Είχαμε τη χαρά να το επισκεφτούμε κι έτσι φύγαμε από τον κήπο του Μεγάρου με τις «τσέπες γεμάτες πολλούς ακόμα κήπους», χωρίς παράλληλα να αδειάσουν από χρήματα.

Υπήρχαν χιλιάδες βιβλία, που έχουν κυκλοφορήσει ως προσφορές των εφημερίδων «Το Βήμα» και «Τα Νέα», με κόστος ένα ευρώ το καθένα.

Και το καλύτερο: Τα έσοδα που συγκεντρώθηκαν θα διατεθούν για την ενίσχυση του Κέντρου Υποδοχής & Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ), που υποστηρίζει άστεγους και άπορους που ζουν στην πόλη.

Ο χώρος του bazaar

Παιδικά βιβλία άλλης εποχής που έχουν επανεκδοθεί

Ο ραδιοφωνικός σταθμός Βήμα FM μετέδιδε από έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο δίπλα από την τέντα του bazaar, ενώ από τις 21.00 ξεκίναγαν και μουσικές παραστάσεις αγαπημένων καλλιτεχνών.

Μετάδοση ραδιοφωνικής εκπομπής από τον ΒΗΜΑ FM

Το κουτί που έριχνε κανείς τον “οβολό του” (το αντίτιμο για τα βιβλία που επέλεξε) για καλό σκοπό

Η προσέλευση του κόσμου ήταν εντυπωσιακή. Υπήρχαν πολλές οικογένειες με μικρά ή μεγαλύτερα παιδιά, αρκετά νέα ζευγάρια αλλά και μεγαλύτεροι άνθρωποι που επέλεγαν με ενθουσιασμό τα βιβλία που θα έπαιρναν σπίτι μαζί τους.

To bazaar πραγματοποιήθηκε με την ευγενική υποστήριξη των εταιρειών: Όμιλος Μυτιληναίος, Ελληνικός χρυσός, Wind, Μαρινόπουλος ΑΕ, Mercedes-Benz Hellas, κ.α.

Όπως όλοι έτσι κι εμείς φύγαμε με τα χέρια γεμάτα. Καθώς τα σχολεία μόλις έκλεισαν και οι κόρες μου λατρεύουν το διάβασμα (καμιά φορά μάλιστα φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις για να τους πάρω καινούργια βιβλία) είναι ενθουσιασμένες με τα νέα τους βιβλία. Τα χρήματα που ξοδέψαμε μπορεί να μην ήταν πολλά, αλλά είναι σπουδαίο να ξέρεις ότι θα διατεθούν σε καλό σκοπό. Ενθαρρυντικό επίσης που είδαμε εταιρείες της βαριάς βιομηχανίας, που δεν έχουν άμεση σχέση με τον καταναλωτή, να υποστηρίζουν τέτοιες ενέργειες.

Απολαμβάνοντας τη μουσική

Κάποια από τα νέα μας βιβλία

Διαβάζοντας τα βιβλία που μόλις αγόρασαν, στη σκιά του κήπου

Νέα αγαπημένη μας καλοκαιρινή συνήθεια: Να ξεκινάμε το καλοκαίρι μας με επίσκεψη στο bazaar βιβλίου του ΒΗΜΑ FM. Ραντεβού και του χρόνου!

Το post «Ένα βιβλίο είναι σαν ένας κήπος»: Bazaar βιβλίου στον κήπο του Μεγάρου για καλό σκοπό δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η εκδήλωση έγινε στο The Hub Events, σε ένα σέτινγκ πολύ φιλικό και άνετο καθώς οι καρέκλες και καναπέδες ήταν σε κυκλική διάταξη. Η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε γρήγορα, ο χώρος γέμισε με θετικούς ανθρώπους  – όπως άλλωστε κάθε TEDxAthens event – και η εκδήλωση ξεκίνησε.

Μίλησα αμέσως μετά τις δύο keynote speakers που ήρθαν από το εξωτερικό, τη Monika Byléhn, city life  expert &  networked society evangelist στην Erricson και την Zuzana Stanová, υπεύθυνη του γραφείου του Δημάρχου της Bratislava, ενώ μετά από μένα ακολούθησαν και άλλοι αξιόλογοι Έλληνες ομιλητές που παρουσίασαν τα δικά τους εγχειρήματα δικτύωσης.

Το θέμα της ομιλίας μου ήταν οι Ψηφιακές Γειτονιές, το συνέδριο για γονείς bloggers που διοργανώσαμε στις 20 Απριλίου του 2013, στο The Hub Events.

Η παρουσίασή μου: 

Η ομιλία μου επιγραμματικά:

• Μίλησα για τις γειτονιές που δεν υπάρχουν πια και για τις γειτονιές της νέας εποχής. 
• Όταν ήμασταν εμείς παιδιά και υπήρχαν γειτονιές, η ζωή ήταν πολύ πιο εύκολη τόσο για εμάς, όσο και για τους γονείς μας. Μία μαμά τα παλιά χρόνια έπαιρνε πληροφορίες, βοήθεια και υποστήριξη από την οικογένεια, τους φίλους της τη γειτονιά. Τώρα η νέα μας γειτονιά είναι το internet, μέσα από το οποίο μοιραζόμαστε σκέψεις, διαβάζουμε απόψεις άλλων γονέων, ανακαλύπτουμε ιδέες, δικτυωνόμαστε.
• Έκανα μία σύντομη αναδρομή για το πώς όλα άρχισαν, όταν ξεκίνησα το προσωπικό μου blog.  Μέσα από το Aspa Online άρχισα σιγά-σιγά να έρχομαι σε επαφή με άλλους γονείς. Δύο χρόνια αργότερα, τέσσσερις από εμάς που γνωριστήκαμε και γίναμε φίλοι μέσα από τα blogs μας αποφασίσαμε να φτιάξουμε το Μαμά…δες, Μπαμπά…δες ένα blog που θα αποτελούσε στέγη για όλους τους γονείς bloggers της Ελλάδας. Λίγο αργότερα αποκτήσαμε ένα ακόμα διαδικτυακό παιδί το Μικροί Μεγάλοι που είναι πρωτοποριακό portal για γονείς και η ιδανική αρχική σελίδα για την καθημερινή περιήγηση των γονέων στο Ελληνικό interent.
• Γύρω από αυτά τα sites άρχισαν να αναπτύσσονται δυναμικές κοινότητες γονέων και καθώς περνούσε ο καιρός και η γειτονιά μεγάλωνε, μεγάλωνε και η επιθυμία μας να γνωρίσουμε τους ψηφιακούς μας γείτονες από κοντά. Έτσι αποφασίσαμε να διοργανώσουμε τις Ψηφιακές Γειτονιές, ένα συνέδριο για γονείς bloggers αλλά και γονείς που έχουν παρουσία στα social media.
• Στη συνέχεια είπα δυο λόγια για το συνέδριο, για την επιτυχία του με αριθμούς, για τα δεκάδες άρθρα που γράφτηκαν για αυτό αλλά και για τις φιλίες που δημιουργήθηκαν.
• Έδειξα φωτογραφίες από το συνέδριο και τις δραστηριότητες της ημέρας εκείνης: Εκπαιδευτήκαμε για θέματα blogging και social media, τεντωθήκαμε μεταφορικά και κυριολεκτικά, εμπνευστήκαμε, διοργανώσαμε speed dating φέρνοντας σε επαφή εταιρείες με bloggers και όλα αυτά ενώ στον κάτω όροφο λειτουργούσε playroom με δημιουργική απασχόληση για παιδιά.
• Ολοκλήρωσα λέγοντας ότι είμαστε απλοί καθημερινοί άνθρωποι που δεν επαναπαυόμαστε και που θέλουμε να κάνουμε το ψηφιακό μας αποτύπωμα να αξίζει. Επανέλαβα αυτό που είχα γράψει και στο blog μου: Οι ψηφιακές γειτονιές σαν εκδήλωση ήταν μόνο η αρχή. Τα καλύτερα έρχονται!

