Θυμάμαι για παράδειγμα τότε που οι κόρες μου ήταν μικρές και έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Δεν είχαν ακόμα αποκτήσει απόλυτο έλεγχο του σώματός τους και έπεφταν συνέχεια. Ακόμα ένα μικρό υψωματάκι στο δρόμο, τις έκανε να χάσουν την ισορροπία τους και να σωριαστούν. Και όταν έπεφταν, γύριζαν πάντα να με κοιτάξουν. Λες και αναζητούσαν στα μάτια μου ανατροφοδότηση για το αν είχαν χτυπήσει ή όχι. Από τη στάση μου εξαρτιόταν αν θα έβαζαν τα κλάματα ή αν θα σηκώνονταν και θα συνέχιζαν σαν να μην τρέχει τίποτα.

Όλα τα παιδιά γυρνάνε να κοιτάξουν τη μαμά τους όταν πέφτουν. Αν δουν τη μαμά ήρεμη, ηρεμούν. Αν δουν τη μαμά πανικόβλητη, ταράζονται και βάζουν τα κλάματα.

Κι έτσι χαμογελούσα. Ήμουν δίπλα τους, αλλά έκρυβα την ανησυχία μου για να μην τις αναστατώσω. Όπως εγώ, έτσι κι ένα σωρό άλλες μαμάδες κάνουν καθημερινά το ίδιο. Και δε μιλάω μόνο για το πέσιμο σε αυτά τα πρώτα βήματα. Μιλάω για το πέσιμο και τα παραπατήματα σε κάθε τι νέο, τρομακτικό ή δύσκολο στη ζωή. Τα λόγια μας τους δίνουν δύναμη. Η στάση μας είτε τα ενδυναμώνει, είτε τα αποδυναμώνει.

Με αφορμή τη γιορτή της μητέρας αλλά και τους Ολυμπιακούς που πλησιάζουν μοιράζομαι σήμερα μαζί σας το βίντεο της καμπάνιας «Σ’ Ευχαριστώ, Μαμά» της P&G, που βρίσκεται πίσω από προϊόντα όπως Pampers, Ariel, Always. Παρακολουθώ την καμπάνια «Σ’ Eυχαριστώ, Μαμά» από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2010. Θυμάμαι ότι είχα αναφερθεί σε αυτήν στο 3o Συνέδριο Social Media, πολύ πριν να βγει το εκπληκτικό βιντεάκι Best Job των Ολυμπιακών του 2012, που έγινε viral και πραγματικά την εκτόξευσε.

Όπως κάθε φορά, έτσι και φέτος, το βίντεο με άγγιξε πολύ. Με άγγιξε τόσο ως πρώην αθλήτρια, όσο και ως μαμά.

Ο φόβος του κοριτσιού στην αρχή του βίντεο που βλέπει τον τυφώνα να πλησιάζει, εξανεμίζεται καθώς αντιλαμβάνεται ότι η μαμά της έχει τον έλεγχο και ξέρει τι κάνει. Λίγα χρόνια αργότερα αγωνίζεται στους Ολυμπιακούς στην Ενόργανη Γυμναστική. Νιώθει την ίδια αναστάτωση, αλλά έχει μάθει να τιθασεύει το φόβο της.

Μια αθλήτρια του beach-volley θυμάται το τρακάρισμα που είχε όταν ήταν μικρή. «Είσαι καλά, είσαι καλά» της λέει η μαμά της μέσα στο αυτοκίνητο για να την ηρεμήσει. Η καθησυχαστική φωνή της μαμάς της, δεν έχει φύγει από το μυαλό της. Είναι πλέον μαζί της στους αγώνες.

Ένας αθλητής καταδύσεων θυμάται τότε που ήταν παιδί και κλείστηκε στο ασανσέρ μαζί με τη μαμά του. «Πάρε μια βαθιά ανάσα» του λέει εκείνη. Και εκείνος παίρνει μια βαθιά ανάσα και κάνει το άλμα που του χαρίζει το χρυσό. Κορυφαία στιγμή όταν βγαίνει από την πισίνα και κάνει μπροστά στην κάμερα το σήμα ευχαριστώ. Η μαμά του τον παρακολουθεί από την τηλεόραση. Είναι σαν να της λέει  «Ευχαριστώ Μαμά».

Είναι δύσκολο να είσαι μαμά. Είναι ό,τι πιο δύσκολο – αλλά και πιο αξιόλογο – θα κάνουμε ποτέ στη ζωή μας. Γιατί μεγαλώνουμε ανθρώπους. Κι αν αυτό δεν είναι δύσκολο και αξιόλογο τότε τι είναι;

Δεν είμαι όμως η μόνη που πιστεύει ότι η μητρότητα είναι δύσκολη.  Στην παγκόσμια έρευνα που διεξήγαγε η P&G το Νοέμβριο του 2015, το 64% των μαμάδων συμφωνεί ότι η μητρότητα σήμερα είναι πιο σύνθετο ζήτημα απ’ ότι στο παρελθόν. Όλες σχεδόν οι μαμάδες (97%) παραδέχονται ότι δεν μπορούσαν να προβλέψουν εκ των προτέρων τις απαιτήσεις της μητρότητας. Και αφού έγιναν μαμάδες εκτίμησαν ακόμα περισσότερο τις δικές τους μαμάδες, αναγνωρίζοντας την υπομονή τους, την κατανόησή τους και τη συναισθηματική τους δύναμη.

