Τελικά με προλάβανε οι άλλες κοπέλες.

 Εμένα αυθόρμητα θα μου έβγαινε το να την καθοδηγήσω στην ομαδική εργασία, θα της έλεγα πώς όλοι είμαστε σε ένα σύνολο και πώς όλα τα σπουδαία πράγματα γίνανε μόνο μέσα από ομάδες και γι αυτό πρέπει η ομάδα να βρεί τρόπους να λειτουργεί. Θα της έλεγα ότι αυτό είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι στις ομαδικές εργασίες, και θα την παρότρινα να χρησιμοποιήσει όλη της την εξυπνάδα για να βρεί έναν τρόπο να συνεργαστεί με το άλλο παιδί. 
 Βέβαια, όλα αυτά είναι άκυρα γιατί όπως είπες πιο πάνω η ίδια η δασκάλα σήκωσε τα χέρια ψηλά πρώτη. Άντε να το σώσεις μετά.
Και πάλι, δε ξέρω αν ο δικός μου τρόπος σκέψης είναι ο σωστός. Όπως ανακαλύπτω τώρα με τον Αλέξανδρο, είναι λεπτές οι ισορροπίες και στη θεωρία όλα είναι πιο εύκολα. 
Αυτά για τώρα. Εμείς σχολάσαμε για Πάσχα! 🙂 

Έφη ευχαριστώ! Το βάζο των αναμνήσεων είναι ένα από τα αγαπημένα μου post! 
Ίδια απορία είχε και η Χρύσα στο αμέσως προηγούμενο σχόλιο. Η Εβελίνα ενημέρωνε τελικά τη δασκάλα για το πρόβλημα στο κλείσιμο του ραντεβού κι εκείνη την καθοδήγησε στο να κάνει την εργασία μόνη της. Δεν ξέρω πώς χειρίστηκε η δασκάλα το θέμα του συμμαθητή, και μάλλον δε θα μάθω, αλλά σίγουρα θα τα είπαν οι δυο τους. Αν παρ’ όλα αυτά μάθω περισσότερα, θα σας τα γράψω! 

Τι συγνώμη; Καθόλου συγνώμη! Τα σχόλια είναι το σημαντικότερο μέρος ενός post νομίζω!  

Νομίζω ότι σε αυτή την ηλικία το μάθημα που θέλει να τους διδάξει η δασκάλα είναι να μάθουν να συνεργάζονται και όχι να κάνουν εργασία. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη με την προσπάθεια της δασκάλας να τους κάνει να συνεργάζονται κι ας μας ξεβολεύει όπως έγραψα εμάς τους γονείς! Η Εβελίνα τελικά όπως τελικά έμαθα, ενημέρωνε καθ’ όλη τη διάρκεια της προσπάθειας τη δασκάλα ότι ο συμμαθητής της δεν είχε τη διάθεση να βρεθούν και εκείνη την καθοδήγησε στο να κάνει την εργασία μόνη της. 

Κι έτσι είμαι κι εγώ απόλυτα ικανοποιημένη με την… έκβαση της υπόθεσης! 

Στο συγκεκριμένο ποστ ομως εχω ένσταση..Αποφάσισε η μικρή οτι δεν μπορεί να συνεννοηθεί με το άλλο παιδάκι,του έδωσε “αδεια”, αποφάσισε να την κάνει μόνη τησ και ο μικρός έμεινε χωρίς εργασία;Εκείνος είχε κάποιο λόγο σε όλα αυτά;
Η δασκάλα τι είπε άραγε;

Ο Γιάννης το γνώριζε οτι δε θα εμπαινε το όνομα του στην εργασία? Γνωρίζουμε (γνωρίζετε) για ποιό λογο δε μπορούσαν να συνεννοηθούν τα παιδιά? Γιατί φαντάζομαι πως για ένα μικρό παιδάκι θα είναι άσχημο ξαφνικά να ανακαλυπτει πως είναι το μόνο που δεν έχει εργασία ακόμα κ αν οντως δε δουλεψε για αυτή (με πρωτοβουλία της -αξιολατρευτης κατα τ αλλα- Εβελίνας). Δε θα έπρεπε να έχει γίνει καποια συνεννόηση με τους γονείς του παιδιού? Στην τελική μπορεί να συνέβη κ’ατι σοβαρό στην οικογένεια…

Disclaimer: Δεν ειμαι γονιός, και η μόνη εμπειρία που έχω από παιδιά είναι κάποια ιδιαίτερα μαθήματα που έκανα πριν 1-2 χρόνια ως φοιτήτρια, καθώς και ο μικρότερος αδερφός μου. Παρ όλα αυτά μου φαινεται λίγο περίεργο αυτό το συμβάν. Επίσης τόσο ως μαθήτρια όσο και ως φοιτήτρια εχω συναντήσει (και θα συναντήσει κ η μικρή σίγουρα) πολλά αντιστοιχα φαινόμενα όπου σε μία ομάδα ο ένας κανει την πολλή δουλειά και οι άλλοι τη σκαπουλάρουν. Πάντα όμως ήμουν της λογικής ότι αν δεν εχω κανει καποια συνεννοηση πριν δε θ αφησω τελευταια στιγμη καποιο όνομα απ εξω. Στην τελική, εγω οτι ειχα να κερδίσω σε γνωσεις και/η βαθμους το ειχα κερδίσει και μάλιστα με την αξία μου. Για την τιμωρία των άλλων δεν ημουν υπεύθυνη.

Συγνώμη για το μεγάλο σχολιο…..

Ε μη μας κρατάς σε αγωνία, πες μας πώς θα το χειριζόσουν! Μας ενδιαφέρει όλους! 🙂

Ευχαριστούμε για τις ευχές! 

Χρόνια Πολλά και τουχρόνου!

Θα της πω να του τα δώσει! χαχαχα.. 

Δεν ξέρω γιατί! Πάντως το σωστό avatar βλέπω ότι δείχνει. Μήπως έχεις δύο διαφορετικά e-mail?