Ευχαριστώ θερμά για την τιμητική πρόσκληση να μιλήσω στο Thinking Cities in the Networked Society. Η συμμετοχή μου σε ένα TEDxAthens event ήταν κορυφαία εμπειρία. Ανυπομονώ για το επόμενο!

————-
Πολλά ευχαριστώ για τις φωτογραφίες της παρουσίασής μου σε Fiorello Photography, 365 days of bliss, Jim Whimpey, Ψηφιακές Γειτονιές καθώς και για τις φωτογραφίες του παρόντος post που είναι από το album Thinking Cities in the Networked Society του TEDxAthens.

Το post 1ο TEDxAthens Un-conference: Η ομιλία μου για τις Ψηφιακές Γειτονιές δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Λίγο πριν να αρχίσει το workshop

Όπως πιθανόν θα ξέρετε το blogging είναι πολύ σημαντικό για μένα και όπου σταθώ και όπου βρεθώ μιλάω για τα blogs. Εδώ που τα λέμε με όποιον και αν μιλήσω, από στελέχη επιχειρήσεων ως απλούς γονείς, δίνω πάντα τη συμβουλή “φτιάξε το δικό σου blog”. Έτσι ήταν ιδιαίτερη χαρά για μένα να μοιραστώ κάποια από τα μυστικά που έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια αναπτύσσοντας το blog μου.

Ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος από τη Nest Media μας προλογίζει

Το workshop ξεκίνησε η Ελένη Ψυχούλη, η οποία μίλησε για το πώς αποφάσισε να ξεκινήσει το δικό της blog. Εξήγησε ότι το internet και η τεχνολογία έχουν αλλάξει ολοκληρωτικά τη δουλειά ενός δημοσιογράφου, μίλησε με χιούμορ και αμεσότητα και μετέδωσε στο κοινό την πεποίθησή της ότι το blogging και τα social media είναι το μέλλον, διαβεβαιώνοντάς τους ότι οποιοσδήποτε μπορεί να τα καταφέρει!

Η Ελένη Ψυχούλη μοιράζεται την προσωπική της εμπειρία

Στη συνέχεια πήρα τη σκυτάλη εγώ. Μίλησα για τους λόγους που ξεκίνησα το δικό μου blog και μοιράστηκα κάποια tips και μυστικά που έχω μάθει αναπτύσσοντας το blog μου.

Και το workshop συνεχίζεται!

Συγκεκριμένα μίλησα για τα 5 σημεία κλειδιά που αναζητώ κάθε φορά που επισκέπτομαι ένα νέο blog, απλά μυστικά για το design και σημεία που κάνουν ένα ένα blog να διαφέρει. Τέλος μίλησα για το πώς εμείς οι bloggers πρέπει να έχουμε ως κέντρο της online δραστηριότητάς μας το blog μας και όχι τα social media – τα οποία είναι καταπληκτικά εργαλεία αλλά πρέπει να δουλεύουν υποστηρικτικά. Αλλιώς δεν μπορούμε να μεταδώσουμε την πλήρη εικόνα και επιπλέον κινδυνεύουμε να χαθούμε στο τρίγωνο των βερμούδων της παραγωγικότητας.

Τέλος μίλησε ο Βαγγέλης Αλευρίτης ο οποίος παρουσίασε τις διάφορες πλατφόρμες blogging, έδωσε χρήσιμες πληροφορίες τεχνικού περιεχομένου και έκανε live demo δημιουργώντας ένα ολοκαίνουργιο blog μπροστά στο κοινό.

Μυστικά για bloggers

Οι συμμετέχοντες είχαν στη συνέχεια την ευκαιρία να κάνουν τις ερωτήσεις τους και τα μικρόφωνα πήραν φωτιά! Μετά τη λήξη του workshop είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τους παρευρισκόμενους σε προσωπικό επίπεδο, να λύσουμε ακόμα περισσότερες απορίες και να ανταλλάξουμε κάρτες ώστε να συνεχίσουμε να είμαστε συνδεδεμένοι online.

Κλείνοντας θα ήθελα να μοιραστώ ένα απόσπασμα από ένα email που έλαβα την επόμενη μέρα από μία μία νέα blogger που είχε έρθει στο workshop για να μάθει πώς να αναπτύξει περισσότερο το blog της. Μου έγραψε λοιπόν:

“Oι ομιλίες ήταν άμεσες και ενδιαφέρουσες και προσωπικά χάρηκα πολύ που σας γνώρισα όλους από κοντά, ένιωσα να γίνομαι μέλος μιας παρέας.. :)”

Έτσι είναι… Ξεκινάμε τα blogs μας online, γνωριζόμαστε offline και η παρέα μας μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο. Ήταν ένα καταπληκτικό workshop και ανυπομονούμε να επαναληφθεί. Ελπίζω στο επόμενο να είστε κι εσείς μαζί μας!

Το post Workshop “Φτιάξε το δικό σου blog”: Εντυπώσεις, φωτογραφίες, tips δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Έχουν περάσει πάνω από πέντε χρόνια από τότε που πάτησα για πρώτη φορά το κουμπί publish δημοσιεύοντας το πρώτο post στο blog μου και αποκτώντας κι εγώ το δικό μου προσωπικό χώρο στο διαδίκτυο.

Δεν μπορούσα τότε να φανταστώ ότι το blogging θα άνοιγε τόσους νέους ορίζοντες και θα άλλαζε τόσο τη ζωή μου. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει κάτι που δεν άλλαξε καθόλου όλα αυτά τα χρόνια: Το αίσθημα ανυπομονησίας και χαράς κάθε φορά που πατάω το κουμπί publish και περιμένω να περάσουν αυτά τα 1, 2, 3 δευτερόλεπτα μέχρι να δω ένα κομμάτι του εαυτού μου – το post μου – δημοσιευμένο online.