Είναι η σειρά μας να οπλιστούμε με συναισθηματική δύναμη. Είναι η σειρά μας να την μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας.

Ο Garisson Keillor είπε «Τίποτα από αυτά που κάνεις για τα παιδιά σου δεν πηγαίνει ποτέ χαμένο». Και το νέο βίντεο Thank you Mom, μας το υπενθυμίζει με τον καλύτερο τρόπο.

Το post Τίποτα από αυτά που κάνεις για τα παιδιά σου δεν πηγαίνει ποτέ χαμένο #ThankYouMom δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

«Είναι ένα από τα πιο δυνατά βίντεο που έχω δει ποτέ – δείχνει πώς τα στερεότυπα κάνουν κακό σε όλους μας και περνάνε από γενιά σε γενιά. Όταν τα κορίτσια και τα αγόρια παίζουν ‘οικογένεια’ αντιγράφουν τη συμπεριφορά των γονιών τους και αυτό επηρεάζει όχι μόνο τα παιχνίδια της παιδικής τους ηλικίας, αλλά διαπλάθει και τα μακροχρόνια όνειρά τους.»

Το βίντεο που δημιούργησε το Ariel Ινδίας, δείνχει πώς οι μπαμπάδες και οι σύζυγοι μπορούν να κάνουν μικρά βήματα (όπως για παράδειγμα το να πλένουν ρούχα) για να δημιουργήσουν σπίτια στα οποία υπάρχει περισσότερη ισότητα.

Σήμερα μοιράζομαι κι εγώ το βίντεο μαζί σας. (Το Ariel είναι brand της P&G με την οποία έχουμε συνεργαστεί σε διάφορα υπέροχα projects στο παρελθόν, αλλά το σημερινό post δεν είναι διαφημιστικό). Παρ’ όλο που το μήνυμα του βίντεο απευθύνεται κυρίως σε άντρες,  εγώ δεν το δημοσιεύω για να μιλήσω στους άντρες – εξάλλου η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών μου είναι γυναίκες. Το δημοσιεύω για να μιλήσω στις γυναίκες και κυρίως στις μαμάδες.

Και ναι πράγματι, το βίντεο δείχνει πόσο σκληρά δουλεύει μια μαμά και πόσο άδικη είναι σε ορισμένες περιπτώσεις η καθημερινότητά της. Εγώ όμως δε θα σταθώ στο αν είναι άδικη ή όχι η ζωή μας. Ούτε στο αν μεγαλώσαμε με τα σωστά παραδείγματα ή όχι. Εγώ θέλω να σταθώ στο καθήκον που έχουμε εμείς, να προετοιμάσουμε τα παιδιά μας για τη ζωή τους ως ενήλικες. Θέλω να σταθώ για τη δύναμη που έχουμε εμείς στα χέρια μας να σπάσουμε τον κύκλο και να αλλάξουμε τα πράγματα.

Θέλω επίσης να μοιραστώ τις ανησυχίες μου. Γιατί η αλήθεια είναι ότι ανησυχώ. Ανησυχώ για το τι θα συμβεί όταν οι κόρες μου θα θελήσουν να μοιραστούν τη ζωή τους με άλλους ανθρώπους. Θα μπορέσουν να βρουν συντρόφους με τους οποίους να μοιράζονται τις χαρές, τις λύπες αλλά και τα βάρη; Θέλω να ελπίζω πώς ναι. Γιατί είμαι σίγουρη ότι δε θα συμβιβαστούν να μοιράζονται τη ζωή με κάποιον αλλά να σηκώνουν τα βάρη μόνες τους.

Σε μελλοντικό post, θα μοιραστώ τον τρόπο με τον οποίο προετοιμάζω τις κόρες μου για τη μελλοντική τους ζωή μέσα στο σπίτι (που δε θα διέφερε σε τίποτα από το πώς θα προετοίμαζα τους γιους μου).  Και ευχαριστώ τις υπόλοιπες μαμάδες (ή μπαμπάδες) που κάνουν το ίδιο – είτε έχουν κορίτσια είτε έχουν αγόρια. Ευχαριστώ επίσης τους υπόλοιπους γονείς που δείχνουν με το παράδειγμά τους τι σημαίνει «μοιράζομαι τα βάρη». Γιατί μόνο έτσι η ζωή των παιδιών μας θα είναι ομορφότερη και πιο ισορροπημένη.

Δείτε το βίντεο!

