Έφτασε λοιπόν η στιγμή ακόμα μιας σημαντικής γιορτής λήξης: Η Εβελίνα αποχαιρετά το γυμνάσιο.

O εσωτερικός μου συναγερμός έχει αρχίσει να χτυπάει και τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει. ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΛΥΚΕΙΟ.

Το ξέρω ότι τα επόμενα 3 χρόνια θα περάσουν σαν αστραπή – όπως άλλωστε πέρασαν τα προηγούμενα 15. Κάποιοι από εσάς διαβάζετε το AspaOnline.gr από τότε που έγραφα για τη γιορτή αποφοίτησης του νηπιαγωγείου! Και βάζω στοίχημα ότι ούτε εσείς το πιστεύετε ότι εκείνο το νηπιαγωγάκι που αγαπούσε τη μαμά του γιατί του έφτιαχνε κρέπες τελειώνει φέτος το γυμνάσιο.

Έτσι, το σημειωματάκι που έγραψε αυτός ο μπαμπάς στην κόρη του την τελευταία της μέρα στο Λύκειο με άγγιξε πολύ. (Το  περιστατικό έγινε πέρσι τέτοια εποχή, αλλά εγώ τώρα το ανακάλυψα).

O Tom έφτιαχνε κάθε μέρα φαγητό για την κόρη του για το σχολείο από τότε που ήταν νηπιαγωγάκι. Μέσα στο τσαντάκι έβαζε πάντα και ένα καθαρισμένο πορτοκάλι. Ήταν η δική τους “οικογενειακή παράδοση” η οποία απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη συναισθηματική αξία όταν η Meg μετακόμισε με τον μπαμπά της μετά το διαζύγιο των δύο γονιών.

Την τελευταία μέρα της τρίτης Λυκείου η Meg άνοιξε το φαγητό της και αντί το συνηθισμένο καθαρισμένο πορτοκάλι βρήκε κάτι άλλο:

2 ακαθάριστα πορτοκάλια και μια εκτυπωμένη σελίδα. Η σελίδα ήταν από το post του WikiHow “Πώς να καθαρίσεις ένα πορτοκάλι”. Πάνω στη σελίδα ο μπαμπάς είχε γράψει:

“Είναι ώρα μωρό μου 😢”.

via @megsull2

Τα 18 χρόνια θα περάσουν πριν καν να το καταλάβουμε. Και όταν είσαι γονιός το δυσκολότερο είναι να πεις “είναι ώρα μωρό μου”.

Και να αφήσεις το “μωρό” να πετάξει από τη φωλιά. 😢

Το post Τέλος σχολικής χρονιάς: “Είναι ώρα μωρό μου” δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Εμείς από την άλλη, δεν έχουμε και τόσες φωτογραφίες από τα παλιά. Έτσι, κάθε φωτογραφία της παιδικής μας ηλικίας είναι πολύτιμη.

Πριν από λίγες μέρες οι γονείς μου μού έδειξαν καμιά 20αριά παλιές φωτογραφίες. Τις είχα όλες ξαναδεί, αλλά πολλά χρόνια πριν. Κόλλησα όμως με μία μαυρόασπρη που είμαι μέσα σε ένα συγκρουόμενο αυτοκινητάκι μαζί τον μπαμπά μου.

Φαίνεται ότι το καταδιασκεδάζω, το ίδιο κι εκείνος. Πόσο χάρηκα που την ξαναείδα… Τι πολύτιμο συναίσθημα να μπορείς να ξαναζήσεις μια τόσο όμορφη στιγμή από την παιδική σου ηλικία!

Με αφορμή τη γιορτή του πατέρα, μοιράζομαι εδώ τη φωτογραφία, με την προτροπή να αρχίσουμε όλοι οι γονείς να φωτογραφιζόμαστε περισσότερο με τα παιδιά μας. Γιατί ναι μεν κάποτε τα παιδιά μας θα «κληρονομήσουν» εκατομμύρια φωτογραφίες από την παιδική τους ηλικία, αλλά σε πόσες από αυτές θα είμαστε και εμείς μέσα;

Χρόνια πολλά μπαμπάδες. Απολαύστε την ημέρα. Διασκεδάστε, χαμογελάστε και φωτογραφηθείτε!

Το post Στα συγκρουόμενα με τον μπαμπά μου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η ζωγραφιά στο εξωτερικό της κάρτας…

Και το ποίημα στο εσωτερικό…

Τον μπαμπά μου πολύ αγαπώ,
και στους φίλους μου όλους θα πω:
ο πιο καλός μπαμπάς του κόσμου
είναι ο μπαμπάς ο δικός μου.

