Σχόλια σε: Διάβασμα στο σπίτι: Βοηθώντας τα παιδιά να αποκτήσουν καλές συνήθειες

Από: Aspa

Aspa — Wed, 12 Oct 2022 11:46:37 +0000

Σε απάντηση στο θεανω. Είχα κι εγώ τους ίδιους προβληματισμούς σχετικά με τα λάθη και σκέφτηκα να ρωτήσω τη δασκάλα. Η δασκάλα μου είπε ότι προτιμάει να βλέπει τα λάθη των παιδιών για να ξέρει τι έχουν καταλάβει και τι όχι, αν τα "πασαλείβουν" και για να έχει τέλος πάντων μία καλύτερη εικόνα ώστε να ξέρει σε τι να επιμείνει. Μόνο έτσι μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά. Ενώ αν έβαζε Α σε εργασίες που έκαναν οι γονείς, κανείς δεν θα έβγαινε κερδισμένος. Είναι μια ωραία ερώτηση για την επόμενη συνάντηση δασκάλων γονιών!

Από: θεανω

θεανω — Mon, 10 Oct 2022 05:38:33 +0000

Kαλημερα!
Κρατάω αυτό που αναφέρθηκε “Πάντοτε όμως χρειάζεται μέτρο. Ούτε υπερβολικός έλεγχος, ούτε να τα αφήσουμε όλα στην τύχη.”
Είμαι πολύ καταπάνω στο διάβασμα ή καλύτερα στον έλεγχο των μαθημάτων τους, κάτι που φυσικά δεν τους αρέσει…πχ πόσο μπορώ να επιμένω να μου πει το μάθημα της ιστορίας ή να αρκεστώ στο ότι μου λέει ότι το διάβασε…Βέβαια εγώ ξέρω ότι το διάβασε αλλά όχι όσο πρέπει για να μπορεί να μου το πει.
‘Η ελέγχω αυτά που έκαναν και υπάρχουν λάθη απροσεξίας. Δεν πρέπει να τα διορθώσουν ή μήπως δεν τα αφήνω να κάνουν λάθη κι έτσι να μάθουν μέσα από τις συνέπειες…
δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή απλά προβληματίζομαι μήπως χάνω το μέτρο…
Κι εμένα που η μαμά μου ποτέ δεν με βοήθησε και δεν με έλεγξε μια χαρά τα πήγα εν τέλει…
ευχαριστώ

Από: Aspa

Aspa — Tue, 16 Oct 2018 14:40:07 +0000

Σε απάντηση στο Γιώργος.

Τα πράγματα είναι απογοητευτικά, όχι μόνο στο δημοτικό αλλά και στις μεγαλύτερες τάξεις. Φέτος η μεγάλη μου κόρη πηγαίνει Α λυκείου και όλοι της οι συμμαθητές κάνουν φροντιστήριο. Δηλαδή το πρωινό σχολείο είναι διακοσμητικό στοιχείο. Τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο “βραδινό σχολείο” για να μάθουν.

Υπάρχουν πολλές συζητήσεις που χρειάζονται να γίνουν για την παιδεία. Σε αυτό εδώ το blog τα λέμε όλα και καλά και κακά. Δυστυχώς από τότε που πηγαίναμε εμείς σχολείο, λίγα θετικά βήματα έχουν γίνει (για να μην πω έχουν γίνει βήματα προς τα πίσω).

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να αποκτήσουν καλές συνήθειες και ελπίζω το άρθρο να βοηθάει τους γονείς των παιδιών της πρώτης.

Από: Γιώργος

Γιώργος — Mon, 15 Oct 2018 19:03:52 +0000

Ας μιλήσουμε λίγο για θέματα ταμπού. Βλέπω ότι λίγοι λένε αλήθειες. Η παιδεία στην Ελλάδα είναι τόσο πολύ άθλια που είναι αδιανόητο να μην αφιερώνεις χρόνο έως δάσκαλος (αντικαθιστώντας τον δάσκαλο του σχολείου) με το παιδί σου.

Σημείωση: Μια ματιά στην ύλη και το εκπαιδευτικό υλικό στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού έχει ρίξει κανείς?

Από: Aspa

Aspa — Mon, 16 Nov 2015 17:07:00 +0000

Σε απάντηση στο Anastasia.

