“Ξέρεις τι θα γίνει φέτος στο τέλος της χρονιάς, έτσι δεν είναι;” με ρώτησαν.

Δεν είχα ιδέα τι εννοούσαν. Εκείνες όμως είχαν μεγαλύτερα παιδιά και γνώριζαν.

“Τι εννοείτε, αν ξέρω τι θα γίνει; Για ποιο πράγμα μιλάμε;”

Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιο λόγο συζητούσαμε για το τέλος της σχολικής χρονιάς από τη στιγμή που δεν είχε γίνει καν ο αγιασμός!

Μου εξήγησαν λοιπόν ότι στο σχολείο μας, τα παιδιά που πηγαίνουν Τετάρτη, Πέμπτη και Έκτη παίρνουν μέρος σε μία μουσικοχορευτική γιορτή λήξης που παρόμοιά της δεν έχω ξαναδεί. Ότι δεν μπορούν να μου περιγράψουν τι θα συνέβαινε. Ότι τα παιδιά ξεκινούν πρόβες από τα Χριστούγεννα ή ακόμα και από πιο πριν για να την ετοιμάσουν. Και ότι ο άνθρωπος πίσω από όλη αυτή την ιστορία είναι η δασκάλα τους της Φυσικής Αγωγής, η Φάλυ Παπανικολάου.

Τότε δεν γνώριζα τη Φάλυ Παπανικολάου. Και τίποτα δεν μπορούσε να με προετοιμάσει το τι θα ζούσαμε τα επόμενα χρόνια. Δεν ήταν ότι παρακολουθούσαμε ωραίες γιορτές λήξης. Ήταν ότι η διαδικασία της προετοιμασίας αυτών των γιορτών, υπό την καθοδήγηση της Φάλυς, μάθαινε στα παιδιά πράγματα που δεν μπορούσαν να μάθουν μέσα στην τάξη.

Τα παιδιά αποκτούσαν αυτοπεποίθηση, μάθαιναν να δουλεύουν σκληρά, να επιμένουν, να τολμάνε, να τεντώνονται, να οραματίζονται, να δουλεύουν ομαδικά, να αισθάνονται άνετα με το σώμα τους, να απολαμβάνουν το χορό και να διασκεδάζουν!

Έζησα λοιπόν 5 γιορτές λήξης: 3 της Εβελίνας,3 της Εβίτας, από τις οποίες η μία ήταν κοινή. Οι γιορτές αυτές ήταν από τις πιο όμορφες αναμνήσεις των παιδιών μου από το δημοτικό. Το δημοτικό δεν θα ήταν ίδιο χωρίς αυτές τις γιορτές και βέβαια χωρίς την εκπαιδευτικό που βρισκόταν πίσω από όλη αυτή την προσπάθεια.

Σήμερα λοιπόν έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ στο blog μου, τη Φάλυ Παπανικολάου. Πλέον οι κόρες μου πηγαίνουν Γυμνάσιο και Λύκειο, παρ’ όλα αυτά η Φάλυ πάντοτε βρίσκεται στις συζητήσεις και στις σκέψεις μας. Εξάλλου η Εβίτα που φέτος τελείωσε β’ γυμνασίου εμφανίστηκε ως “guest” στη φετινή γιορτή λήξης του δημοτικού, χορεύοντας μαζί με το παλιό της πρωτάκι!

Φάλυ γνωριστήκαμε αρκετά χρόνια πριν, όταν ήσουν η γυμνάστρια των κορών μου στο δημοτικό. Εσύ το γνωρίζεις, αλλά για όσους δεν το γνωρίζουν, σπούδασα κι εγώ στο ΤΕΦΑΑ και έτσι έχω ιδιαίτερη αγάπη στο επάγγελμα, παρ’ όλο που δεν το εξάσκησα.

Πες μας δυο λόγια για σένα και πώς αποφάσισες να γίνεις εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής.

Σε όλη μου την παιδικό-εφηβική ηλικία, η μοναδική σχεδόν εξωσχολική απασχόληση μου, ήταν ο αθλητισμός και ο χορός. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου κάθε μέρα από το τέλος του σχολικού ωραρίου μέχρι το βράδυ και στη διάρκεια των σχολικών διακοπών, ήμουν σε κάποιο κολυμβητήριο, σε κάποια σχολή χορού ή σε κάποιο γήπεδο.

