Ως γονείς είμαστε εδώ για να φροντίσουμε ότι η νέα μετάβαση θα γίνει φυσιολογικά και ότι τα παιδιά θα καταφέρουν να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις για την επιστροφή στα θρανία.

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας πέντε από τις πιο συνηθισμένες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά επιστρέφοντας στο σχολείο και τι μπορείτε να κάνετε για να τα βοηθήσετε να τις ξεπεράσουν.

1. Επιστροφή στη ρουτίνα του ύπνου

Το να βοηθήσουμε τα παιδιά να επανέλθουν στη ρουτίνα του ύπνου δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση. Το πιθανότερο είναι ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είχαν μάθει να κοιμούνται αργά. Πώς λοιπόν θα μπορέσουν να αρχίσουν να κοιμούνται και πάλι νωρίς;

Στο βιβλίο μου Επιστροφή στα Σχολεία: Πλήρης Οδηγός για γονείς μοιράζομαι ένα μυστικό που έχει βοηθήσει χιλιάδες γονείς όλα αυτά τα χρόνια.

Και μπορεί να μοιάζει λίγο ανορθόδοξο, αλλά για να βοηθήσουμε τα παιδιά να επανέλθουν σε σχολικό ωράριο, ΔΕΝ τα βάζουμε για ύπνο νωρίτερα.

Το να τα βάλουμε για ύπνο νωρίτερα δεν δουλεύει, γιατί δε νυστάζουν κι έτσι δεν κοιμούνται!

Εκείνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αρχίσουμε σταδιακά να τα ξυπνάμε λίγο νωρίτερα το πρωί.

Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά θα αρχίσουν να νυστάζουν νωρίτερα το βράδυ κι επομένως το πρόγραμμα σταδιακά θα αλλάξει.

2. Άγχος αποχωρισμού

Σε αυτή την πρόκληση back to school, το άγχος λειτουργεί και από τις δύο πλευρές. Και τα παιδιά μπορεί να έχουν άγχος αποχωρισμού (ισχύει περισσότερο για τις μικρές ηλικίες φυσικά) και εμείς οι μεγάλοι.

Η νούμερο ένα συμβουλή μου για αυτή τη δυσκολία είναι να αντιμετωπίσουμε πρώτα από όλα το δικό μας άγχος. Γιατί; Γιατί τα παιδιά είναι σφουγγάρια συναισθημάτων και εισπράττουν αυτό που νιώθουμε και αντιδρούν ανάλογα.

Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε συγκινημένοι αν το παιδί μας πηγαίνει για πρώτη φορά παιδικό, νηπιαγωγείο ή δημοτικό. Είναι επίσης φυσιολογικό να αναζητούμε συμβουλές σε posts όπως αυτό εδώ ή να μοιραζόμαστε την αγωνία μας με άλλες μαμάδες.

Όμως είναι σημαντικό να δούμε το θέμα από τη σωστή του διάσταση. Ως γονείς θέλουμε να βοηθήσουμε το παιδί να ανοίξει τα φτερά του. Θέλουμε να το βοηθήσουμε να μη μας χρειάζεται.

Έτσι λοιπόν εμπιστευόμαστε την καλή δουλειά που έχουμε κάνει ως τώρα στο μεγάλωμά τους και ακολουθούμε το σύστημα προσαρμογής του σχολείου.

Όλα θα πάνε καλά!

3. Χρήση της τουαλέτας του σχολείου

Η πρόκληση της χρήσης σχολικής τουαλέτας ειδικά στα πρώτα χρόνια της μαθητικής ζωής είναι κάτι που απασχολεί τα περισσότερα παιδιά αλλά και τους γονείς τους.

Ως γονείς θα πρέπει να προετοιμάσουμε τα παιδιά μας για το πώς να χρησιμοποιούν την τουαλέτα που υπάρχει στο σχολείο. Δυστυχώς οι περισσότερες σχολικές τουαλέτες στην Ελλάδα δεν έχουν λεκάνη και ο λόγος (ή η δικαιολογία) είναι για “καλύτερη υγιεινή”. Φυσικά! Αφού δεν υπάρχει λεκάνη να λερωθεί, η ανύπαρκτη λεκάνη είναι πεντακάθαρη!

Μήπως όμως τα ρούχα τους ή τα κορδόνια τους αγγίζουν το πάτωμα; Μήπως καμιά φορά χάνουν την ισορροπία τους και ακουμπάνε το λερωμένο πάτωμα; Μήπως τα ρούχα τους και παπούτσια τους βρέχονται; Μήπως ακουμπούν το χαρτί στο πάτωμα (γιατί συχνά το χαρτί στις τουαλέτες του σχολείου – αν υπάρχει χαρτί – μένει απ’ έξω); Μήπως τα παιδιά αποφεύγουν την τουαλέτα (ή ακόμα και το σχολείο) λόγω φόβου ότι θα λερωθούν με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

Και σε περίπτωση που κάποιος χρειάζεται να το διαβάσει, τα παιδιά μου (17 και 19 χρονών) μου είπαν χθες που τους είπα ότι θα έγραφα σχετικά, ότι η χρήση της χωρίς-λεκάνη τούρκικης τουαλέτας του σχολείου τους ήταν η χειρότερη εμπειρία της σχολικής τους ζωής. Κρίμα δεν είναι να συμβαίνει αυτό; Μήπως ήρθε η ώρα να εκσυγχρονιστούμε;

Ό,τι είδους τουαλέτες όμως κι αν έχει το σχολείο (ακόμα κι αν είναι από τις κανονικές) πρέπει να μάθουμε στα παιδιά πώς να τις χρησιμοποιούν με ασφάλεια. Μια καλή ιδέα είναι να επισκεφτούμε το στο σχολείο πριν να ξεκινήσουν τα μαθήματα μαζί με το παιδί και να ρίξουμε μία ματιά στις τουαλέτες και στη διαρρύθμιση. Στη συνέχεια να κάνουμε πρόβα στο σπίτι και να διδάξουμε στο παιδί τις κινήσεις που θα πρέπει να κάνει για να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα.

4. Όρια σε οθόνες

Είμαι σίγουρη ότι σε όλα τα σπίτια, οι γονείς γίνονται πιο ελαστικοί στο θέμα των ηλεκτρονικών συσκευών το καλοκαίρι.

Με την επιστροφή στο σχολείο, τα παιδιά θα πρέπει να αφιερώνουν χρόνο στη μελέτη των μαθημάτων τους κι έτσι οι οθόνες θα χρειαστεί να μειωθούν.

Σκεφτείτε ποια θα είναι τα όρια και τα ωράρια τώρα που είναι ακόμα νωρίς. Πλαισιώστε το θέμα με σωστό τρόπο, βοηθήσετε τα παιδιά να καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν γυρνώντας το μεσημέρι ή το απόγευμα από το σχολείο και υπολογίστε άφθονο χρόνο για ελεύθερο παιχνίδι και αθλητικές ή άλλες δραστηριότητες.

5. Κοινωνικοποίηση

Μετά από την σχεδόν τρίμηνη αποχή από το σχολείο, τα περισσότερα παιδιά έχουν να δουν τους συμμαθητές τους για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι λογικό λοιπόν να έχουν ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία ανυπομονησία και ενθουσιασμό για την πρώτη φορά που θα ξανασυναντηθούν και από την άλλη αγωνία ή ανασφάλεια.

