Εχθρούς δεν ξέρω αν έχω, αλλά θέση πάντα παίρνω. Και όταν παίρνεις θέση θα ακούσεις και θετικά και αρνητικά σχόλια. Ο μόνος τρόπος για να μην ακούσεις κανένα αρνητικό σχόλιο είναι να γίνεις αόρατος και να ζεις στη σκιά.

Και παρ’ όλο που κανείς δε θέλει να ζει στη σκιά, τα αρνητικά σχόλια δεν αρέσουν σε κανέναν…

Με τη μεγάλη μου κόρη την Εβελίνα μας συνδέει κάτι κοινό: Μας αρέσει να εκφραζόμαστε και να γράφουμε online. Τον τελευταίο καιρό γράφει ιστορίες στο  Tumblr και άλλες online πλατφόρμες.

Και όπως είπαμε, όταν βγάζεις τον εαυτό σου εκεί έξω, υπάρχει η πιθανότητα να συνειδητοποιήσεις ότι η δουλειά σου δεν αρέσει.  Ή να ακούσεις κακοήθειες. Αυτό δε συμβαίνει μόνο στο διαδίκτυο, συμβαίνει παντού.

Επίσης αυτό δεν συμβαίνει μόνο στους ανθρώπους που έχουν blog ή γράφουν κείμενα. Μπορεί να συμβεί σε όλους γιατί όλοι έχουν κάποια μικρή ή μεγάλη παρουσία online μέσω Facebook, Instagram ή άλλης πλατφόρμας.

Στο διαδίκτυο δίνεται επίσης η ευκαιρία σε κάποιους να κρυφτούν πίσω από την ανωνυμία τους και να πουν πράγματα που μπορεί να μην τα έλεγαν μπροστά σου.

Σε εμένα αυτό έχει συμβεί κάποιες φορές, αλλά όχι πολλές.  Μια φορά για παράδειγμα είχα πάρει θέση για κάποιο πολιτικό θέμα, παρ’ όλο που ήξερα ότι θα χτυπήσω ευαίσθητες χορδές. Αντιπαθώ την πολιτική αλλά εκείνη την περίοδο το θεωρούσα υποχρέωσή μου να πω τη γνώμη μου και να πάρω θέση,  όποιες κι αν ήταν οι συνέπειες. Εννοείται λοιπόν ότι άρχισα να δέχομαι αρνητικά σχόλια, τόσο επώνυμα όσο και ανώνυμα.

Πέρα όμως από τα πολιτικά θέματα, να ένα ενδεικτικό παράδειγμα αρνητικού σχολίου που έχω πάρει:  Όταν έγραψα το post για το πώς να ντύσουμε τα σχολικά βιβλία με διαφανές πλαστικό (που έχει αγαπηθεί πάρα πολύ γιατί έχει βοηθήσει πολύ κόσμο) έλαβα το εξής μήνυμα:

Δεν είναι δηλαδή μηνύματα τύπου “σε μισώ” αλλά είναι ελαφρώς ειρωνικά, λίγο στο πνεύμα “έχω κάθε δικαίωμα να κάθομαι και να κριτικάρω γιατί ποια είσαι εσύ για να έχεις blog;”

Μερικά σχόλια είναι λίγο πιο κακοήθη, αλλά συνήθως κυμαίνονται σε αυτή την κλίμακα.

Στην αρχή του καλοκαιριού η Εβελίνα πήρε ένα αρνητικό σχόλιο που αφορούσε ένα βίντεο που είχε δημοσιεύσει. Στο βίντεο είχε ηχογραφήσει τον εαυτό της να τραγουδάει και ως αποτέλεσμα και πήρε το παρακάτω αρνητικό σχόλιο:

Μετάφραση:
“Ακούγεσαι σαν σκ*τά, τα φωνητικά σου είναι απαίσια, συνέχισε να έχεις ένα σκ*τένιο λογαριασμό στο tumblr που γράφει για το ninjago και μείνε μακριά από το voice acting”.

Επειδή κάθε φορά που μου συμβαίνει κάτι αρνητικό στο διαδίκτυο, το μοιράζομαι πάντα με τις κόρες μου, αισθάνονται κι εκείνες άνετα να μοιραστούν τις δικές τους  αντίστοιχες “περιπέτειες”. Έτσι ήρθε και μου το έδειξε. Ήξερε τι θα της πω γιατί το έχουμε ξανασυζητήσει. Θα της έλεγα να μην του απαντήσει, όπως δεν απαντάω κι εγώ σε αντίστοιχα κακοήθη σχόλια. Λένε “don’t feed the trolls” μη δίνεις τροφή στα trolls δηλαδή, γιατί η απάντησή σου του δίνει πάτημα να απαντήσει συνεχίζοντας να διασπέρνει αρνητική ενέργεια.

Αλλά το “don’t feed the trolls” είναι σχετικό. Αν κάποιος σου γράψει ένα αρνητικό σχόλιο στο blog σου, μπορείς να επιλέξεις να μην το δημοσιεύσεις – και να τελειώσεις εκεί.

Φυσικά αυτός δεν είναι ο μόνος τρόπος να το χειριστείς. Μπορείς να επιλέξεις να απαντήσεις. Εγώ συνήθως δεν δημοσιεύω αρνητικά σχόλια στο blog μου (όπως το παραπάνω για το παλτό). Δεν με ενοχλούν, ίσα – ίσα που τα αρχειοθετώ και τα κρατάω γιατί στο μέλλον μπορεί να θελήσω να γράψω κάτι σχετικό (όπως σήμερα)! Αλλά δε θα επιτρέψω τη δημοσίευση του ειρωνικού σχολίου κάτω από το ωραίο μου post,  με τον ίδιο τρόπο που δεν θα άφηνα κάποιον να μπει στο σπίτι μου και πετάξει τα σκουπίδια του στο πάτωμα. Είναι δικό μου το σπίτι και το θέλω καθαρό!

Έτσι λοιπόν όταν η Εβελίνα μου έδειξε το σχόλιο η γνώμη μου ήταν να το σβήσει ή να το αγνοήσει.

Η απάντησή της ήταν “θα το σκεφτώ”.

Λίγες ώρες μετά, μου είπε ότι το σκέφτηκε και τελικά… του απάντησε.

Πριν να σας γράψω την απάντησή της, να πω ότι χαίρομαι που με παράκουσε, όσο κι αν ακούγεται περίεργο. Δε θέλω τα παιδιά μου να κάνουν ό,τι τους λέω. Θέλω να ακούνε την άποψή μου, θέλω να την λαμβάνουν υπ’ όψιν τους, θέλω να ξέρουν ότι “ξέρω τι λέω”, αλλά περισσότερο από όλα θέλω να αποφασίζουν για τον εαυτό τους.

Δεν θέλω να υπάρχει κανείς στη ζωή τους, γονιός, φίλος, συγγενής ή σύντροφος που να τις επηρεάζει τόσο ώστε να χάνουν τον εαυτό τους. Ας κάνουν και λάθος, δεν πειράζει. Τα λάθη έχουν αξία γιατί παίρνεις μαθήματα. Εξάλλου καλύτερα να κάνεις λάθος, παρά να χάσεις την ικανότητα να σκέφτεσαι να αξιολογείς και να αποφασίζεις.

Θα γράψω εδώ κατευθείαν τη μετάφραση της απάντησης. Του έγραψε λοιπόν.

Ευχαριστώ! ^^

ΟΚ, αλλά για να σοβαρευτούμε, δεν είμαι εδώ για να ξεκινήσω κανένα δράμα και δε θέλω να το συνεχίσω. Θέλω όμως να πω δυο λόγια.

Δεν… με νοιάζει;

Δεν είμαι υποχρεωμένη να ακούω τον κάθε τυχόντα στο internet να μου λέει ότι είμαι χάλια. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος.

Χαίρομαι όμως που συνέβη σε μένα για δύο λόγους:

1. Ήμουν εγώ και όχι κάποιος άλλος. Ξέρω ότι η πλειοψηφία των φίλων μου είναι ευαίσθητοι σε τέτοια πράγματα και μπορεί να είχε κάνει κακό στην υγεία τους. Δεν ξέρεις τι είδους πρόβλημα δημιουργείς σε αυτόν που στέλνεις κάτι τέτοιο και δεν έχεις κανέναν τρόπο να γνωρίζεις αν θα είχα πάθει νευρικό κλονισμό. Αυτό που έκανες είναι ανώριμο και απάνθρωπο.
2. Και νούμερο 2, πήρα το πρώτο μου ανώνυμο hate σχόλιο, μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για το θέμα.

Δεν έχεις ιδέα πόσο πληγώνονται κάποιοι με τέτοια πράγματα.

Δεν είσαι “cool” ή “ανώτερος” κα δεν είναι “δικαίωμά σου” να στέλνεις μηνύματα μίσους. Είσαι απλά απόλυτα ανώριμος και αγενής.

Και εϊ, υπάρχει λόγος που λέγεται ανώνυμο hate. Οι άνθρωποι πίσω από αυτά τα μηνύματα το ξέρουν ήδη.

Αλλά όχι, αυτό δεν είναι ένα μήνυμα προς όσους στέλνουν μηνύματα μίσους. Οι άνθρωποι αυτοί δεν χρειάζονται απάντηση, ειδικά από κάποιον που “ακούγεται σαν σκ*τα”.

Αυτό είναι ένα μήνυμα προς όσους λαμβάνουν ανώνυμα μηνύματα μίσους, και θέλω να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι.

Όπως είπα, υπάρχει λόγος που οι άνθρωποι αυτοί κρύβονται πίσω από τη μάσκα του ανώνυμου.  Μην το αφήσετε να σας επηρεάσει. 💜

Συμπέρασμα

Δεν υπάρχει ένας μόνος σωστός τρόπος για να απαντήσετε στα αρνητικά σχόλια στο internet. Μπορείτε να επιλέξετε να τα αγνοήσετε, μπορείτε να απαντήσετε με ευγένεια, μπορείτε να τα αξιοποιήσετε για να εμπνεύσετε άλλους ή μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε ένα ολόκληρο τραγούδι (δείτε ενσωματωμένο βίντεο παρακάτω).