Το έκανα πάντα με ενθουσιασμό, αγάπη και πάθος. Ο κύβος ερρίφθη όταν γνώρισα τον κλασικό αθλητισμό. Χρωστάω πολλά στον αείμνηστο γυμναστή μου Μάναρη, που μου έδωσε το κίνητρο για να αποφασίσω το επάγγελμα, το οποίο με έκανε ευτυχισμένη επειδή έκανα το χόμπι μου δουλειά.

Όταν διορίστηκα σαν εκπαιδευτικός, θέσεις καθηγητών Φυσικής Αγωγής υπήρχαν μόνο στη Μέση Εκπαίδευση και έτσι βρέθηκα, αφού για κάποιο χρονικό διάστημα υπηρέτησα την Ιδιωτική Εκπαίδευση, στο Γυμνάσιο Κορωπίου. Όταν το 1992 αποφασίστηκε η ένταξη καθηγητών φυσικής αγωγής στη Δημοτική Εκπαίδευση, αμέσως αποφάσισα τη μετάταξή μου, πιστεύοντας ότι στα παιδιά του Δημοτικού έχω να προσφέρω πολύ περισσότερα, αν και αυτό θα μου στοίχιζε μερικές ώρες παραπάνω εβδομαδιαίας διδασκαλίας και σίγουρα μεγαλύτερη προσπάθεια και κόπο. Έτσι βρέθηκα στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Παπάγου.

Οι αναγνώστες του Aspa Online έχουν διαβάσει πολλά για τις γιορτές και σένα όλα αυτά τα χρόνια. Κάθε χρόνο περιέγραφα με λεπτομέρειες τις γιορτές λήξης στις οποίες συμμετείχαν οι κόρες μου.

Πρέπει να πω, ότι όλοι έμεναν με το στόμα ανοιχτό με το τι γινόταν σε αυτές τις γιορτές και φυσικά όλοι νόμιζαν ότι τα παιδιά μου πήγαιναν σε ιδιωτικό. Κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι υπάρχει περίπτωση να γίνεται τέτοιο επίπεδο δουλειάς σε ένα δημόσιο σχολείο.

Πώς σου ήρθες η ιδέα να αρχίσεις να διοργανώνεις αυτές τις γιορτές;

Παραδοσιακά οι γιορτές για τη λήξη του σχολικού έτους σε ότι αφορά στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής ήταν αυτό που αποκαλούσαμε Γυμναστικές Επιδείξεις και ως επί το πλείστον ήταν επιδείξεις που αφορούσαν στην αθλητική και σωματική προετοιμασία των παιδιών.

Αργότερα εξελίχθηκαν σε αθλητικές δραστηριότητες με εμπλουτισμό δημοτικών χορών.
Αναζητώντας τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει πιο διασκεδαστικό το μάθημα και πώς η Φυσική Αγωγή θα παίξει το ρόλο της στη παιδαγωγική διαδικασία, πέρα από τα καθαρά αθλητικά αντικείμενα και τους δημοτικούς χορούς, σκέφτηκα να τα συνδυάσουμε σε μια γιορτή η οποία θα έχει διδακτικά μηνύματα, θα εμπλέκει τις αθλητικές δραστηριότητες με χορό και διασκέδαση.

Σε αυτό βοήθησε πολύ η εισαγωγή της μουσικοκινητικής αγωγής στο αναλυτικό πρόγραμμα του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής. Έτσι στηριχθήκαμε στο χορό, που σαν διαδικασία προσιτή και ευχάριστη στα παιδιά αποτελεί την υποδομή για τη στροφή που επιχειρήσαμε.

Κομμάτια της γιορτής μας είναι χορευτικές δράσεις με μπάλες, σκοινάκια και άλλα όπου τα παιδιά γυμνάζονται, καλλιεργούν το ρυθμό και προπαντός το χαίρονται. Όπως κάθε συλλογική προσπάθεια, έτσι και αυτή θα χρειαζόταν ένα στόχο και ένα σημείο όπου τα παιδιά θα μπορούσαν να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας. Στόχος μας, η γιορτή του τέλους.