Μια καλή ιδέα είναι να κανονίσουμε με τους γονείς των άλλων συμμαθητών να συναντηθούν τα παιδιά σε ένα σπίτι ή σε μία παιδική χαρά, πριν να ανοίξει το σχολείο. Με αυτόν τον τρόπο θα αναθερμανθούν οι σχέσεις μεταξύ των φίλων και το άγχος θα εξαφανιστεί.

Για τα μικρότερα παιδιά, που δεν έχουν ακόμα γνωρίσει τους νέους τους συμμαθητές, τα παιχνίδια ρόλων θα βοηθήσουν κι εδώ πολύ: Προσποιηθείτε ότι είστε στο προαύλιο του σχολείου και παίζετε με τους νέους σας σας φίλους ή συζητάτε με άλλα παιδιά για το πώς περάσατε το καλοκαίρι.

Ελπίζω οι παραπάνω πληροφορίες να σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε όσο το δυνατόν πιο εύκολα τις 5 μεγαλύτερες προκλήσεις για την επιστροφή στα σχολεία.

Αν γνωρίζετε κι άλλους γονείς που χρειάζεται να διαβάσουν το post, μοιραστείτε το! Καλή σχολική χρονιά!

Το post Επιστροφή στα θρανία: 5 προκλήσεις και πώς να τις ξεπεράσετε δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Μεγάλη ημέρα για τα παιδιά, μεγάλη μέρα και για εμάς τους γονείς! Θα ζήσουμε όλη τη γκάμα των συναισθημάτων, όπως γράφω στο 50 σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μιας μαμάς λίγο πριν να ανοίξουν τα σχολεία.

Η μέρα θα έχει τις συγκινήσεις της (ειδικά για τους γονείς που στέλνουν για πρώτη φορά τα παιδιά στο σχολείο), θα έχει και τους… πανηγυρισμούς της (ειδικά για εμάς, τους γονείς μεγαλύτερων παιδιών, που θέλουμε τα πράγματα να μπουν σε φυσιολογικούς ρυθμούς).

Θα έχει πρωινά ξυπνήματα και νυσταγμένες φάτσες.

Θα έχει γκρίνια γονέων (γιατί θα αργήσουμε πρώτη μέρα) και γκρίνια παιδιών (γιατί δεν ντύνονται, δεν τρώνε και δε στέκονται να τα τραβήξεις την ιδανική φωτογραφία).

Θα έχει  social media και posts και stories και likes.

Θα έχει αγκαλιές και φιλιά καθώς οι παλιοί φίλοι ανταμώνουν.

Θα έχει γονείς πίσω από τα κάγκελα του σχολείου ή και μέσα από τα κάγκελα (όχι απαραίτητα του σχολείου). 😉

Θα έχει σχολικά βιβλία και γεμάτες τσάντες.

Θα έχει αγωνία για τη νέα δασκάλα ή τους νέους καθηγητές.

Και πάνω από όλα θα έχει την αίσθηση του καινούργιου. Καινούργια τάξη, καινούργια βιβλία, καινούργια τετράδια. Καινούργια χρονιά, καινούργια αρχή!

Τα τελευταία 10 χρόνια, έχω γράψει αμέτρητα posts για το άνοιγμα των σχολείων! Μάλιστα έχω γράψει και ολόκληρο βιβλίο με θέμα την Επιστροφή στα Σχολεία!

Κάποια όμως από τα posts είναι τα αγαπημένα μου και αποτελούν σημείο αναφοράς τόσο για μένα, όσο και για άλλους γονείς που θέλουν να πάρουν πληροφορίες tips και έμπνευση για την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Έτσι στο σημερινό post θα συμπεριλάβω τα top posts μου για την πρώτη μέρα και για τη νέα σχολική χρονιά. Υπάρχει πολύ υλικό για μελέτη. Φτιάξτε λοιπόν καφεδάκι ή το αγαπημένο σας ρόφημα και ξεκινήστε την ανάγνωση!

Προετοιμασία πριν από την πρώτη μέρα στο σχολείο

🍎 Λίστα οργάνωσης για την επιστροφή στα σχολεία [για εκτύπωση]: Η λίστα περιλαμβάνει όλα όσα χρειάζεται να κάνετε από 1-3 εβδομάδες πριν την έναρξη των μαθημάτων ως και την πρώτη μέρα.

🍎 5 απλά μυστικά επιτυχίας για την Πρώτη Δημοτικού: Οι πιο αγχωμένοι από όλους τους γονείς είναι συνήθως οι γονείς που θα στείλουν τα παιδιά τους στην Πρώτη δημοτικού. Και δικαίως γιατί η Πρώτη Δημοτικού είναι τάξη ορόσημο. Αν έχετε πρωτάκι, ξεκινήστε από εδώ.

🍎 Πρώτη φορά του παιδιού στο σχολείο: 5 τρόποι για να προετοιμαστείτε (+να ξεαγχωθείτε): Ένα ακόμα post αφιερωμένο σε γονείς παιδιών Πρώτης αλλά και Νηπιαγωγείου.

🍎 Τα σχολεία ανοίγουν: 7 tips που θα κάνουν τη ζωή σας ευκολότερη: Τα 7 καλύτερα tips μου, για ευκολότερη καθημερινή ζωή στο σπίτι.

🍎 Ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης: Μετατρέψτε την επιστροφή στο σχολείο σε παιχνίδι: Ένα παιχνίδι που ξεκινάει την 1η Σεπτεμβρίου και δείχνει στα μικρότερα παιδιά πόσες μέρες μένουν μέχρι το άνοιγμα.

Την παραμονή της πρώτης μέρας στο σχολείο

✏️ Επιστροφή στα σχολεία: Η συνέντευξη [Για εκτύπωση]: Ας πάρουμε μία μίνι συνέντευξη από τα παιδιά στo ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς προκειμένου να καταγράψουμε κάποιες σκέψεις τους στην ηλικία που βρίσκονται. Η συνέντευξη μπορεί να είναι φιλική και χαλαρή ή «επίσημη» (ακόμα και με κάμερα ή μικρόφωνο) προκειμένου να νιώσουν σαν διασημότητες!

✏️ Επιστροφή στα σχολεία: 3 ιδέες για να δημιουργήσετε τη δική σας οικογενειακή παράδοση: Έχετε σκεφτεί μία δική σας “οικογενειακή παράδοση” για την παραμονή της επιστροφής στα σχολεία; Εμείς πηγαίνουμε για μεξικάνικο! Διαβάστε το post και επιλέξτε τη δική σας!

✏️ Κυνήγι θησαυρού για την Επιστροφή στα Σχολεία: Για εκτύπωση: Είτε έχετε είτε δεν έχετε τη δική σας οικογενειακή παράδοση, παίξτε το κυνήγι θησαυρού για μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά θα γελάσουν, θα διασκεδάσουν και θα προετοιμαστούν με τον καλύτερο τρόπο για την πρώτη μέρα στο σχολείο!

Πρώτη μέρα στο σχολείο

🚌 Καρτέλες φωτογράφισης για την πρώτη μέρα στο σχολείο [για εκτύπωση]: Τυπώστε τις καρτέλες φωτογράφισης για την πρώτη μέρα στο σχολείο, για τις πιο χρωματιστές και χαρούμενες αναμνηστικές φωτογραφίες!

