Μόλις φτάσαμε σπίτι, κάθισα κι έψαξα τα παλιά μας post και θυμήθηκα πώς ξεκίνησαν όλα.

Κιτριές, κοντά στην Καλαμάτα: Καταπληκτικό το φαγητό και οι… βουτιές!

Μάιος 2008
Το 2008 που αποφάσισα να ξεκινήσω το blog μου, δεν γνώριζα την ύπαρξη κανενός άλλου ελληνικού blog. Διάβαζα μόνο ξένα. Αυτό φυσικά μου φαίνεται τώρα αδιανόητο. Εκατοντάδες ελληνικά blog υπήρχαν ήδη, το blogging στην Ελλάδα βρισκόταν σε πλήρη άνθιση και εγώ ούτε καν το είχα πάρει είδηση. Δεν γνώριζα επίσης ούτε το Facebook, ούτε το Twitter. Αυτά άργησαν πολύ να μπουν στη ζωή μου. Βούτηξα όμως στην περιπέτεια του blogging χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς να μπορώ να φανταστώ σε τι δρόμους θα με οδηγούσε.

Ιούλιος 2008
Ο Βασίλης, που ίσως ήταν ο μοναδικός αναγνώστης του blog μου, ψάχνοντας στο Google “Πόσες ερωτήσεις την ημέρα κάνει ένα τετράχρονο παιδί;” (!) ανακαλύπτει το Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα της Στέλλας και του Κωνσταντίνου και μου στέλνει email (με κεφαλαία!) να πάω να το δω.

Το email του Βασίλη

Επισκέπτομαι το blog, διαβάζω μερικά post και συστήνομαι αφήνοντας σχόλιο.

Το πρώτο μου σχόλιο στο Άπειρο. Έτσι ξεκίνησαν όλα!

Η Στέλλα ανταποδίδει την επίσκεψη και αφήνει επίσης σχόλιο στο δικό μου post που αφορούσε…. τις τέντες!

To πρώτο σχόλιο της Στέλλας στο Aspa Online. Το θέμα που μας απασχολεί: Οι τέντες!

Μπαίνουν τα θεμέλια μίας μελλοντικής φιλίας.

Οκτώβριος 2008
Σε ένα post στο Άπειρο το οποίο διαβάζω πλέον συστηματικά, τραβάει την προσοχή μου το σχόλιο ένας άλλου blogger που τότε δε γνώριζα καθόλου, του Χρήστου. Πηγαίνω στο blog του, το Σκέφτομαι άρα υπάρχω, διαβάζω μερικά post και συστήνομαι αφήνοντας σχόλιο στο τελευταίο του post που γράφτηκε με αφορμή έναν… ζογκλέρ!

Το πρώτο μου σχόλιο στο Σκέφτομαι άρα υπάρχω και οι… φιλοσοφίες μου

Ο Χρήστος ανταποδίδει την επίσκεψη και αφήνει επίσης σχόλιο στο τελευταίο μου post στο οποίο έγραφα τι μου είχε πει η κόρη μου για τις διαφημίσεις παιχνιδιών στην τηλεόραση.

Το πρώτο σχόλιο του Χρήστου στο Aspa Online. Γονείς on the blogs!

Αρχίζουμε και διαβάζουμε συστηματικά ο ένας το blog του άλλου. Μπαίνουν τα θεμέλια μιας ακόμα μελλοντικής φιλίας.

Οκτώβριος 2010
Το Aspa Online εξακολουθεί να αναπτύσσεται αλλά παράλληλα, με τον τον Βασίλη, τον Χρήστο και την Κατερίνα (που πλέον έχουμε γνωριστεί και έχουμε γίνει στενοί φίλοι) έχουμε ξεκινήσει το Μαμά…δες Μπαμπά…δες. Αν και το blog αριθμεί λίγους μόνο μήνες ζωής, λαμβάνουμε πρόσκληση να το παρουσιάσουμε στο GGD. Ένας από τους λόγους που ξεκινήσαμε το Μαμά…δες, Μπαμπά…δες ήταν γιατί θέλαμε να ενώσουμε όλους τους γονείς bloggers, που μπορεί να αγνοούσαν ο ένας την ύπαρξη του άλλου κάτω από την ίδια στέγη, αλλά παράλληλα να αναδείξουμε τα δικά τους blog, όχι το δικό μας. Εν όψει της εκδήλωσης, η Στέλλα αποφασίζει να έρθει Αθήνα, να παρακολουθήσει την ομιλία μας και να μας γνωρίσει. Μετά την παρουσίαση βγαίνουμε για φαγητό και νιώθουμε σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Ο Κωνσταντίνος δεν ήταν εκείνη την ημέρα μαζί αλλά το ίδιο νιώσαμε και για εκείνον όταν αργότερα τον γνωρίσαμε. Και όταν βρεθήκανε και τα παιδιά μας, ταίριαξαν και αυτά από την πρώτη στιγμή.