Κάθε φόβος μου φεύγει με μιας,
όταν μπαίνει στο σπίτι ο μπαμπάς.
Ο δυνατότερος του κόσμου,
είναι ο μπαμπάς ο δικός μου.

Τον ρωτώ, στη στιγμή απαντά
Πώς τα έμαθε τόσα πολλά;
Ο πιο έξυπνος μπαμπάς του κόσμου,
είναι ο μπαμπάς Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.

Το ποίημα πρέπει να το έγραψα μόνη μου, γιατί έγραφα ποιηματάκια εκείνη την εποχή (με δάσκαλο τον παππού μου που ήταν σπουδαίος σε αυτά). Εκτός και αν το είχα δει κάπου αλλού και το αντέγραψα στην κάρτα. Μάλλον όμως ήταν δικό μου.

Η υπόσχεση λοιπόν που του είχα δώσει ότι «στους φίλους μου όλους θα πω: ο πιο καλός μπαμπάς του κόσμου είναι ο μπαμπάς ο δικός μου» γίνεται σήμερα πραγματικότητα. Καλός, δυνατός, έξυπνος και ιππότης – και τώρα το ξέρετε κι εσείς.  Ήταν και είναι ο πιο καλός μπαμπάς του κόσμου. Ο μπαμπάς Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.

Με την ευχή όλοι οι μπαμπάδες να είναι οι καλύτεροι μπαμπάδες του κόσμου στα μάτια των δικών τους παιδιών, να περάσετε μια χαρούμενη μέρα του πατέρα. Χρόνια πολλά μπαμπάδες! Να σας χαιρόμαστε!

Το post Είναι ο μπαμπάς ο δικός μου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Μπορεί οι περισσότεροι από εμάς να μη χρειαστεί να παλέψουμε ποτέ με τέτοιες σπάνιες μορφές ασθενειών, ωστόσο ο καθένας μας παλεύει με κάτι. Και τα μηνύματα που πέρασε ο Stuart Scott μας δίνουν έμπνευση για να συνεχίσουμε να δίνουμε τους δικούς μας αγώνες.

Στο πρώτο κομμάτι του βίντεο, βλέπουμε στιγμιότυπα από την καθημερινή του ζωή και πώς παρά την κατάσταση της υγείας του, παραμένει δυνατός και εμπνέει τους ανθρώπους γύρω του. Στο 7:00 ξεκινάει το δεύτερο κομμάτι του βίντεο στο οποίο ο Kiefer Sutherland τον καλεί στη σκηνή για να του παραδώσει το βραβείο.

Χαρισματικός ομιλητής, δυνατά μηνύματα, συγκινητικές στιγμές. Τα αγαπημένα μου σημεία:

• Κάθε μέρα θυμάμαι ότι το νόημα του ταξιδιού της ζωής είναι οι άνθρωποι που μας αγγίζουν.
• Ακούω τα λόγια που είπε ο Jim Valvano πριν από 21 χρόνια. Μην τα παρατάς. Ποτέ μην τα παρατάς.
• Όταν πεθάνεις (από καρκίνο) δε σημαίνει ότι ο καρκίνος σε νίκησε. Κερδίζεις τον καρκίνο με το πώς ζεις, με το γιατί ζεις και με τον τρόπο με τον οποίο ζεις. Ζήσε λοιπόν. Πάλεψε σαν δαιμονισμένος. Και όταν κουραστείς να παλεύεις, ξάπλωσε, ξεκουράσου και άφησε κάποιον άλλον να παλέψει για σένα.
• Δεν μπορώ να τα καταφέρω σε αυτό το «μην τα παρατάς» μόνος μου.
• Το καλύτερο πράγμα που έκανα ποτέ στη ζωή μου είναι που έγινα μπαμπάς στις δύο μου κόρες. Δεν μπορώ να τα παρατήσω, γιατί δεν μπορώ να αφήσω τις κόρες μου. Εσείς οι δύο είστε ο χτύπος της καρδιάς μου. Βρίσκομαι σε αυτή τη σκηνή εξ’ αιτίας σας.
• Και ο επίλογος: «Σίντνεϊ έλα στη σκηνή και δώσε μια αγκαλιά στον μπαμπά γιατί την έχω ανάγκη.»