🚌 Φωτογραφία πρώτης μέρας στο σχολείο: Εκτυπώστε #smile #κλικ και #like!: Αν τα παιδιά είναι πιο μεγάλα, ή θέλετε κάτι πιο σοβαρό, προτιμήστε αυτές εδώ τις καρτέλες. Περιέχονται καρτέλες με hashtag #κλικ #smile και #like που μπορείτε να κρατήσετε… εσείς!

Μετά από την πρώτη μέρα στο σχολείο

🍏 Συναντήσεις γονέων – δασκάλων: Ένας πλήρης οδηγός και μυστικά επιτυχίας: Πόσο σημαντικές είναι οι συναντήσεις γονέων και δασκάλων; Τι στόχο έχουν; Τι θέλει ένας δάσκαλος από τους γονείς; Πώς θα μπορούσαν να γίνουν αποτελεσματικότερες για το καλό των παιδιών; Διαβάστε το για να είστε προετοιμασμένοι!

🍏 Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά στο διάβασμα των μαθημάτων; 1 στους 2 γονείς λέει ότι δεν ξέρει πώς να χειριστεί το θέμα του διαβάσματος και ότι το διάβασμα είναι σημείο τριβής μέσα στο σπίτι. Κάποια tips που θα βοηθήσουν!

🍏 Η τρέλα της πρωινής προετοιμασίας και πώς να την περιορίσετε: Ένα ήρεμο πρωινό, χωρίς καυγάδες και νεύρα, είναι χωρίς καμία αμφιβολία εφικτό. 3 top tips που θα βοηθήσουν.

🍏 Σχολικά βιβλία: Τρόποι ντυσίματος για προστασία: Όλοι οι τρόποι ντυσίματος των σχολικών βιβλίων με τα μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα της κάθε επιλογής.

🍏 Πώς να ντύσουμε τα βιβλία με διαφανές πλαστικό (video): Δείτε το βίντεο που δείχνει τη διαδικασία του ντυσίματος βήμα, βήμα για τέλεια ντυμένα σχολικά βιβλία!

🍏 Πώς να φτιάξετε ένα σάντουιτς δύο χρωμάτων για παιδιά (video): Το αγαπημένο σάντουιτς των κοριτσιών μου, που ενθουσιάζει τα παιδιά όλων των ηλικιών.

🍏 50 θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας: Τα λόγια μας έχουν δύναμη. Ποιες θετικές φράσεις μπορούμε να λέμε στα παιδιά μας ώστε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση τους; Τι μπορούμε να τους λέμε σε τακτική βάση, ώστε να καταλάβουν ότι τα αγαπάμε, ότι σεβόμαστε την προσωπικότητά τους και ότι πιστεύουμε σε αυτά;

🍏 Εκτάκια υιοθετούν πρωτάκια: Και η ζωή στο σχολείο γίνεται ομορφότερη: Σήμερα εκατοντάδες σχολεία της Ελλάδας εφαρμόζουν το θεσμό της υιοθεσίας και όλα ξεκίνησαν από αυτό το post. Το έγραψα χωρίς να έχω ιδέα τι θα επακολουθούσε, όταν η κόρη μου πήγε έκτη δημοτικού. Διαβάστε το και μοιραστείτε το και με το δικό σας σχολείο!

Για ακόμα περισσότερα μυστικά και ιδέες για μια οργανωμένη και διασκεδαστική σχολική χρονιά, ανατρέξτε στο e-book μου Επιστροφή στα Σχολεία: Πλήρης Οδηγός για Γονείς. Θα σας βοηθήσει να γεμίσετε τα μαθητικά χρόνια των παιδιών με όμορφες αναμνήσεις και να τα βοηθήσετε να γίνουν ανεξάρτητα και οργανωμένα.

Και αν τυχόν δεν προλαβαίνετε να το διαβάσετε, ακούστε το. Το e-book συνοδεύεται από ηχητικό αρχείο, για να το ακούσετε στο αυτοκίνητο, στο σπίτι ή στο γυμναστήριο.

Μάθετε περισσότερα εδώ και καλή σχολική χρονιά!

Design by Freepik

Το post Πρώτη μέρα στο σχολείο: Συμβουλές για γονείς δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πρόσφατα είχα τη χαρά να μοιραστώ στην κάμερα κάποιες σκέψεις σχετικά με τη μητρότητα, το παιχνίδι και τον τρόπο που αντιμετώπιζα ως μαμά τα πεσίματα των κοριτσιών μου, συμμετέχοντας έτσι στη νέα καμπάνια της Hansaplast “Κάνει τα δάκρυα χαμόγελα”.

Θυμήθηκα τις αντιδράσεις μου και τις αντιδράσεις τους όταν έπεφταν αλλά και το χτυποκάρδι μου όταν τις έβλεπα να σκαρφαλώνουν ψηλά.

Τα πεσίματα όμως είναι μέσα στη ζωή. Και βοηθάνε τα παιδιά να μάθουν να σηκώνονται και να γίνονται δυνατότερα!

Εκτός αυτού ένα πέσιμο δεν είναι απλά ένα πέσιμο για ένα παιδί. Δεν έπεσε από την τραμπάλα, έπεσε από το άλογο! Δεν έπεσε από την κούνια, έπεσε καθώς προσπαθούσε να ανέβει ψηλά για να πιάσει τα σύννεφα!

Στην καμπάνια “Κάνει τα δάκρυα χαμόγελα” η  ζωγράφος μικρογραφιών Lorraine Loots, μετέτρεψε τα δάκρυα των παιδιών σε μικροσκοπικές ζωγραφιές βασισμένες στις ιστορίες που διηγήθηκαν. Και να που τελικά τα δάκρυα έγιναν και πάλι χαμόγελα.

Δείτε το βίντεο της συμμετοχής μου παρακάτω:

Διαβάστε ακόμα περισσότερα αποσπάσματα από τη συνέντευξή μου εδώ.

Στην επίσημη σελίδα της καμπάνιας   μπορείτε να δείτε πώς η Lorraine δημιούργησε τις ιδιαίτερες ζωγραφιές της και να διαβάσετε ακόμα περισσότερες συνεντεύξεις.

Ραντεβού στην παιδική χαρά λοιπόν, κάθε μέρα! Γιατί αν τυχόν κυλήσουν δάκρυα, έχουμε τον τρόπο να τα κάνουμε χαμόγελα!