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τη συμπεριφορά ή τις πράξεις των άλλων. Μπορείτε μόνο να ελέγξετε πώς θα αντιδράσετε (ή δε θα αντιδράσετε) εσείς. Ό,τι κι αν επιλέξετε να κάνετε όμως, να την ακούτε την Εβελίνα και μην αφήσετε κανένα αρνητικό σχόλιο να σας επηρεάσει!

Το post Πώς αντιδράς στα αρνητικά σχόλια στο internet? δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Την προηγούμενη εβδομάδα για παράδειγμα πήρα ένα μήνυμα στο Facebook από μια φίλη μαμά που ήταν ενθουσιασμένη: Μου έγραφε: “Σήμερα στην ενημέρωση γονέων στο δημοτικό (δημόσιο) που πάνε τα παιδιά μου, η δασκάλα της πρώτης μας ανακοίνωσε ότι ξεκίνησαν το θεσμό με τα εκτάκια! Όταν την ρώτησα πως κι έτσι μου είπε ότι το διάβασε στο blog σου! Το ξέρεις ότι έχεις βάλει έναν ογκόλιθο αλλαγής στα δημοτικά έτσι;”

Σήμερα όμως δε θα μιλήσω για τα Εκτάκια και τα Πρωτάκια. Βρήκα ένα άλλο καλό για να μοιραστώ! Για να είμαι ειλικρινής δεν το βρήκα. Με βρήκε!

Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας ένα email που πήρα πριν από λίγες μέρες από τη Χρυσάνθη. Μου το έστειλε με αφορμή το τελευταίο μου newsletter στο οποίο έγραφα για το κυνήγι θησαυρού.  Το δημοσιεύω αυτούσιο, με την άδεια της. Δεν τη γνωρίζω προσωπικά, αλλά η εικόνα που πήρα μέσα από το πρώτο αυτό email και τα επόμενα που ακολούθησαν είναι ότι είναι σαν κι εμένα. Είναι σαν κι εμάς! Ένας απλός άνθρωπος που άκουσε την εσωτερική του φωνή, έκανε κάτι έξω από τα συνηθισμένα και έφτιαξε κάτι σπουδαίο. Μαζί με το σύζυγό της έφτιαξαν κάτι καλό, που επηρεάζει θετικά δεκάδες παιδιά και οικογένειες. Διαβάστε το:

Καλημέρα Άσπα και καλή εβδομάδα,

Είμαι ….ηλεκτρονική σου αναγνώστρια αρκετά χρόνια, παρακολουθώ τις μικρές που μεγαλώνουν και προχθές διαβάζοντας το «Κυνήγι του θησαυρού» διαπίστωσα ότι έχουμε κάτι κοινό – πέρα από το ότι αγαπούμε πολύ τα παιδιά.

Μένω στον Γέρακα 15 χρόνια σε ένα συγκρότημα 10 κατοικιών που στο κέντρο τους έχουν έναν μεγάλο κήπο, πισίνα, πλατεία και – μέχρι πριν από 5 χρόνια- μια παλιά παρατημένη αποθήκη.

Αυτός ο γύρω χώρος μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο για ποδόσφαιρο ή κυνηγητό. Κανείς γονιός δεν πλησίαζε και όσο παιδιά ήταν μικρά εγκλωβίζονταν στο διαμέρισμα.

Αποφασίσαμε με τον σύζυγο, που του αρέσουν τα μαστορέματα, να το διαμορφώσουμε, να το βάψουμε και να ζητήσουμε … συμμετοχή από τις 64 οικογένειες που μένουν τριγύρω.

Μας έδωσαν ξύλα από ανακαινισμένη κουζίνα και φτιάξαμε παγκάκια & τραπέζια, μας έδωσαν μια εσωτερική πόρτα & φτιάξαμε πάγκο δημιουργικής απασχόλησης
με το όνομα του χώρου επάνω .
Μας χάρισαν παλιά παιχνίδια που επισκευάσαμε , λούτρινα , επιτραπέζια, μαρκαδόρους, αυτοκίνητα, κούκλες , τραμπάλα, κούνια, πίνακα ζωγραφικής κλπ

Έκτοτε, κάθε καλοκαίρι μόλις κλείσουν τα σχολεία από τις 18.00 μέχρι τις 21.00 το ανοίγουμε ώστε να παίζουν τα παιδιά και να συναντιούνται οι μεγάλοι.

Το αποτέλεσμα;;

Την πρώτη χρονιά ερχόντουσαν 10 παιδάκια, την δεύτερη 15-20 και πλέον νομίζω ότι αν τα μετρήσω θα είναι γύρω στα ..50 !
Την αποθήκη εσωτερικά την ζωγράφισαν τα παιδιά , οι γονείς που είχαν έμπνευση μας ζωγράφισαν μουσικά όργανα ή ρολόι τοίχου και ο χώρος πλέον που είναι ένας αξιοπρεπής παιδότοπος βαφτίστηκε σε «10+1».

Έχει γίνει πόλος έλξης για μικρούς και μεγάλους, ένα μεγάλο παιδικό δωμάτιο για τους πιτσιρικάδες και στέκι για τάβλι, επιτραπέζια και σκάκι για τα μεγαλύτερα.

Οι μαμάδες εκ περιτροπής μας κερνάνε κέηκ, μπισκότα, γλυκά και η σταθερή… αξία είναι οι καραμέλες!!

Την τρίτη λοιπόν χρονιά λειτουργίας του σκέφτηκα να κάνω κάτι καινούργιο για τον χώρο: «ένα κυνήγι θησαυρού» !

Προσκλήθηκαν 20 παιδάκια, ετοιμάσαμε με 3 μαμάδες σνακ , έφτιαξα χάρτη θησαυρού, πήραν δωράκια συμμετοχής, χωρίστηκαν σε ομάδες, αγωνίστηκαν σε βασικά παιχνίδια και ερωτήσεις σχετικές με το συγκρότημα και μαζεύοντας πόντους τελικά μοιράστηκαν τον θησαυρό! Η ανατροπή ήταν πλέον μια νέα πραγματικότητα.

Φέτος, βλέποντας την απήχηση του παιδικού κοινού ανέβασα τον πήχη πιο ψηλά!! Το δεύτερο «Κυνήγι του Θησαυρού» ήταν γεγονός !
Η χαρά και η προσμονή των παιδιών δεν περιγράφεται με λόγια . Το ραντεβού ήταν στις 18.30 και τα παιδάκια ήρθαν από τις 18.00!

Προσκλήθηκαν και συμμετείχαν 42 παιδάκια , οι μαμάδες που βοήθησαν με άπειρα σνακ ήταν 12 , αφού «συμπτωματικά» και αυτή τη φορά ισοβάθμησαν οι ομάδες κέρδισαν και μοιράστηκαν όλα τα παιδάκια 4 κιλά ζελεδάκια που είναι και τα αγαπημένα όλων!!

Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, οι μπαμπάδες ζηλεύοντας έβαλαν ψησταριά και μπύρες, έκοψαν σαλάτες και το γλέντι κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για μικρούς και μεγάλους ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου.

Γιατί στα γράφω όλα αυτά?

Γιατί καμιά φορά διαβάζοντας μια εμπειρία ενός ανθρώπου – που δεν τον έχεις γνωρίσει από κοντά – αλλά είναι σαν να τον ξέρεις χρόνια, βρίσκεις κοινές επιθυμίες, απόψεις, συναισθήματα. Και τελικά εμπνέεσαι από αυτόν . Έτσι αισθάνομαι ότι εμπνεύστηκα και εγώ από εσένα, διοχετεύοντας από μέσα μου την αγάπη για τα παιδιά, την φαντασία , την δημιουργικότητα και προπάντων την συλλογικότητα σε αυτόν τον χώρο. Και σε ευχαριστώ πολύ για αυτό!!

Δεν σου κρύβω δε πως μέχρι πριν από 5 χρόνια υπήρχε αποξένωση, καχυποψία και άρνηση . Τώρα το «10+1» είναι must για τα καλοκαιρινά απογεύματα. Οι γονείς ξέρουν πού παίζουν τα παιδιά τους, έρχονται και οι ίδιοι για κουβεντούλα και δίνει ίσως προστιθέμενη αξία στα σπίτια των ιδιοκτητών.

Μοιράζομαι μαζί σου κάποιες εικόνες γιατί έμμεσα έχεις βάλει και εσύ το χεράκι σου..!

Καλή σου ημέρα και καλή εβδομάδα.

Χρυσάνθη Καπάνταη

Χρυσάνθη σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτή την ιστορία μαζί μου και που μου έδωσες την άδεια να τη δημοσιεύσω. Εγώ ενέπνευσα εσένα, εσύ ενέπνευσες με τη σειρά σου και πάλι εμένα και μαζί ελπίζω ότι θα εμπνεύσουμε κι άλλους ανθρώπους να κάνουν κάτι έξω από τα συνηθισμένα.

Ας συνεχίσουμε να εμπνέουμε ο ένας τον άλλον.  Ας συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε τις διαδρομές μας και τους χάρτες μας για το “θησαυρό”. Αυτή είναι άλλωστε η μεγάλη αξία του internet. Να συνδεόμαστε, να εμπνεόμαστε και να κάνουμε τη διαφορά.

Το post Ας συνεχίσουμε να εμπνέουμε ο ένας τον άλλον δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τι να πούμε βέβαια για τα παιδιά μας; Εκείνα κι αν μεγαλώνουν μέσα στην τεχνολογία… Τα παιδιά μας σίγουρα δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους μακριά της. Από μικρά έμαθαν να την αξιοποιούν για να διασκεδάζουν, να μαθαίνουν και να επικοινωνούν.