Η επιτυχία που σημείωνε η εκδήλωση χρόνο με το χρόνο και η εμπειρία που αποκομίζαμε, μας οδηγούσε συνεχώς να τη βελτιώνουμε και να την εμπλουτίζουμε άλλες φορές με οπτικοακουστικά και άλλες φορές με θεατρικά.

Όλα αυτά βέβαια υλοποιήθηκαν, γιατί η ιδέα βρήκε, από το ξεκίνημα της, υποστήριξη από τους διευθυντές, τους συναδέλφους και κυρίως από τους γονείς. Εδώ θέλω να σημειώσω ότι αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε από την εποχή που ήμουν καθηγήτρια στο Γυμνάσιο Κορωπίου, όπου επίσης αυτή η νέα προσπάθεια, και αρκετά πιο νεωτεριστική τότε, έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής και θα θυμάμαι πάντα με αγάπη και νοσταλγία εκείνη την προσπάθεια που μου έδωσε και το κίνητρο για να συνεχίσω.

Όπως προανέφερα οι γιορτές λήξης ήταν από τις πιο έντονες αναμνήσεις των παιδιών μου από το δημοτικό. Και αυτό από μόνο του έχει τεράστια αξία. Πιστεύω ότι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας είναι σπουδαίες αναμνήσεις.

Πέρα όμως από τις αναμνήσεις, οι γιορτές αυτές έχουν και παιδαγωγική αξία. Πες μας γιατί.

Το σχολείο, ιδιαίτερα το δημοτικό, έχει να υπηρετήσει δύο αξίες. Τη μόρφωση, δηλαδή το γνωστικό αντικείμενο και τη διαμόρφωση και διάπλαση υγειών και σωστών χαρακτήρων, δηλαδή την παιδαγωγική αξία. Μετά από τόσα χρόνια που υπηρετώ αυτή τη διαδικασία των εορτών, είμαι απόλυτα πεπεισμένη και για την παιδαγωγική τους αξία.

Κάθε χρόνο επιλέγουμε ένα θέμα γύρω από το οποίο χτίζουμε τη γιορτή μας. Τις περισσότερες φορές αυτό είναι κίνητρο για τα παιδιά, να αναζητήσουν πληροφορίες και να ασχοληθούν με το θέμα μας. Πολλές φορές η γιορτή ήταν μέρος προγραμμάτων που υλοποιούσαν τα σχολεία μας.

Όπως είπες Άσπα, αυτές οι γιορτές δημιουργούν όμορφες παιδικές αναμνήσεις και οι όμορφες παιδικές αναμνήσεις ασφαλώς συντελούν στη διαμόρφωση ισορροπημένων χαρακτήρων. Η διαδικασία που προηγείται, για να έρθει το αποτέλεσμα που τόσος κόσμος αναγνωρίζει σαν καταπληκτικό, κρατάει μήνες, και κλιμακώνεται μεθοδικά μέσα στη χρονιά.

Η προσπάθεια έχει πολλές ώρες προετοιμασίας εκτός διδακτικού ωραρίου πάντα με την εθελοντική συμμετοχή πολλών παιδιών. Μέσα από το κίνητρο της επιτυχίας της γιορτής τα παιδιά μαθαίνουν να συνεργάζονται, να προσπαθούν μεθοδικά, να βελτιώνονται, και να βγάζει το καθένα τον καλύτερο εαυτό του.

