πλευρά υπάρχει μεγάλη ακαταστασία που δε βλέπουμε. Βλέπουμε την επεξεργασμένη εκδοχή της ζωής κάποιου.

✔ Αν είσαι μαμά, κάνεις ήδη αρκετά. Αλλά ίσως και να υπάρχουν και άλλα πράγματα που θέλεις να κάνεις. Μπορεί να θέλεις να είσαι μαμά και να χτίσεις μια επιχείρηση. Να είσαι μαμά και να γράψεις και ένα βιβλίο. Να είσαι μαμά και να γίνεις fitness coach. Καμιά φορά ξεχνάμε ότι η ένταση με την οποία κυνηγάμε τους στόχους μας αλλάζει ανάλογα με τις περιόδους της ζωής. Αν έχεις μικρά παιδιά αυτό αποτελεί μία κρίση. Είναι μια υπέροχη κρίση… Το να κάνεις παιδιά είναι μία κρίση που σε αποδιοργανώνει από κάθε τι άλλο στη ζωή σου.  Έχεις φτιάξει τη ζωή σου όπως θέλεις και νομίζεις ότι ξέρεις πώς θα προχωρήσει και μετά αποκτάς παιδί και αρχίζει να επικρατεί μια τρέλα. Και έτσι πρέπει. Πρόκειται για κρίση. Είναι μια υπέροχη κρίση όμως. Και πρέπει να ξέρεις ότι αργότερα θα αλλάξουν τα πράγματα.

✔  Ο χρόνος περνάει τόσο γρήγορα. Νόμιζα ότι ότι αυτή η έκφραση ήταν κλισέ κι όμως περνάει τόσο γρήγορα. Έχω μία μόνο ευκαιρία να ζήσω την παιδική τους ηλικία. Επιχειρηματικές ευκαιρίες; Βιβλία; Ομιλίες; Έχω κι άλλες ευκαιρίες. Αλλά έχω μία μόνο ευκαιρία να ζήσω την παιδική τους ηλικία.

✔ Αν είστε νέες μαμάδες και σκέφτεστε «Έχω τόσα πράγματα να κάνω και δεν μπορώ να τα κάνω» μην ανησυχείτε. Είναι μια προσωρινή περίοδος. Τώρα έχετε άλλα πράγματα για τα οποία να τρέξετε, την οικογένειά σας. Αν είστε μαμάδες, έχετε ήδη αρκετή αξία. Αν είστε μαμάδες και μεγαλώνετε μόνες τα παιδιά σας, είστε σούπερ-ηρωίδες. Οι μαμάδες που γνωρίζω που μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους είναι απίστευτες. Έχετε αρκετή αξία. Θέλω να το θυμάστε αυτό.

✔ Αν γνωρίζετε κάποια μαμά που νομίζετε ότι χρειάζεται να ακούσει αυτά τα λόγια, μοιραστείτε το. Γιατί αυτό είναι το όμορφο κομμάτι των social media. Ότι μπορούμε να μοιραστούμε πράγματα. Μπορούμε να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον με ένα βίντεο ή ένα post ή ένα tweet.

✔ Έχεις ήδη αρκετή αξία.

Photo by Mateus Lunardi Dutra

Το post Ένα μήνυμα στη μαμά που είναι «μόνο μαμά» δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Θυμάμαι για παράδειγμα τότε που οι κόρες μου ήταν μικρές και έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Δεν είχαν ακόμα αποκτήσει απόλυτο έλεγχο του σώματός τους και έπεφταν συνέχεια. Ακόμα ένα μικρό υψωματάκι στο δρόμο, τις έκανε να χάσουν την ισορροπία τους και να σωριαστούν. Και όταν έπεφταν, γύριζαν πάντα να με κοιτάξουν. Λες και αναζητούσαν στα μάτια μου ανατροφοδότηση για το αν είχαν χτυπήσει ή όχι. Από τη στάση μου εξαρτιόταν αν θα έβαζαν τα κλάματα ή αν θα σηκώνονταν και θα συνέχιζαν σαν να μην τρέχει τίποτα.

Όλα τα παιδιά γυρνάνε να κοιτάξουν τη μαμά τους όταν πέφτουν. Αν δουν τη μαμά ήρεμη, ηρεμούν. Αν δουν τη μαμά πανικόβλητη, ταράζονται και βάζουν τα κλάματα.