Μία από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε ως γονείς της σημερινής εποχής, είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν υπεύθυνοι ψηφιακοί πολίτες. Αυτό δεν είναι και τόσο απλό όσο ακούγεται, γιατί κι εμείς – οι μεγάλοι – μαθαίνουμε ακόμα. Η τεχνολογική επανάσταση είναι πρωτόγνωρη για όλους μας!

Η κόρη μου απέκτησε το δικό της κινητό στο ξεκίνημα της Πρώτης Γυμνασίου. Όπως όλα τα παιδιά έτσι κι εκείνη περίμενε τη στιγμή με χαρά και ανυπομονησία. Την περίμενα κι εγώ όμως με χαρά και ανυπομονησία, γνωρίζοντας ότι ήταν καλά προετοιμασμένη για την «ελευθερία» που προσφέρει ένα κινητό.

Το κινητό (και μιλάω κυρίως για smartphone όχι ένα απλό κινητό) είναι ένας παντοδύναμος υπολογιστής στην τσέπη μας. Στις μικρότερες ηλικίες, όταν αφήνουμε τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν μια συσκευή με πρόσβαση στο internet, μπορούμε να την τοποθετήσουμε σε χώρους όπως η κουζίνα ή το καθιστικό, ώστε να επιβλέπουμε διακριτικά. Όταν όμως μεγαλώνουν και αποκτούν κινητό πώς μπορούμε να βεβαιωθούμε ότι παραμένουν προστατευμένα και ασφαλή;

Θα έλεγα ότι έχουμε τρεις επιλογές: 

1. Εκπαίδευση

Η πρώτη επιλογή είναι να έχουμε εκπαιδεύσει τα παιδιά μας σωστά, από μικρή ηλικία – και όχι λίγο πριν να πάρουν το κινητό (ή τον υπολογιστή τους). Να τα έχουμε μάθει να σκέφτονται. Να έχουμε καθίσει αρκετές ώρες μαζί τους και να έχουμε περιηγηθεί σε δεκάδες σελίδες παρέα. Να έχουμε μιλήσει πολύ. Να τους έχουμε πει τι έχει συμβεί σε εμάς και τα μαθήματα που πήραμε. Να έχουμε βάλει όρια και να έχουμε καθορίσει ένα πλαίσιο συμπεριφοράς, κάποιους κανόνες με τους οποίους θα γίνονται τα πράγματα στο σπίτι μας. Τα παιδιά χρειάζονται όρια, στη ζωή αλλά και στην τεχνολογία. Πρέπει επίσης να μάθουν να αυτορρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους και αυτό θα γίνει μόνο αν έχουν αναπτύξει την κριτική τους σκέψη και έχουν μάθει τι είναι σωστό και τι όχι.

Ξεκινάμε νωρίς. Η διαδικασία αυτή είναι μακροχρόνια. Πολύ πριν να πάρει η κόρη μου το κινητό της γνώριζε, για παράδειγμα, ότι το βράδυ δε θα το παίρνει στο δωμάτιό της. Δεν αρχίσαμε να διαπραγματευόμαστε αφού πήρε το κινητό. Από μικρή γνώριζε ότι δεν μπορεί να μπει στα social media πριν να κλείσει τα 13. Αυτοί είναι δυο από τους κανόνες που ισχύουν στο δικό μας σπίτι και τους αναφέρω ενδεικτικά. Δε σημαίνει ότι χρειάζεται να τους ακολουθήσουν όλοι.

2. Εργαλεία προστασίας

Η δεύτερη επιλογή είναι να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία και να χρησιμοποιήσουμε τα κατάλληλα εργαλεία προστασίας. Να εγκαταστήσουμε υπηρεσίες γονικού ελέγχου που προστατεύουν τα παιδιά από την πρόσβαση σε ιστοσελίδες με άσεμνο και επικίνδυνο περιεχόμενο και παρέχουν πλήρη παραμετροποίηση ανάλογα με τις ανάγκες. Όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο απαραίτητη είναι η χρήση αυτών των υπηρεσιών. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν, τόσο δεν θα τα έχουν πλέον ανάγκη.

Το νόημα δεν είναι να  επιβάλλουμε αστυνόμευση. Αν το δουν ως αστυνόμευση θα βρουν τον τρόπο να την παρακάμψουν. Ούτε να νιώσουν ότι θέλουμε να τα κατασκοπεύσουμε. Το σκεπτικό είναι να μάθουν από μικρή ηλικία ότι υπάρχουν εργαλεία που βοηθάνε στην προστασία των παιδιών και ότι αργά ή γρήγορα, θα μπορούν να κινηθούν και χωρίς αυτά.

Όταν τα μαθαίνουμε να κολυμπούν στη θάλασσα, ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα θα πετάξουν τα μπρατσάκια και θα κολυμπήσουν μόνα τους. Καταλαβαίνουν ότι φοράνε μπρατσάκια για το καλό τους και ότι ανυπομονούμε όσο και τα ίδια να σταματήσουν να τα χρησιμοποιούν. Ίδια φιλοσοφία!

 3. Απαγόρευση;

 Εναλλακτικά, μπορούμε να… απαγορεύσουμε στα παιδιά μας τη χρήση κινητού, υπολογιστή και την πρόσβαση στο internet. (Ή να τα κλειδώσουμε στο δωμάτιό τους μέχρι να γίνουν 18.) Αστειεύομαι φυσικά και πιστεύω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε ότι αυτή ΔΕΝ είναι λύση. Το παιδί θα βρει τον τρόπο να μπει στο internet ακόμα κι αν του το απαγορεύσουμε στο σπίτι, ενώ αν ζει σε πλαίσιο απαγόρευσης δε θα μπορέσει να αποκτήσει τις γνώσεις και τα εφόδια για να προστατευτεί όταν θα βρεθεί μόνο του. Ως γονείς πρέπει να προσαρμοστούμε στη νέα εποχή, όχι να κάνουμε βήματα προς τα πίσω. Επομένως ας την απορρίψουμε ως επιλογή και ας εστιαστούμε στις άλλες δύο.

Παρ’ όλο που η κάθε οικογένεια είναι διαφορετική και θα πρέπει να ορίσει τα δικά της πλαίσια, ακολουθούν κάποιοι κανόνες που εφαρμόζουμε εμείς στο σπίτι μας που ελπίζω να δώσουν ιδέες και τροφή για σκέψη.

Εξάλλου όπως συμβουλεύει η Yalda Uhls, ψυχολόγος και συγγραφέας του βιβλίου  “Media Moms & Digital Dads,” οι γονείς χρειάζεται να ορίσουν κανόνες από την αρχή: «Πιστεύω ότι όταν δίνεις στο παιδί σου ένα εργαλείο που του δίνει απεριόριστη πρόσβαση στο Internet και στους φίλους του, είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι η συσκευή σού ανήκει, μια και εσύ την πλήρωσες και αν αισθανθείς ότι η συμπεριφορά του είναι ενάντια στις αξίες της οικογένειάς σου, μπορείς να την πάρεις πίσω» .

Στη δική μας περίπτωση, κάποιες από τις συσκευές που έχουν στην κατοχή τους τα παιδιά μου, τις έχουν αγοράσει με δικά τους χρήματα. Και πάλι όμως αυτό δε σημαίνει ότι μπορούν να τις λειτουργούν με τους δικούς τους κανόνες. Πρέπει να ακολουθούν τους κανόνες του σπιτιού μας.

Με μια σύντομη αναζήτηση στο internet θα βρούμε δεκάδες «συμβόλαια» που έχουν κάνει γονείς με τα παιδιά τους όταν τους έδωσαν κινητό ή όταν τα άφησαν να μπουν στο Instagram, στο Facebook, κλπ. Μερικά από αυτά είναι ιδιαίτερα βοηθητικά! Για να είμαι ειλικρινής εμείς δεν έχουμε γράψει τους κανόνες σε χαρτί, είναι όμως ξεκάθαροι.

Ωράριο λειτουργίας συσκευών

Τα κινητά, τα laptop και τα tablets ανοίγουν κάποια συγκεκριμένη ώρα και κλείνουν κάποια συγκεκριμένη ώρα, που διαφέρει καθημερινές και Σαββατοκύριακα. Θα επιτρέψουμε τη χρήση καθημερινές; Και για ποιους σκοπούς; Αρκετές οικογένειες επιτρέπουν τη χρήση τους μόνο για εργασίες σχολείου.

Έχω διαπιστώσει ότι ακόμα και για τα Σαββατοκύριακα, είναι σημαντικό να υπάρχει συγκεκριμένο ωράριο. Στο δικό μας σπίτι οι συσκευές τα Σαββατοκύριακα ανοίγουν μετά τις 10.00 το πρωί. Αυτό γίνεται για να αναπληρώνουν τα παιδιά ύπνο και να ξυπνάνε με φυσικό τρόπο και όχι πριν της ώρας τους από την αγωνία τους να μπουν στο internet ή να παίξουν ηλεκτρονικά.

Νυχτερινή φόρτιση

Στο σπίτι μας, τα κινητά φορτίζονται το βράδυ εκτός του δωματίου. Πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Βασιλείας, καταλήγει στο ότι οι έφηβοι που έχουν τα smartphone στα δωμάτιά τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να τα ανοίξουν κατά τη διάρκεια της νύχτας για να στείλουν μηνύματα ή να περιηγηθούν online. Έχουν επίσης φτωχότερες συνήθειες ύπνου και υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης. Φυσικά αυτό δεν ισχύει μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους μεγάλους.

Η πρόσφατη γνωριμία μου με την Arianna Huffington με είχε εμπνεύσει να αναθεωρήσω κι εγώ τη συνήθεια μου να φορτίζω το κινητό μου στο κομοδίνο μου.