Το post «Κάνει τα δάκρυα χαμόγελα»: To βίντεο της συμμετοχής μου στην καμπάνια δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Επειδή όμως το σημερινό post το γράφω για να το διαβάσουν κυρίως παιδιά, αναρωτήθηκα αν στον τίτλο θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω τη λέξη bully στα Αγγλικά ή να τη μεταφράσω στα Ελληνικά (νταής) ώστε τα παιδιά που θα διαβάσουν τον τίτλο να συσχετιστούν περισσότερο. Οπότε είπα να ρωτήσω τις κόρες μου πώς αποκαλούν έναν bully όταν μιλάνε μεταξύ τους. Να ο διάλογος ακριβώς όπως έγινε:

Εγώ: Κορίτσια θέλω τη βοήθειά σας.
Κορίτσια: Ναι μαμά, πες μας.
Εγώ: Όταν συζητάτε μεταξύ σας στο σχολείο, αυτόν που κάνει το bullying πώς τον λέτε;
Εβελίνα: Στα Αγγλικά bully και στα Ελληνικά νταή.
Εγώ: Μωρέ ξέρω πώς λέγεται στις δυο γλώσσες. Απλά γράφω ένα post και αναρωτιέμαι εσείς πώς τον αποκαλείτε, όταν μιλάτε μεταξύ σας.
Εβίτα: Βλαμ_ _ _ο

Παρ’ όλο που οι αγενείς λέξεις δεν επιτρέπονται μέσα στο σπίτι, ομολογώ ότι χαμογέλασα με την απάντηση της Εβίτας. Ούτε στο blog συνηθίζω να δημοσιεύω αγενείς λέξεις αλλά η απάντηση της Εβίτας τα λέει όλα: Το να είσαι bully ή νταής, δεν είναι μαγκιά. Είναι βλακεία.

Δείτε το βίντεο:

Οι 4 τρόποι περιληπτικά:

1. Να έχεις αυτοπεποίθηση. Το να έχεις αυτοπεποίθηση δε σημαίνει να προσπαθείς να είσαι καλύτερος από όλους τους άλλους. Σημαίνει να είσαι ο καλύτερος σου εαυτός. Όταν είσαι περήφανος για αυτό που είσαι δεν έχει σημασία τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα. (παράδειγμα με σάλτσα μπάρμπεκιου) Είσαι σαν τη σάλτσα μπάρμπεκιου! Δε θα αρέσεις σε όλους. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν είσαι καταπληκτικός!

2.  Μην ταΐζεις τον bully. Τι συμβαίνει όταν ταΐζεις κάποιον; Επιστρέφει για περισσότερο φαγητό. Το ίδιο και με τους νταήδες. Αν ταΐσεις την αρνητικότητά τους θα επιστρέψουν. Θέλουν την αρνητική σου αντίδραση. Να προσποιηθείς ότι αυτό που λένε, δε σε επηρεάζει καθόλου. Αγνόησέ τους εντελώς ή απάντησέ τους κάπως έτσι: «Σε ευχαριστώ για τη γνώμη σου αλλά σε εμένα αρέσει πολύ». Ή «Λυπάμαι που περνάς δύσκολη μέρα. Ελπίζω αύριο να είσαι καλύτερα».

3. Όταν βλέπεις ότι κάνουν bullying σε κάποιον άλλον, μίλα, υποστήριξέ τον. Και όχι μόνο όταν πρόκειται για κάποιον φίλο σου. Παρ’ όλο που οι καλοί στον κόσμο είναι περισσότεροι από τους κακούς, όταν οι καλοί βλέπουν κάποιον να κάνει bullying λένε «Δεν είναι δική μου δουλειά». ΕΙΝΑΙ δική σου δουλειά. ΠΡΕΠΕΙ να ανακατευτείς.

4. Πες το σε κάποιον ενήλικα. Δεν είσαι καρφί αν το πεις σε κάποιον ενήλικα. Λέγοντάς το σε κάποιον ενήλικα, μπορεί να γλυτώσεις κάποιον άλλον από το να πέσει θύμα.

Ο εκφοβισμός δεν είναι μαγκιά. Ας μοιραστούμε αυτό το post με παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς. Ας βοηθήσουμε στην εξάλειψή του.

Photo by George Yi

Το post Όπως κι αν τον αποκαλείς, νταή ή bully, να 4 τρόποι για να τον αντιμετωπίσεις δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κατ’ αρχάς είναι η ώρα που οι γονείς θα διαβάσουν στα παιδιά τους το βραδινό παραμύθι ή ιστορία. Ο Einstein είχε πει: «Αν θέλεις τα παιδιά σου να γίνουν έξυπνα, διάβασέ τους παραμύθια. Αν θέλεις να γίνουν πιο έξυπνα διάβασέ τους περισσότερα παραμύθια.»

Δεύτερον, είναι η ώρα που τα παιδιά θα θυμηθούν να σου πουν ό,τι δε θυμήθηκαν να σου πουν όλη την ημέρα. Παρ’ όλο που συχνά αυτό γίνεται για να καθυστερήσουν την ώρα του ύπνου, σου δίνεται η δυνατότητα να μάθεις πράγματα για το παιδί που αλλιώς δε θα μάθαινες ποτέ. Η Εβελίνα όταν ήταν μικρότερη, ήταν πολύ συγκρατημένη στα λόγια της κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν ανοιγόταν για το τι έγινε στο σχολείο παρά μόνο την ώρα του καληνυχτίσματος. Εκεί της έβγαιναν όλα: τα άγχη της και οι χαρές της, οι σκέψεις της και τα όνειρά της. Αλλά κυρίως, όπως προείπα, προσπαθούσε να καθυστερήσει την ώρα του ύπνου, οπότε… αναγκαζόταν να βρει να πει αυτό που την απασχολούσε! Η Εβίτα από την άλλη, κουραζόταν πάντα πολύ πιο εύκολα και κοιμόταν σχεδόν αμέσως.

Και τρίτον είναι η ώρα που έχεις κι εσύ την ευκαιρία να πεις δυο-τρία πράγματα στο παιδί. Εδώ θέλει προσοχή. Δεν είναι η ώρα για εντάσεις και κριτική. Είναι η χρυσή σου ευκαιρία να αφήσεις το παιδί να ξεκουραστεί με θετικές σκέψεις που θα το συντροφεύουν ευχάριστα το βράδυ στον ύπνο του.

Όλα αυτά που γράφω, τα γράφω από τη σκοπιά του γονιού. Δεν τα γράφω από τη σκοπιά κάποιου ειδικού που μιλάει θεωρητικά. Δεν το λέω αυτό υποτιμώντας ή παραμερίζοντας τις συμβουλές των ειδικών. Ίσα ίσα, έχω διαβάσει εκατοντάδες συμβουλές ψυχολόγων και επιστημόνων, πολλές από τις οποίες έχω υιοθετήσει στην καθημερινή μου ζωή. Επισημαίνω ότι γράφω από τη σκοπιά της μαμάς γιατί να τονίσω κάποια άλλη διάσταση του θέματος. Ότι γνωρίζω πολύ καλά από την προσωπική μου εμπειρία ότι η ώρα του καληνυχτίσματος είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη ώρα για τους γονείς. Το ξέρω! Είναι η ώρα που τα έχεις παίξει και δεν αντέχεις άλλο. Μερικές φορές σου έρχεται να κλάψεις από την υπερένταση. Όσο κι αν αγαπάς τα παιδιά, θέλεις να ηρεμήσουν για να ηρεμήσεις κι εσύ, να κάνεις κάτι δικό σου και να ανακτήσεις τις δυνάμεις σου. Σας υπόσχομαι όμως ότι γίνεται πολύ ευκολότερο καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν. Στην ηλικία που βρίσκονται τώρα οι κόρες μου, μπορούν άνετα να πέσουν μόνες τους για ύπνο χωρίς καν να περάσω από το δωμάτιο. Πάντα όμως μου το ζητάνε, γιατί τις κάνει να νιώθουν όμορφα: «Μαμά θα έρθεις να μας καληνυχτίσεις;»

Αναπνοές λοιπόν, ηρεμία, συναίσθηση ότι αυτές οι στιγμές είναι σημαντικές και… φύγαμε για ένα θετικό καληνύχτισμα! Να λοιπόν 3 ερωτήσεις που μπορούμε να κάνουμε στα παιδιά στο καληνύχτισμα, που θα μας βοηθήσουν να κλείσουμε την ημέρα με θετική νότα.