Όταν λοιπόν μου πρότειναν να συμμετάσχω στο Workshop «Φτιάξε το δικό σου blog» στο Public του Συντάγματος και να μοιραστώ τις γνώσεις μου με όσους θέλουν να κάνουν ξεκινήσουν στο χώρο του blogging, δε δίστασα καθόλου. Είπα αμέσως ναι!

Και να οι λεπτομέρειες: Το Public Συντάγματος και οι bloggers Ελένη Ψυχούλη και Άσπα Τσαμαδή σας προσκαλούμε σε ένα διαφορετικό workshop, powered by Samsung, την Πέμπτη 6 Ιουνίου στις 19.00.

Από την Ελένη Ψυχούλη θα μάθετε τους λόγους που την οδήγησαν να δημιουργήσει το δικό της blog www.pirouni.gr

Από εμένα θα μάθετε tips και μυστικά που ανακάλυψα αναπτύσσοντας το www.aspaonline.gr και θα έχετε την ευκαιρία να μου κάνετε οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με το blogging.

Τη σκυτάλη θα πάρει ο Βαγγέλης Αλευρίτης από το www.techpress.gr και www.allaboutandroid.gr για να βοηθήσει τους παρευρισκόμενους να ξεκινήσουν το δικό τους blog και να κάνουν το blogging επάγγελμα.

Αν λοιπόν θέλετε να μάθετε πώς να φτιάξετε το δικό σας επιτυχημένο blog ή τρόπους για να βελτιώσετε το δικό σας, συμπληρώστε τη φόρμα που θα βρείτε εδώ. Η συμμετοχή είναι δωρεάν. Περισσότερα στο site του Public!

Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο για την Πέμπτη; Και βέβαια δε σκέφτεστε. Θα χαρώ να τα πούμε από κοντά!

Το post Θες να μάθεις πώς να φτιάξεις το δικό σου επιτυχημένο blog; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Οι μικροί μας ζαχαροπλάστες, φόρεσαν τους σκούφους του σεφ και δημιούργησαν γλυκές συνταγές με Μακεδονικό Χαλβά και Ταχίνι, με την βοήθεια και καθοδήγηση της food blogger Εύας από το Funky Cook.

Χαρούμενα παιδιά δημιουργούν στην κουζίνα

Η Εύα δίνει οδηγίες στους μικρούς σεφ

Όλα αυτά έγιναν σε μία Κηφισιώτικη έπαυλη της δεκαετίας του 60, στον πολιτιστικό σύλλογο Πύρνα. Ενώ τα παιδιά έφτιαχναν Cake Pops με Μακεδονικό Χαλβά, μπισκότα με Μακεδονικό ταχίνι και φρουτοσαλάτα με Μακεδονικό χαλβά και λευκή σοκολάτα, εμείς παρακολουθούσαμε διακριτικά, απολαμβάναμε τον υπέροχο απογευματινό ήλιο στον κήπο και δοκιμάζαμε τις λιχουδιές που ετοίμαζαν.

Το απόγευμα έκλεισε με ζωγραφική, κρυφτό και ακόμα περισσότερο παιχνίδι στον κήπο!

Ξέγνοιαστες στιγμές στην βεράντα

Να, έτσι γίνεται!

Παιχνιδιάρικα cake Pops με Μακεδονικό Χαλβά

Μικρή σεφ επιβλέπει

Μπισκότο με Μακεδονικό ταχίνι

Χρώματα, γεύσεις, νοστιμιές!

Φρουτοσαλάτα με Μακεδονικό χαλβά και λευκή σοκολάτα

Οι μικρές σεφ ζωγραφίζουν!

Οι οικοδέσποινες… τουιτάρουν!

Οι οικοδέσποινες φωτογραφίζουν

Οι οικοδέσποινες γελάνε!

Δωράκια για τους καλεσμένους

Παιχνίδι στον κήπο!

Στιγμές απόλαυσης, στιγμές δημιουργίας, στιγμές ξεγνοιασιάς! Θα το επαναλάβουμε σύντομα. Χρόνια πολλά και γλυκά!

——————-
Ευχαριστούμε το φωτογράφο μας Σπύρο Στεργίου για τις υπέροχες φωτογραφίες του!
Ευχαριστούμε τους Philos και Evi Maganari που φωτογράφιζαν επίσης την κάθε γλυκιά στιγμή!

Το post Ένα μαγικό, ξέγνοιαστο, δημιουργικό απόγευμα! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πού να ήξερα τότε, ότι η P&G Ελλάδας θα μου έκανε πριν από λίγες μέρες τη χαρά και την τιμή να με καλέσει να μιλήσω στο βίντεο που ετοίμαζε για τη γιορτή της μητέρας; Πολλά μπράβο στην P&G που εμπιστεύεται όχι μόνο τους επώνυμους και τους διάσημους, αλλά και τους απλούς ανθρώπους, τους απλούς bloggers, τις απλές μαμάδες σαν κι εμένα και την Έφη — η οποία συμμετείχε επίσης στο βίντεο.

Από τα γυρίσματα του βίντεο

Ακολουθώντας τις οδηγίες του σκηνοθέτη

Η εμπειρία, καταπληκτική, το θέμα του βίντεο συγκινητικό (η Εβελίνα μου έκανε παρατήρηση που δε χαμογελούσα, αλλά μιλούσα για  τη μαμά μου και το βάζο των αναμνήσεων και ήταν συγκινητικό!) και οι εντυπώσεις οι καλύτερες.

Χρόνια πολλά μαμάδες! Χρόνια πολλά μαμά μου (που ξέρω ότι διαβάζεις). Μακάρι να καταφέρω να κάνω σαν μαμά τα μισά από όσα έχεις κάνει εσύ για εμάς.

Ευχαριστώ μαμά!

Το post Χρόνια πολλά μαμά! Ευχαριστώ! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ή μήπως όλα ξεκίνησαν πολύ πριν; Όταν ξεκίνησε επίσημα το Μικροί Μεγάλοι το Μάρτιο του 2012;  Ή μήπως καλύτερα αρκετούς μήνες νωρίτερα όταν συλλάβαμε την ιδέα και αρχίσαμε να το σχεδιάζουμε;

Ή μήπως το Μάιο του 2010, όταν ξεκίνησε επίσημα το Μαμά…δες Μπαμπά…δες; Ένα blog που είχε στόχο να ενώσει όλους τους γονείς bloggers της Ελλάδας κάτω από την ίδια ομπρέλα;  Και ήταν το πρώτο βήμα για να αρχίσει να αναπτύσσεται η κοινότητα; Ή μήπως κάποιους μήνες πριν όταν το Μαμά…δες, Μπαμπά…δες βρισκόταν στη φάση του σχεδιασμού;

Ή μήπως όλα ξεκίνησαν το Μάιο του 2008; Όταν κάθισα μπροστά στον υπολογιστή και ανέβασα το πρώτο μου post για το Aspa Online; Όταν δεν γνώριζα κανέναν άλλον στο διαδίκτυο, δε διάβαζα κανένα άλλο blog, δεν ήμουν σε κανένα δίκτυο social media και απλά πάτησα “publish” ελπίζοντας  να ανοίξω ένα διαδικτυακό παράθυρο επικοινωνίας, φιλίας και ανταλλαγής πληροφοριών;

Εδώ που τα λέμε οι Ψηφιακές Γειτονιές ξεκίνησαν σε διαφορετική ημερομηνία για τον καθέναν από τους εκατοντάδες γονείς bloggers που απαρτίζουν την online κοινότητα των γονέων. Όταν κι εκείνοι πάτησαν για πρώτη φορά το δικό τους “publish”, ανεβάζοντας το πρώτο τους post και νιώθοντας αυτή την έκκριση αδρεναλίνης καθώς έβλεπαν τις σκέψεις τους να δημοσιεύονται σε έναν ολόδικό τους διαδικτυακό χώρο.