Καλησπέρα Αναστασία. Αρκετή τροφή για σκέψη, ευχαριστούμε πολύ!
Συμφωνώ ότι το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και δεν υπάρχουν συνταγές. Είναι πολύ χρήσιμο που εμείς οι γονείς μοιραζόμαστε εμπειρίες και σκέψεις προσπαθώντας να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον. Ακόμα κι απαντήσεις να μην πάρουμε, είναι ανακουφιστικό να ξέρουμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι σε μια δύσκολη κατάσταση.

Τα παιδιά μας έχουν τις ίδιες ηλικίες. Είναι δύσκολη χρονιά η Α’ Γυμνασίου και δεν το λέω από την πλευρά των μαθημάτων, αλλά από την πλευρά όλων αυτών των καταιγιστικών αλλαγών στη ζωή του παιδιού. Αν προϋπήρχε η συμπεριφορά, όλες αυτές οι αλλαγές της Α’ Γυμνασίου μάλλον επιβαρύνουν κι άλλο την κατάσταση.
Όλοι οι γονείς των παιδιών της Α’ Γυμνασίου είμαστε νομίζω σε εγρήγορση… Κι εσύ σίγουρα ένα παραπάνω… Ελπίζω όλα θα πάνε καλά. Καλή δύναμη!

Από: Anastasia

Anastasia — Mon, 16 Nov 2015 13:23:00 +0000

Έχω ισχυρές αμφιβολίες για το κατά πόσον υπάρχουν επιτυχημένες συνταγές….Εκπαιδευτικός κι εγώ η ίδια, πάντα ήμουν κατά του να “κάτσω να διαβάσω τα παιδιά μου”. Στόχος μου ήταν να τους προσφέρω τη μεθοδολογία, ώστε να τους δώσω την ευκαιρία να αυτονομηθούν και να διαβάζουν μόνα τους. Υπάρχει, όμως, μέσα σ’ όλα, κι ένας παράγοντας που λέγεται εσωτερική κινητοποίηση: ορισμένα παιδιά το διαθέτουν, ορισμένα, όμως, δυστυχώς όχι. Έχω, σήμερα, έναν γιο 13 χρονών και μια κόρη 11 ετών. Με την κόρη μου ουδέποτε χρειάστηκε να ανησυχήσω, κατά το μέρος που αφορά τη μελέτη της. Είναι υπεύθυνη, διαβάζει μόνη της, στην Ε΄ Δημοτικού τώρα, και ο μόνος λόγος για τον οποίον μπορεί να με κυνηγάει, είναι για να μου “πει το μάθημα” (κι αυτό συμβαίνει κατά βάση στα θεωρητικά μαθήματα). Αξίζει, μάλιστα, να σημειώσω ότι η κόρη μου αντιμετώπισε κάποιες ιδιάζουσες δυσκολίες στο θέμα του λόγου, καθώς χρειάστηκε να παρακολουθείται από λογοπεδικό για περίπου 5 χρόνια, αφού στην ηλικία των 3,5 ετών δεν άρθρωνε παρά μόνον μια λέξη, τη λέξη “μαμά”. Οι ειδικοί θεωρούσαν ότι θα αντιμετωπίσει στη συνέχεια “μαθησιακές δυσκολίες”. Όχι μόνον τούτο δεν συνέβη, αλλά ήδη μετά τα 2 πρώτα χρόνια της θεραπείας της, κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι αυτό το παιδί είχε ποτέ αντιμετωπίσει πρόβλημα στον λόγο του. Στη συνέχεια, ξεκίνησε να μαθαίνει ξένες γλώσσες με απίστευτη ευκολία, παρά τις αντίθετες επίσης προβλέψεις των “ειδικών”.
Από την άλλη πλευρά, ο γιος μου, 13 σήμερα όπως ανέφερα, είναι ένα εξαιρετικά ευφυές παιδί, δυστυχώς, όμως, πλήρως ασυνεπές με τη σχολική μελέτη. Κι αυτό δεν είναι ένα φαινόμενο που παρουσιάστηκε πρώτη φορά τώρα (δηλ. στην Α΄ Γυμνασίου), αλλά είχε ξεκινήσει από τα μέσα του δημοτικού. Σ’ αυτό το παιδί, δεν εφάρμοσα διαφορετικό σύστημα από αυτό που εφάρμοσα στην κόρη μου. Έχω, λοιπόν, ένα παιδί, το οποίο, αυτή τη στιγμή αρνείται πεισματικά να διαβάσει, αν και στα σχολικά διαγωνίσματα γράφει ιδιαιτέρως υψηλούς βαθμούς (πάνω από 18). Όμως, πηγαίνει στο σχολείο απροετοίμαστος, βασικά, δεν ετοιμάζει ποτέ τις ασκήσεις που τους αναθέτουν οι καθηγητές για το σπίτι. Αφού, ήδη από το δημοτικό, είχα δοκιμάσει όλους τους πιθανούς τρόπους να τον κινητοποιήσω (με το καλό, με το κακό, με ενθάρρυνση, με τιμωρίες κτλ, πάντοτε όμως με φοβερή υπομονή από μέρους μου) και μέχρι και παιδοψυχολόγο είχα φέρει στο σπίτι, προκειμένου να καταφέρει να τον κινητοποιήσει με κάποιον τρόπο (και τελικά, και ο ίδιος ο παιδοψυχολόγος σήκωσε τα χέρια ψηλά), τώρα στο Γυμνάσιο, βρίσκομαι αντιμέτωπη με κάτι το καινούργιο: όχι μόνον δεν προετοιμάζεται στο σπίτι, αλλά επιπλέον, μου λέει και ψέματα συνεχώς ως προς το γεγονός ότι είναι διαβασμένος. Στο μεταξύ, προσπαθώ να τον αφήσω να υποστεί τις φυσικές συνέπειες της πρακτικής του, αλλά δεν υπάρχει κανένα αποτέλεσμα: υπομένει στωικά τις οποιεσδήποτε στερήσεις (ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τηλεόρασης, εκδρομών, άλλων δραστηριοτήτων στις οποίες δεν συμμετέχει) χωρίς να αλλάζει τη στάση του.
Τέλος, κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι και οι δυο γονείς είμαστε φιλομαθείς και είμαστε και υπεύθυνοι σαν άτομα. Το μόνο σκοτεινό σημείο είναι η απουσία του πατέρα του στο εξωτερικό, για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, δεν μπορώ να αποδώσω σε αυτό τη συμπεριφορά του, γιατί προϋπήρχε αυτή η συμπεριφορά και πριν ακόμη ο μπαμπάς του αρχίσει να απουσιάζει λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Πλέον, έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά και έχω αρχίσει να πιστεύω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο γι’ αυτόν. . . λυπάμαι, όμως, γιατί είναι ένα παιδί που έχει φοβερές δυνατότητες και δυστυχώς, δεν θα μπορέσει να τις αξιοποιήσει με αυτή τη συμπεριφορά.
Ευχαριστώ