Limbo, χορεύει και η Εβελίνα

Οι κυριότερες ενδείξεις της σπουδαιότητας και της παιδαγωγικής χρησιμότητας αυτής της διαδικασίας που ξεχωρίζω είναι: Η συμμετοχή των παιδιών στη διαμόρφωση των χορογραφιών. O ενθουσιασμός που δείχνει το κάθε παιδί όταν κάνει το παραπάνω βήμα στην εκτέλεση. O τρόπος με τον οποίο τα πιο ικανά παιδιά στηρίζουν, βοηθούν και παροτρύνουν τα υπόλοιπα στην κοινή κατεύθυνση του αποτελέσματος. Και τέλος η σταδιακή, εντελώς εκούσια, συμμετοχή παιδιών, τα οποία στην αρχή αντιμετώπιζαν αρνητικά τη συμμετοχή τους, μερικά από ντροπή και άλλα από χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Ελάχιστοι, που κυρίως δεν έχουν παρακολουθήσει ή δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία της προετοιμασίας που προανέφερα, ισχυρίζονται ότι είναι μια προσπάθεια εντυπωσιασμού. Είναι άλλο πράγμα το αποτέλεσμα της προσπάθειάς σου να είναι εντυπωσιακό, και άλλο το να κάνεις κινήσεις προς εντυπωσιασμό. Άλλο αποτέλεσμα επιδιώκεις όταν επιλέγεις και ετοιμάζεις μια ομάδα από τα ικανότερα παιδιά και άλλο όταν η προσπάθεια απευθύνεται και περιλαμβάνει όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά.

Όταν δεν εξαιρείται κανένα παιδί και για κανένα λόγο, όταν προσπαθούν για το αποτέλεσμα πάνω από 200 παιδιά, με τη συμπαράσταση όλων των εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων και των γονέων και καταφέρνουν κάτι τόσο εντυπωσιακό τότε είσαι διπλά υπερήφανη. Και για την προσπάθεια και για το αποτέλεσμα.

Φάλυ Παπανικολάου

Τέλος η βοήθεια κατά καιρούς από το Λύκειο Ελληνίδων, από τις θεατρικές ομάδες, από τους αθλητικούς συλλόγους και κυρίως η συμμετοχή ομάδων γονέων στη πολύμηνη προετοιμασία, με κατασκευές, ενδυμασίες, προμήθειες και υποστήριξη στην παράσταση συντελεί στη πραγμάτωση του ανοιχτού σχολείου που τόσο έχει ανάγκη η ολοένα και περισσότερο εσωστρεφής κοινωνία μας.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει τη διαφορά και μπορεί να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων γύρω του. Ήσουν ένας από τους ανθρώπους που έχουν κάνει τη διαφορά στη ζωή των παιδιών μου και σου είμαι ευγνώμων για αυτό.

Τι συμβουλή θα έδινες σε άλλους εκπαιδευτικούς ή σε άλλους γονείς για να τους εμπνεύσεις να κάνουν κι εκείνοι τη διαφορά;

Η ολοένα εντατικοποίηση και αυξανόμενη απαίτηση σε ότι αφορά στο γνωστικό κομμάτι της εκπαίδευσης, δημιουργούν μια ολοένα αυξανόμενη πίεση, συρρικνώνουν τον δημιουργικό ελεύθερο χρόνο και θέτουν προτεραιότητες στα παιδιά, που δεν συνάδουν με την ηλικία και την παιδική τους ψυχοσύνθεση. Γι αυτό όλο και περισσότερο σημασία έχει να εκμεταλλευόμαστε οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί κάθε ευκαιρία και κάθε δυνατότητα για να κάνουμε τη ζωή των παιδιών πιο ενδιαφέρουσα και κυρίως να τα κάνουμε να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν τον εαυτό τους, γι αυτό που είναι και γι αυτό που μπορούν να καταφέρουν.

Διάφοροι χοροί, χορεύει και η Εβίτα

Και μόνο αυτό αν έχω καταφέρει για κάποια παιδιά, τότε είμαι ευτυχισμένη, περήφανη και θεωρώ τον εαυτό μου πετυχημένη δασκάλα.

Σε κάθε καλή ιστορία, σε κάθε καλή ταινία, σε κάθε καλή σειρά στην τηλεόραση, υπάρχει πάντα το στοιχείο της δυσκολίας. Δε θα είχε ενδιαφέρον εξάλλου αν ο ήρωας εμφανιζόταν και πετύχαινε το στόχο του μέσα στα πρώτα 10 λεπτά της ταινίας!

Δεν ξέρω τι γίνεται τα τελευταία χρόνια αλλά θυμάμαι ότι τότε που η Εβίτα πήγαινε έκτη είχαν προκύψει κάποιες δυσκολίες. Είχαν εμφανιστεί κάποιοι γονείς που είχαν εναντιωθεί στη γιορτή. Αυτό για μένα ήταν ανεξήγητο!

