Σχόλια σε: Πού ήσουν; Πόσο πράσινο ήταν;

Από: Aspa

Aspa — Sun, 22 Jul 2012 20:26:00 +0000

Σε απάντηση στο Vera Lev.

Έτσι είναι… Σκεφτόμαστε τις επόμενες γενιές που θα κληρονομήσουν τον πλανήτη… Χαίρομαι που σου άρεσε το post Βέρα!

Από: Vera Lev

Vera Lev — Sat, 21 Jul 2012 10:10:00 +0000

Είναι πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας είπες. Και αλήθεια, γιατί να μην γίνουμε όλοι λίγο πιο οικολογικοί; Για το καλό των πιτσιρικιών μας!
Owl Mommy ή Μαμά Κουκουβάγια Βέρα

Από: Aspa

Aspa — Thu, 19 Jul 2012 20:20:00 +0000

Σε απάντηση στο Talibanoula.

Όχι μόνο εσύ, και πόσοι ακόμα δε θα ήθελαν να τις υποστηρίξουν…

Εντάξει, δεν γκρίνιαξες και τόσο 😉

Από: Aspa

Aspa — Thu, 19 Jul 2012 20:13:00 +0000

Σε απάντηση στο gaitanaki. Ευχαριστώ! Το θετικό είναι ότι τα παιδιά μας ξεκινάνε με ένα σωρό καλές συνήθειες. Ούτε καν διανοούνται να μην ανακυκλώσουν, πάντα κλείνουν τα φώτα και τις βρύσες και είναι απόλυτα συνειδητοποιημένα. Εμείς στην ηλικία τους ούτε κατά διάνοια είχαμε ακούσει κάποια από τα πράγματα που εκείνα ήδη εφαρμόζουν. Πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε. Πόσο σωστό είναι αυτό που λες... Να μπαίνουν όλα στη ζυγαριά!

Από: Aspa

Aspa — Thu, 19 Jul 2012 20:04:00 +0000

Σε απάντηση στο philos. Κι ευτυχώς οι καλές συνήθειες που έχουμε κάνει πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας έχουν γίνει βίωμα στα παιδιά μας. Ούτε καν τους περνάει π.χ. από το μυαλό να μην ανακυκλώσουν, έτσι δεν είναι; Υπάρχει ελπίδα! :)

Από: gaitanaki

gaitanaki — Wed, 18 Jul 2012 09:47:00 +0000

Μπράβο για την ενημέρωση μέσω ποστ σε απλά Ελληνικά και χωρίς δηθενισμούς-ξερολισμούς! Αυτός, είναι πολύ απλά ο τρόπος που πρέπει να εξασκηθούμε και να μάθουμε τα παιδιά μας να ψωνίζουμε. Είναι δύσκολο γιατί χρειάζεται συνεχής ενημέρωση και είναι κουραστικό, αλλά πρέπει να γίνεται.

Ένας άλλος παράγοντας μέσα σε όλα αυτά είναι και ο τόπος κατασκευής. Πόσο μακρυά χρειάζεται να ταξιδέψει ένα προϊόν. Δεν είναι απλά πατριωτικός ο λόγος για να προτιμούνται τα όσο δυνατόν πιο κοντινά προϊόντα. Η μετακίνηση ενός προϊόντος από την μία μεριά του πλανήτη στην άλλη έχει μεγάλες επιπτώσεις στο περιβάλον.
Η όλη διαδικασία σκέψης είναι δύσκολη στην αρχή γιατί τίποτα δεν είναι άσπρο, μαύρο. Ουσιαστικά όλα μπαίνουν στη ζυγαριά και κάνεις ό,τι μπορείς καλύτερο. Αρκεί να ζυγίζεις όμως και να μην ψωνίζεις τυφλά.
Και πάλι μπράβο Άσπα! Πολύ ενημερωτικό το ποστ σου!

Από: Talibanoula

Talibanoula — Wed, 18 Jul 2012 09:12:00 +0000

εγω παλι θελω να γκρινιαξω λιγο
θα θελα να υποστηριζω με τις αγορες μου την ιζολα, την πειραικη πατραικη, την κρυσταλ, την πυραμις και τοσες αλλες που καταφεραμε να μην υπαρχουν πλεον…

Από: philos

philos — Wed, 18 Jul 2012 09:10:00 +0000

Σε απάντηση στο olrandir. Θα συμφωνήσω με τον Δημήτρη! Κατα τα άλλα πολύ σημαντικές συμβουλές για ένα χώρο που δεν είναι μονο το σπίτι μας, αλλά οι συνήθειες του καθενός μέσα στα σπίτια μας αφήνουν το δικό τους σημαντικό αποτύπωμα στον πλανήτη που μας φιλοξενεί!

Από: Aspa

Aspa — Wed, 18 Jul 2012 09:09:00 +0000

Σε απάντηση στο olrandir. Μου λείπει το twitter account σου για τη χρήση της γλώσσας, κάνε κάτι! Τοξικός λοιπόν, thanks! :)

Από: olrandir

olrandir — Wed, 18 Jul 2012 09:02:00 +0000

Ένα μικρό nitpicking σχόλιο: ο μόλυβδος είναι *τοξικός*, όχι ραδιενεργός. Μάλιστα χρησιμοποιείται για *προστασία* από ραδιενέργεια (και στα ιατρεία για την προστασία των γιατρών από υπερβολική έκθεση σε ακτίνες Χ). Η χρήση του για ραδιενεργό προστασία είναι δίκοπο μαχαίρι βέβαια, αφού η υπερβολική έκθεση σε μόλυβδο μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση από τον μόλυβδο.

Ενδιαφέρον post, θα’θελα κι εγώ να είχα κάτσει σε “σπιτάκι” του IKEA! Μου αρέσουν πολύ οι χώροι που διαμορφώνει, και ζηλεύω που η διαρρύθμιση στα περισσότερα ελληνικά διαμερίσματα δε με αφήνει να διαμορφώσω κι εγώ το σπίτι μου κάπως έτσι.