Από: Aspa

Aspa — Wed, 09 Sep 2015 20:56:00 +0000

Σε απάντηση στο Maria Koutsominou. Καλή αρχή και στον μεγάλο Μαρία! Όλα καλά να πάνε, και του χρόνου θα πούμε περισσότερα. Φιλιά πολλά!

Από: Maria Koutsominou

Maria Koutsominou — Fri, 04 Sep 2015 14:13:00 +0000

Άσπα μου, αν και παλιό αυτό το post, μένει πάντα επίκαιρο! Αρχές Σεπτέμβρη, μ’έναν μεγάλο γιο που θα πάει νηπιαγωγείο κι έναν μικρό στο βρεφονηπιακό, καταλαβαίνεις τι άγχος υπάρχει! Όχι, εντάξει, το ελέγχω, να μην είμαι και υπερβολική! Θέλω να πιστεύω πώς θα τα πάω καλά, πάντως η ανάρτηση αυτή με βοήθησε πολύ και θα την φυλάξω για να την ξαναδιαβάσω και του χρόνου…φιλάκια πολλά, σ’ευχαριστούμε πολύ

Από: Aspa

Aspa — Wed, 03 Sep 2014 20:02:00 +0000

Σε απάντηση στο Ειρήνη Λουίζου.

Ειρήνη εγώ σε ευχαριστώ για το μήνυμα!

Εύχομαι καλή αρχή! Και είμαι σίγουρη ότι θα λάμψει! 🙂

Από: Ειρήνη Λουίζου

Ειρήνη Λουίζου — Tue, 02 Sep 2014 08:32:00 +0000

Φέτος η μεγάλη μου κόρη θα πάει 1η Δημοτικού και με έχει πιάσει ήδη άγχος για το πως μπορώ να τη βοηθήσω σε αυτή τη σημαντική χρονιά να κάνει μια καλή αρχή. Σ’ευχαριστώ για αυτό το κείμενο…με βοήθησε πολύ!