Πώς ήταν δυνατόν κάποιοι να εναντιώνονταν σε κάτι που εμένα μου φαινόταν τέλειο; Πώς αντιμετωπίζεις αυτές τις δυσκολίες και τι συμβουλή έχεις να δώσεις σε όσους αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις στη δική τους ζωή;

Όπως λες, τίποτα δεν είναι εύκολο και σπάνια κάτι είναι απόλυτα αποδεκτό. Πράγματι κατά καιρούς υπήρξαν ενστάσεις. Κάποια φορά βρεθήκαμε πολύ κοντά ακόμα και στη ματαίωση. Κάθε φορά όμως, επειδή η συντριπτική πλειοψηφία το επιθυμούσε και κυρίως γιατί τα παιδιά το ήθελαν πολύ και το προσπάθησαν, το αποτέλεσμα δικαίωσε τη δική μας επιλογή.

Τελευταία οι συνθήκες λειτουργίας στο σχολικό μας συγκρότημα άλλαξαν. Το μοντέλο λειτουργίας 27 χρόνων, όπου όλα τα παιδιά και των δύο σχολειών στην ίδια αυλή, κάνουν το ίδιο μάθημα και τις ίδιες δράσεις, δεν είναι πλέον επιθυμητό από το ένα σχολείο. Στεναχωριέσαι όταν κάτι που είναι κομμάτι της ζωής σου σταματά. Όταν όμως έχεις εξαντλήσει όλες τις προσπάθειες που μπορούσες να κάνεις για να μην συμβεί αυτό, προχωράς παρακάτω. Η φετινή προετοιμασία λοιπόν έγινε κάτω από αντίξοες συνθήκες και πολλούς περιορισμούς. Ευτυχώς η μεγάλη συμπαράσταση και βοήθεια της διευθύντριας κας Κωστόγιαννη και των συναδέλφων μου βοήθησαν εμένα και τα παιδιά να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια. Είμαι ενθουσιασμένη γιατί το αποτέλεσμα και η επιτυχία της γιορτής δικαίωσε τους υποστηρικτές της ιδέας και πάνω από όλα την τεράστια προσπάθεια των παιδιών.

Η συμβουλή μου προς όλους, όπως είπα και στα παιδιά στο τέλος της γιορτής: “Να μην εχθρεύεστε αυτούς που σας βάζουν εμπόδια και δυσκολίες. Σας δίνουν την ευκαιρία να προσπαθείτε περισσότερο και έτσι να γίνεστε πιο δυνατοί και πιο καλοί”

Αφρικάνικος, χορεύει και η Εβελίνα

Όταν η Εβίτα πήγαινε έκτη δημοτικού είχαμε κάνει και κάτι ακόμα μαζί: Κάποιοι γονείς είχαμε μαζευτεί και είχαμε κάνει πρόβες στη χορογραφία του YMCA, που ήταν μία από τις χορογραφίες που χόρεψαν τα παιδιά. Και στη γιορτή της αποφοίτησης της έκτης που έγινε στο προαύλιο του σχολείου, ξαφνικά τα φώτα έκλεισαν, η μουσική άρχισε να παίζει δυνατά και εμείς οι γονείς βγήκαμε ντυμένοι με ρούχα ντίσκο και αρχίσαμε να χορεύουμε κάνοντας έκπληξη στα παιδιά.

Ήταν μία ακόμα από τις ανεπανάληπτες αναμνήσεις εκείνης της περιόδου την οποία συντόνισες εσύ. Πώς σου ήρθε η ιδέα να μας προτείνεις αυτή τη “συνωμοσία” και πώς είχες την ενέργεια και την υπομονή μέσα σε όλα που είχες να κάνεις, να μάθεις σε εμάς τους μεγάλους τη χορογραφία;

Από παλιά οι γονείς συμμετείχαν με διάφορες δράσεις στη γιορτή αποφοίτησης. Μοιραζόμενοι τη δουλειά και την αγωνία κάπου ήρθε η ανάγκη και η επιθυμία να γιορτάζουν και αυτοί με τον ίδιο τρόπο όπως τα παιδιά τους την αποφοίτηση. Ίσως λίγο κάπου στο βάθος και η σκέψη “Και εμείς μπορούμε ακόμα”. Έτσι λοιπόν μου προτάθηκε να χορογραφώ γι αυτούς ένα από τα κομμάτια της γιορτής. Οι πρώτες φορές ήταν πραγματικά μεγάλη έκπληξη για τα παιδιά. Τώρα πια, το περιμένουν.