Κωδικοί

Οι κανόνες του σπιτιού μας λένε, ότι ο γονέας γνωρίζει όλους τους κωδικούς των παιδιών και ότι μπορεί να τους χρησιμοποιήσει αν χρειαστεί. Γνωρίζω από τους κωδικούς εισόδου στον υπολογιστή, ως τα password των email. Δεν τα έχω χρησιμοποιήσει ποτέ, γιατί δε θέλω και γιατί δεν έχει προκύψει η ανάγκη. ΜΠΟΡΩ όμως αν χρειαστεί.

Σκέψου πριν ανεβάσεις

To internet γράφεται με στυλό όχι με μολύβι. Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι ό,τι ανεβαίνει δε σβήνεται ποτέ, ακόμα κι αν το κατεβάσεις. Ακόμα κι αν ανεβάσεις κάτι με σκοπό να το δουν μόνο οι φίλοι σου, μπορεί κάποιος να αποφασίσει να το κάνει screenshot και να το δουν τελικά όλοι.

Θα έλεγες κάτι πρόσωπο με πρόσωπο σε κάποιον; Θα αισθανόσουν καλά αν το δει ο ίδιος, οι φίλοι σου, οι γονείς σου, οι καθηγητές σου, η γιαγιά σου; Αν όχι, μην το ανεβάσεις.

Τέλος, διδάσκουμε τα παιδιά να μη δίνουν προσωπικές πληροφορίες χωρίς την άδειά μας (επίθετο, όνομα, ηλικία, διεύθυνση, τηλέφωνο, οικογενειακό εισόδημα, ωράρια σχολείου, ονόματα φίλων κτλ.), να μη μοιράζονται κωδικούς πρόσβασης, να μην ανεβάζουν φωτογραφίες τους χωρίς να μας έχουν συμβουλευτεί και να μην ανεβάζουν φωτογραφίες ή πληροφορίες άλλων, αν δεν έχουν ζητήσει πρώτα την άδειά τους.

Όλα ξεκινούν από εμάς

Γινόμαστε το καλύτερο παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά μας. Και αυτό σημαίνει ότι προσέχουμε κι εμείς την online συμπεριφορά μας.

Σημαίνει επίσης ότι εκπαιδευόμαστε συνέχεια για να είμαστε μέσα στις εξελίξεις. Το internet και η τεχνολογία είναι μία από τις γλώσσες επικοινωνίας των παιδιών. Είναι ένας ακόμα τρόπος για να επικοινωνούμε καλύτερα! Άρα θέλουμε να μάθουμε να μιλάμε καλά αυτή τη γλώσσα.

Τέλος, αν θέλουμε να είμαστε ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση,  οφείλουμε να βάζουμε όρια στον εαυτό μας. Σε πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε από την AVG, το 54% των παιδιών είπε ότι οι γονείς τους τσέκαραν το τηλέφωνό τους πολύ συχνά, ενώ το 32% είπε, ότι ένιωθαν ασήμαντα όταν οι γονείς τους ασχολούνταν με τα κινητά τους.

Έτσι όταν συζητάμε με τα παιδιά μας ας τους δίνουμε την αμέριστη προσοχή μας. Ας αφήνουμε κάτω το κινητό και ας τα κοιτάμε στα μάτια!

Από την άλλη, θα έρθουν και οι στιγμές που θα βρισκόμαστε όλοι μαζί στον ίδιο χώρο και ο καθένας θα βρίσκεται μπροστά στη δική του οθόνη. Περιστασιακά συμβαίνει και αυτό και έχει κι αυτό τη χαρά του… Είναι κι αυτό μέσα στο πρόγραμμα!

Ελπίζω οι παραπάνω πληροφορίες να σας φανούν χρήσιμες και να σας βοηθήσουν να προετοιμάσετε καλύτερα τα παιδιά για το πρώτο τους κινητό. Ο χρόνος και η προσπάθεια που θα καταβάλετε θα αξίζουν τον κόπο. Καλή επιτυχία!

📱 Σας άρεσε το post? Μοιραστείτε το!

Το post Πώς να προετοιμάσουμε τα παιδιά για το πρώτο τους κινητό δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Την καθοδήγησα στα πρώτα της βήματα στο internet. Της έπιανα το χέρι δείχνοντάς της τα κατατόπια  και τις κακοτοπιές. Της μετέδωσα το πάθος μου για το blogging και ξεκίνησε κι εκείνη το δικό της. Έχουμε κάνει ατέλειωτες συζητήσεις για τα social media, τα blogs, τις online φιλίες, τις online ζήλιες, τι γράφουμε, τι δε γράφουμε, πώς σκεφτόμαστε… Της έχω πει όλα όσα ξέρω…

Όλο αυτό το καιρό, της παραχωρούσα το δικό μου laptop (που στο σπίτι δεν το χρησιμοποιώ καθώς δουλεύω σε desktop) το οποίο βρισκόταν τοποθετημένο στο γραφείο δίπλα μου ή σε κεντρικό σημείο του σπιτιού.

Με εξαίρεση εκείνη τη φορά που… είχε κρυφτεί κάτω από το ριχτάρι, είχα συνηθίσει να την έχω κοντά μου. Να τη βλέπω να γράφει με πάθος, να τη βλέπω να χαμογελάει πίσω από την οθόνη καθώς μιλάει με τους φίλους της, να την ακούω να πετάγεται για να μου λέει τι έγινε ή να με ρωτάει μια λέξη στα Αγγλικά (και συχνά να με εκνευρίζει γιατί διέκοπτε τη ροή των σκέψεών μου καθώς δούλευα).

Φέτος θα πάει Πρώτη Γυμνασίου. Είχε μαζέψει καιρό τα χρήματα για να πάρει δικό της laptop, αλλά είχαμε συμφωνήσει ότι θα το έπαιρνε το καλοκαίρι. Έτσι κι έγινε. To νέο της laptop ήρθε μαζί μας στις διακοπές και επέστρεψε μαζί μας στην Αθήνα, όπου τοποθετήθηκε στο εμφανές γνωστό σημείο του σπιτιού. Για δύο ολόκληρες μέρες. 

Χθες το πρωί μπήκε αποφασιστικά στο γραφείο μου. Μου είπε: «Μαμά, νομίζω ότι είμαι έτοιμη».
Δεν ήξερα για ποιο πράγμα μου μιλούσε: «Τι έτοιμη;» απάντησα.
«Νομίζω ότι είμαι αρκετά ώριμη να πάρω το laptop μου στο δωμάτιό μου».

Στραβοκατάπια.

Φυσικά και είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι από Σεπτέμβριο θα έπαιρνε το laptop της στο δωμάτιό της.
Φυσικά και πιστεύω ότι είναι ώριμη, όσο ώριμος μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς με το internet (γιατί συχνά εμείς οι «μεγάλοι» αποδεικνύεται ότι είμαστε οι πρώτοι των ανώριμων).
Φυσικά και την εμπιστεύομαι. Έχω τους κωδικούς της στα πάντα εδώ και μήνες και δε μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να μπω να την κατασκοπεύσω για να δω τι κάνει.

Αλλά… έφτασε κιόλας η στιγμή; Σαν προχθές ήταν που έγραψε την την πρώτη της λέξη, σαν χθες που σταμάτησα να της φτιάχνω τις κοτσίδες και να που έτσι ξαφνικά φτάνει η στιγμή να πάρει το laptop της και να εγκατασταθεί στο δωμάτιό της… Στο δωμάτιό της, που χρησιμοποιούσε όλα αυτά τα χρόνια μόνο για να κοιμάται και να παίζει. Και όχι και τόσο για να κάθεται στο γραφείο της και να διαβάζει. Τις περισσότερες φορές ερχόταν διαβασμένη από το σχολείο ή αλλιώς έβγαζε να διαβάσει τα μαθήματά της στην κουζίνα παρέα με την αδελφή της για να είμαστε όλοι μαζί. Κάποιες φορές δεν μπορούσαν να συγκεντρωθούν και τότε μόνο έβαζα τα μεγάλα μέσα, τότε μόνο δηλαδή τις έστελνα στα δωμάτιά τους για διάβασμα.

Και τώρα… Τώρα λίγο πριν την εφηβεία, λίγο πριν την Πρώτη γυμνασίου, παίρνει τον υπολογιστή της, «το παράθυρό της στον κόσμο» όπως το αποκαλώ και το τοποθετεί στο δωμάτιό της;  Αυτό σημαίνει ότι θα ΞΑΝΑΒΓΕΙ ΑΠΟ ‘ΚΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟ 2021 ΣΤΑ 18 ΤΗΣ!

(Φυσικά και δε θα γίνει έτσι, αλλά επιτρέψτε μου να υποδεχτώ το νέο αυτό ορόσημο στη ζωή μας με λίγη δόση υπερβολής και να ανακατέψω τη συγκίνηση με το χιούμορ).

✔ Εβελίνα ξέρω ότι διαβάζεις το post.
✔ Να τραβάς καμιά selfie να σε βλέπω πώς μεγαλώνεις!
✔ Τον Ιανουάριο που γίνεσαι 13 θα τα λέμε και στα social media. Follow me σε όλα. Θα φτιάξω και Snapchat!
✔ Να γράφεις στο blog σου να μαθαίνω τι κάνεις!
✔ Θα τα λέμε και στο chat!

———–

UPDATE: Λίγο πριν να δημοσιεύσω αυτό το post μου μίλησε στο chat.

Είχαμε πει βέβαια καλημέρα και νωρίτερα από κοντά, αλλά καθώς έχουμε κανόνα στο σπίτι μας ότι οι συσκευές με οθόνες ανοίγουν πάντα μετά τις 10.00 το πρωί, περίμενε να περάσει 10.00 για να μου την πει και ηλεκτρονικά.

Οι κανόνες του σπιτιού δουλεύουν. Έκανα ό,τι μπορούσα όλα αυτά τα χρόνια. Καιρός να πετάξει ψηλά και μακριά. Τόσο ψηλά και μακριά που να μην τη βλέπω. Γιατί μπορεί και γιατί είναι έτοιμη. 