Ανεξάρτητα όμως με το πότε μπήκαν τα θεμέλια της ιδέας, όπως έχει πει και Βίκτωρ Ουγκώ, “Τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει η ώρα της”.

Και η ώρα αυτής της ιδέας έχει έρθει. Σάββατο 20 Απριλίου 2013 στο the HUB Events θα είμαστε όλοι εκεί:

Γονείς bloggers, γονείς που δεν είναι bloggers αλλά σκέφτονται να γίνουν, γονείς που δεν είναι bloggers ούτε σκέφτονται να γίνουν αλλά μαγεύονται και εμπνέονται από τον υπέροχο κόσμο του blogging και του διαδικτύου, bloggers που δεν είναι γονείς, κορυφαίες προσωπικότητες από το χώρο του διαδικτύου και του blogging, άνθρωποι που θα μοιραστούν μαζί μας ιστορίες επιτυχίας και θα μας εμπνεύσουν, παλαιοί και νέοι συνεργάτες, παλαιοί και νέοι φίλοι, κορυφαίες διαφημιστικές εταιρείες και εταιρείες PR, brands και επιχειρήσεις που βλέπουν μπροστά και θα βρίσκονται στο πλάι μας ως χορηγοί του συνεδρίου.

Στις 20 Απριλίου του 2013 οι ψηφιακές γειτονιές στις οποίες ζούμε καθημερινά διαδικτυακά θα μεταφερθούν στο The Hub Events. Ομιλίες, διαδραστικά workshops, άφθονο networking, φαγητό, playroom και φινάλε με party!  Θα χαρώ όσο τίποτε άλλο να γνωριστούμε, να σφίξουμε τα χέρια, να κουβεντιάσουμε και να περάσουμε τη μέρα μαζί.

Περιηγηθείτε στο site Ψηφιακές Γειτονιές για να μάθετε όλες τις λεπτομέρειες, γνωρίστε τους ομιλητές και συμπληρώστε τη φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος τώρα, ώστε να εξασφαλίσετε τη θέση σας.

Οι Ψηφιακές γειτονιές, μία ιδέα που έχει έρθει η ώρα της, είναι γεγονός. Θα τα πούμε εκεί!

Το post Ψηφιακές Γειτονιές: Μία ιδέα που έχει έρθει η ώρα της δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

O Teacher Tom έχει καταφέρει να είναι σήμερα ο πιο διάσημος ίσως δάσκαλος προσχολικής αγωγής παγκοσμίως. Δουλεύει εντελώς βιωματικά χρησιμοποιώντας το παιχνίδι ως βασικό εργαλείο εκπαίδευσης και γράφει καθημερινά στο blog του για όλα αυτά που κάνει, τεκμηριωμένα και με ενθουσιασμό. Και έχει αποκτήσει ένα φανατικό κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο που τον παρακολουθεί και εμπνέεται απ’ όσα κάνει.

Ποιος είναι όμως πραγματικά ο Tom και ποια είναι η ιστορία του;

Ο Τοm Hobson κατ’ αρχήν δεν έχει σπουδάσει παιδαγωγικά! Μέχρι τα σαράντα του ήταν προπονητής ομάδων baseball και ζούσε οικογενειακώς στην Γερμανία, όταν στην σύζυγο του προσφέρθηκε μια καταπληκτική δουλειά, πίσω στην Αμερική.

Δύσκολο να αποφασίσει ένας άντρας να αφήσει τη δουλειά του και τη ζωή του και να ακολουθήσει τη σύζυγό του όσο εκείνη χτίζει την καριέρα της (και μάλιστα πρόσφατα αναρωτιόμουν σε ένα μου post στο Twitter αν στην Ελλάδα έχουμε “Stay-at-home dads”) αλλά αυτό ακριβώς αποφάσισε να κάνει.

Το σχέδιο ήταν να μένει στο σπίτι και να μεγαλώνει την μικρή του κόρη (2 ετών) όσο η γυναίκα του θα χτίζει την σούπερ ντούπερ καριέρα της. Για να μην βαριέται όμως, όπως έχει πει ο ίδιος (και για να γλιτώσει και από τις καθημερινές παρεμβάσεις των παππούδων στην ανατροφή του παιδιού, κάποια πράγματα τελικά είναι ίδια παντού!) αποφάσισε να πάει την κόρη του σε ένα collaboration preschool του Seattle, στο περίφημο Woodland Park.

Ως collaboration preschool φανταστείτε ένα σχολείο στο οποίο οι γονείς έχουν ενεργό ρόλο (κάθε εβδομάδα π.χ. ένας γονιός είναι art teacher, ένας άλλος είναι υπεύθυνος καθαριότητας, άλλος υπεύθυνος φαγητού κ.ο.κ)

Πηγαίνοντας λοιπόν εκεί ο Τom ανακάλυψε, στα σαράντατόσα του, το δρόμο της ζωής του. Μπλέχτηκε τόσο πολύ με τη ζωή του σχολείου και ήταν τόσο καλός σε αυτό που όταν η κόρη του έγινε 5 και έπρεπε να φύγει για το νηπιαγωγείο, οι υπόλοιποι γονείς τον παρακάλεσαν να μείνει και να γίνει αυτός ο βασικός δάσκαλος του σχολείου!

Και αυτός χάρηκε πολύ για αυτό και το δέχτηκε, και έτσι μέσα στα εννιά χρόνια που πέρασαν από τότε έγινε ο πασίγνωστος και λατρεμένος Teacher Tom (και όπως λέει και ίδιος, σκοπεύει να παραμείνει ακριβώς αυτό για όλα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του!)

Και ξέρετε τι είναι αυτό που κάνει τόσο καλά ο Tom; Απλώς σέβεται και ακούει τα παιδιά, αναγνωρίζει τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους και τα βοηθά παίζοντας να κατακτήσουν βιωματικά την χαρά της ζωής. Τόσο απλά. Με αγάπη, ενδιαφέρον και ενθουσιασμό και χωρίς τυπολατρίες και μεγαλόσχημους ακατάληπτους εκπαιδευτικούς όρους.