1. Με ποιον έκανες περισσότερη παρέα σήμερα;

Οι φιλίες είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή του παιδιού. Όταν μιλούν για τους φίλους τους, τα μάτια τους λάμπουν! Η ερώτηση αυτή ανοίγει την πόρτα για να μάθουμε περισσότερα για τις ισορροπίες μεταξύ των παιδιών στο σχολείο. Καμιά φορά μπορεί με την κουβέντα να μάθουμε κάτι αρνητικό, όπως για κάποιο καυγά ή διαφωνία με άλλο παιδί. Μπορεί αυτό να μην είναι ό,τι καλύτερο για να κλείσει θετικά η ημέρα, αλλά αν έχει συμβεί καλύτερα να το ξέρουμε! Εξηγεί πολλά για τη διάθεση του παιδιού μας και μας δίνει την ευκαιρία να το βοηθήσουμε να διαχειριστεί την αναστάτωση που νιώθει.

2. Τι θα ήθελες να κάνουμε αύριο μαζί;

Ακόμα κι αν δεν προλάβαμε να κάνουμε όσα πράγματα θα θέλαμε σήμερα, αύριο είναι μια καινούργια μέρα. Αν συμφωνήσουμε σε κάτι που θα κάνουμε μαζί την επόμενη, θα ανυπομονούν! Ας μην ξεχνάμε ότι τώρα είμαστε ένας από τους αγαπημένους τους ανθρώπους στον κόσμο, αλλά δε θα είμαστε για πάντα….

Και τελευταία ερώτηση και η πλέον αγαπημένη μου:

3. Ποιο ήταν το καλύτερο σημείο της ημέρας σου; 

Η ανάκληση στη μνήμη μας των καλών στιγμών της ημέρας και η κουβέντα γύρω από αυτές, τις κάνει να εντυπώνονται καλύτερα και μας κάνει πιο χαρούμενους. Εμείς στο σπίτι μας γράφουμε την απάντηση σε σε ένα χαρτάκι και τη ρίχνουμε στο βάζο των αναμνήσεων που το ανοίγουμε κάθε χρόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Και με αυτές τις γλυκές σκέψεις… Σκέπασμα… Φιλί… (Νανούρισμα;) Σ’ αγαπώ… Καληνύχτα!

50 Θετικές Φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας

Αν θέλεις περισσότερες ιδέες για διαλόγους που κάνεις με τα παιδιά σου, κατέβασε 50 Θετικές Φράσεις που μπορείς να τους λες κάθε μέρα. Συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα για να εγγραφείς στο newsletter μου  και θα λάβεις τις 50 φράσεις ως δώρο καλωσορίσματος.

Το post Βραδινό καληνύχτισμα και 3 θετικές ερωτήσεις για να κάνουμε στα παιδιά μας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Καθώς επέστρεφα χθες στο σπίτι με το αυτοκίνητο, άκουγα μουσική. Για την ακρίβεια η ένταση του ήχου ήταν σχεδόν στο μηδέν. Οδηγούσα έτσι για αρκετή ώρα, απορροφημένη από τις σκέψεις μου, ώσπου κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι δεν ακούω καλά και άνοιξα τη φωνή.

Έπαιζε ένα κομμάτι που δεν το είχα ξανακούσει. Ο καλλιτέχνης μιλούσε κανονικά (όχι τραγουδιστά), με τη μουσική να παίζει στο background. Επρόκειτο για «συμβουλές ζωής» κι έμοιαζε σαν είχε επιστρέψει στο παρελθόν και να έδινε συμβουλές στον νεώτερο εαυτό του. Ή σαν να έδινε συμβουλές στα παιδιά της νέας γενιάς. Άνοιξα κι άλλο τη φωνή ενώ ταυτόχρονα έβαλα το Shazam για να μου βρει το κομμάτι. Ήταν το “Everybody’s Free (To Wear Sunscreen)”.

Όταν έφτασα στο σπίτι το γκούκλαρα να μάθω περισσότερα. Διαπίστωσα ότι αυτές τις «συμβουλές ζωής» τις είχε γράψει το 1997 η Mary Schmich στη στήλη της στην Chicago Tribune. Ήταν η υποθετική ομιλία που θα εκφωνούσε, αν ποτέ την καλούσαν ως ομιλήτρια σε τελετή αποφοίτησης πανεπιστημίου. «Οι περισσότεροι από εμάς» έγραφε στο άρθρο, «δε θα προσκληθούμε ποτέ να σπείρουμε τα λόγια σοφίας μας σε τελετή αποφοίτησης, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη γράψουμε ο καθένας τον δικό μας οδηγό ζωής για αποφοίτους».

Το άρθρο όπως διαβάζω στη Wikipedia έγινε viral μέσω email και στη συνέχεια το 1999 έγινε η βάση για τα λόγια του τραγουδιού “Everybody’s Free (To Wear Sunscreen)” του Baz Luhrmann.

Η προτροπή της Mary Schmich να γράψουμε ο καθένας τη δική του ομιλία με συμβουλές ζωής για αποφοίτους, μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Προς το παρόν όμως, ακολουθεί η δική της ομιλία, μεταφρασμένη στα Ελληνικά.

Κυρίες και κύριοι απόφοιτοι της τάξης του ’97…

Να φοράτε αντηλιακό.

Αν θα μπορούσα να σας δώσω μία μόνο συμβουλή για το μέλλον, θα ήταν το αντηλιακό. Τα μακροχρόνια οφέλη του αντηλιακού έχουν αποδειχτεί επιστημονικά, ενώ οι υπόλοιπες συμβουλές μου δεν έχουν αξιόπιστη βάση, παρά μόνο την προσωπική μου εμπειρία.  Θα μοιραστώ τώρα τις συμβουλές αυτές.

Να απολαύσετε τη δύναμη και την ομορφιά της νεότητάς σας. Αλλά… αφήστε το. Δε θα καταλάβετε τη δύναμη και την ομορφιά της νεότητάς σας παρά μόνο όταν θα έχουν ξεφτίσει. Αλλά εμπιστευτείτε με, σε 20 χρόνια θα βλέπετε φωτογραφίες του εαυτού σας και θα διαπιστώνετε με ένα τρόπο που τώρα δεν μπορείτε να αντιληφθείτε τις δυνατότητες που υπήρχαν μπροστά σας και πόσο υπέροχοι ήσασταν. Δεν είστε τόσο χοντροί όσο νομίζετε.

Μην ανησυχείτε για το μέλλον. Ή ανησυχήστε, αλλά να ξέρετε ότι η ανησυχία είναι τόσο αποτελεσματική όσο το να προσπαθείς να λύσεις μία εξίσωση στην άλγεβρα μασώντας τσιχλόφουσκα. Τα αληθινά προβλήματα στη ζωή θα είναι μάλλον πράγματα που ούτε καν περνάνε από το ανήσυχο μυαλό σας, σαν εκείνα που εμφανίζονται στις 4 μ.μ. μια ήσυχη Τρίτη.