Οκτώβριος 2011
Οι 3 οικογένειες περάσαμε ένα ακόμα αξέχαστο τριήμερο όλοι μαζί στην Καλαμάτα, μαζί με τη Σοφία  η οποία είναι επίσης blogger. Γελάσαμε, παίξαμε, μιλήσαμε, ξενυχτήσαμε, κάναμε εκδρομές, διασκεδάσαμε και τιμήσαμε τα γλυκά της Στέλλας (ένα θα πω: σοκολατόπιτα)! Όσο για τα παιδιά; Τι να πρωτοπώ; Τα έκαναν όλα! Παίξανε, τραγουδήσανε, ξενυχτήσανε και κάνανε σκανταλιές – με αποκορύφωμα τη βουτιά στη θάλασσα, μετά από σαφείς οδηγίες να βρέξουν μόνο τα πόδια τους!

Την Κυριακή μάζεψαν ελιές, τις χτύπησαν με πέτρα για να τις κάνουν τσακιστές και μετά σκέφτηκαν ότι θα μπορούσαν να μας τις διαθέσουν προς πώληση! Είναι η πρώτη τους “επιχειρηματική προσπάθεια”, την οποία φυσικά θα υποστηρίξουμε, αρκεί να τις δούμε έτοιμες φτιαγμένες. Και αυτό προϋποθέτει το ξεπίκρισμα το οποίο έχουν αναλάβει εξ’ ολοκλήρου και θα πρέπει να κάνουν με υπευθυνότητα. Αλλιώς… θα προμηθευτούμε ελιές από αλλού!

Επιστρέψαμε Αθήνα αργά, κουρασμένοι αλλά γεμάτοι εικόνες, εμπειρίες και αναμνήσεις.

Αυτά συμβαίνουν όταν οι bloggers συναντιούνται εκτός μπλογκόσφαιρας. Η επόμενη ερώτηση είναι αυτονόητη: Εσείς έχετε δικό σας blog; Μην το σκέφτεστε. Ξεκινήστε το, αγαπήστε το, ασχοληθείτε με αυτό και είναι σίγουρο ότι πολλές θα είναι οι εκπλήξεις που θα σας περιμένουν στο δρόμο σας! Come join us!

[Δείτε περισσότερα για το πώς περάσαμε, μέσα από τα μάτια της Στέλλας στο post Απίθανο τριήμερο]

Το post 3 οικογένειες, 3 χρόνια, 3 ημέρες δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

• Σπαγγέτι με άγρια μανιτάρια
• Ψαρονέφρι με βίδες και
• Γαρίδες με κριθαράκι

Ήταν η δεύτερη φορά που δοκιμάζω την κουζίνα του. Η πρώτη ήταν στο Αλάτσι μετά το 16ο GGD. Φανταστικές γεύσεις! Εκείνη τη βραδιά λίγο η παρέα, λίγο ο Σκαρμούτσος με το μενού του, ζήσαμε μία αξέχαστη εμπειρία!

Επιστροφή στην εκδήλωση της προηγούμενης εβδομάδας όμως: Ο Σκαρμούτσος ήταν άνετος, φιλικός και δυναμικός και κατάφερε μέσα σε λίγα μόνο λεπτά να μεταδώσει στον κόσμο την ενέργειά του, την αγάπη του για τη μαγειρική και να μοιραστεί ένα σωρό μικρά μυστικά. Δε θα περιγράψω τις λεπτομέρειες των συνταγών (βίντεο έχουν ήδη δημοσιευτεί στη σελίδα της ΙΚΕΑ στο Facebook) θα γράψω όμως κάποια από τα μυστικά που μοιράστηκε όσο ήμουν παρούσα.

Voilà!