Photo by Jessica Lucia

Το post Η ζωή (και τα βάρη) μέσα στο σπίτι δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ο ύπνος ενδιαφέρει φυσικά όλες τις μαμάδες και όχι μόνο τις μαμάδες μωρών ή μικρών παιδιών. Το θέμα αφορά και τα μεγαλύτερα παιδιά όπως τα δικά μου, που πηγαίνουν στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού. Αφορά όμως και εφήβους αλλά και φοιτητές, που σύμφωνα με τους New York Times χρειάζονται τον ύπνο περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Τέλος αφορά και εμάς τους ενήλικες, που θέλουμε να ζήσουμε μια υγιή και παραγωγική ζωή. Στο νέο της βιβλίο “Thrive” η Arianna Huffington γράφει για το πώς πριν από μερικά χρόνια κατέρρευσε από την κούραση και υποστηρίζει ότι ο καλός ύπνος είναι το Α και το Ω για να μπορέσει κανείς να αποδώσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του.

Όπως συζητούσα με την Dr. Wiggs που είναι διακεκριμένη sleep expert διεθνώς, και τη γνώρισα σε εκδήλωση των Pampers (με τη συνεργασία των οποίων γίνεται το σημερινό post), ο ύπνος αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του παιδιού, αλλά και της οικογένειας. Αν τα παιδιά δεν κοιμούνται καλά, μοιραία και οι γονείς δεν κοιμούνται καλά – και η καθημερινότητα μπορεί να γίνει δύσκολη. Πολύ δύσκολη.

Κάποια ερωτήματα που με απασχολούσαν από τη στιγμή που τα παιδιά γεννήθηκαν και εξακολουθούν να με απασχολούν ως τώρα είναι:

• Πόσον ύπνο χρειάζονται τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους;
• Ποια είναι κάποια από τα λάθη που κάνουμε ως γονείς και επηρεάζουμε τις καλές συνήθειες ύπνου των παιδιών;
• Ποια είναι μια καλή ρουτίνα ύπνου για τα παιδιά;

Κάποια από αυτά τα θέματα θα καλύψω σιγά-σιγά μέσα από μία σειρά posts – και σας καλώ να μου στείλετε και τις δικές σας ερωτήσεις, απορίες, προβληματισμούς.

Στις μικρές ηλικίες ένας καθοριστικός παράγοντας για το πόσο καλά θα κοιμηθούν τα παιδιά είναι φυσικά και το πόσο στεγνά μπορούν να παραμείνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας καθώς το αντίθετο είναι αφορμή για γκρίνια, κλάματα και αλλάγματα. Και αυτός είναι ο λόγος άλλωστε που τα Pampers κάνουν συνεργασίες με ειδικούς, προκειμένου να κατανοήσουν περισσότερο τις συνήθειες ύπνου των μωρών. Όπως είχα δει από κοντά κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου στο Schwalbach, στο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης των Pampers στην Φρανκφούρτη, οι ειδικοί εργάζονται με στόχο να δημιουργήσουν προϊόντα που ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες ανάγκες των μωρών και γονέων. Στο ινστιτούτο
τεστάρουν τα προϊόντα σε αληθινά μωρά και αληθινούς γονείς, παίρνοντας πολύτιμη ανατροφοδότηση από τις οικογένειες.

Αλλά και πάλι, τα ξυπνήματα μέσα στη νύχτα μπορεί να οφείλονται σε χίλιους δύο λόγους.
Τη μια φορά, επειδή έπεσε η πιπίλα. Την άλλη, επειδή ξεσκεπάστηκε και κρυώνει. Την παρά-άλλη, επειδή είδε ένα όνειρο ή επειδή άκουσε ένα θόρυβο. Σκέφτομαι συχνά το τότε και το τώρα. Πολλά έχουν αλλάξει στην προετοιμασία του ύπνου των κοριτσιών μου, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θα αλλάξουν ποτέ!

Τι έχει αλλάξει από τότε

• Φοράνε πια από μόνες τους τις πυτζάμες τους.
• Τα κρεβάτια τους είναι πιο ευρύχωρα από τις βρεφικές τους κούνιες. Μάλλον για να χωράνε τα μεγαλύτερα όνειρα…
• Δε χρειάζεται να σηκωθώ τρεις φορές για να μαζέψω την πιπίλα από το πάτωμα.
• Τα παραμύθια με τις μεγάλες εικόνες και τη μικρή ιστορία έχουν αντικατασταθεί με βιβλία με μεγάλη ιστορία και λίγες εικόνες. Καμιά φορά, μου διαβάζουν εκείνες τα αγαπημένα τους αποσπάσματα. Συχνά διαβάζουν χωρίς εμένα.
• Η εισβολή που έκανα στα δωμάτιά τους μέσα στη νύχτα για να δω αν… αναπνέουν έχει αντικατασταθεί από εισβολή για να δω αν επιτέλους έβγαλαν το mp4 player από τα αυτιά τους.
• Το πολύ πρωινό τους ξύπνημα, καμιά φορά από τα χαράματα, έχει αντικατασταθεί από τα παρακαλετά να βιαστούν για να μην αργήσουν στο σχολείο.
• Τα δρομολόγια που έκανα από το δωμάτιο μου στα δικά τους για να τις ξαναπάω στα κρεβάτια τους έχουν φυσικά κοπεί. Αυτό, μάλλον δεν μου λείπει.
• Το φωτάκι που έμενε ανοιχτό στο δωμάτιο, το μομπίλ που τις νανούριζε πάνω από τα κεφαλάκια τους, τα μωρουδιακά λούτρινα, τα έχουμε χαρίσει σε άλλα παιδάκια. Αυτά, μου λείπουν.
• Τα όνειρά τους έχουν λιγότερους λύκους και τέρατα. Αλλά περισσότερους συμμαθητές, φίλους αλλά και αγωνίες ότι… θα αργήσουν στην εκδρομή.