Ακούστε πως το περιγράφει ο ίδιος στο blog του (σε δική μου ελεύθερη μετάφραση):

«Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς βρέθηκα σε ένα πάρτυ, όπου μία γυναίκα που συναντούσα για πρώτη φορά, όταν έμαθε ότι είμαι δάσκαλος για πολύ μικρά παιδιά, με ρώτησε: «και ποια φιλοσοφία ακολουθείτε στο σχολείο; Τη μοντεσσοριανή, την ρέτζιο εμίλιε ή κάποια άλλη;»

Τι φιλοσοφία ακολουθώ; Πως να της την εξηγήσω;

Απάντησα επαινώντας τα μοντέλα που μου προανέφερε, αλλά ολοκλήρωσα λέγοντας: «Δεν νομίζω ότι έχω φιλοσοφία. Υπάρχουν πολλές καλές ιδέες. Επιλέγω αυτές που νομίζω ότι θα δουλέψουν για τα παιδιά, τους γονείς τους κι εμένα, τις δοκιμάζω και μετά χρησιμοποιώ το blog μου για να καταγράψω πώς προχωράνε.» Μου απάντησε ότι θα επισκεπτόταν το blog, οπότε να λοιπόν που σήμερα κάθισα να γράψω αυτό το post για τη φιλοσοφία μου.

Στο σχολείο έχουμε μαζέψει πολλά γυάλινα βαζάκια από παιδικές τροφές. Πρόσφατα φτιάξαμε τις δικές μας “χιονόμπαλες”. Κάθε παιδί έπαιρνε το δικό του βαζάκι και το γέμιζε με ότι υλικό ήθελε: νερό, λάδι, γκλίτερ, χάντρες, υγρό χρώμα, οτιδήποτε.

Και μετά αφού έφτιαχνε το προσωπικό του βαζάκι με τα δικά του υλικά, το κούναγε δυνατά ώστε τα υλικά να ανακατευτούν και να δημιουργήσουν μία μαγική εικόνα. Και μετά ερχόταν με ενθουσιασμό να μου το δείξει λέγοντάς μου: «Teacher Tom, κοίτα τι έφτιαξα!»

Ε λοιπόν ακριβώς αυτή είναι η «φιλοσοφία» μου. Η φιλοσοφία μου βρίσκεται κάπου μέσα σε ένα τέτοιο βαζάκι.

Εδώ και λίγο καιρό λοιπόν παρακολουθούσα τον Teacher Tom διαδικτυακά, αναδημοσίευσα posts του στο Facebook και στο Twitter, αλλά πού να φανταζόμουν ότι θα έφτανε κάποια μέρα η στιγμή που θα γνωριζόμασταν από κοντά; Και μάλιστα στην Ελλάδα; Ο Teacher Tom έρχεται τον Απρίλιο στη χώρα μας, προσκαλεσμένος του κέντρου προσχολικής αγωγής Dorothy Snot. Θα βρίσκεται εδώ μία ολόκληρη εβδομάδα αλλά την Παρασκευή 19 Απριλίου, στις 6 μμ. στο αμφιθέατρο του 9.84 στο Γκάζι, θα κάνει μία ανοιχτή συνάντηση στην οποία μπορούμε να παρευρεθούμε όλοι μας!

Μην κανονίσετε τίποτε για εκείνο το απόγευμα! Η εκδήλωση αυτή θα βάλει ένα μικρό λιθαράκι ώστε να γίνουμε καλύτεροι γονείς, εκπαιδευτικοί, άνθρωποι. Η συμμετοχή είναι δωρεάν, αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες. Δηλώστε το ενδιαφέρον σας να παρευρεθείτε και ελπίζω να σας δω εκεί!

Το post Ο Τeacher Tom στην Αθήνα! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Σκοπός ήταν να δούμε από κοντά τις εγκαταστάσεις παραγωγής, να ενημερωθούμε για τις ευεργετικές ιδιότητες των προϊόντων, να μυηθούμε σε νέες γεύσεις, να γνωρίσουμε τους ανθρώπους της εταιρείας και φυσικά να περάσουμε καλά!

Χάρηκα πολύ που έλαβα την πρόσκληση και όσο δύσκολο κι αν ήταν να συντονίσω τις υποχρεώσεις για να μπορέσω να πάω, τα κατάφερα! Τι να πρωτογράψω για όλα αυτά που ζήσαμε; Ζήσαμε τόσα (και… φάγαμε τόσο) που νιώθω σαν να έλειπα (και να έτρωγα) για καμιά εβδομάδα!

Η αποστολή   

7.30 το πρωί της Πέμπτης είχαμε ραντεβού στο αεροδρόμιο όπου γνώρισα και τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής. Κάποιους τους γνώριζα ήδη προσωπικά, κάποιους μόνο διαδικτυακά. Οι περισσότεροι, food bloggers ή με σημαντική παρουσία και δραστηριότητα στο χώρο του φαγητού. Ταιριάξαμε από την αρχή, κι ένιωσα σαν να πήγαινα σε πενθήμερη εκδρομή ή – για να θυμηθώ και το αθλητικό μου background – σαν να πηγαίναμε αθλητική αποστολή!

Η ξενάγηση 

Από το αεροδρόμιο Μακεδονία, μας πήρε πούλμαν που μας μετέφερε στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης. Εκεί γνωρίσαμε τον Λευτέρη Χαΐτογλου, τον σεφ Νίκο Κατσάνη, την Στέλλα Τσάρα αλλά και άλλους ανθρώπους της εταιρείας οι οποίοι όχι απλά μας καλωσόρισαν, αλλά ήταν εξαιρετικοί οικοδεσπότες καθώς ήταν δίπλα μας όλη μέρα.

Λιχουδιές με Μακεδονικό χαλβά και σησαμέλαιο

Απολαμβάνοντας το καφεδάκι μας και δοκιμάζοντας λιχουδιές φτιαγμένες με Μακεδονικό χαλβά, μάθαμε για την ιστορία των αδελφών Χαΐτογλου που ήρθαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και άνοιξαν τη μικρή τους οικογενειακή επιχείρηση το 1924, για το σουσάμι και την υψηλή διατροφική του αξία, αλλά και για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της εταιρείας. Δεν είχα ιδέα ότι εξάγουν προϊόντα σε πάνω 52 χώρες σε όλο τον κόσμο και καθώς μονίμως γκρινιάζω ότι στην Ελλάδα “όλα τα εισάγουμε και δεν εξάγουμε τίποτα”, χάρηκα πολύ που έμαθα ότι το 50% της παραγωγής της εταιρείας εξάγεται.

Εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης

Στη συνέχεια ξεκίνησε η ξενάγηση. Φορέσαμε άσπρες ποδιές και σκουφάκια (μην επιμένετε, ΔΕ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΣ με σκουφάκια!) και μπήκαμε στους χώρους επεξεργασίας σησαμιού και παραγωγής χαλβά.

Παπούτσια καλυμμένα για να μπούμε στο χώρο επεξεργασίας

Το γλυκό άρωμα καραμέλας που υπήρχε στη ατμόσφαιρα ήταν μεθυστικό. Τα μηχανήματα  υπερσύγχρονα, αλλά δεν γίνεται πουθενά χρήση χημικών.