• Η μαγειρική δε θέλει πολύ χρόνο. Θέλει σωστή προετοιμασία.
• Κρέμα γάλακτος: Την αποφεύγει. Κατά τη γνώμη του δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην Ελληνική κουζίνα. Έχει πολλά λιπαρά, καλύπτει γεύσεις και δεν είναι καλό να τη μαθαίνουν και τα παιδιά. Αν μαγειρεύετε απαίσια και θέλετε να καλύψετε τη γεύση του πιάτου, ΟΚ, αλλάζει!
• Τάση στη διεθνή κουζίνα είναι η μείωση του αλατιού.
• Τάση επίσης είναι το γρήγορο μαγείρεμα. Γιατί να επιμένουμε να βράζουμε τα χόρτα για 10 λεπτά; Και μετά να πετάμε κι όλας το ζωμό; Ας τα βράσουμε ελάχιστα. Θα είναι και πάλι νόστιμα και πολύ πιο υγιεινά.
• Άλλη τάση: Να δίνουμε γεύση στο λάδι που χρησιμοποιούμε στο μαγείρεμα με διάφορα αρωματικά. Εκείνη την ημέρα έδωσε γεύση στο λάδι σωτάροντας μέσα σε αυτό μπέικον – το οποίο αν θέλουμε αφήνουμε, αν θέλουμε αφαιρούμε. Στα εστιατόρια αντί για μπέικον χρησιμοποιούν συνήθως πανσέτα ή απάκι ή σύγκλινο.
• Όταν ετοιμάζουμε κρέας στο τηγάνι δε χρειάζεται να το έχουμε μαρινάρει πρώτα. Μαρινάρουμε το κρέας που θα ψήσουμε στη σχάρα για τη γεύση.
• Συζητώντας για το αν πλένουμε τα μανιτάρια πριν να τα χρησιμοποιήσουμε (γιατί πλένοντάς τα απορροφούν νερό), ανέφερε ότι οι παραγωγοί τώρα πια αφού τα ζυγίσουν τα αφήνουν να στεγνώσουν ώστε να μη βγάζουν πολλά υγρά στο μαγείρεμα.

• Στο ψαρονέφρι με τις βίδες χρησιμοποίησε μαντεμένιο τηγάνι που κρατάει περισσότερο τη θερμοκρασία – ενώ στις άλλες δύο συνταγές είχε χρησιμοποιήσει το απλό αντικολλητικό. Για το κρέας στο τηγάνι χρειαζόμαστε υψηλή θερμοκρασία.
  [Μαγείρευε πάνω σε επαγωγικές εστίες που είναι γρήγορες, δυνατές και έχουν πολλές από τις ιδιότητες των επαγγελματικών εστιών. Επειδή στο σπίτι έχω επαγωγικές και όπως συχνά λέω είναι το καλύτερα κρυμμένο μυστικό (λίγοι γνωρίζουν τι είναι και γιατί κοστίζουν τόσο) θα κοιτάξω να γράψω οπωσδήποτε ένα σχετικό post. Δυστυχώς τότε που τις αγόρασα δεν υπήρχαν επαγωγικές με λογικές τιμές (όπως τώρα που υπάρχουν οι επαγωγικές ΙΚΕΑ για παράδειγμα) κι έτσι παρήγγειλα Miele. Είναι φα-ντα-στι-κές αλλά δε θέλετε να ξέρετε πόσο κόστισαν.]
• Εκείνη την ημέρα όλα τα πιάτα ετοιμάστηκαν μόνο σε τηγάνι αλλά όταν είμαστε σπίτι και φτιάχνουμε κρέας προτιμάμε να το σωτάρουμε στο τηγάνι ώστε να το θωρακίσουμε και να το τελειώσουμε στη συνέχεια στο φούρνο. Έτσι χρησιμοποιούμε λιγότερο λάδι από ότι αν το μαγειρεύαμε από την αρχή ως το τέλος στο τηγάνι.
• Όταν στο τέλος της συνταγής προσθέτουμε τυρί στο τηγάνι: Τα λευκά τυριά (που δεν έχουν ωριμάσει) τα αφήνουμε 2-3 λεπτά. Τα κίτρινα (που έχουν ωριμάσει) τα βγάζουμε αμέσως.
• Ρίγανη: Τον ρωτάνε συνέχεια αν πικρίζει. Το θυμάρι πικρίζει. Τη ρίγανη δεν τη φοβόμαστε. Αρκεί να είναι καλής ποιότητας. Στο σούπερ μάρκετ το μίγμα που αγοράζουμε δεν είναι πάντα καθαρή ρίγανη. Μπορεί να είναι ρίγανη το 10-20% μόνο και το υπόλοιπο να είναι κάποιο άλλο αποξηραμένο χόρτο. Ας αγοράζουμε πραγματική ρίγανη. Θυμίζει Ελλάδα και η ελληνική ρίγανη είναι από τις καλύτερες στον κόσμο.
• Χρησιμοποιούσε τρία ήδη ντομάτας: Φρέσκια για το ζουμί, κονκασέ για τη γλυκύτητα και πελτέ για τη συμπύκνωση.
• Μας μετέφερε μία συζήτηση που είχε με εκπρόσωπο της Greenpeace στην Ελλάδα. Αφού ο εκπρόσωπος του έκανε την ψυχή μαύρη για το τι περιέχουν όλα όσα τρώμε, ο Σκαρμούτσος έκανε την εύλογη ερώτηση: Τι να τρώμε δηλαδή; Η απάντηση: Τα πάντα με μέτρο. Δύσκολα αποφεύγεις εντελώς τα χημικά και τα φυτοφάρμακα. Ας προσπαθούμε να τρώμε εποχιακά και τα πάντα με μέτρο.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα αλλά ας μην το παρακάνω. Έπρεπε όμως να είστε εκεί για να βλέπατε διάφορα παρασκηνιακά: Μία κυρία που φώναζε «κούκλος είσαι, κούκλος!» και νομίζω ότι το εμπεδώσαμε γιατί του το είπε τουλάχιστον 15 φορές.