 Τι δεν έχει αλλάξει – ακόμα

• Η ανάγκη τους να καθυστερήσουμε την ώρα του ύπνου.
• Η ανάγκη μου να μην καθυστερήσουμε την ώρα του ύπνου.
• Η ανάγκη τους για αγκαλιά, φιλιά και χάδια.
• Η ανάγκη μου για αγκαλιές, φιλιά και χάδια.
• Η ανάγκη για τήρηση ενός συγκεκριμένου προγράμματος ύπνου που προσφέρει σταθερότητα και ασφάλεια.
• Μπορεί το βραδινό, χαλαρωτικό μπάνιο πριν από τον ύπνο να το κάνουν πλέον μόνες τους, αλλά ποτέ δεν χάνω την ευκαιρία για φροντίδα, στεγνώνοντας και χτενίζοντας τα μαλλιά τους.
• Ότι όλα τα θυμόνται λίγο πριν να κλείσει το φως. Η ένταση και η κούραση της ημέρας, βγαίνει πάντα το βράδυ. «Μαμά… Μαμά… Μαμά! Α και μαμά!»
• Η αίσθηση πληρότητας στο τέλος της ημέρας όταν πια έχουν ηρεμήσει και έχω χρόνο για τον εαυτό μου.

Δεν έχει αλλάξει επίσης η αγαπημένη μου συνήθεια να τρυπώνω στα δωμάτιά τους και να τις παρακολουθώ να κοιμούνται. Είναι μία από τις μεγάλες/μικρές χαρές της ημέρας. Με βοηθάει να χαλαρώνω, να φιλοσοφώ και να υπενθυμίζω στον εαυτό μου πόσο τυχερή είμαι. Τις παρακολουθώ να ανασαίνουν γαλήνια, τους μιλάω χαϊδεύοντας τα μαλλιά τους και τους ψιθυρίζω «Σε αγαπώ». Και καμιά φορά μέσα από τα ζεστά σκεπάσματα ακούγεται η απάντηση μιας νυσταγμένης φωνούλας: «Κι εγώ»…

Photos by nomadic_lass

Το post Προετοιμασία ύπνου των παιδιών: τότε και τώρα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κι εγώ άρχισα να ετοιμάζομαι για το αεροδρόμιο. Πριν από 11 και 9 χρόνια που γεννήθηκαν έφεραν στη ζωή μας ένα σωρό χαρές και αλλαγές. Έφεραν επίσης την ανάγκη χρήσης ενός προϊόντος που δεν είχαμε ξαναχρησιμοποιήσει ποτέ ως τότε. Τις πάνες! Και κοίτα να δεις σύμπτωση που την ημέρα των γενεθλίων τους θα πετούσα με μία μικρή ομάδα μαμάδων από την Ελλάδα στο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης των Pampers στο Schwalbach, κοντά στην Φρανκφούρτη, μετά από την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση της P&G.

Δεν είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι εγκαταστάσεις μίας μεγάλης εταιρείας από τότε που ξεκίνησα το blog μου, είναι όμως η πρώτη φορά που ταξιδεύω στο εξωτερικό για κάτι τέτοιο. Και σίγουρα η πρώτη φορά που επισκέπτομαι εγκαταστάσεις μιας εταιρείας του μεγέθους και του κύρους της P&G. Έτσι η ξενάγηση ήταν διπλά συναρπαστική.

Και κάπως έτσι μπήκαμε στο αεροπλάνο και απογειωθήκαμε για Γερμανία… Μια χώρα στην οποία έχω πάει αρκετές φορές – έχω ζήσει μάλιστα εκεί. Αλλά από τη μία το γεγονός ότι είχα να πάω καιρό, από την άλλη ότι έχω αλλάξει πολύ από τότε, ένιωθα σαν να τα έβλεπα όλα για πρώτη φορά. Είχα ξεχάσει πόσο πολύ μου αρέσει να εξερευνώ ξένες χώρες, να βλέπω πώς ζουν άλλοι λαοί και να συγκρίνω τη ζωή τους με τη δική μας!