YMCA, χορεύει και η Εβίτα

YMCA, Surprise, χορεύουν οι γονείς! Video του Γιάννη Στάππα

Ποτέ δεν μου στέρεψε η ενέργεια, η διάθεση και η υπομονή να κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να γίνεται η σχολική κοινότητα πιο δεμένη και η σχολική ζωή πιο όμορφη. Και επί πλέον δεν θα μπορούσα ποτέ να αρνηθώ βοήθεια και υποστήριξη στους ανθρώπους που αναγνωρίζουν, στηρίζουν και αγαπούν ό,τι και εγώ.

Φάλυ σε ευχαριστώ για το χρόνο σου και την τιμή που μου έκανες να μου δώσεις αυτή τη συνέντευξη. Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελες να προσθέσεις;

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία και δικαίωση, γι αυτή την προσπάθεια, από την παρουσία αποφοίτων κάθε χρόνο στη γιορτή, ακόμα και μέσα στις εξετάσεις τους, από τη συμμετοχή τους μερικές φορές σαν guest stars, από τα σχόλια παιδιών και γονιών για όμορφες αναμνήσεις και νοσταλγία. Αισθάνομαι ευλογημένη για την επιλογή μου.

Άσπα σ’ ευχαριστώ με όλη μου τη καρδιά για την υποστήριξη σου όλα αυτά τα χρόνια. Να μου φιλήσεις τα κορίτσια σου. Η ανοικτή επιστολή της Εβελίνας είναι για μένα παράσημο για τη δουλειά μου.

Το post Κάνοντας τη διαφορά: Συνέντευξη με τη Φάλυ Παπανικολάου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ήταν η πρώτη φορά που γνωριζόμασταν με την Ευγενία, αλλά βρήκαμε αμέσως κοινά ενδιαφέροντα και θα μπορούσαμε να μιλάμε με τις ώρες. Κάποια από τα θέματα που συζητήσαμε στην εκπομπή:

• Το πώς μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να ξεκινήσω το δικό μου blog
• Τα προβλήματα των γονέων της σημερινής εποχής
• Τον θεσμό της υιοθεσίας Εκτάκια υιοθετούν Πρωτάκια όπως τον είχα περιγράψει στο post μου
• Τη σχέση των σημερινών παιδιών με τα social media και τι πρέπει να προσέχουμε
• Τους μπαμπάδες και πώς συμμετέχουν στην online κοινότητα των γονέων

Τώρα, @parapolitika901 με την αγαπημένη @aspaonline Σας περιμένουμε!!!! pic.twitter.com/wAnKm7EWtM

— ΕΥΓΕΝΙΑ ΜΑΝΩΛΙΔΟΥ (@ManolidouE) March 11, 2015

Το σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα όμως είναι ένα σημείο στο οποίο δε μίλησα εγώ αλλά η Ευγενία. Μοιράστηκε μία σκέψη, ένα συμπέρασμα από την προσωπική της εμπειρία ως μαμά – και να θυμίσω εδώ ότι είναι μητέρα 4 παιδιών.

Συγκεκριμένα μου έλεγε πώς ένα από τα παιδιά της έμπαινε μια εποχή στο internet τόσο συχνά, που είχε παραμελήσει τα μαθήματά του. Η Ευγενία δοκίμασε διάφορες μεθόδους για να περιορίσει την πρόσβαση του παιδιού, τους περισσότερους από τους οποίους εκείνο κατάφερνε να παρακάμπτει. Βλέποντάς τα πλέον όλα από απόσταση, καθώς η περίοδος αυτή πέρασε πλέον, η Ευγενία έχει καταλήξει στα συμπεράσματά της για το ποια παιδιά δεν μπλέκουν στη ζωή τους. Θέλοντας να ανταποδώσω τη ζεστή φιλοξενία που μου επιφύλαξε στην εκπομπή της, θα φιλοξενήσω κι εγώ στο δικό μου blog τις σκέψεις της, μια και πιστεύω ότι θα βάλουν και αυτές ένα λιθαράκι στο να γίνουμε καλύτεροι γονείς.