Έναν νεαρό που έκανε συνεχώς πλάκα και πέταγε απορίες του τύπου «τι μαχαίρι πρέπει να αγοράσει ένας εργένης;».

Κι έναν τρυφερό Σκαρμούτσο να εντοπίζει μέσα στο πλήθος μία έγκυο γυναίκα που στεκόταν όρθια, να την φωνάζει να καθίσει μπροστά και να της λέει: «Εδώ καθίστε. Για να βγάλουμε το μωρό μάγειρα…»

Ήταν μία απίστευτα θετική εμπειρία. Πάντα η συναναστροφή με πετυχημένους ανθρώπους σε αφήνει γεμάτο ενέργεια, δύναμη και ιδέες και είμαι ευγνώμων που τον τελευταίο καιρό μου δίνεται η ευκαιρία να συναναστρέφομαι με τέτοιους ανθρώπους από διάφορους χώρους.

Και τώρα πάω να βάλω στο τηγάνι ωμά ρεβύθια ή φακές για να μάθω να τα πετάω στον αέρα. Ή μάλλον… άστο. Ας γράψω κανένα post. Έκαστος στο είδος του… 🙂

Το post Σκαρμούτσος από κοντά δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Μιλήσαμε για το ξεκίνημά μας, τις ιδέες μας, τις απόψεις μας για τους Έλληνες μαμάδες και μπαμπάδες – bloggers και απλούς χρήστες διαδικτύου – και τα μελλοντικά μας σχέδια.

Μαμά…δες, Μπαμπά…δες: Χρήστος, Κατερίνα, Βασίλης, Άσπα

Ομιλήτριες ήταν επίσης η Μαμά Δέσποινα, που μίλησε για τη δουλειά της και το πώς έχει ενσωματώσει το Internet και τα νέα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην καθημερινή της ζωή,

Μαμά Δέσποινα

και η Νάνσυ Μαλλέρου, που μοιράστηκε μαζί την προσωπική της ιστορία και μίλησε για την ευτυχία, την επιτυχία και το Life Coaching.

Νάνσυ Μαλλέρου

Σημαντικό κέρδος ήταν που γνωρίσαμε από κοντά παλιούς και νέους διαδικτυακούς φίλους. Bloggers τους οποίους διαβάζουμε μήνες ή και χρόνια, αναγνώστες των blog μας, γονείς που πρωταγωνίστησαν στο βίντεό μας, φίλοι που μας εκτιμούν και ήρθαν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αγκαλιές, φιλιά, γέλια… Έχουμε μοιραστεί διαδικτυακά τόσες όμορφες στιγμές, σκέψεις, απόψεις που νιώθαμε ότι τους γνωρίζαμε χρόνια!

Άσπα

Σπουδαίες επίσης οι νέες γνωριμίες. Πολλοί οι αξιόλογοι οι άνθρωποι που βρίσκονταν στο ακροατήριο, φιλικοί, ανοιχτοί, θετικοί.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με μπουφέ, κουβεντούλα και πολύ networking! Συγχαρητήρια στη Δέσποινα Μπακιρτζή που είναι υπεύθυνη της διοργάνωσης των Girl Geek Dinners στην Ελλάδα αλλά και στο υπόλοιπο team για το χρόνο και την προσπάθεια που καταβάλλουν. Ευχαριστούμε και πάλι για την πρόσκληση και τη φιλοξενία.