Κι έτσι χαμογελούσα. Ήμουν δίπλα τους, αλλά έκρυβα την ανησυχία μου για να μην τις αναστατώσω. Όπως εγώ, έτσι κι ένα σωρό άλλες μαμάδες κάνουν καθημερινά το ίδιο. Και δε μιλάω μόνο για το πέσιμο σε αυτά τα πρώτα βήματα. Μιλάω για το πέσιμο και τα παραπατήματα σε κάθε τι νέο, τρομακτικό ή δύσκολο στη ζωή. Τα λόγια μας τους δίνουν δύναμη. Η στάση μας είτε τα ενδυναμώνει, είτε τα αποδυναμώνει.

Με αφορμή τη γιορτή της μητέρας αλλά και τους Ολυμπιακούς που πλησιάζουν μοιράζομαι σήμερα μαζί σας το βίντεο της καμπάνιας «Σ’ Ευχαριστώ, Μαμά» της P&G, που βρίσκεται πίσω από προϊόντα όπως Pampers, Ariel, Always. Παρακολουθώ την καμπάνια «Σ’ Eυχαριστώ, Μαμά» από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2010. Θυμάμαι ότι είχα αναφερθεί σε αυτήν στο 3o Συνέδριο Social Media, πολύ πριν να βγει το εκπληκτικό βιντεάκι Best Job των Ολυμπιακών του 2012, που έγινε viral και πραγματικά την εκτόξευσε.

Όπως κάθε φορά, έτσι και φέτος, το βίντεο με άγγιξε πολύ. Με άγγιξε τόσο ως πρώην αθλήτρια, όσο και ως μαμά.

Ο φόβος του κοριτσιού στην αρχή του βίντεο που βλέπει τον τυφώνα να πλησιάζει, εξανεμίζεται καθώς αντιλαμβάνεται ότι η μαμά της έχει τον έλεγχο και ξέρει τι κάνει. Λίγα χρόνια αργότερα αγωνίζεται στους Ολυμπιακούς στην Ενόργανη Γυμναστική. Νιώθει την ίδια αναστάτωση, αλλά έχει μάθει να τιθασεύει το φόβο της.

Μια αθλήτρια του beach-volley θυμάται το τρακάρισμα που είχε όταν ήταν μικρή. «Είσαι καλά, είσαι καλά» της λέει η μαμά της μέσα στο αυτοκίνητο για να την ηρεμήσει. Η καθησυχαστική φωνή της μαμάς της, δεν έχει φύγει από το μυαλό της. Είναι πλέον μαζί της στους αγώνες.

Ένας αθλητής καταδύσεων θυμάται τότε που ήταν παιδί και κλείστηκε στο ασανσέρ μαζί με τη μαμά του. «Πάρε μια βαθιά ανάσα» του λέει εκείνη. Και εκείνος παίρνει μια βαθιά ανάσα και κάνει το άλμα που του χαρίζει το χρυσό. Κορυφαία στιγμή όταν βγαίνει από την πισίνα και κάνει μπροστά στην κάμερα το σήμα ευχαριστώ. Η μαμά του τον παρακολουθεί από την τηλεόραση. Είναι σαν να της λέει  «Ευχαριστώ Μαμά».

Είναι δύσκολο να είσαι μαμά. Είναι ό,τι πιο δύσκολο – αλλά και πιο αξιόλογο – θα κάνουμε ποτέ στη ζωή μας. Γιατί μεγαλώνουμε ανθρώπους. Κι αν αυτό δεν είναι δύσκολο και αξιόλογο τότε τι είναι;

Δεν είμαι όμως η μόνη που πιστεύει ότι η μητρότητα είναι δύσκολη.  Στην παγκόσμια έρευνα που διεξήγαγε η P&G το Νοέμβριο του 2015, το 64% των μαμάδων συμφωνεί ότι η μητρότητα σήμερα είναι πιο σύνθετο ζήτημα απ’ ότι στο παρελθόν. Όλες σχεδόν οι μαμάδες (97%) παραδέχονται ότι δεν μπορούσαν να προβλέψουν εκ των προτέρων τις απαιτήσεις της μητρότητας. Και αφού έγιναν μαμάδες εκτίμησαν ακόμα περισσότερο τις δικές τους μαμάδες, αναγνωρίζοντας την υπομονή τους, την κατανόησή τους και τη συναισθηματική τους δύναμη.

Είναι η σειρά μας να οπλιστούμε με συναισθηματική δύναμη. Είναι η σειρά μας να την μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας.

Ο Garisson Keillor είπε «Τίποτα από αυτά που κάνεις για τα παιδιά σου δεν πηγαίνει ποτέ χαμένο». Και το νέο βίντεο Thank you Mom, μας το υπενθυμίζει με τον καλύτερο τρόπο.

Το post Τίποτα από αυτά που κάνεις για τα παιδιά σου δεν πηγαίνει ποτέ χαμένο #ThankYouMom δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.