Την Τρίτη το βράδυ, βγήκαμε για φαγητό  με εκπροσώπους της εταιρείας σε εστιατόριο που βρίσκεται στο σπίτι του Mendelssohn  και μαζί με τις υπέροχες γεύσεις που δοκιμάσαμε, πήραμε και μια καλή γεύση για το τι θα βλέπαμε την επόμενη μέρα στην ξενάγηση. Με συναρπάζει να μιλάω με ανθρώπους που έχουν πάθος για τη δουλειά τους. Η ανυπομονησία είχε φτάσει στα ύψη!

Λίγο πριν να βγούμε για φαγητό. Σοφία, Μαρία, Κορίνα, Δέσποινα, Άσπα 

Μετά τα κύρια πιάτα, είπαμε να δοκιμάσουμε και κανένα γλυκό…

Τετάρτη πρωί, frühstück (πρωινό) στο ξενοδοχείο και φύγαμε για τα εργαστήρια!

Στο χώρο που είναι έκτασης 22.000 τ.μ., 350 εργαζόμενοι 20 διαφορετικών εθνικοτήτων ασχολούνται με την έρευνα και ανάπτυξη, το 25% έχουν διδακτορικό PhD ενώ το 50% είναι γυναίκες.

Η ξενάγηση ξεκίνησε με μία σύντομη παρουσίαση της ιστορίας των Pampers και πώς τα δημιούργησε, ένας… παππούς! Ο Victor Mills που εργαζόταν τότε ως χημικός μηχανικός στην P&G ήθελε να βρει έναν τρόπο για να κάνει τη ζωή της κόρης του ευκολότερη αλλά και τον εγγονό του πιο στεγνό και χαρούμενο. Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα!

Και όπως διαπίστωσα, οι ανάγκες των μαμάδων και των μωρών βρίσκονται από τότε ως σήμερα στο επίκεντρο της έρευνας και ανάπτυξης των Pampers. Γιατί εκεί στo Schwalbach έχουν οργανώσει ένα καταπληκτικό σύστημα για να μπορούν τεστάρουν τα νέα προϊόντα σε αληθινά μωρά και να παίρνουν ανατροφοδότηση από αληθινούς γονείς. Υπάρχει λοιπόν μία ομάδα 1000 – 1500 οικογενειών που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Φρανκφούρτης, οι οποίες έχουν την τύχη να δοκιμάζουν τις νέες πάνες που φτιάχνει η εταιρεία, πριν αυτές βγουν στην παραγωγή.  Αυτό δε γίνεται μία μόνο φορά, γίνεται συστηματικά. Αντί δηλαδή να αγοράζουν τις πάνες τους από το super-market, τις προμηθεύονται από το κέντρο έρευνας και ανάπτυξης των Pampers. Μαζί με τις πάνες, παίρνουν μαζί τους και ερωτηματολόγια τα οποία επιστρέφουν συμπληρωμένα στην επόμενη επίσκεψή τους. Όσο ήμασταν εκεί είδα δεκάδες μαμάδες που πήγαιναν και έπαιρναν τις πάνες τους, αφήνοντας στη ρεσεψιόν σημειώσεις και ερωτηματολόγια.

Ερωτηματολόγια για τους γονείς

Στο χώρο της εταιρείας υπάρχει επίσης παιδότοπος στον οποίο τα παιδιά μπορούνε να πάνε να παίξουν, ενώ οι μαμάδες πίνουν τον καφέ τους και συναναστρέφονται με άλλες μαμάδες. Όσο τα παιδιά παίζουν, οι ερευνητές παρακολουθούν και μετά το παιχνίδι κάνουν μετρήσεις που τους βοηθούν να συλλέξουν στοιχεία για την απόδοση της πάνας, την υγρασία του δέρματος και άλλες χρήσιμες παραμέτρους.

Ο κανονικός παιδότοπος ανακαινίζεται αυτή την περίοδο κι έτσι εμείς είδαμε από κοντά τον προσωρινό. Γνωρίσαμε Γερμανίδες μαμάδες που ήταν εκεί με τα παιδιά τους, κουβεντιάσαμε, τους ρωτήσαμε για την εμπειρία τους με τα Pampers και τέλος είδαμε πώς γίνονται κάποιες μετρήσεις στα εργαστήρια.

Παράλληλα κάνουν συνεργασίες με κορυφαία πανεπιστήμια, προκειμένου να κατανοήσουν περισσότερο  τον κόσμο των μωρών και να κάνουν μετρήσεις σχετικά με την ποιότητα του ύπνου τους. Γιατί όπως ξέρουμε πολύ καλά εμείς οι γονείς, όταν ένα παιδί κοιμάται καλά (και η πάνα έχει άμεση σχέση με τον ύπνο), την επόμενη μέρα είναι πιο ξεκούραστο, πιο ήρεμο και πιο χαρούμενο.

