Σχόλια σε: Ποδήλατο χωρίς βοηθητικές: “Πιστέψτε στον εαυτό σας!” https://www.aspaonline.gr/podilato-horis-voithitikes/ Blog για μαμάδες: Ιδέες, Δραστηριότητες & Καθημερινές Συμβουλές Sat, 26 Jun 2021 15:22:36 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.1.2 Από: Aspa https://www.aspaonline.gr/podilato-horis-voithitikes/#comment-8521 Mon, 06 Jun 2011 19:15:00 +0000 https://www.aspaonline.gr/?p=729#comment-8521 Σε απάντηση στο TheoCoach.

Τον σκεφτόμουν τον Δημήτρη όταν έγραφα το post γιατί το θυμόμουν ότι είχε μάθει πρόσφατα χωρίς βοηθητικές. 

Ελπίζουμε να τράβηξες κι εσύ βίντεο!!! 🙂 

]]> Από: Aspa https://www.aspaonline.gr/podilato-horis-voithitikes/#comment-8520 Mon, 06 Jun 2011 19:12:00 +0000 https://www.aspaonline.gr/?p=729#comment-8520 Σε απάντηση στο Μαρία Αρναουτάκη.

Έχεις δίκιο για το κολύμπι χωρίς μπρατσάκια. Ένιωσα κι εκεί το ίδιο συναίσθημα ελευθερίας! 
Συμφωνώ κι επαυξάνω στο θέμα των ενοχών. Ωραία η σύγκριση που έκανες!  

]]> Από: TheoCoach https://www.aspaonline.gr/podilato-horis-voithitikes/#comment-8515 Sat, 04 Jun 2011 02:13:00 +0000 https://www.aspaonline.gr/?p=729#comment-8515 Αχαχα απίστευτος ο πιτσιρικάς! Ο επόμενος Les Brown! Τέλειος. 

Κι εγώ θυμάμαι την 1η φορά που έκανα χωρίς βοηθητικές. Ήταν στην κατηφόρα μπροστά στο παλιό μας σπίτι όταν μου έβγαλε ο μπαμπάς μου τις βοηθητικές και πήρα φόρα κι έκανα! Το περίμενα πως και πως και πραγματικά θυμάμαι πόσο ωραία ένιωθα που τα κατάφερα… 

…Άλλωστε έχουν περάσει μόνο 3 χρόνια από τότε (αυτό ήταν αστείο LOL)

Και επίσης θυμάμαι τη χαρά και την περηφάνια του Δημήτρη όταν πριν 1μιση μήνα έκανε κι εκείνος μόνος του χωρίς βοηθητικές! Τώρα δεν τον πιάνει κανείς (και φυσικά είναι το μόνο παιδί στο πάρκο με κράνος και επιγονατίδες) 

Θοδωρής

]]> Από: Μαρία Αρναουτάκη https://www.aspaonline.gr/podilato-horis-voithitikes/#comment-8514 Fri, 03 Jun 2011 11:49:00 +0000 https://www.aspaonline.gr/?p=729#comment-8514 Τι υπέροχο βίντεο!! Ευχαριστούμε Άσπα! Έμενα έγινε κάπως απότομα, γιατί με άφησαν (με αμόλησαν δηλαδή) τα ξαδέρφια μου σε ένα κατηφορικό δρόμο στο χωριό για να πάρω φόρα, αλλά τελικά έμαθα! (Τι βάρβαρες μέθοδοι θεέ μου, πώς δεν έφυγα από κάτω σε κανένα χωράφι!)

Σταθμοί στη ζωή ενός παιδιού: περπάτημα (δεν το θυμάται δυστυχώς- εκεί να δεις χαρά και θρίαμβος ενός κατακτητή του κόσμου), ποδήλατο χωρίς ροδάκια, κολύμπι χωρίς μπρατσάκια. Τα δύο τελευταία μάλιστα, άπαξ και τα μάθεις είναι και εφόρου ζωής. 

Η δική μου λίστα περιελάμβανε να μάθω να σφυρίζω, να δένω τα κορδόνια μου και να χτυπάω τα δάχτυλα μου.

Μακάρι να είμασταν τόσο χαρούμενοι, λιγότερο τελειομανείς, ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι με τις επιτυχίες μας ως ενήλικες! Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μάλιστα νιώθουν και ενοχές με την επιτυχία τους. Φαντάζεστε ένα παιδάκι να έχει ενοχές, επειδή έμαθε ποδήλατο χωρίς ροδάκια; Ποτέ. 

Μπράβο στον μπαμπά! 😉

]]>