Κάντε κάθε μέρα κάτι που σας τρομάζει.

Τραγουδήστε.

Να μην είστε απρόσεκτοι με τις καρδιές άλλων ανθρώπων. Να μην ανέχεστε ανθρώπους που είναι απρόσεκτοι με τη δική σας.

Να χρησιμοποιείτε νήμα.

Μη χάνετε το χρόνο σας ζηλεύοντας. Κάποιες φορές θα προηγείστε, κάποιες φορές θα μένετε πίσω. Ο αγώνας είναι μακρύς και στο τέλος ανταγωνίζεστε μόνο τον εαυτό σας.

Να θυμάστε τα κοπλιμέντα που παίρνετε. Να ξεχνάτε τις προσβολές. Και αν το πετύχετε, να μου πείτε κι εμένα πώς.

Να κρατήσετε τα παλιά σας ερωτικά γράμματα. Να πετάξετε τις αποδείξεις από τις παλιές σας τραπεζικές καταθέσεις.

Να τεντώνεστε.

Να μην αισθάνεστε τύψεις αν δεν ξέρετε τι θέλετε να κάνετε στη ζωή σας.  Οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι που γνώρισα, δεν ήξεραν στα 22 τους τι ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους. Μερικοί από τους πιο ενδιαφέροντες 40ρηδες που γνωρίζω, ακόμα δεν ξέρουν.

Να παίρνετε αρκετό ασβέστιο. Να είστε προσεκτικοί με τα γόνατά σας. Θα σας λείψουν όταν δε θα τα έχετε.

Ίσως να παντρευτείτε, ίσως όχι. Ίσως να αποκτήσετε παιδιά, ίσως όχι. Ίσως να πάρετε διαζύγιο στα 40, ίσως να χορέψετε funky chicken στην 75η επέτειο γάμου σας. Ό,τι κι αν κάνετε, μη συγχαίρετε τον εαυτό σας και τόσο και  μην τον επιπλήττετε. Οι επιλογές σας είναι κατά το ήμισυ από τύχη. Το ίδιο και οποιουδήποτε άλλου.

Να απολαμβάνετε το σώμα σας. Να το χρησιμοποιείτε με όποιον τρόπο μπορείτε. Να μην το φοβάστε ή να μη φοβάστε τι θα σκεφτούν οι άλλοι για αυτό. Είναι το σπουδαιότερο όργανο που θα έχετε ποτέ στην κατοχή σας.

Να χορεύετε ακόμα κι αν δεν έχετε πού αλλού να το κάνετε παρά μόνο στο σαλόνι σας.

Να διαβάζετε τις οδηγίες ακόμα κι αν δεν τις ακολουθείτε.

Να μην αγοράζετε περιοδικά ομορφιάς. Θα σας κάνουν να αισθανθείτε άσχημοι.

Να πλησιάσετε τους γονείς σας. Δεν ξέρετε πότε θα φύγουν για πάντα. Να είστε ευγενικοί με τα αδέλφια σας. Είναι ο καλύτερος δεσμός σας με το παρελθόν και οι άνθρωποι που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να είναι μαζί σας στο μέλλον.

Να καταλάβετε ότι οι φίλοι έρχονται και φεύγουν, αλλά με μερικούς λίγους και καλούς πρέπει να μείνετε μαζί. Να προσπαθήσετε να γεφυρώσετε τα κενά στη γεωγραφία και στον τρόπο ζωής, γιατί όσο μεγαλώνετε, τόσο χρειάζεστε ανθρώπους που σας γνώριζαν όταν ήσασταν νέοι.

Να ζήσετε στη Νέα Υόρκη μία φορά, αλλά να φύγετε πριν σας σκληρύνει. Να ζήσετε στη Βόρεια Καλιφόρνια μία φορά, αλλά να φύγετε πριν σας μαλακώσει. Ταξιδέψτε.

Να αποδεχτείτε κάποιες αδιαπραγμάτευτες αλήθειες: Οι τιμές θα ανέβουν. Οι πολιτικοί θα ερωτοτροπούν. Και εσείς θα γεράσετε. Και όταν αυτό θα συμβεί, θα φαντασιώνεστε ότι όταν ήσασταν νέοι, οι τιμές ήταν λογικές, οι πολιτικοί ήταν σεμνοί και ότι τα παιδιά σεβόντουσαν τους μεγαλύτερους.

Να σέβεστε τους μεγαλύτερους.

Να μην περιμένετε ότι κάποιος άλλος θα σας υποστηρίξει. Μπορεί να έχετε αποθεματικό κεφάλαιο. Μπορεί να έχετε πλούσιο σύζυγο. Αλλά ποτέ δεν ξέρετε πότε ποιο από τα δύο θα εξαντληθεί.

Μην πειράζετε πολύ τα μαλλιά σας γιατί μέχρι να φτάσετε τα 40 θα μοιάζουν 85.

Να προσέχετε ποιανού συμβουλές ακούτε, αλλά να είστε υπομονετικοί με αυτούς που τις δίνουν. Οι συμβουλές είναι μια μορφή νοσταλγίας. Το να δίνεις συμβουλές είναι σαν να ψαρεύεις το παρελθόν από τα σκουπίδια, να το καθαρίζεις, να βάφεις από πάνω τα άσχημα κομμάτια του και να το ανακυκλώνεις δίνοντας του μεγαλύτερη αξία από την πραγματική.

Αλλά εμπιστευτείτε με στο θέμα του αντηλιακού.

Photo by Thiery

Το post Οδηγός ζωής για νέους: Να φοράτε αντηλιακό δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Είναι ένα post του ανατρέπει όσα ξέραμε ή όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για τον πνιγμό. Στην ουσία εξηγεί πώς ένας άνθρωπος μπορεί να πνίγεται δίπλα σου και εσύ να μην παίρνεις είδηση. Μου έκανε τόσο εντύπωση το post που επικοινώνησα μαζί του και του ζήτησα την άδεια να το μεταφράσω και να το δημοσιεύσω στο Aspa Online. Προσφέρθηκα επίσης να του στείλω ένα αντίγραφο στα ελληνικά για να το συμπεριλάβει στις μεταφράσεις που δημοσιεύει μαζί με το πρωτότυπο. Μέσα σε λιγότερο από μία ώρα μου είχε απαντήσει «ναι» και στα δύο. Ακολουθεί λοιπόν το άρθρο, με την ελπίδα ότι ως αποτέλεσμα αυτής της δημοσίευσης μπορεί κάποτε να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή.