«Μέρα» σε όλους!

Photo by James

Το post Θα σε ξαναδώ το 2021, κόρη μου! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ήταν η πρώτη φορά που γνωριζόμασταν με την Ευγενία, αλλά βρήκαμε αμέσως κοινά ενδιαφέροντα και θα μπορούσαμε να μιλάμε με τις ώρες. Κάποια από τα θέματα που συζητήσαμε στην εκπομπή:

• Το πώς μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να ξεκινήσω το δικό μου blog
• Τα προβλήματα των γονέων της σημερινής εποχής
• Τον θεσμό της υιοθεσίας Εκτάκια υιοθετούν Πρωτάκια όπως τον είχα περιγράψει στο post μου
• Τη σχέση των σημερινών παιδιών με τα social media και τι πρέπει να προσέχουμε
• Τους μπαμπάδες και πώς συμμετέχουν στην online κοινότητα των γονέων

Τώρα, @parapolitika901 με την αγαπημένη @aspaonline Σας περιμένουμε!!!! pic.twitter.com/wAnKm7EWtM

— ΕΥΓΕΝΙΑ ΜΑΝΩΛΙΔΟΥ (@ManolidouE) March 11, 2015

Το σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα όμως είναι ένα σημείο στο οποίο δε μίλησα εγώ αλλά η Ευγενία. Μοιράστηκε μία σκέψη, ένα συμπέρασμα από την προσωπική της εμπειρία ως μαμά – και να θυμίσω εδώ ότι είναι μητέρα 4 παιδιών.

Συγκεκριμένα μου έλεγε πώς ένα από τα παιδιά της έμπαινε μια εποχή στο internet τόσο συχνά, που είχε παραμελήσει τα μαθήματά του. Η Ευγενία δοκίμασε διάφορες μεθόδους για να περιορίσει την πρόσβαση του παιδιού, τους περισσότερους από τους οποίους εκείνο κατάφερνε να παρακάμπτει. Βλέποντάς τα πλέον όλα από απόσταση, καθώς η περίοδος αυτή πέρασε πλέον, η Ευγενία έχει καταλήξει στα συμπεράσματά της για το ποια παιδιά δεν μπλέκουν στη ζωή τους. Θέλοντας να ανταποδώσω τη ζεστή φιλοξενία που μου επιφύλαξε στην εκπομπή της, θα φιλοξενήσω κι εγώ στο δικό μου blog τις σκέψεις της, μια και πιστεύω ότι θα βάλουν και αυτές ένα λιθαράκι στο να γίνουμε καλύτεροι γονείς.

Ποια παιδιά δεν μπλέκουν λοιπόν, όπως το εξέφρασε η Ευγενία; Δεν μπλέκουν τα παιδιά με τα οποία έχεις κάνει κάνει μαζί τους πολλές συζητήσεις και κουβέντες σχετικά με όλα τα θέματα. Και όχι ειδικά για το internet ή το facebook, όχι δηλαδή για μία μόνο πλευρά της καθημερινότητάς τους. Δεν μπλέκουν τα παιδιά που από μικρά μιλάς μαζί τους για τα πάντα οπότε έχουν δημιουργηθεί γερές βάσεις και στεγανά. Τα παιδιά αυτά δεν θα μπλέξουν, ούτε στο facebook, ούτε στο internet, ούτε οπουδήποτε αλλού. Γιατί είναι γερά μέσα τους. Όχι επειδή εσύ τους βάζεις απαγορεύσεις και περιορισμούς.

Πόσο πιο απλό αλλά αληθινό; Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Χρειάζεται να είμαστε συνέχεια δίπλα στα παιδιά μας, με πραγματικό ενδιαφέρον και αγάπη. Άλλωστε καμία προσπάθεια που κάνουμε για τα παιδιά μας δεν πηγαίνει ποτέ χαμένη…

Την εκπομπή μπορείτε να την ακούσετε εδώ:

Ευγενία ευχαριστώ για την πρόσκληση και τη φιλοξενία. Θα χαρώ να τα ξαναπούμε σύντομα!

Το post Καλεσμένη στην εκπομπή της Ευγενίας Μανωλίδου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ο Μιχάλης Βαφόπουλος, διδάσκει στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και είναι συγγραφέας του βιβλίου «Πώς θα ζήσω με το διαδίκτυο». Είναι η δεύτερη φορά που είμαστε συνομιλητές στην ίδια εκδήλωση, καθώς πέρσι είχαμε μιλήσει ξανά μαζί στην εκδήλωση του Πανεπιστημίου Αθηνών Παιδί και Ψηφιακά μέσα: από το παιχνίδι και τη δικτύωση έως τον εθισμό και τον εκφοβισμό.

Η εκδήλωση της Δευτέρας έγινε στο αμφιθέατρο του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, με συμμετοχή μαθητών από σχολεία της Αττικής και σύνδεση μέσω τηλεδιάσκεψης με σχολεία όλης της χώρας. Παρέμβαση έκανε και η Υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Εύη Χριστοφιλοπούλου. Σκοπός ήταν η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των μαθητών για την ανοικτή διακυβέρνηση και τα οφέλη που προκύπτουν στην καθημερινότητα των πολιτών.

Ήταν πραγματικά συναρπαστικό που είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε διάλογο με μαθητές σχολείων όλης της χώρας. Κατά τη διάρκεια της σύνδεσης οι μαθητές έθεσαν τις δικές τους ερωτήσεις. Οι περισσότερες βέβαια, αφορούσαν την ανοικτή διακυβέρνηση που διδάχτηκαν στο μάθημα Πολιτικής Παιδείας και σε αυτές δεν ήμουν η πλέον αρμόδια να απαντήσω. Το δικό μου όμως μήνυμα ήταν απλό:
 

• • Στο internet έχουμε όλοι φωνή. Μετέφερα την προσωπική μου εμπειρία από το blogging, και πώς ξεκίνησα μόνη μου μέσα από το σπίτι μου χωρίς να γνωρίζω κανέναν. Το blog μου με έφερε σε επαφή με άλλους ανθρώπους σαν κι εμένα, δημιουργήσαμε κοινότητες και «γειτονιές» και την Παρασκευή και Σάββατο διοργανώσαμε για δεύτερη φορά το συνέδριο Ψηφιακές Γειτονιές.

• • Οι γνώσεις και οι πληροφορίες υπάρχουν εκεί έξω, απλά χρειάζεται η δράση: Ανέφερα το παράδειγμα του Jack Andraka, του 15χρονου μαθητή που μέσα από το ίδιο του το σπίτι και τη βοήθεια του Google κατάφερε να ανακαλύψει μια νέα μέθοδο διάγνωσης καρκίνου στο πάγκρεας.

• • Παρότρυνα τους μαθητές να μην «καταναλώνουν» απλά περιεχόμενο,  αλλά να δημιουργούν το δικό τους – όπως άλλωστε κάνουμε όσοι έχουμε το δικό μας blog.

• • Τέλος αναφέρθηκα στην ευκαιρία που δίνει το διαδίκτυο σε μαθητές και φοιτητές να ξεκινήσουν δικές τους μικρές επιχειρήσεις. Τους έθεσα το ερώτημα: Πώς μπορείτε να βγάλετε χρήματα; Τι μπορείτε να δημιουργήσετε; Παιδιά δημιουργούν ομάδες και φτιάχνουν εφαρμογές. Γιατί όχι και εσείς;

@aspaonline: Μαζί με τις σπουδές σας δοκιμάστε να επιχειρήσετε μέσω διαδικτύου. #anoixtigenia #OGP14gr http://t.co/7Gw4TEtwF4 — Ανοικτή Διακυβέρνηση (@OpenGovGr) April 7, 2014

Ήταν μεγάλη τιμή για εμένα που είχα την ευκαιρία να μιλήσω σε αυτή την εκδήλωση στους μαθητές της χώρας, δίπλα στον Μιχάλη Βαφόπουλο.  Θερμές ευχαριστίες και ελπίζω να επαναληφθεί σύντομα!

photo credit: Μιχάλης Βαφόπουλος 

Το post Συνομιλώντας με τους μαθητές της χώρας #OGP14gr δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Όσο τα παιδιά είναι μικρά τοποθετούμε τον υπολογιστή σε χώρους όπως η κουζίνα ή το σαλόνι του σπιτιού και όχι το δωμάτιό τους. Έτσι μπορούμε να επιβλέπουμε διακριτικά, χωρίς να αισθάνονται ότι εισβάλουμε στο χώρο τους για να τα ελέγξουμε.

Φωτογραφία της Εβελίνας αυτή τη στιγμή με το laptop μου στο τραπεζάκι του σαλονιού 🙂

Το post Πώς να προστατεύσουμε τα παιδιά not! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους γονείς φυσικά, απλά εμείς έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν ακόμα βαθμό δυσκολίας όταν βγαίνουμε για ψώνια με τα παιδιά, που είναι… (να το μαρτυρήσω;) τα ίδια τα παιδιά!  Η αλήθεια είναι ότι απολαμβάνω στο έπακρο να πηγαίνω με τις κόρες μου για ψώνια αλλά – ας μη γελιόμαστε – υπάρχουν και δυσκολίες. Πόσα «διψάω, πεινάω, κουράστηκα, θέλω τουαλέτα» να ακούσει κανείς πριν να κουραστεί και ο ίδιος;

Έτσι για αρκετές από τις αγορές μας είναι προτιμότερο να παρακάμψουμε ωράρια, να γλυτώσουμε μετακινήσεις και ουρές και να διευρύνουμε τις επιλογές μας μέσα από μία απίστευτη ποικιλία προϊόντων – με παράλληλη δυνατότητα σύγκρισης τιμών!