Τα μηχανήματα παραγωγής τα οποία είδαμε από κοντά ήταν εντυπωσιακά. Στον συγκεκριμένο χώρο κατασκευάζονται μόνο οι πάνες που χρησιμοποιούνται για τις δοκιμές και όχι οι πάνες που βγαίνουν στην παραγωγή, οι οποίες κατασκευάζονται σε άλλα εργοστάσια της Γερμανίας, της Ευρώπης και του κόσμου.

Στη συνέχεια ανεβήκαμε στα εργαστήρια Pampers Demo Labs και είδαμε, μεταξύ άλλων, πειράματα που δείχνουν την απορροφητικότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται στις πάνες νέας τεχνολογίας των Pampers. Στο σύντομο βιντεάκι, βλέπουμε την απορροφητικότητα του υλικού που βρίσκεται στο εσωτερικό της πάνας ώστε να κρατάει το δέρμα του μωρού στεγνό.

Άσπα, Δέσποινα, Μαρία, Σοφία

Με τον Γιάννη Χατζόπουλο, υπεύθυνο επιστημονικής επικοινωνίας

Όταν τον Ιούνιο του 2008 είχα γράψει εκείνο το post με τίτλο Τέλος Εποχής, στο οποίο έδειχνα το δίπλωμα ολοκλήρωσης εκπαίδευσης τουαλέτας Pampers που είχα δώσει στην Εβίτα, νόμιζα ότι θα ήταν η τελευταία φορά που με απασχολούσαν οι πάνες. Κι όμως, σήμερα μετά από αυτό το ταξίδι και την εμπειρία που έζησα στη Φρανκφούρτη, είμαι πιο ενθουσιασμένη για τα Pampers από ποτέ! (Μην πει όμως κανείς τίποτα για τρίτο παιδί… Τα είπαμε αυτά!)

Αεροδρόμιο Φρανκφούρτης, λίγο πριν να αποχωρήσουμε

Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι και μία μοναδική εμπειρία. Ευχαριστούμε P&G και Pampers! Ανυπομονούμε να ξαναέρθουμε. Auf Wiedersehen!

Το post Ταξίδι στη Γερμανία: Επίσκεψη στο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης των Pampers δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τώρα που οι χειμερινοί Ολυμπιακοί πλησιάζουν, η P&G επανέρχεται με ένα ακόμα υπέροχο βίντεο. Είναι ένα βίντεο που συγκινεί όλους εμάς τους γονείς γιατί βλέποντάς το αναγνωρίζουμε σκηνές από τη ζωή μας.

Στο βίντεο αναγνωρίζω κι εγώ σκηνές της ζωής μου – τώρα που είμαι μαμά, αλλά και τότε που ήμουν νεαρή αθλήτρια. Και βλέπω επίσης σκηνές που ελπίζω να ζήσω μια μέρα στο μέλλον.

Αναγνωρίζω σκηνές απλές και καθημερινές που έχω ζήσει με τα παιδιά μου όταν ήταν μωρά και έκαναν τα πρώτα τους βήματα.

Αναγνωρίζω την επίπονη στιγμή του 1.11 που μου φέρνει και πάλι δάκρυα στα μάτια.

Αναγνωρίζω τη χαρά και τους πανηγυρισμούς του 1.43.

Και βλέπω με συγκίνηση τη σκηνή του 1.30, όταν ένα παιδί (που δεν είναι πια παιδί) κάνει νόημα στη μαμά του από μακριά: “Ευχαριστώ μαμά…”

Δεν ξέρω αν οι κόρες μου θα ακολουθήσουν αθλητική καριέρα. Όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσουν όμως, θέλω να μάθουν να αγωνίζονται. Θέλω να ξέρουν ότι αν πέσουν – που θα πέσουν – πρέπει απλά να ξανασηκωθούν. Στην αρχή θα τις σηκώνω εγώ και μετά θέλω να τις βλέπω να σηκώνονται με τις δικές τους δυνάμεις.

Και θέλω να ξέρουν ότι το πέσιμο τις κάνει απλά δυνατότερες.

Thank you Katerina V. 

Το post Το πέσιμο μας κάνει δυνατότερους δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πού να ήξερα τότε, ότι η P&G Ελλάδας θα μου έκανε πριν από λίγες μέρες τη χαρά και την τιμή να με καλέσει να μιλήσω στο βίντεο που ετοίμαζε για τη γιορτή της μητέρας; Πολλά μπράβο στην P&G που εμπιστεύεται όχι μόνο τους επώνυμους και τους διάσημους, αλλά και τους απλούς ανθρώπους, τους απλούς bloggers, τις απλές μαμάδες σαν κι εμένα και την Έφη — η οποία συμμετείχε επίσης στο βίντεο.

Από τα γυρίσματα του βίντεο

Ακολουθώντας τις οδηγίες του σκηνοθέτη

Η εμπειρία, καταπληκτική, το θέμα του βίντεο συγκινητικό (η Εβελίνα μου έκανε παρατήρηση που δε χαμογελούσα, αλλά μιλούσα για  τη μαμά μου και το βάζο των αναμνήσεων και ήταν συγκινητικό!) και οι εντυπώσεις οι καλύτερες.