Ο καινούριος καπετάνιος πήδηξε από το κατάστρωμα με τα ρούχα και άρχισε να κολυμπάει με ταχύτητα. Πρώην ναυαγοσώστης, κρατούσε τα μάτια του πάνω στο θύμα καθώς κατευθυνόταν προς το ζευγάρι που κολυμπούσε μεταξύ του αγκυροβολημένου σκάφους και της παραλίας. «Νομίζω ότι νομίζει ότι πνίγεσαι» είπε ο άντρας στη σύζυγό του. Λίγο πριν κατάβρεχαν ο ένας τον άλλον και εκείνη είχε βάλει μια φωνή αλλά τώρα πια πάτωναν σε μία λωρίδα άμμου μέσα στη θάλασσα – το νερό τους έφτανε μέχρι το λαιμό. «Είμαστε εντάξει, τι στο καλό κάνει;» ρώτησε, λίγο ενοχλημένη. «Είμαστε εντάξει!» φώναξε ο σύζυγος, κάνοντάς του νόημα να φύγει αλλά ο καπετάνιος συνέχισε να κολυμπάει γρήγορα. «Κουνηθείτε!» φώναξε καθώς πέρασε μεταξύ των έκπληκτων ιδιοκτητών του σκάφους. Ακριβώς πίσω τους, ούτε καν στα τρία μέτρα, η εννιάχρονη κόρη τους πνιγόταν. Ασφαλής πάνω από την επιφάνεια του νερού, στα χέρια του καπετάνιου, ξέσπασε σε δάκρια. «Μπαμπά!»

Πώς ο καπετάνιος ήξερε – από 15 μέτρα απόσταση – αυτό που ο πατέρας δεν μπορούσε να αναγνωρίσει από τα 3 μόνο; Ο πνιγμός δεν είναι η βίαιη κραυγή βοήθειας με το χτύπημα των χεριών στο νερό, όπως νομίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Ο καπετάνιος ήταν εκπαιδευμένος από ειδικούς να αναγνωρίζει τον πνιγμό και είχε μακροχρόνια εμπειρία. Ο πατέρας από την άλλη, είχε μάθει πώς μοιάζει ο πνιγμός βλέποντας τηλεόραση. Αν περνάτε χρόνο στο νερό ή κοντά στο νερό (όπως όλοι μας) τότε θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι τόσο εσείς, όσο και το πλήρωμά σας, γνωρίζετε τι να προσέχετε όταν κάποιος μπαίνει στο νερό. Μέχρι τη στιγμή που είπε εκείνο το γεμάτο δάκρυα «μπαμπά», το κορίτσι δεν είχε κάνει κανέναν θόρυβο. Καθώς είμαι κι εγώ πρώην ναυαγοσώστης, η ιστορία αυτή δεν με εξέπληξε καθόλου. Ο πνιγμός είναι σχεδόν πάντα ένα απατηλά ήσυχο περιστατικό. Το κούνημα των χεριών, το χτύπημα του νερού, οι φωνές και οι «εντυπωσιακές» ενδείξεις που έχουμε εκπαιδευτεί μέσω τηλεόρασης να περιμένουμε, σπάνια συναντώνται στην πραγματική ζωή.

Η Ενστικτώδης Αντίδραση Πνιγμού (Instinctive Drowning Response) – όπως ονομάστηκε από τον Francesco A. Pia, Ph.D. είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι για να αποφύγουν την πραγματική ή την εκλαμβανόμενη ως πραγματική ασφυξία μέσα στο νερό. Και δε μοιάζει με αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι. Υπάρχει ελάχιστο πιτσίλισμα, καθόλου κούνημα χεριών ή φωνές ή κάλεσμα για βοήθεια οποιουδήποτε είδους. Για να πάρετε μια ιδέα από το πόσο ήσυχος και ήρεμος μπορεί να φαίνεται απ’ έξω ο πνιγμός, σκεφτείτε το εξής: Είναι η υπ’ αριθμόν δύο αιτία θανάτου από ατύχημα στα παιδιά 15 ετών και κάτω (αμέσως μετά από τα ατυχήματα με αυτοκίνητα). Από τα 750 παιδιά που θα πνιγούν μέσα στην επόμενη χρονιά, τα 375 από αυτά θα βρίσκονται σε απόσταση 23 μέτρων από κάποιον γονέα ή άλλον ενήλικα. Στο 10% από αυτούς τους πνιγμούς, ο ενήλικας παρακολουθεί χωρίς να έχει ιδέα τι συμβαίνει. Ο πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό.

Ο Dr. Pia, σε ένα άρθρο του περιοδικού  On Scene της Ακτοφυλακής, περιέγραψε την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού ως εξής:

1. Εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν είναι σωματικά σε θέση να φωνάξουν για βοήθεια. Το αναπνευστικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αναπνοή. Η ομιλία είναι δευτερεύουσα λειτουργία. Πρέπει να επιτελείται η αναπνοή, πριν λάβει χώρα η ομιλία.
2. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται βουλιάζει και βγαίνει πάνω από την επιφάνεια του νερού εναλλάξ. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται δε μένει αρκετή ώρα πάνω από το νερό ώστε να μπορέσουν να εκπνεύσουν, να εισπνεύσουν και να φωνάξουν για βοήθεια. Όταν το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, εκπνέουν και εισπνέουν γρήγορα ενώ το στόμα τους αρχίζει να βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού.
3. Οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια. Η φύση τους αναγκάζει ενστικτωδώς να εκτείνουν τα χέρια τους πλαγίως και να πιέσουν προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού. Πιέζοντας προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού χρησιμοποιούν το σώμα τους ως μοχλό ώστε να μπορέσουν να βγάλουν το στόμα τους έξω από το νερό για να αναπνεύσουν.
4. Κατά τη διάρκεια της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να ελέγξουν τις κινήσεις των χεριών τους. Από άποψη φυσιολογίας οι άνθρωποι που πνίγονται και αγωνίζονται στην επιφάνεια του νερού δεν μπορούν να σταματήσουν να πνίγονται και να εκτελέσουν τις κινήσεις που θα ήθελαν, όπως να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια, να κινηθούν προς έναν διασώστη ή να απλώσουν τα χέρια για να πιάσουν εξοπλισμό διάσωσης.
5. Από την αρχή ως το τέλος της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού τα σώματα των ανθρώπων παραμένουν  σε όρθια θέση στο νερό, χωρίς κανένα ίχνος υποστηρικτικών λακτισμάτων με τα πόδια. Αν δεν διασωθούν από έναν εκπαιδευμένο ναυαγοσώστη, οι άνθρωποι που πνίγονται μπορούν να παλέψουν στην επιφάνεια του νερού μόνο από 20 ως 60 δευτερόλεπτα πριν να βουλιάξουν.

[Πηγή: On Scene Magazine: Fall 2006 (page 14)]

Αυτό δε σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που φωνάζει για βοήθεια και κάνει απότομες και σπασμωδικές κινήσεις δεν αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα –  βρίσκεται σε αγχώδη κατάσταση στο νερό.  Χωρίς να είναι πάντα παρούσα πριν την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού η αγχώδης κατάσταση στο νερό δε διαρκεί πολύ – αλλά αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στον πραγματικό πνιγμό, τα θύματα αυτά είναι ακόμα σε θέση να βοηθήσουν στη διάσωσή τους. Μπορούν να πιάσουν σκοινιά διάσωσης, σωσίβια, κ.λ.π.