Το post Δώσε μου μια αγκαλιά γιατί την έχω ανάγκη δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αγαπημένε μου Albert,

Χθες έλαβα το πολύτιμο γράμμα σου και χάρηκα πολύ με αυτό. Φοβόμουν ότι δε θα μου ξαναέγραφες. Μου είχες πει όταν ήμουν στη Ζυρίχη, ότι αισθανόσουν άβολα όταν ερχόμουν Ζυρίχη. Έτσι νομίζω ότι είναι καλύτερο να βρισκόμαστε σε άλλο μέρος, όπου κανείς δε θα στέκεται εμπόδιο στο να αισθανόμαστε άνετα. Όπως και να έχει νομίζω ότι κάθε χρόνο θα πρέπει να περνάμε έναν ολόκληρο μήνα μαζί, ώστε να βλέπεις ότι έχεις έναν μπαμπά που τρελαίνεται για σένα και σε αγαπάει. Μπορείς επίσης να μαθαίνεις πολλά και όμορφα πράγματα από μένα, κάτι που κανείς άλλος δεν μπορεί να σου το προσφέρει τόσο εύκολα. Αυτά που έχω πετύχει μέσα από τόση επίπονη δουλειά, δε θα είναι διαθέσιμα μόνο για τους ξένους αλλά κυρίως για τα αγόρια μου. Αυτές τις μέρες ολοκλήρωσα ένα από τα πιο όμορφα έργα της ζωής μου, όταν μεγαλώσεις λίγο, θα σου πω για αυτό.

Χαίρομαι πολύ που το πιάνο σε ευχαριστεί. Το πιάνο και η ξυλουργική είναι κατά τη γνώμη μου οι καλύτερες ασχολίες για την ηλικία σου, ακόμα καλύτερες και από το σχολείο. Γιατί ταιριάζουν πολύ καλά σε νέους σαν εσένα. Στο πιάνο, να παίζεις κυρίως τα πράγματα που σε ευχαριστούν, ακόμα κι αν ο δάσκαλος δε σου τα βάζει. Αυτός είναι ο τρόπος να μάθεις όσο το δυνατόν περισσότερο, να κάνεις κάτι με τόση ευχαρίστηση που να μην προσέχεις ότι ο χρόνος περνάει. Μερικές φορές είμαι τόσο απορροφημένος από τη δουλειά μου που ξεχνάω το μεσημεριανό φαγητό. 

Να προσέχεις τον Tete, σε φιλώ, 

Ο μπαμπάς. 

Χαιρετισμούς στη μαμά. 

via, photo by Julie Edgley

Το post Γράμμα του Einstein στο γιο του: το μυστικό για να μάθεις όσο το δυνατόν περισσότερο δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ο μπαμπάς του παρακάτω βίντεο παραδίδοντας την κόρη του στο σύζυγό της βγάζει μία σύντομη ομιλία, η οποία είναι γεμάτη συναίσθημα αλλά και χιούμορ και έτσι κάνει τον γαμπρό να δακρύσει, να γελάσει και να… ανασκουμπωθεί με την τελευταία προειδοποίηση!

[Σημείωση: Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μάθαινα ότι ο πατέρας είναι ιερέας και αυτό το λέω τόσο από αυτά που λέει, όσο και από τον τρόπο που μιλάει. Αναφέρει επίσης ότι η κόρη του έχει πάρει μέρος σε ιεραποστολές. Ασυνήθιστο για τα δικά μας δεδομένα να ακούμε κάποιον να μιλάει τόσο ανοιχτά για την πίστη του, αλλά ας μην το αφήσουμε να μας ξενίσει και χάσουμε το νόημα. Και το νόημα είναι ότι ένας μπαμπάς παραδίδει «ό,τι καλύτερο έχει να δώσει» και εκφράζει τα συναισθήματά του μέσα από την ψυχή του.]

Μετά το βίντεο, ακολουθεί η μετάφραση.

Philip, θέλω να σου πω μια ιστορία. Και σαν όλες τις καλές ιστορίες ξεκινάει κάπως έτσι:

Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε ένας πατέρας και σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες, αυτός είμαι εγώ. Αυτός ο πατέρας είχε ένα θαυμάσιο γιο και ήταν πολύ χαρούμενος. Μετά μια μέρα έμαθε ότι η γυναίκα του θα αποκτούσε άλλο ένα μωρό. Έτσι προσευχήθηκα: «Θεέ μου, αν είναι το θέλημά σου, ας είναι κορίτσι.» Και το έκανε. Ήμουν ο πρώτος άνθρωπος που την κράτησε στα χέρια του. Και την κοίταξα και είπα «Θεέ μου κάνε την σαν τη μητέρα της.» Και το έκανε.