Είναι σίγουρα πολύ ελκυστική αυτή η νέα πραγματικότητα αγορών. Το θέμα είναι πόσο αξιόπιστη είναι; Η απάντηση είναι πολύ – αν βέβαια κινηθούμε με ασφάλεια και πάρουμε τα μέτρα μας.

Πριν την αγορά

Προστατεύστε τον υπολογιστή σας

Οι υπολογιστές μας θα πρέπει να είναι πάντα υγιείς και «ετοιμοπόλεμοι» να αντιμετωπίσουν επιθέσεις από ανεπιθύμητους εισβολείς και κακόβουλο λογισμικό. Αυτό βέβαια ισχύει έτσι κι αλλιώς, είτε κάνουμε online αγορές είτε όχι. Βεβαιωνόμαστε ότι υπάρχει ενεργό τείχος προστασίας στον υπολογιστή μας και δεν ξεχνάμε να αναβαθμίζουμε τακτικά το antivirus πρόγραμμά μας. Προτιμότερο είναι να το ρυθμίσουμε ώστε να αναβαθμίζεται αυτόματα.

Σιγουρευόμαστε, επίσης, ότι χρησιμοποιούμε την τελευταία έκδοση του αγαπημένου μας browser, ώστε να είμαστε πάντα προστατευμένοι.

Αποφύγετε τη χρήση δημόσιου υπολογιστή

Χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή που δεν είναι ο δικός σας, δεν μπορείτε να είστε σίγουροι για την ασφάλεια των συναλλαγών σας. Αν παρ’ όλα αυτά χρειαστεί να το κάνετε, απενεργοποιήστε την αυτόματη καταχώρηση στοιχείων στον browser, διαγράψτε στη συνέχεια το ιστορικό των κινήσεών σας  (cookies, κωδικοί, φόρμες συμπλήρωσης) και κάνετε πάντοτε logout από υπηρεσίες, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και καταστήματα στα οποία είχατε κάνει login.

Ακόμα κι αν χρησιμοποιείτε το δικό σας laptop, να ξέρετε ότι η χρήση δημόσιου WiFi δεν είναι πάντα ασφαλής, γιατί είναι εύκολο για κάποιον τρίτο να μπει στον υπολογιστή σας μέσω του ασύρματου δικτύου. Αν δεν ξέρετε πώς να πάρετε τα μέτρα σας, απλά κάντε υπομονή μέχρι να επιστρέψετε σπίτι.

Ανακαλύψτε την πιο συμφέρουσα τιμή και τσεκάρετε τις αξιολογήσεις

Από τη στιγμή που υπάρχουν υπηρεσίες όπως το Skroutz, που μας δίνουν τη δυνατότητα να συγκρίνουμε τιμές και να ανακαλύπτουμε τις χαμηλότερες για τα προϊόντα που μας ενδιαφέρουν, είναι αδιανόητο να μην το χρησιμοποιούμε. Φυσικά η τιμή δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας, λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας κι άλλες σημαντικές παραμέτρους όπως η αξιοπιστία του καταστήματος ή η ποιότητα εξυπηρέτησης πελατών.

Αν δεν γνωρίζουμε ένα κατάστημα και σκεφτόμαστε να παραγγείλουμε από αυτό για πρώτη φορά, κάνουμε  πρώτα την έρευνά μας. Στην εποχή του internet τίποτα δε μένει κρυφό. Διαβάζουμε, κρίνουμε, αποφασίζουμε. Μέσω του Skroutz μπορούμε να διαβάσουμεαξιολογήσεις άλλων χρηστών για τα συνεργαζόμενα e-shops αλλά και να γράψουμε τη δική μας αξιολόγηση αφού ολοκληρώσουμε τις αγορές μας.

Διαβάζουμε, επίσης, κριτικές και αξιολογήσεις για το ίδιο το προϊόν που θέλουμε να αγοράσουμε. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι κάποιος έχει πλέον τη δυνατότητα να διαβάζει γνώμες και εμπειρίες ανθρώπων από όλο τον κόσμο, ώστε να πάρει στη συνέχεια μια έξυπνη και συνειδητοποιημένη απόφαση.

Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό, όποτε είναι δυνατόν, να αφήνουμε κι εμείς αξιολογήσεις για προϊόντα, καταστήματα ή υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε. Πρέπει να αποκτήσουμε τη νοοτροπία «μοιράζομαι την εμπειρία μου» γιατί αυτό βοηθάει και άλλους.

Χρεώσεις, πολιτική ακυρώσεων και επιστροφών

Πριν να προβούμε στην παραγγελία μας, είναι απαραίτητο να υπολογίσουμε το ύψος των εξόδων αποστολής και να ενημερωθούμε για τους τρόπους πληρωμής, την πολιτική επιστροφών, την πολιτική ακύρωσης της παραγγελίας ή τι γίνεται σε περίπτωση που η παραγγελία χαθεί. Όλες αυτές οι πληροφορίες, που θα πρέπει να γράφονται ξεκάθαρα στο site, μας βοηθάνε να αποφασίσουμε αν θα προχωρήσουμε με την παραγγελία μας ή όχι.

Κατά τη διάρκεια της συναλλαγής

Το λουκέτο είναι φίλος

Όταν φτάνει η στιγμή της πληρωμής, αναζητούμε… το λουκέτο. Με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνουμε ότι το κατάστημα χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο SSL, που κωδικοποιεί τις προσωπικές μας πληροφορίες (αριθμό κάρτας, όνομα, διεύθυνση) ώστε να μην μπορούν να διαβαστούν ή να παραποιηθούν από άλλους. Οι πληροφορίες αυτές αποκρυπτογραφούνται μόνο κατά την «αποδοχή» τους από το λογισμικό του καταστήματος. Όταν η μεταφορά δεδομένων γίνεται με αυτόν τον τρόπο, στην μπάρα της ηλεκτρονικής διεύθυνσης εμφανίζεται το https:// αντί του http:// και το εικονίδιο του λουκέτου (συνήθως στη γραμμή διεύθυνσης ανάλογα με τον browser που χρησιμοποιούμε.)

Πρωτόκολλο SSL στο Facebook σε Chrome

Σε καμία περίπτωση επίσης δεν στέλνουμε αριθμούς κάρτας και προσωπικά στοιχεία μέσω e-mail.

Passwords με φαντασία

Κατά τη διάρκεια της συναλλαγής μας το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστεί να δημιουργήσουμε ένα λογαριασμό και να επιλέξουμε password. Για όλα τα passwords που χρησιμοποιούμε ισχύουν τα εξής:

✔ Τα αλλάζουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

✔ Δε χρησιμοποιούμε τον ίδιο κωδικό σε διαφορετικές υπηρεσίες του διαδικτύου. Αν κάποιος μπορέσει και σπάσει τον κωδικό μας σε μία υπηρεσία ας μην μπορεί να έχει πρόσβαση παντού.

✔ Αν και πολλοί καταφεύγουμε στα ονόματα των παιδιών μας, σε ημερομηνίες γέννησης και σε αριθμούς τηλεφώνων σαν πρώτη ύλη για τους κωδικούς μας, η σύσταση των ειδικών είναι ξεκάθαρη: να χρησιμοποιούμε συνδυασμούς λέξεων, γραμμάτων και συμβόλων και σίγουρα όχι τους 25 πιο συνηθισμένους κωδικούς.

✔  Για να κάνουμε τη ζωή μας πιο εύκολη μπορούμε να χρησιμοποιούμε μία εφαρμογή διαχείρισης κωδικών, που οργανώνει τους κωδικούς μας και τους διατηρεί κρυπτογραφημένους και προστατευμένους. Εγώ προσωπικά χρησιμοποιώ το Keepass που είναι free και με εξαιρετικές κριτικές (και από εμένα!) και το μόνο που χρειάζεται να θυμάμαι πλέον απ’ έξω είναι έναν κεντρικό κωδικό. Αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν εφαρμογές με ακόμα περισσότερες δυνατότητες, που μπορούν για παράδειγμα να σου κάνουν αυτόματα login σε όλες σου τις υπηρεσίες. Αναζητήστε την καλύτερη λύση για εσάς.

Τρόποι πληρωμής

✔ Η χρήση της πιστωτικής κάρτας, με τις υψηλότατες προδιαγραφές ασφαλείας που έχουν πια τα sites, είναι ένας από τους πιο ασφαλείς τρόπους online συναλλαγών. Όσοι όμως εξακολουθούν να έχουν τις ανησυχίες τους, μπορούν να χρησιμοποιούν χρεωστικές κάρτες, κάρτες με περιορισμένο πιστωτικό όριο, προπληρωμένες ή οποιονδήποτε άλλον από τους τρόπους πληρωμής που ακολουθούν.

✔ Μία ιδιαίτερα διαδεδομένη και ασφαλής μέθοδος πληρωμής διεθνώς είναι η πληρωμή μέσω PayPal,  ενός ψηφιακού συστήματος συναλλαγών με δημιουργία online  λογαριασμού. Δημιουργούμε ένα λογαριασμό στο PayPal δίνοντας τις πληροφορίες μας (στοιχεία πιστωτικής κάρτας ή τραπεζικού λογαριασμού) κι από εκεί και πέρα γίνεται η συναλλαγή χωρίς να προωθούνται τα στοιχεία στα ηλεκτρονικά καταστήματα. Επίσης με αυτόν τον τρόπο, δε χρειάζεται κάθε φορά να συμπληρώνουμε φόρμες και να εισάγουμε τα στοιχεία μας από την αρχή, καθώς μπορούμε να κάνουμε χρήση του καινούριου αυτού λογαριασμού για όλες τις μελλοντικές μας αγορές. Το Paypal χρεώνει μία μικρή προμήθεια σε κάθε συναλλαγή, η οποία πρέπει να ξεκαθαρίζεται εάν επιβαρύνει τον αγοραστή ή εάν την απορροφά το ηλεκτρονικό κατάστημα.