Η κορυφαία στιγμή της ξενάγησης

Η κορυφαία στιγμή ήταν χωρίς καμία αμφιβολία όταν δοκιμάσαμε το ζεστό χαλβά. Δεν ξέρω αν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια για να περιγράψω την εμπειρία. Κατ’ αρχήν κάτι σημαντικό: Ενώ παντού στο εργοστάσιο χρησιμοποιούνται υπερσύγχρονα μηχανήματα και κυριαρχεί η αυτοματοποίηση, υπάρχουν τμήματα της παραγωγής που γίνονται με παραδοσιακές μεθόδους. Για παράδειγμα, το ζύμωμα του χαλβά γίνεται στο χέρι. Έχουν εκτιμήσει ότι το ζύμωμα δεν μπορεί να αντικατασταθεί ικανοποιητικά με μηχανικές μεθόδους. Οπότε όλοι αυτοί οι τόνοι Μακεδονικού Χαλβά, που παράγονται καθημερινά στο εργοστάσιο, που τους βρίσκουμε στα ράφια του super-market και που εξάγονται σε όλο τον κόσμο ζυμώνονται στο χέρι! Το ζύμωμα είναι μία τέχνη που διδάσκεται από πατέρα σε γιο. Παρακολούθησα από κοντά τη διαδικασία και είναι μία πραγματικά δύσκολη και κοπιαστική. Ο άνθρωπος με τον οποίο συνομιλήσαμε (και μάλιστα είχε τα γενέθλιά του εκείνη την ημέρα) είχε μάθει την τέχνη από τον πατέρα του ο οποίος δούλευε στο εργοστάσιο πριν από αυτόν. Τα χέρια του ήταν κατακκόκινα από την υψηλή θερμοκρασία του ζεστού μίγματος, αλλά έκανε τη δουλειά του με προσήλωση και περηφάνια.

Ενώ παρακολουθούσαμε από κοντά τη διαδικασία ζυμώματος, που γίνεται μέσα σε στρογγυλές λεκάνες μεγάλων διαστάσεων, μας πλησίασε μια κοπέλα και χαμογελώντας μας ρώτησε: “Να σας φέρω ζεστό χαλβά να δοκιμάσετε;” Έτσι κι έγινε. Το ζεστό μίγμα του έτοιμου χαλβά, ήταν μαλακό σαν ζυμάρι και μύριζε υπέροχα. Τα χέρια μας ήταν καθαρά γιατί τα είχαμε μόλις πλύνει για να μπούμε στο χώρο και έτσι αρχίσαμε να κόβουμε μικρές μπουκίτσες με το χέρι και να τις βάζουμε κατευθείαν το στόμα μας. Τι εμπειρία…  Ήταν σαν να έγινα και πάλι παιδί και να έτρωγα – ξέρω ‘γω – μαλλί της γριάς. Ή ζεστό κέικ που μόλις βγήκε από το φούρνο της μαμάς μου. Ή σαν να γύρναγα σπίτι από το σχολείο και να έβαζα στο στόμα μου ένα κεφτεδάκι που μόλις βγήκε από το τηγάνι. Ήταν σχεδόν σαν να ακουγόταν μουσική! Κανένας χαλβάς δε θα είναι πια ίδιος μετά από τη συγκεκριμένη εμπειρία – ποτέ μα ποτέ ξανά.

Αργότερα που το ξανασκεφτόμουν, συνειδητοποίησα ότι εκτός από τη μαγική γεύση, με συγκίνησε και ο συνδυασμός τεχνολογίας και παράδοσης. Από τη μία οι υπερσύγχρονες μονάδες και από την άλλη το ζύμωμα στο χέρι. Αυτό άλλωστε χρειάζεται να κάνουμε στη ζωή γενικότερα.  Να βλέπουμε μπροστά, να προοδεύουμε, να αξιοποιούμε την τεχνολογία, αλλά να διατηρούμε παράλληλα δεσμούς με την ιστορία και τις παραδόσεις μας.

Οι γεύσεις που μας ταξίδεψαν

Το βράδυ μας περίμενε δείπνο στο εστιατόριο Clochard με συνταγές και πιάτα με χαλβά, ταχίνι και σησαμέλαιο που είχε ετοιμάσει ο Νίκος Κατσάνης. Μία πρώτη γεύση της εμπειρίας που θα ζούσαμε το βράδυ είχαμε πάρει από το μεσημέρι όταν δοκιμάσαμε τα εκλεκτά πιάτα που είχε ετοιμάσει για εμάς στο μεσημεριανό μπουφέ στο χώρο του εργοστασίου. Μου άρεσε που βρισκόταν συνεχώς δίπλα μας, μας εξηγούσε τι τρώμε και μοιραζόταν τις γνώσεις του και την εμπειρία του. Απόλαυσα όλα μα όλα τα πιάτα, από την πρώτη μπουκιά ως την τελευταία.  Κάθε πιάτο και μια νέα γεύση, κάθε πιάτο μία μικρή αποκάλυψη.

Χοιρινό με σάλτσα πετιμέζι και πουρέ κόκκινης κολοκύθας και πατάτες baby

• Πίτα Μπλίνια με καβουρμά: Δεν ήξερα τι έτρωγα γιατί δεν είχα διαβάσει από πριν το μενού και δεν νομίζω ότι έχω ξαναδοκιμάσει καβουρμά. Ένα πιάτο ονειρεμένο.
• Ρεβιθοκεφτέδες με σαλάτα κόλιανδρου και dip ταχινού: Έλιωναν στο στόμα. Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη αγάπη στα ρεβίθια. Τώρα έχω.
• Σολωμός με τηγανητό μάραθο: Δεν τρώω ψαρικά και δοκίμασα διστακτικά. Δεν άφησα τίποτα. (Οι δικοί μου που διαβάζουν το blog, όπου να ‘ναι λιποθυμούν. Όταν θα συνέλθουν θα με πάρουν τηλέφωνο για να μπορέσουν να καταλάβουν πόσο σοβαρή είναι η κατάστασή μου).
• Σαλάτα πλατύφυλλων λαχανικών: Πεντανόστιμη.
• Χοιρινό με σάλτσα πετιμέζι και πουρέ κόκκινης κολοκύθας: Κορυφαία γεύση. Απογείωση.

Και μετά ήταν ώρα για τα ΤΡΙΑ επιδόρπια. ΤΡΙΑ!

• Σουβλάκι με χαλβά και μήλο
• Σησαμόπιτα με παγωτό ταχίνι
• Κορμός χαλβά

Σησαμόπιτα με παγωτό ταχίνι

Και μάλιστα προέκυψε και ένα τέταρτο επιδόρπιο, bonus: H Αθηνά είχε τα γενέθλιά της και κόψαμε και τούρτα!

Αφού τα καταφέραμε και φτάσαμε στο ξενοδοχείο μετά από όλο αυτό το φαγητό ήταν θαύμα. Ήταν μία φανταστική βραδιά, με υπέροχη παρέα και νομίζω θα την θυμόμαστε σίγουρα για πολύ καιρό!