Για εμάς τους 4 Μαμά…δες, Μπαμπά…δες, μαζί με τη Στέλλα και τη Φλώρα, η βραδιά συνεχίστηκε με νέο γύρο φαγητού (ή τρώμε ή δεν τρώμε) και πολύ κλάμα (από τα γέλια ντε)!

UPDATE 1: Και να γιατί κλαίγαμε!

Κορυφαίο και το σημερινό ξεκίνημα της ημέρας όταν οι μικρές βγήκαν από τα κρεβατάκια τους και ήρθαν τρέχοντας να με συναντήσουν για να μάθουν τα νέα της ομιλίας. «Δηλαδή μαμά μίλησες με μικρόφωνο; Δηλαδή μαμά μίλησες με μικρόφωνο σε 800 Άνθρωπους; (το νούμερο φανταστικό, ο τόνος στο Α…) Δηλαδή μαμά υπήρχαν και κάμερες; Δηλαδή μαμά θα σε δείξει η τηλεόραση;»

Thank you Girl Geek Dinners! Ραντεβού στο επόμενο event το Νοέμβριο!

UPDATE 2: Και να κάποιοι ακόμα από τους νέους ή τους παλαιούς φίλους που  γνώρισα την Δευτέρα και διατηρούν blog ή site. Δεν είναι ό,τι πιο εύκολο να τους θυμηθώ όλους αλλά δεν πειράζει, θα τους γράψω έτσι αυθόρμητα και σταδιακά όπως μου έρχονται στο μυαλό. Αν ήσασταν εκεί, η βοήθεια στα σχόλια θα εκτιμηθεί ιδιαιτέρως!

Συναντηθήκαμε λοιπόν με τη Leda, την  Έλενα, τη Μαρία, την coolplatanos, τη Μαρία, τη manoula, τον olrandir, την deadendmind (συνεχίζεται…) —

Photos by philos από το set 16o GGD στο Flickr

Το post Εντυπώσεις και φωτογραφίες από το 16ο Girl Geek Dinner δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τα Girl Geek Dinners είναι εκδηλώσεις/ομιλίες που έχουν στόχο να ενθαρρύνουν τις γυναίκες να εξελίξουν τη σχέση τους με τις νέες τεχνολογίες, τις καινοτομίες, το Internet και να συμβάλουν στη διάδοση νέων, φρέσκων ιδεών και οραμάτων.

Το δύσκολο συναρπαστικό κομμάτι της παρουσίασης πέφτει πάνω μου (girl και geek;) κι έτσι τώρα βρίσκομαι στη φάση της προετοιμασίας.

Όπως όλοι οι ομιλητές έτσι κι εγώ, θέλω να κάνω μία παρουσίαση από την οποία οι παρευρισκόμενοι κάτι να έχουν να κερδίσουν. Θέλω η ομιλία να έχει κάποια αξία, όχι απλά να γίνει για να γίνει. Οπότε απευθύνω σε εσάς την εξής ερώτηση: Τι θα θέλατε να ακούσετε από τη δική μας παρουσίαση; Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να παρευρεθείτε, τι θα θέλατε να ακούσετε αν ήσασταν εκεί;

Θα θέλατε να ακούσετε;

• Την ιστορία πίσω από το Μαμά…δες, Μπαμπά…δες;
• Τι έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα σε αριθμούς;
• Συμπεράσματα και ιστορίες από τη μέχρι τώρα εμπειρία μας;
• Τους στόχους μας για το μέλλον;

Δεν ξέρω, δεν απαντώ; Κάτι άλλο πιο συγκεκριμένο; Κάποια ερώτηση; Αν ήσασταν εκεί τι θα θέλατε να μάθετε;

Τα ίδια ερωτήματα θέτει στο blog της και η Μαμά Δέσποινα, που θα μιλήσει επίσης για τη δουλειά της και την οποία πολύ χαιρόμαστε που θα γνωρίσουμε από κοντά!

Θα χαρώ να λάβω τις απαντήσεις σας και φυσικά θα χαρώ να βρεθούμε τη Δευτέρα και… offline 🙂

—-
Δείτε το event και στο Facebook και δηλώστε συμμετοχή!

Photo via GGD Greece

Το post Ομιλία στο 16ο Girl Geek Dinner δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.