✔  Από τους κλασσικούς τρόπους πληρωμής είναι η αντικαταβολή. Η πληρωμή του ποσού γίνεται στον κούριερ ή στο ταχυδρομείο, κατά την παραλαβή του προϊόντος. Δίνει μία επιπλέον αίσθηση ασφάλειας, μιας και πληρώνεις ταυτόχρονα με την παραλαβή και αφορά κυρίως τις συναλλαγές με ελληνικά ηλεκτρονικά καταστήματα. Ας έχουμε υπόψη μας ότι η μέθοδος της αντικαταβολής πιθανόν να έχει μία μικρή επιπλέον επιβάρυνση.

✔ Σε πολλά καταστήματα παρέχεται η δυνατότητα κατάθεσης του χρηματικού ποσού σε τραπεζικό λογαριασμό, η οποία μπορεί να γίνει και μέσω e-banking φυσικά. Παρόλο που μπορεί να νομίζουμε ότι η μέθοδος αυτή έχει το μικρότερο ποσοστό ρίσκου, χρειάζεται να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Στην ουσία καταθέτουμε τα χρήματα σε λογαριασμό τρίτου και επαφυόμαστε στη συνέχεια στη φερεγγυότητά του για να τηρήσει το δικό του κομμάτι της συναλλαγής. Καθώς δεν υπάρχει η παρεμβολή ενός τρίτου οργανισμού όπως στην πιστωτική κάρτα ή στο Paypal, αν κάτι πάει στραβά μπορεί να χρειαστούν πολύπλοκες νομικές διαδικασίες για να επιστραφούν τα χρήματα.

Μετά την ολοκλήρωση της παραγγελίας

✔ Σώζουμε το e-mail επιβεβαίωσης της καταχώρησης της παραγγελίας που αναγράφει τα σημαντικά στοιχεία της συναλλαγής (αριθμό παραγγελίας, χρόνο και τρόπο παράδοσης, επιβεβαίωση πληρωμής). Μαζί με τους λογαριασμούς πληρωμής της κάρτας, αποτελεί το ψηφιακό αποτύπωμα της αγοράς μας – το αποδεικτικό στοιχείο που θα μας χρησιμεύσει σε περίπτωση εμφάνισης οποιουδήποτε προβλήματος.

✔ Έχουμε το νου μας στο χρόνο παράδοσης. Αν ο χρόνος παράδοσης είναι μία εβδομάδα κι έχουν περάσει 10 μέρες και η παραγγελία μας δεν έχει φτάσει, είναι ώρα να επικοινωνήσουμε με το e-shop.

✔ Τέλος, ενημερωνόμαστε τακτικά για τις κινήσεις των λογαριασμών μας (δεν περιμένουμε μόνο μία φορά το μήνα που έρχεται ο λογαριασμός) έτσι ώστε αν δούμε κάποια περίεργη ή ύποπτη κίνηση να είμαστε σε θέση να δράσουμε άμεσα.

Τι ισχύει για συναλλαγές εκτός Ελλάδας

Για αγορές εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι διαδικασίες είναι οι ίδιες πάνω-κάτω με αυτές που ισχύουν και για Ελλάδα. Σημαντικό είναι να προσέξουμε τα έξτρα έξοδα αποστολής, το χρόνο παράδοσης του εμπορεύματος, αλλά και την πολιτική επιστροφών του ηλεκτρονικού καταστήματος.

Όσον αφορά στις αγορές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. Αμερική, Κίνα) τα πράγματα περιπλέκονται καθώς στο παιχνίδι μπαίνει ο παράγοντας… τελωνείο! Έχει κόστος και είναι χρονοβόρα η διαδικασία εκτελωνισμού των προϊόντων που προέρχονται από αυτούς τους προορισμούς. Πολλές φορές κοστίζει περισσότερο από το προϊόν. Το χειρότερο είναι ότι δεν μπορείς να είσαι ποτέ από πριν σίγουρος για το αν η παραγγελία σου θα περάσει ή όχι από τελωνείο, καθώς εξαρτάται από το ύψος της αξίας της, αλλά και από το είδος της. Αν ψωνίζετε από τα μεγάλα online καταστήματα του εξωτερικού (π.χ. amazon) προτιμήστε να επισκεφτείτε τα ευρωπαϊκά υποκαταστήματά τους για να παρακάμψετε έτσι τη διαδικασία εκτελωνισμού.

Ακολουθώντας τις παραπάνω απλές οδηγίες και με λίγη κοινή λογική, οι online αγορές θα γίνουν μια πανεύκολη και απλούστατη διαδικασία!

Καλές online αγορές!

———-
Αυτό το post έχει γίνει σε συνεργασία με το Skroutz.gr, για να μοιραστούμε tips και μυστικά για έξυπνες αγορές, εξοικονόμηση χρημάτων και καλύτερο lifestyle.

Photos by  Keepass, Melanie Cook

Το post Συμβουλές για γονείς που ψωνίζουν online δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Το φετινό Ημερολόγιο έχει τίτλο «Γονέας του 21ου αιώνα – Διλήμματα και προοπτικές» και θίγει θέματα που απασχολούν τους σύγχρονους γονείς κάτω από το πρίσμα της δύσκολης εποχής που διανύουμε. Τα κείμενα προσεγγίζουν το δύσκολο ρόλο του γονέα του 21ου αιώνα από διάφορες πλευρές και μας βοηθούν να προβληματιστούμε και να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

Στο κείμενό μου «Η ζωή μας online» το οποίο δημοσιεύω σήμερα εδώ, μιλάω για το internet και για το πώς έχει αλλάξει τη ζωή μας, αλλά και για το τι έχει να κερδίσει ένας γονέας που  δραστηριοποιείται online. Ολόκληρο το βιβλίο είναι ενσωματωμένο στην ηλεκτρονική του μορφή στο τέλος του post, αλλά μπορείτε επίσης να το κατεβάσετε σε μορφή pdf από το blog Το σχολείο του Μέλλοντος των Εκπαιδευτηρίων Δούκα.

Γονέας του 21ου αιώνα – Ημερολόγιο Εκπαιδευτηρίων Δούκα

Η ζωή μας online

Η τεχνολογία και το internet έχουν αλλάξει τη ζωή μας. Έχουν αλλάξει τον τρόπο που επικοινωνούμε, που ενημερωνόμαστε, που αλληλοεπιδρούμε. Έχουν επίσης επηρεάσει καθοριστικά και τη ζωή μας ως γονείς.

Τα παλιά τα χρόνια, μία μαμά έπαιρνε πληροφορίες, βοήθεια και υποστήριξη από την οικογένεια της, τους φίλους της, τη γειτονιά.  Σήμερα που πολλοί από εμάς ζούμε σε μεγάλες πόλεις, που έχουμε την οικογένεια και τους φίλους μας μακριά και που δουλεύουμε με φρενήρεις ρυθμούς, το internet είναι ένα μέσο για να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, να διαβάσουμε τις απόψεις άλλων γονέων, να πάρουμε έμπνευση, να ανακαλύψουμε ιδέες διαχείρισης χρόνου και οργάνωσης σπιτιού. Το internet είναι μία νέα γειτονιά, που μας δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούμε με μία κοινότητα υποστήριξης, φιλίας και ανταλλαγής πληροφοριών, αναβιώνοντας έτσι το πολύτιμο δίκτυο που υπήρχε τα παλιά χρόνια, αλλά τώρα έχει εκλείψει.

Πριν από 5 χρόνια, τότε που το Facebook και το Twitter ήταν για μένα άγνωστες λέξεις, έχοντας γνωρίσει τον κόσμο του blogging μέσα από ξένα blogs, αλλά χωρίς να έχω ανακαλύψει ακόμα τα αντίστοιχα Ελληνικά, αποφάσισα να ξεκινήσω κι εγώ το δικό μου blog αποκτώντας έτσι τη δική μου γωνιά στο internet. Ο πρωταρχικός μου στόχος ήταν να καταγράψω στιγμιότυπα από τη ζωή των παιδιών μου για να τα θυμάμαι για πάντα – όπως ακριβώς κάνουμε όταν τραβάμε φωτογραφίες για να κρατήσουμε ζωντανές τις αναμνήσεις. Παράλληλα η σκέψη ότι τα παιδιά μεγαλώνοντας θα μπορούσαν να ανατρέξουν σε όλες αυτές τις ανέμελες στιγμές της παιδικής τους ηλικίας και να τις ξαναζήσουν, ήταν ένα μεγάλο κίνητρο για να ξεκινήσω.

Ένιωθα επίσης την ανάγκη να μοιραστώ. Να γράψω τις σκέψεις μου ανοιχτά και όχι σε ένα προσωπικό ημερολόγιο στο οποίο θα είχα πρόσβαση μόνο εγώ. Ήθελα να μοιράζομαι όσα μαθαίνω ως μαμά και να τα αφήσω «κληρονομιά» για όποιον επιθυμούσε αργότερα να τα διαβάσει.

Η μητρότητα είναι δύσκολη. Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι δύσκολο. Η εικόνα της τέλειας οικογενειακής ζωής όπως παρουσιάζεται στα περιοδικά και στις διαφημίσεις είναι παραπλανητική. Η τέλεια ζωή δεν υπάρχει και η επιδίωξή της μας παραλύει. Μέσα από το internet, απλοί γονείς σαν κι εμάς μοιραζόμαστε καθημερινά προσωπικές εμπειρίες και  γινόμαστε έτσι εκδότες του δικού μας «περιοδικού» το οποίο τις περισσότερες φορές αποτυπώνει μια πιο αυθεντική εικόνα της ζωής, από αυτήν που παρουσιάζεται στα μέσα.  Νιώθουμε την ανάγκη να γράψουμε τη δική μας ιστορία περιγράφοντας την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι το μεγάλωμα των παιδιών έχει και χαρές και δυσκολίες. Έχει και διασκεδαστικές στιγμές αλλά έχει και στιγμές παράνοιας και τρέλας. Η ζωή σου αλλάζει, αγωνιάς, τρέχεις, πιέζεσαι, κλείνεσαι, χάνεις τον εαυτό σου. Κανείς δεν είναι προετοιμασμένος για το δύσκολο ρόλο του γονέα. Αν ξέρεις όμως τι να περιμένεις, μπορείς να ανταποκριθείς καλύτερα στον απαιτητικό αυτό νέο ρόλο.