Αγαπούσε τον κόσμο και ήταν δοτική, και ήταν τόσο καλή και ευγενική. Και μετά κατάλαβα ότι εγώ έμενα απ΄έξω! Κι έτσι είπα «Θεέ μου, κάνε την σαν εμένα.» Και το έκανε. Μπορούσε να οδηγεί φορτηγό και τρακτέρ. Μπορούσε να φορτώσει σανό και να μασήσει καπνό. Συνειδητοποιείς τι παίρνεις;

Αλλά την ίδια στιγμή ήταν ισχυρογνώμων, συναισθηματική και ξεροκέφαλη. Κι έτσι είπα «Θεέ μου αρκετά από αυτό! Κάνε την σαν εσένα.» Και το έκανε. Της έδωσε την επιθυμία να υπηρετεί ανθρώπους. Αγαπάει τους ανθρώπους. Αφιέρωσε τη ζωή της στο να είναι νοσοκόμα. Έχει φέρει ανθρώπους πίσω στη ζωή. Και έχει κρατήσει το χέρι ανθρώπων που άφησαν την τελευταία τους πνοή. Αφιερώθηκε σε αποστολές και ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Σπρώχνοντας κανό σε φουσκωμένα ποτάμια, ξαπλωμένη στο πάτωμα ενώ σφαίρες σφύριζαν απέξω, ώστε να μιλάει σε ανθρώπους για τον Χριστό.

Αλλά και πάλι κάτι έλειπε. Κι έτσι είπα «Θεέ μου, κάνε την ευτυχισμένη» και γνώρισε εσένα. Βλέπεις αυτό το βλέμμα στο πρόσωπό της; Ποτέ δεν το είχα δει μέχρι που σε γνώρισε. Και είμαι ευγνώμων για αυτό.

Σήμερα σου δίνω, ό,τι καλύτερο έχω να δώσω. Και ήθελα να ξέρεις πριν να το κάνω, πόσο σκληρά δουλέψαμε εγώ και ο Θεός για να είναι έτοιμη για αυτό! Έτσι Philip καθώς στην παραδίδω, δεν πιστεύω να σε πειράζει να σου δώσω μία ακόμα συμβουλή. Εγώ και ο Θεός δουλέψαμε πολύ. Μην τα κάνεις θάλασσα!

[Το τελευταίο το μετέφρασα ευγενικά!]

Το post Ό,τι καλύτερο έχω να δώσω δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Και κάποιες φορές διαβάζω post από ανθρώπους που μπορεί να μη μου μοιάζουν καθόλου, να μη μας ενώνει κανένα κοινό βίωμα, αλλά τα κείμενά τους να με αγγίζουν και ο τρόπος σκέψης τους να με εμπνέει.

Τι ενδιαφέρον θα μπορούσε να παρουσιάζει για μένα για παράδειγμα ένα post που έγραψε στο blog του ένας Αμερικανός μεξικανικής καταγωγής, που είναι πάστορας αλλά και fan των τατουάζ, αλλά και μουσικός/τραγουδιστής σε ροκ συγκρότημα  και ζει κάπου στην Ατλάντα στη Georgia;

Πρωτοήρθα σε επαφή με το blog του Carlos μέσα από το blog της γυναίκας του, με την οποία αφού απέκτησαν δύο κορίτσια, αποφάσισαν να υιοθετήσουν και ένα τρίτο παιδί από τη Κορέα.

Στις αρχές του μήνα που ο 6χρονος πλέον γιος τους είχε γενέθλια, ο Carlos έγραψε αυτό το post στο blog του απευθυνόμενος στον φυσικό πατέρα του παιδιού.

Όταν γελάει με αυτό το γέλιο του Elmo…
Μπορώ να σε φανταστώ να γεμίζεις ένα δωμάτιο με το δικό σου μεταδοτικό γέλιο.
Όταν το χαμόγελό του φωτίζει το δωμάτιο…
Μπορώ να φανταστώ το δικό σου χαμόγελο να φωτίζει τις δεξαμενές αλιείας στις οποίες δουλεύεις.
Η συμπονετική καρδιά του…
Ξέρω ότι προφανώς χαρίζεις πιο πολλά ψάρια από όσα έχεις τη δυνατότητα.
Τα μάτια του…
Σε βλέπω όταν τα κοιτάζω…
Η αποφασιστικότητα στα μάτια του όταν παλεύουμε…
Μπορώ να δω την αποφασιστηκότητα στο πρόσωπό σου όταν τραβάς τα δίχτυα…