Ποια παιδιά δεν μπλέκουν λοιπόν, όπως το εξέφρασε η Ευγενία; Δεν μπλέκουν τα παιδιά με τα οποία έχεις κάνει κάνει μαζί τους πολλές συζητήσεις και κουβέντες σχετικά με όλα τα θέματα. Και όχι ειδικά για το internet ή το facebook, όχι δηλαδή για μία μόνο πλευρά της καθημερινότητάς τους. Δεν μπλέκουν τα παιδιά που από μικρά μιλάς μαζί τους για τα πάντα οπότε έχουν δημιουργηθεί γερές βάσεις και στεγανά. Τα παιδιά αυτά δεν θα μπλέξουν, ούτε στο facebook, ούτε στο internet, ούτε οπουδήποτε αλλού. Γιατί είναι γερά μέσα τους. Όχι επειδή εσύ τους βάζεις απαγορεύσεις και περιορισμούς.

Πόσο πιο απλό αλλά αληθινό; Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Χρειάζεται να είμαστε συνέχεια δίπλα στα παιδιά μας, με πραγματικό ενδιαφέρον και αγάπη. Άλλωστε καμία προσπάθεια που κάνουμε για τα παιδιά μας δεν πηγαίνει ποτέ χαμένη…

Την εκπομπή μπορείτε να την ακούσετε εδώ:

Ευγενία ευχαριστώ για την πρόσκληση και τη φιλοξενία. Θα χαρώ να τα ξαναπούμε σύντομα!

Το post Καλεσμένη στην εκπομπή της Ευγενίας Μανωλίδου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

25 απαντήσεις σε 25 σπουδαίες ερωτήσεις. Κάποιες από τις ερωτήσεις με έκαναν να σκεφτώ τι πραγματικά είναι σημαντικό για μένα στη ζωή και στη δουλειά μου. Να ένα μικρό απόσπασμα:

Το πιο συχνό λάθος που κάνουν οι γυναίκες;
Οι γυναίκες έχουμε την τάση να θέλουμε να τα προλάβουμε όλα και να είμαστε καλές σε όλα. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι δε θα έχουμε ποτέ αρκετό χρόνο κάνουμε όλα όσα θέλουμε να κάνουμε. Όλοι έχουμε στη διάθεσή μας το ίδιο ακριβώς 24ωρο και πρέπει να μάθουμε να ιεραρχούμε τις προτεραιότητές μας ώστε μέσα σε αυτό το 24ωρο να ολοκληρώνουμε όσα είναι σημαντικά για εμάς και όχι «όλα».

Τι συμβουλή θα έδινες σε μια νέα γυναίκα που (ξανά)ξεκινά τώρα την πορεία της στη ζωή;
Θα της έλεγα ότι είναι μοναδική και ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει σε αυτή τη ζωή που κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει. Θα τη συμβούλευα να ανακαλύψει τον προορισμό της, ακούγοντας την εσωτερική της φωνή και να βγει έξω να αλλάξει τον κόσμο όπως μόνο εκείνη μπορεί.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη και γνωρίστε με λίγο καλύτερα. Ευχαριστώ MadameFigaro.gr!

Η συνέντευξη εδώ: Women Talk: Άσπα Τσαμαδή

Photo by: Φωτεινή Ρωμαλιάδου
Photo editing: fiorello photography

Το post Συνέντευξη στο MadameFigaro.gr δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Χθες δημοσιεύτηκε στον Ελεύθερο Τύπο η συνέντευξη που είχα δώσει για το αν οι γονείς πρέπει να πιέζουν τα παιδιά να διαβάζουν το καλοκαίρι. Στη συνέντευξη – την οποία μπορείτε να διαβάσετε εξ’ ολοκλήρου στα links που βρίσκεται στο τέλος του post – μίλησε μία ακόμα μητέρα και μία ψυχολόγος και είχαμε και οι τρεις κοινή τοποθέτηση.