Έτσι μέσα από το blogging και τα social media έχουμε δημιουργήσει φιλίες, ομάδες, κοινότητα. Μιλάμε, διαβάζουμε, αλληλοϋποστηριζόμαστε, αστειευόμαστε, κάνουμε σοβαρές συζητήσεις, ψάχνουμε λύσεις, μοιραζόμαστε links, γνώσεις και  στιγμές. Το internet δεν είναι μια άλλη ζωή διαφορετική από την «κανονική» μας, είναι η επέκτασή της. Με τους φίλους της κανονικής μας ζωής μιλάμε και online και οι online φίλοι γίνονται συχνά και offline φίλοι. Γιατί στη γειτονιά του internet έχοντας πλέον πρόσβαση σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, δεν αργείς να εντοπίσεις εκείνους που σκέφτονται σαν κι εσένα, έχουν τις ίδιες αξίες με εσένα ή περνάνε ακριβώς τις ίδιες καταστάσεις με εσένα.

Είναι εύκολο βέβαια σε αυτό το τεράστιο κοκτέιλ πάρτι που είναι το internet  – όπως το αποκαλεί ο Seth Godin – να παρασυρθούμε από την ανταλλαγή likes και μηνυμάτων και να μπερδέψουμε τη συντροφικότητα με τις πραγματικές σχέσεις. Αν όμως φροντίσουμε να επιλέγουμε προσεκτικά τους ανθρώπους με τους οποίους θα συναναστραφούμε – όπως κάνουμε άλλωστε και στην καθημερινή μας ζωή – και συνεχώς φιλτράρουμε, απορρίπτουμε και επιλέγουμε, θα οδηγηθούμε σε εξαιρετικά αξιόλογους ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε τελικά να καλλιεργήσουμε πραγματικές σχέσεις και φιλίες.

Για κάποιους από εμάς που μεγαλώσαμε στην προ-internet εποχή, η εξοικείωση με την τεχνολογία απαιτεί κάποιο χρόνο και προσπάθεια. Η προσπάθεια όμως αυτή αξίζει. Όχι μόνο για το networking και την υποστήριξη, αλλά και γιατί το διαδίκτυο είναι μία από τις γλώσσες επικοινωνίας των παιδιών. Τα παιδιά μας είτε είναι ήδη στο internet είτε θα είναι σε λίγα χρόνια. Ας εξοικειωθούμε λοιπόν με αυτή τη γλώσσα για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα μαζί τους, αλλά και για να τους δείξουμε με το παράδειγμά μας πώς χρειάζεται να συμπεριφέρονται στην ζωή τους online. Ή αν τα παιδιά είναι ακόμα μικρά ας προετοιμαστούμε κατάλληλα ώστε όταν θα φτάσουν στη σωστή ηλικία, να τα βοηθήσουμε να το εξερευνήσουν και να τα προφυλάξουμε από τις κακοτοπιές του.

Σε κακοτοπιές όμως μπορεί να μας οδηγήσει και η υπερέκθεση ή το μοίρασμα χωρίς όρια. Υπάρχουν στιγμές που είναι προτιμότερο να τις κρατάμε ιδιωτικές. Τα όρια ιδιωτικότητας διαφέρουν για τον καθέναν από εμάς και είναι απολύτως σεβαστά, αλλά ας τα έχουμε προκαθορίσει με συνειδητό και υπεύθυνο τρόπο. Πάντα όμως χρειάζεται μέτρο, σωστή αξιολόγηση, ισορροπία και απόλυτη συναίσθηση ότι το internet γράφεται με στυλό  – όχι με μολύβι – επομένως κάθε τι που μοιραζόμαστε παραμένει online για πάντα.

Όρια επίσης σημαίνει να ξέρουμε πότε να αποσυνδεόμαστε. Mε τα smart phones είμαστε πλέον συνεχώς συνδεδεμένοι, ακόμα και όταν απομακρυνόμαστε από τον υπολογιστή μας. Το να μοιράζεσαι μικρές καθημερινές στιγμές κατά τη διάρκεια της ημέρας σου έχει την αξία του. Αλλά ας μην το παρακάνουμε και χάσουμε την ομορφιά ενός υπέροχου ηλιοβασιλέματος ή αφήσουμε το φαγητό να κρυώσει ή χάσουμε τη μισή θεατρική παράσταση του παιδιού προκειμένου να τραβήξουμε την τέλεια φωτογραφία ή να στείλουμε το τέλειο status update. Η μαγεία ξεκινάει όταν πάρεις τα μάτια σου από την οθόνη και επιλέξεις να ζήσεις τη στιγμή με όλες σου τις αισθήσεις. Η στιγμή περνάει και χάνεται. Η ζωή είναι μικρή και τελειώνει γρήγορα ακόμα και αν την μοιράζεσαι online. Ας τη ζούμε κάθε μέρα με όλες μας τις αισθήσεις.

Το post “Η ζωή μας online”: Το κείμενό μου για την έκδοση των Εκπαιδευτηρίων Δούκα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Και φυσικά το θέμα δεν ήταν μόνο η προπαίδεια. Σκέφτηκα ότι θα υπάρχουν κι άλλα ηλεκτρονικά βοηθήματα και παιχνίδια που έχουν στόχο να βοηθήσουν τα παιδιά Δημοτικού στα μαθήματα του σχολείου.

Άρχισα λοιπόν να αναζητώ σχετικά sites, να τα δοκιμάζω και να δημιουργώ μια λίστα με τα πιο αξιόλογα.

Παρακάτω ακολουθεί ο κατάλογος με τα κορυφαία ηλεκτρονικά βοηθήματα και παιχνίδια που έχω εντοπίσει ως τώρα, ο οποίος θα ανανεώνεται συνεχώς.

Εσείς γνωρίζετε τέτοια ηλεκτρονικά βοηθήματα; Αφήστε σχόλιο ή στείλτε e-mail, και το link θα συμπεριληφθεί σε αυτό εδώ το post. Αν έχετε να προσθέσετε κάποιο μικρό σχόλιο ή κριτική μαζί με το link, ακόμα καλύτερα.

Δεν ξέρω τι μορφή θα πάρει τελικά το post, μπορεί να χρειαστεί να χωριστεί σε πολλά μικρότερα (ανά τάξη για παράδειγμα) αλλά ας κάνουμε το πρώτο βήμα και θα δούμε! Περιμένω τις προτάσεις σας!

Μαθηματικά
XtraMath: Βοηθάει τα παιδιά να γίνουν καλύτερα στα μαθηματικά, μέσα από ολιγόλεπτη καθημερινή εξάσκηση. Κατάλληλο για όλες τις ηλικίες, το κάθε παιδί μπαίνει στο σύστημα με δικό του λογαριασμό (που του τον έχει δημιουργήσει ο γονέας)
(πολύ καλό, το συστήνω ανεπιφύλακτα!) 

IXL: Μαθηματικά παιχνίδια για όλες τις τάξεις και ηλικίες
(το link έστειλε η Tonia Kavadati με την υποσημείωση “Εμείς την Προπαίδεια την μάθαμε από εδώ. Πλουσιότατο υλικό ανά τάξη και επίπεδο.”)

Helping with Math, Multiplication Games: Παιχνίδια Προπαίδειας
(το link έστειλε η Tonia Kavadati με την υποσημείωση: “Τα παιδιά το βρήκαν πολύ διασκεδαστικό”)

Math is fun:
(το link έστειλε η Ράνια Βασιλειάδου: “Είναι στα αγγλικά και θέλει λίγο ψάξιμο για να βρεις αυτό που θέλεις, όμως έχει πολλές εφαρμογές και συνδέσμους για Μαθηματικά”)

Math playground:
(το link έστειλε η Ράνια Βασιλειάδου:  “Μαθηματικά, στα αγγλικά, έχει ωραία παιχνίδια”)

Fun for the brain, παιχνίδι διαίρεσης:
(to link έστειλε η Anna Dargonaki) 

Fun for the brain, παιχνίδια μαθηματικών:
(to link έστειλε η Anna Dargonaki) 

Μαθαίνοντας για τους σεισμούς
Kids ΟΑΣΠ: Τα παιδιά μαθαίνουν για τους σεισμούς με ευχάριστο και διασκεδαστικό τρόπο
(to link έστειλε η Anna Dargonaki)

DLTK Printable Crafts: – Χειροτεχνίες Υλικό για εκτύπωση
(το link έστειλε η Εύη Γιαννάτη)

Λογισμικό που μπορείτε να αγοράσετε 
Ξεφτέρης
(το link έστειλε η Νίκη με την υποσημείωση: Εχει μεγάλη ποικιλία μαθημάτων, από μαθηματικά, γλώσσα, ιστορία, γεωγραφία, δεν είναι μονότονο και έχει για κάθε τάξη)

Διάφορα
Κατάλογος με διάφορα links προς εξερεύνηση
(το link έστειλε η Ράνια Βασιλειάδου με την υποσημείωση: “Μια πληθώρα συνδέσμων, κάποιοι δεν ισχύουν πια, αξίζει όμως μια ματιά”)

Και ο κατάλογος θα συνεχίσει να συμπληρώνεται…

Κάντε κλικ ΕΔΩ ή στο παρακάτω κουμπί και θα σας στείλω ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου Επιστροφή στα Σχολεία: Πλήρης Οδηγός για γονείς, στη στιγμή!

Το post Ηλεκτρονικά βοηθήματα και παιχνίδια για παιδιά Δημοτικού δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.