Είναι 6 σήμερα..
Ξέρω ότι το ξέρεις αυτό…
Και σε μέρες όπως η σημερινή…
Ξέρω ότι υπάρχουν στιγμές…
Που κοιτάζεις ψηλά και αναρωτιέσαι…
Και είμαι εδώ…
Στην άλλη άκρη του πλανήτη…
Κοιτάζω κι εγώ ψηλά και αναρωτιέμαι επίσης…
Αλλά θέλω επίσης να γνωρίζεις…
Ότι κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Μεγαλώνει καλά.
Σήμερα ξύπνησε γεμάτος χαρά.
Και του λέω τι σπουδαίος άντρας που είσαι.
Και πόσο περήφανος θα ήσουν για αυτόν.
Γιατί εγώ είμαι.
Και ξέρω ότι είσαι κι εσύ.
Παρ’ όλο που ποτέ δε σε έχω γνωρίσει,
Ο γιος σου μού δείχνει ματιές του εαυτού σου και του πνεύματός σου κάθε μέρα.
Σε ευχαριστώ για αυτόν.
Ίσως μια μέρα να μπορέσω να σου σφίξω το χέρι, να σε δω στα μάτια και να σου πω ο ίδιος…
Σε ευχαριστώ.

Photo by svenwerk

Το post Στον φυσικό πατέρα του γιου μου, στα γενέθλιά του δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ο φίλος της Lopez έχει φρικάρει εντελώς γιατί εκείνη περιμένει δίδυμα (που δεν είναι δικά του αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Πηγαίνει στην παιδική χαρά και πιάνει την κουβέντα με έναν άλλον μπαμπά.

– Πώς είναι το όλο θέμα των παιδιών;
– Υπέροχο! Εκτός από την έλλειψη ύπνου… Ελεύθερου χρόνου… Σεξ με τη γυναίκα μου… Να είμαι γυμνός στο σπίτι…
– Δεν είναι η απάντηση που ψάχνω φίλε μου. Ας το ξεχάσουμε.

Παίρνει ανάσα και συνεχίζει.

– Ο καλύτερος τρόπος που μπορώ να το περιγράψω είναι… Είναι απαίσιο, απαίσιο, απαίσιο, απαίσιο και μετά… κάτι απίστευτο συμβαίνει. Και μετά απαίσιο, απαίσιο, απαίσιο, απαίσιο, απαίσιο. Και μετά κάτι απίστευτο συμβαίνει ξανά. Είναι σαν αυτό να συμβαίνει όλη μέρα, κάθε μέρα. Και αισθάνομαι σαν να πνίγομαι, σαν να ασφυκτιώ να αποκτήσω την παλιά μου ζωή πίσω… και ξαφνικά κάτι μικρό συμβαίνει και είναι τόσο μαγικό, αναζωογονητικό που κάνει τα πάντα να αξίζουν…

Και καταλήγει:

– Θα είναι το καλύτερο πράγμα που θα κάνεις ποτέ σου.

Αμέσως μετά μας δείχνει το παιδάκι να πλησιάζει τον μπαμπά του και να κάθεται στα πόδια του κρατώντας κάτι σφιχτά στη χούφτα του. Ο φίλος της Lopez λέει : «Υποθέτω ότι αυτή είναι μία από αυτές τις στιγμές…»

Και μετά κάνει ζουμ στη χούφτα του παιδιού και μας δείχνει το περιεχόμενο…

Σας περιέγραψα μία από τις σκηνές highlight της ταινίας, η οποία περιείχε έναν εκρηκτικό συνδυασμό χιούμορ και αλήθειας. Άσε που τρελαίνομαι να κρυφακούω μπαμπάδες να τα λένε μεταξύ τους!

Κι έτσι από τη μία αποζημιώθηκα για την ώρα που αφιέρωσα να τη δω (πω πω τι κακιά που είμαι, εντάξει ήταν κάπως… ευχάριστη) και από την άλλη σας απάλλαξα από την υποχρέωση να πάτε να τη δείτε κι εσείς!

Εκτός και αν… θέλετε να μάθετε τι περιείχε η χούφτα! Η επιλογή είναι δική σας!