Χρόνια πολλά μαμάδες! Χρόνια πολλά μαμά μου (που ξέρω ότι διαβάζεις). Μακάρι να καταφέρω να κάνω σαν μαμά τα μισά από όσα έχεις κάνει εσύ για εμάς.

Ευχαριστώ μαμά!

Το post Χρόνια πολλά μαμά! Ευχαριστώ! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

• Την Κυριακή το πλυντήριο σταμάτησε να λειτουργεί και μέχρι αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να διαπιστώσουμε αν επισκευάζεται, αν θα βρεθούν ανταλλακτικά, κλπ κλπ. Για την ώρα παραμένει χαλασμένο.
• Χθες όμως χτύπησε το κουδούνι και μου παρέδωσαν ένα καλάθι με δώρα, μεταξύ των οποίων ένα μεγάλο ξύλο με ανάγλυφη επιφάνεια και πράσινο σαπούνι, τα οποία χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές για να πλύνουν τα ρούχα τους τη δεκαετία του 30, τότε που δεν υπήρχαν πλυντήρια! Το πακέτο αυτό, μαζί με πολλά ακόμα δώρα που θα δείτε σε φωτογραφία πιο κάτω, τα έστειλε η  P&G σε μία χρονική στιγμή που προφανώς… τα χρειάζομαι, χωρίς φυσικά να είναι σε θέση να το γνωρίζει!
• Η P&G ήταν συμπτωματικά μία από τις τρεις εταιρείες που ανέφερα στην ομιλία μου στο 3ο συνέδριο Social Media όταν έδωσα πετυχημένα παραδείγματα συνεργασιών μεταξύ brands και μαμάδων για την καμπάνια της Thank You Mom (Οι άλλες δύο ήταν η Disney και τα Weight Watchers).
• Στο τέλος εκείνης της ομιλίας, γνωριστήκαμε με τη δημοσιογράφο Έλλη Ισμαηλίδου από το ΒΗΜΑ, η οποία χθες επίσης μου πήρε συνέντευξη. Ένα από τα θέματα για τα οποία μιλήσαμε ήταν οι συνεργασίες των εταιρειών με τους bloggers. Και κατά πόσο ένας blogger που συνεργάζεται με μία εταιρεία μπορεί να είναι αντικειμενικός και αμερόληπτος στην κριτική του.
• Όταν τα κορίτσια γύρισαν από το σχολείο και είδαν το καλάθι με τα προϊόντα, με ρώτησαν πρώτον γιατί τα έστειλαν σε εμένα και δεύτερον αυτό το οποίο στην ουσία ρώτησε και η Έλλη: “Αν δεν σου αρέσουν τι θα κάνεις; Θα γράψεις την αλήθεια;” Και αφού άκουσαν τι τους είπα, είπαν κι εκείνες τη γνώμη τους:
  Εβελίνα: Μαμά καλύτερα αν δεν σου αρέσουν να μη γράψεις τίποτα. Γιατί αν γράψεις αρνητικά, δε θα βγάλουν δεκάρα στο κατάστημα αυτών των ανθρώπων!
  Εβίτα: Άσε που θα πληγώσεις τα συναισθήματά τους!

Πολλές δεν είναι οι συμπτώσεις; Νιώθω ότι παίζω σε σπονδυλωτή ταινία τύπου Pulp Fiction! Συνεχίζω με κάποιες περισσότερες πληροφορίες για την ενέργεια της Procter & Gamble:

Την προηγούμενη εβδομάδα επικοινώνησαν μαζί μου εκ μέρους της εταιρείας για να με ρωτήσουν αν θα με ενδιέφερε να λαμβάνω ενημερώσεις και προϊόντα της εταιρείας και είπα ότι ναι θα με ενδιέφερε. Δεν περίμενα φυσικά να λάβω κάτι τόσο πρωτότυπο και ξεχωριστό.

Έστειλαν ένα πακέτο που από τη μία έχει διάφορα προϊόντα P&G και από την άλλη προϊόντα που χρησιμοποιούσαν οι μαμάδες το 1930, όπως λεμόνι, λευκό ξύδι, πράσινο σαπούνι, μαγειρική σόδα κλπ. (Απορία Εβελίνας: “Για το λεμόνι τι γνώμη περιμένουν δηλαδή να τους γράψεις; Έχει άλλη γεύση αυτό το συγκεκριμένο;”) Επίσης το πακέτο περιείχε ένα παιδικό βιβλίο και ένα γιογιό-παιχνίδι που ήταν δύο από τους τρόπους με τους οποίους απασχολούνταν τα παιδιά εκείνη την εποχή. Μαζί υπήρχε κι ένα ενημερωτικό βιβλιαράκι που εξηγούσε πώς ακριβώς ήταν η καθημερινότητα μίας μαμάς τότε και τους τρόπους με τους οποίους φρόντιζε για το καθάρισμα του σπιτιού και την υγιεινή της οικογένειας. Και στο τέλος υπήρχε το εξής κάλεσμα:

“Εάν θέλετε να ζήσετε μια ημέρα μιας τυπικής νοικοκυράς του 1930, τότε σας δίνουμε την ευκαιρία αυτή! Σας παρέχουμε το καλάθι του 1930 με όλα τα απαραίτητα υλικά, καθώς και μία βιντεοκάμερα για να αποθανατίσετε την εμπειρία σας αυτή!”