Η επιστροφή

Την επόμενη μέρα το πρωινό ήταν ελεύθερο και βρήκα την ευκαιρία να συναντήσω τις φίλες bloggers της Θεσσαλονίκης ενώ αμέσως μετά πήγαμε με το πούλμαν στο αεροδρόμιο για αναχώρηση. Περιττό να πω ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού το Facebook, το Instagram και το Twitter είχαν πάρει φωτιά. Αναμεταδίδαμε εντυπώσεις και φωτογραφίες, αλλά δεν παραλείπαμε να παίζουμε κι όλας μεταξύ μας:

Η @aspaonline δημιούργησε πανικό στον έλεγχο του αεροδρομίου! Τόνους ταχίνι(όλωντωνγεύσεων) βρέθηκε στις τσάντες της! #makedonikoshalvas — Τάδε Έφη.. (@beautydiariesgr) February 1, 2013

Φτάνοντας στο Ελευθέριος Βενιζέλος δε λέγαμε να το πάρουμε απόφαση και να αποχαιρετιστούμε. Καθόμασταν όρθιοι με τις βαλίτσες μας και δεν ξεκολλάγαμε – μιλούσαμε, μιλούσαμε, μιλούσαμε. Ήταν ένα φανταστικό ταξίδι!

Ευχαριστούμε για την πρόσκληση, την άψογη διοργάνωση και την φιλοξενία. Τις γεύσεις του Μακεδονικού Χαλβά ευτυχώς μπορούμε να τις απολαμβάνουμε συνέχεια, αλλά ανυπομονούμε να απολαύσουμε και πάλι την Μακεδονική φιλοξενία. Ευχαριστούμε για όλα!

Το post Μακεδονικός Χαλβάς και Μακεδονική Φιλοξενία δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πήγα στην παρουσίαση της ΙΚΕΑ για τις καλοκαιρινές της δραστηριότητες η οποία ξεκίνησε από ένα τέτοιο δωμάτιο και συγκεκριμένα από το πράσινο σπίτι των 40 τετραγωνικών που έχει στηθεί πρόσφατα στο κατάστημα του αεροδρομίου. Σερβιριστήκαμε στην κουζίνα, καθίσαμε στο σαλόνι, γνωριστήκαμε με τους άλλους καλεσμένους και νιώσαμε σαν να είχαμε πάει για καφέ ή τσάι σε φίλους που ζούσαν εκεί!

Παρεμπιπτόντως ο Chrstian Gideon, που είναι επαγγελματίας φωτογράφος έχει τραβήξει μια απίστευτη σειρά φωτογραφιών σαν να ζει στην ΙΚΕΑ (δείτε τις εδώ) και ο Mark Malkoff (για τον οποίο είχα ξαναγράψει σε παλαιότερο post) έζησε στην ΙΚΕΑ για μία ολόκληρη εβδομάδα και κινηματογράφησε τα πάντα! (Έχει κάνει ξεχωριστό site για όλη την περιπέτεια: Mark Lives in IKEA)

Πίσω στο θέμα μας όμως. Μεταξύ των πολλών νέων που μάθαμε εκείνη την ημέρα, μεγάλο μέρος της συζήτησης, μια και βρισκόμασταν στο πράσινο σπίτι, αφιερώθηκε στην προστασία του περιβάλλοντος και στην εξοικονόμηση ενέργειας. Όλοι γνωρίζουμε ότι η ΙΚΕΑ είναι πρωτοπόρος σε αυτά τα θέματα αλλά από κοντά μάθαμε πολλές λεπτομέρειες που δεν είναι και τόσο γνωστές. Για παράδειγμα, στη Σουηδία η ΙΚΕΑ αγόρασε 12 ανεμόμυλους για παραγωγή αιολικής ενέργειας με την οποία θα τροφοδοτεί ενεργειακά όλα τα καταστήματά της εκεί. Σημασία όμως έχει, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς. Γιατί και εμείς έχουμε τη δύναμη να να συμβάλλουμε στην εξοικονόμηση ενέργειας και να αποκτήσουμε ένα πιο “πράσινο” σπίτι. Κάποια πράγματα τα κάνουμε ήδη και άλλα μπορούμε να τα εφαρμόσουμε με την πρώτη ευκαιρία. Ας δούμε μερικές ιδέες:

1. Ας κάνουμε ανακύκλωση

Ανακυκλώνοντας ένα κουτάκι από αλουμίνιο εξοικονομούμε τόση ενέργεια όση είναι απαραίτητη για να παρακολουθήσουμε τρεις ώρες τηλεόραση. Πόσα κουτάκια αλουμίνιο μπορούμε να ανακυκλώσουμε κάθε μέρα; Και πόσα άλλα ανακυκλώσιμα υλικά περνάνε κάθε μέρα από τα χέρια μας; Πόση ενέργεια θα εξοικονομηθεί αν ανακυκλώνουμε όλοι μας καθημερινά; Στο post μου ΙΚΕΑ με 10€, 5€ και 1€: Τα likes μου έγραψα για το σύστημα ανακύκλωσης SORTERA, αλλά στο πράσινο σπίτι είδαμε από κοντά τους κάδους ανακύκλωσης RATIONELL που μπαίνουν μέσα στα ντουλάπια της κουζίνας. Κατάλληλοι για όλες τις κουζίνες, όχι μόνο τις κουζίνες ΙΚΕΑ.

2. Ας εξοικονομήσουμε νερό

Υπάρχουν εκατοντάδες μυστικά για εξοικονόμηση νερού και έχουν γραφτεί πολλά αξιόλογα post για αυτό το θέμα, αλλά εγώ θα γράψω για ένα μικρό μυστικό που προκαλεί έκπληξη την πρώτη φορά που το ακούς: το πλύσιμο των πιάτων στο πλυντήριο σε σχέση με το πλύσιμο στο χέρι βοηθάει στην εξοικονόμηση νερού (85% σε σύγκριση με το πλύσιμο στο χέρι) αλλά και ενέργειας. Επίσης ανεξάρτητα με το πλυντήριο, ας εξοπλίζουμε όσο μπορούμε το σπίτι μας με προϊόντα που βοηθάνε στη μείωση της κατανάλωσης. Π.χ. όλες οι βρύσες ΙΚΕΑ έχουν ενσωματωμένο μηχανισμό εξοικονόμησης νερού έως 30-50%.