Δημοσιεύω παρακάτω την εισαγωγή του άρθρου και το δικό μου απόσπασμα:

Η μάχη του καλοκαιρινού διαβάσματος μεταξύ παιδιών και γονέων είναι θέμα που αποτελεί σημείο τριβής καθ’ όλη τη διάρκεια των θερινών διακοπών και ιδιαίτερα τον Αύγουστο, το τελευταίο καλοκαιρινό μήνα πριν από την επιστροφή στα θρανία. Φαίνεται όμως, ότι και σε αυτή την περίπτωση την αλήθεια όντως τη μαθαίνεις από… μικρό, καθώς ειδικοί αναφέρουν ότι οι γονείς δεν πρέπει να πιέζουν τα παιδιά τους να ασχολούνται με σχολικά θέματα! Η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για τους λιλιπούτειους, οι οποίοι αντιλαμβάνονταν τα οικογενειακά προβλήματα και αγωνιούσαν μαζί με τους ενήλικες. Έτσι ψυχολόγοι αναφέρουν ότι το καλοκαίρι τα παιδιά πρέπει να ξεκουραστούν και να… γεμίσουν τις μπαταρίες τους για τη νέα χρονιά.

…
Αντίστοιχη είναι και η άποψη της κ. Άσπας Τσαμαδή, επίσης μητέρας δύο κοριτσιών ηλικίας εννέα και επτά ετών: “Εγώ προσωπικά δεν πιέζω τα παιδιά να διαβάζουν το καλοκαίρι, αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό για μένα μιας και δεν τα πιέζω ούτε το χειμώνα! Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να καθοδηγώ τα παιδιά μου να αναλαμβάνουν μόνα τους τις ευθύνες τους, και αυτό ισχύει τόσο για τα μαθήματά τους όσο και για όλες τους τις υποχρεώσεις. Επειδή ακριβώς η μόρφωσή τους με ενδιαφέρει, θέλω να αγαπήσουν το διάβασμα και όχι να διαβάζουν επειδή τα πιέζω ή τα ελέγχω ή γκρινιάζω”.

“Το καλοκαίρι δίνει πάντα πολλές νέες ευκαιρίες για μάθηση. Τα παιδιά αλλάζουν περιβάλλον, βλέπουν νέα μέρη, ταξιδεύουν, κάνουν καινούργιους φίλους. Εκτίθενται συνεχώς σε νέες πληροφορίες”, αναφέρει η κυρία Τσαμαδή και συμπληρώνει: “Παρ’ όλα αυτά, όλο και κάτι νέο σχεδιάζω που ξέρω ότι θα διευρύνει τους ορίζοντές τους. Για παράδειγμα, φέτος το καλοκαίρι παίζουμε το παιχνίδι των χωρών. Κάθε εβδομάδα την αφιερώνουμε σε μία νέα χώρα και προσπαθούμε να τη γνωρίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο μέσα από το φαγητό της, τη μουσική της, τα παιχνίδια της και τη γλώσσα της. Παράλληλα πάντως με τις βουτιές στη θάλασσα, βουτάνε απαραίτητα και μέσα σε νέα εξωσχολικά βιβλία. Επίσης βοηθάει και η τεχνολογία, με μέτρο.”

Εντωμεταξύ τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα την πάτησα. Από εδώ και στο εξής δε θα έχω ποτέ το δικαίωμα να πω στις κόρες μου “διάβασε” γιατί θα έρχονται και θα μου κουνάνε την εφημερίδα στο πρόσωπο (ή για να το προσαρμόσουμε στα δεδομένα της νέας εποχής, θα δημοσιεύουν το link στο facebook ή κάτι τέτοιο)!

Αναρωτιέμαι αν όλο αυτό είναι στημένο… Μπορεί εκείνες να έβαλαν τη δημοσιογράφο να μου πάρει τη συνέντευξη!  Πρέπει να το διερευνήσω!
Αστειεύομαι φυσικά – ευχαριστώ ιδιαίτερα την κ. Ελένη Βέργου από τον Ελεύθερο Τύπο που επικοινώνησε μαζί μου και μου πήρε τη συνέντευξη.

Links της συνέντευξης: πρώτη σελίδα & δεύτερη σελίδα. Καλό διάβασμα!

Το post Η συνέντευξή μου στον Ελεύθερο Τύπο: “Καλοκαιρινό διάβασμα με μέτρο και ελευθερία” δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.