Το post Πώς είναι να έχει κανείς παιδιά; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Όταν πήγαινα δημοτικό είχα δώσει στον μπαμπά μου την παρακάτω κάρτα:

(Εντάξει, το πολυτονικό, ας μην το κάνουμε θέμα… Υπήρχε πολυτονικό τότε, τι να κάνουμε; Αλλά καταργήθηκε όταν πήγαινα Πέμπτη ή Έκτη… Μαζί με την ποδιά!
Παρεμπιπτόντως, βλέπω ότι το όνομά μου έπαιρνε ψιλή! Χαχαχα… )

Παίρνεις

Συζήτηση με την Εβελίνα κατά τη διάρκεια του πρωινού…

Εβελίνα: Μαμά, την ημέρα που ήρθες στο σχολείο ήταν υπέροχα.
Εγώ: Αλήθεια; Γιατί Εβελίνα μου ;
Εβελίνα: Δεν ξέρω. Όλα τα παιδιά… ζήλεψαν.
Εγώ: Αλήθεια; Γιατί;
Εβελίνα: Δεν ξέρω. Ήσουν τόσο… όμορφη.
Εγώ: Μη μου πεις!
Εβελίνα: Ναι, το είπε και η κυρία!
Εγώ: Τι λες… Ευχαριστώ…

Συζήτηση με τη γιαγιά της

Γιαγιά: Εβελίνα για πες μου. Τι έγινε όταν ήρθε η μαμά στο σχολείο; Τι είπαν τα άλλα παιδιά;
Εβελίνα: Ήταν υπέροχα.
Γιαγιά: Αλήθεια; Γιατί;
Εβελίνα: Γιατί όλα τα παιδιά ήθελαν να της πάρουν …
Γιαγιά: Τι να της πάρουν;
Εβελίνα: Να της πάρουν… εεεε… πώς το λένε;
Γιαγιά: Ποιο;
Εβελίνα: Πώς το λένε όταν κάποιος είναι σταρ και όλοι θέλουν να του πάρουν…
Γιαγιά: Τι; Αυτόγραφο;
Εβελίνα: Ναι! Όλα τα παιδιά ήθελαν να της πάρουν αυτόγραφο!

Δίνεις, παίρνεις!

Ξέρω, ξέρω. Δεν ισχύει μόνο για τα ευχάριστα… Θα πληρωθώ με το ίδιο μου το νόμισμα και για τις ταλαιπωρίες στις οποίες υπέβαλα τους δικούς μου!

Δίνεις, παίρνεις! 

Το post Δίνεις, παίρνεις! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

ΕΒΕΛΙΝΑ

• Με πηγαίνει σχολείο

• Με πηγαίνει στο λούνα παρκ

• Μου φουσκώνει μπαλόνια

• Με κάνει χαρούμενη όταν έχω πέσει κάτω

• Μου αγοράζει τούρτα όταν έχω γενέθλια

• Στολίζει ωραία το σπίτι στα γενέθλιά μου

• Με αφήνει και παίρνω πράγματα από την αποθήκη

• Με παίρνει αγκαλιά και με νανουρίζει

• Μου αγοράζει ωραίες στολές για τις απόκριες

• Με πηγαίνει στο ζωολογικό κήπο

• Ανοίγει τον ανεμιστήρα μου για να δροσίζομαι τη νύχτα

• Με φροντίζει όταν είμαι άρρωστη

• Με αγαπάει

• Με γαργαλάει

• Με αφήνει να τον βοηθάω να μαστορεύει

• Μου παραγγέλνει πίτσα και σουβλάκια

ΕΒΙΤΑ

• Πάντα μου φτιάχνει χυμό

• Με βοηθάει να κοιμηθώ όταν είμαι άρρωστη

• Με βοηθάει να στρώσω το κρεβάτι μου

• Με πηγαίνει στο Goodies

• Με πηγαίνει στο λούνα παρκ

• Με νανουρίζει

• Με άφησε να δω τα ελαφάκια στο ζωολογικό κήπο

• Με αφήνει να ποτίζω τα λουλούδια

• Μου φτιάχνει τα πράγματα όταν σπάνε

• Με αφήνει να φοράω τα παπούτσια του

• Όταν βγάζω σπυράκια ο μπαμπάς μού βάζει αλοιφές!

Βασίλη, Χρόνια πολλά! Όλα όσα κάνεις αξίζουν… Εγώ το ξέρω και τα κορίτσια το ξέρουν. Και το νιώθουν… 🙂

(Δεν πιστεύω να έχετε ξεχάσει ότι εγώ από την άλλη, φτιάχνω νόστιμες κρέπες; Όλα κι όλα!)

Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες!

Photo by naotakem

Το post Αγαπώ τον μπαμπά μου γιατί… δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.