Δώστε επίσης προσοχή τα εξής σημάδια πνιγμού:

• Κεφάλι χαμηλά στο νερό, στόμα στο επίπεδο της επιφάνειας του νερού
• Κεφάλι που γέρνει προς τα πίσω, στόμα ανοιχτό
• Βλέμμα παγωμένο και άδειο, που δεν μπορεί να εστιάσει
• Μάτια κλειστά
• Μαλλιά πάνω στο μέτωπο ή στα μάτια
• Δε χρησιμοποιούν πόδια – σε κάθετη θέση
• Ασθμαίνουν ή αγκομαχούν
• Προσπαθούν να κολυμπήσουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά δεν τα καταφέρνουν
• Προσπαθούν να γυρίσουν ανάσκελα
• Φαίνεται σαν να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν σε μία αόρατη σκάλα

Έτσι αν κάποιος από το πλήρωμα πέσει στη θάλασσα και όλα φαίνονται ΟΚ – μην είστε τόσο σίγουροι. Καμιά φορά η πιο συνηθισμένη ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δεν μοιάζει να πνίγεται. Μπορεί να φαίνεται σαν να κολυμπά όρθιος κουνώντας χέρια και πόδια κοιτάζοντας προς στο κατάστρωμα. Ένας καλός τρόπος για να σιγουρευτείτε; Ρωτήστε τον «Είσαι εντάξει;» Αν είναι σε θέση να απαντήσει, προφανώς είναι. Αν σας κοιτάξει με ένα άδειο βλέμμα, μπορεί να έχετε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα για να τον φτάσετε. Και γονείς – τα παιδιά που παίζουν στο νερό κάνουν φασαρία. Αν τυχόν ησυχάσουν, τα πλησιάζετε για να μάθετε γιατί.

Photo by Scarleth Marie

Το post Ο πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Είναι μέρος του αφιερώματος του περιοδικού στα πρωτάκια κάθε ηλικίας – από τον Παιδικό Σταθμό και το Δημοτικό, ως το Πανεπιστήμιο.

Αναδημοσιεύω το κείμενό μου παρακάτω:

Πρώτη Δημοτικού; Απλά μυστικά επιτυχίας!

Η Πρώτη δημοτικού αποτελεί ορόσημο στη ζωή ενός παιδιού, καθώς θέτονται οι βάσεις της μετέπειτα μαθητικής του ζωής. Παράλληλα η σκέψη ότι το παιδί “μεγάλωσε” και πηγαίνει πρώτη δημοτικού, πλημμυρίζει τους γονείς με συγκίνηση, έντονα συναισθήματα αλλά και ανησυχία, καθώς αγωνιούμε για το αν το παιδί θα τα καταφέρει να ανταποκριθεί.

Μερικά απλά μυστικά που θα βοηθήσουν τόσο εμάς όσο και το παιδί να προετοιμαστούμε για το νέο αυτό ξεκίνημα είναι τα εξής:

Κάνουμε την προετοιμασία για την Πρώτη δημοτικού μία γιορτή: Η επιλογή της σχολικής τσάντας, η αγορά των σχολικών ειδών και ρούχων, αλλά και η προετοιμασία του χώρου μελέτης στο δωμάτιό του, είναι ευκαιρίες για να προετοιμάσουμε ψυχολογικά το παιδί για όλες τις συναρπαστικές αλλαγές που έρχονται στη ζωή του, να κουβεντιάσουμε μαζί του και να ακούσουμε τι το απασχολεί. Δεν το αποπαίρνουμε για κανέναν από τους προβληματισμούς του. Πράγματα που φαίνονται αυτονόητα σε εμάς, μπορεί να φαίνονται βουνό σε ένα μικρό παιδί αυτής της ηλικίας.

Αν το παιδί πηγαίνει για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο σχολείο, πιθανόν να αισθάνεται άβολα με το άγνωστο περιβάλλον. Αν είναι εφικτό, κάνουμε από πριν μαζί του μία επίσκεψη στους χώρους του σχολείου για να το γνωρίσει (τα σχολεία είναι ανοιχτά από 1η Σεπτεμβρίου). Εντοπίζουμε τους χώρους-κλειδιά όπως βρύσες, τουαλέτες, κυλικείο κλπ., για να αισθάνεται προετοιμασμένο και να μην αγωνιά για τέτοιου είδους λεπτομέρειες.

Ευχάριστη πρώτη μέρα σχολείου: Ξυπνάμε με κέφι, έχουμε θετική διάθεση και δεν ξεχνάμε βέβαια να υπολογίσουμε τον απαραίτητο χρόνο για να τραβήξουμε τις φωτογραφίες της πρώτης μέρας. Τόσο εμείς όσο και το παιδί θα ανατρέχει σε αυτές σε όλη του τη ζωή και θα αναπολεί…

Βοηθάμε το παιδί να αποκτήσει καλές συνήθειες διαβάσματος: Στην Πρώτη δημοτικού η ζωή του παιδιού αλλάζει. Καθηλώνεται σε ένα θρανίο, αποκτάει πλέον “καθήκοντα και υποχρεώσεις”, βάζει στη ζωή του την έννοια της μελέτης. Οι αλλαγές αυτές αγχώνουν τους γονείς, καθώς δε γνωρίζουμε τι στάση θα πρέπει να κρατήσουμε. Να το αφήσουμε μόνο του απέχοντας τελείως ή να καθόμαστε δίπλα του “διαβάζοντάς το;”

Η απάντηση είναι κάπου στη μέση: Αν θέλουμε να βοηθήσουμε το παιδί να αναλάβει τις υποχρεώσεις του χωρίς να μάθει να εξαρτάται από εμάς, θα πρέπει από τη μία να το καθοδηγούμε και να είμαστε διαθέσιμοι για βοήθεια, αλλά από την άλλη να κρατάμε μια διακριτική απόσταση. Χρειάζεται μέτρο. Ούτε υπερβολικός έλεγχος, ούτε να τα αφήσουμε όλα στην τύχη. Ο στόχος μας άλλωστε είναι να δημιουργήσουμε ανεξάρτητους ανθρώπους.

Παραμένουμε σε διαρκή επαφή με τους δασκάλους του παιδιού. Δεν μιλάμε αρνητικά για το σχολείο ή τους δασκάλους μπροστά στο παιδί και συμμετέχουμε στις συναντήσεις δασκάλων-γονέων. Είναι εξαιρετικά σημαντικό, για να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε τα παιδιά και να συνεργαστούμε με το σχολείο.

Κι ένα τελευταίο μυστικό bonus για μαμάδες που δεν το έγραψα στο “Έτσι Απλά”: Αν συνοδεύσετε το παιδί στο σχολείο μην ξεχάσετε να πάρετε χαρτομάντηλα και να φορέσετε αδιάβροχη μάσκαρα! Αστειεύομαι φυσικά, αλλά όπως και να το κάνεις πρόκειται για μία μέρα-ορόσημο στη ζωή του παιδιού. Και η συγκίνηση είναι πράγματι μεγάλη.

Ευχαριστώ το “Έτσι Απλά” που φιλοξένησε το κείμενό μου και σας προτρέπω να διαβάσετε όλο το αφιέρωμα  στο περιοδικό. Καλή σχολική χρονιά!

Το νέο μου e-book Επιστροφή στα Σχολεία: Πλήρης Οδηγός για Γονείς είναι ιδανικό για γονείς παιδιών που ξεκινούν την Πρώτη δημοτικού. Παραγγείλτε το εδώ ή κάντε κλικ στο κίτρινο κουμπί για να σας στείλω το πρώτο κεφάλαιο δωρεάν! 

Το post 5 απλά μυστικά επιτυχίας για την Πρώτη Δημοτικού δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.