3. Ας εξοικονομήσουμε ενέργεια 

Κάποιοι από τους δεκάδες τρόπους για να το πετύχουμε:

• Χρησιμοποιούμε λαμπτήρες χαμηλής κατανάλωσης
• Επιλέγουμε πάντα συσκευές της καλύτερης ενεργειακής κλάσης. Μία πινακίδα μέσα στο πράσινο σπίτι έλεγε: “Εάν μόνο το 1% των νοικοκυριών αντικαθιστούσαν το παλιό τους ψυγείο με ένα νέο ψυγείο ενεργειακής κλάσης Α, θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν τόση ενέργεια όση είναι και η ανάγκη για ηλεκτρισμό 40.000 νοικοκυριών.”
• Πλένουμε όποτε μπορούμε τα ρούχα μας στους 30 ºC αντί για τους 40 ºC και εξοικονομούμε έτσι μεγάλες ποσότητες ενέργειας
• Δεν αφήνουμε συσκευές σε κατάσταση αναμονής αν δεν είναι απαραίτητο. Η τηλεόραση π.χ. χρησιμοποιεί 10% – 60% όταν βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής. Πηγαίνουμε εμείς για ύπνο; Ας πάνε και οι συσκευές για ύπνο. Χρησιμοποιούμε πολύμπριζο με διακόπτη και τις κλείνουμε εντελώς.

4. Ας φυτέψουμε

Οι τυχεροί έχουν κήπους και αυλές, σχεδόν οι περισσότεροι έχουν μπαλκόνια αλλά όλοι μα όλοι έχουν ένα πρεβάζι ή μία ακρούλα σε έναν πάγκο. Όλοι μπορούμε λοιπόν να νιώσουμε τη χαρά του να φυτέψουμε κάτι δικό μας και να το δούμε να μεγαλώνει. Θυμάστε τη χαρά μας στο σχολείο που φυτεύαμε φακές πάνω σε βαμβάκι μέσα σε ένα κεσεδάκι από γιαούρτι;  Ας την ξανανοιώσουμε φυτεύοντας ένα μυρωδικό και χρησιμοποιώντας το στη μαγειρική μας. Και ειδικά όσοι από εμάς ζούμε σε πόλεις κι έχουμε απομακρυνθεί από το περιβάλλον, διδάσκουμε στα παιδιά ένα πολύτιμο μάθημα.

5. Ας προσέχουμε που δίνουμε τα χρήματά μας

Επιλέγουμε τι προϊόντα αγοράζουμε και ποιες εταιρείες υποστηρίζουμε. Πάντα βέβαια θα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θα βρίσκουν λόγο να γκρινιάζουν για κάτι και θα ξεφύγω λίγο από το θέμα του περιβάλλοντος για να δώσω ένα παράδειγμα. Πριν από 4-5 μέρες ξέσπασαν αντιδράσεις στην Αμερική για το γεγονός ότι τα ρούχα των αθλητών των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς, με σχεδιαστή τον Ralph Lauren, φτιάχτηκαν στην Κίνα. Δηλαδή υποστηρίζοντας την εθνική ομάδα και έναν Αμερικανό σχεδιαστή, υποστήριζαν ταυτόχρονα και την Κίνα, γιατί εκεί φτιάχνει ο Ralph Lauren τα ρούχα του. Δεν εξετάζω αυτή τη στιγμή ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, απλά γέλασα με την ειρωνεία του θέματος: ένα σωρό Αμερικανοί πήραν στα χέρια το iPhone για να γκρινιάξουν στο Twitter για “το σκάνδαλο”. Εεεε… ναι, αλλά την τελευταία φορά που κοίταξα το iPhone μου έγραφε: “Designed by Apple in California, Assembled in China“. Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί δεν υπάρχουν απόλυτα στεγανά και πρέπει πάντα να βλέπουμε τη μεγαλύτερη εικόνα.  Αν θέλεις να βρεις έναν λόγο να γκρινιάξεις για κάτι – δίκαια ή άδικα – θα τον βρεις.  Και επανέρχομαι στο περιβάλλον: υπάρχουν εταιρείες που ξεχωρίζουν με διαφορά για τις αρχές και τα οράματά τους και δεν κάνουν ενέργειες “απλά για να φανούν”.  Ας επιλέξουμε λοιπόν να τις στηρίζουμε και ας προσπαθούμε να επιλέγουμε  προϊόντα και υλικά που είναι φιλικά προς το περιβάλλον και αυτό ισχύει για τα πάντα: από έπιπλα ως καθρέφτες και από υφάσματα ως καφέδες.

Τέλος, κάποια ακόμα σημεία από την επίσκεψη στο πράσινο σπίτι που αξίζει να μοιραστώ είναι:

• Το τραπέζι της κουζίνας του χώρου ήταν το NORDEN. 18.000 τέτοια τραπέζια έγιναν δωρεά στη Λιβερία και το Μπουρούντι με σκοπό να χρησιμοποιηθούν ως εξοπλισμός σε σχολεία (τα συρταράκια είναι ιδανικά για να μπαίνει η γραφική ύλη των παιδιών!)
• H IKEA είναι μία από τις πρώτες εταιρείες στον κόσμο που οι καθρέφτες της δεν περιέχουν μόλυβδο, που είναι τοξικό υλικό. Και ένα bonus: Η αντανάκλαση στους καθρέφτες χωρίς μόλυβδο είναι καθαρότερη!
• Η σειρά Besta, από την οποία είναι η σύνθεση της τηλεόρασης στο πράσινο σπίτι (και μία από τις προσωπικές μου αγαπημένες σειρές – την έχουμε στο χωλ, στην κρεβατοκάμαρα και στο δωμάτιο της Εβελίνας) παράγεται με μια ειδική τεχνική εξοικονόμησης υλικών
• Η ΙΚΕΑ προσπαθεί συνεχώς να μειώσει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο που επιφέρουν οι μεταφορές. Ακόμα και τα KASSETT, τα κουτιά αποθήκευσης,  μεταφέρονται διπλωμένα σε επίπεδες συσκευασίες έτσι ώστε η κάθε παλέτα να χωράει πενταπλάσιες ποσότητες
• Στόχος της εταιρείας είναι να χρησιμοποιεί μόνο την ξυλεία που διαθέτει πιστοποίηση από το FCS-Συμβούλιο διαχείρισης δασών. Κάθε χρόνο πλησιάζει όλο και περισσότερο στο στόχο της
• Το ξύλο σημύδας προτιμάται ιδιαίτερα γιατί είναι ανανεώσιμο υλικό
• Οι χαρτοπετσέτες των εστιατορίων είναι από ανακυκλωμένο χαρτί
• Το κατάστημα τροφίμων έχει ανακαινιστεί και έχει πλέον ξεχωριστό section με βιολογικά προϊόντα
• Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα αξίζει να διαβάσετε “Τη λίστα που δεν τελειώνει ποτέ” The Never Ending List με μικρές ή μεγάλες βελτιώσεις που έχει κάνει η εταιρεία για το περιβάλλον και τους ανθρώπους

Το σύντομο βιντεάκι το τράβηξα μετά το τέλος της παρουσίασης. Το κομμάτι είναι Donde Estabas-tu? (= “Πού ήσουν;”) από τους SONGO21 και η απάντηση στο ερώτημα του τραγουδιού είναι… “Στο πράσινο σπίτι της ΙΚΕΑ!” 🙂

photo via Thomas Hawlk

Το post Πού ήσουν; Πόσο πράσινο ήταν; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.