Κι άλλες φορές έχω πάρει προϊόντα ή προσκλήσεις από εταιρείες. Μερικές φορές έχω γράψει για αυτά (π.χ. έγραψα για την έκθεση των Δεινοσαύρων) και μερικές όχι. Γράφω πολλές φορές τη γνώμη μου για προϊόντα που χρησιμοποιώ χωρίς να μου τα έχει στείλει κανείς και έχω κάνει reviews για ταινίες ή παραστάσεις που έχω πάει με τα παιδιά. Γιατί έτσι είναι η φύση του ανθρώπου! Αν είναι ευχαριστημένος με κάτι, το μοιράζεται! Έτσι κι εγώ, αν πιστεύω ότι έχω να πω κάτι που θα ενδιαφέρει τους αναγνώστες του blog, θα το κάνω.  Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορώ παρά να ανταποκριθώ στην απίστευτα πρωτότυπη ιδέα. Εξάλλου έτσι κι αλλιώς δεν έχω πλυντήριο! Απλά θα αξιοποιήσω τη βιντεοκάμερα ώστε να μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί σας. Ήδη έχω πει στον κάμεραμαν/σκηνοθέτη της οικογένειας  να ετοιμάζεται, ο οποίος προσπαθεί να μου βρει το ιδανικό τσεμπέρι. (Δεν νομίζω, δε νομίζω!) Δεν θα γράψω αναλυτικό review για τα προϊόντα, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν είναι αυτό το concept! (Παρεμπιπτόντως, περιμένω ιδέες στα σχόλια! Τι θα μπορούσα να κάνω στην κάμερα ως τυπική νοικοκυρά του 1930;)

Πρέπει κλείνοντας να πω ένα μεγάλο μπράβο στις εταιρείες – και είναι πλέον αρκετές – που έχουν αρχίσει να ψάχνουν έξυπνους τρόπους να “μιλήσουν” σ’ ένα διαφορετικό κοινό – το οποίο δεν παρακολουθεί  τηλεόραση και δε διαβάζει περιοδικά (π.χ. άνθρωποι σαν κι εμένα). Αλλά ακόμα και οι καταναλωτές που έρχονται σε επαφή με τις “παραδοσιακές” διαφημίσεις, σύμφωνα με έρευνες εμπιστεύονται πλέον περισσότερο reviews άλλων καταναλωτών (το 92,3%) παρά την επίσημη περιγραφή της εταιρείας για το τι κάνει ένα προϊόν (το 7,7%) (Έρευνα Moms who blog: A marketing powerhouse την οποία είχα αναφέρει στο Συνέδριο Social Media)

Νομίζω ότι και οι bloggers θα καλωσορίσουν αυτό το άνοιγμα των εταιρειών. Όπως σε όλες τις περιπτώσεις βέβαια – όπως παντού υπάρχουν καλοί επαγγελματίες και κακοί επαγγελματίες, καλοί γιατροί και κακοί γιατροί, καλοί καθηγητές και κακοί καθηγητές – έτσι κι εδώ θα υπάρχουν καλοί bloggers που θα γράφουν αντικειμενικά τη γνώμη τους σεβόμενοι το κοινό που τους διαβάζει και κακοί bloggers που θα γράφουν μπαρούφες και αργά ή γρήγορα θα χάσουν την αξιοπιστία τους.

Υ.Γ. Μετά τη συγκεκριμένη ενέργεια, έχετε καμιά ιδέα πώς θα κάνω την Miele ή καμιά άλλη καλή εταιρεία να μου στείλει πλυντήριο για review? Θα πλένω όλη μέρα  και όλη νύχτα το υπόσχομαι! Και μετά θα χρειαστεί να πάω να ξεκουραστώ σε πάρκα και resorts της Disney (που όπως είπαμε ήταν η δεύτερη εταιρεία που είχα αναφέρει) Και αν πάρω μερικά κιλά παραπάνω από το πολύ και καλό φαγητό που προσφέρουν εκεί, θα τα χάσω με το πρόγραμμα των Weight Watchers! (τρίτη εταιρεία που είχα αναφέρει.)

Νομίζω ότι όντως παίζω σε σπονδυλωτή ταινία! Αναμείνατε συντονισμένοι. Φορτίζω την βιντεοκάμερα… 🙂

Image via 

Το post Χάλασε το πλυντήριο των ρούχων μου. Και δεν είναι τυχαίο. δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.