Πληκτρολόγησε: “Μακαρόνια που να αρέσουν στην Εβελίνα – την αδελφή μου δηλαδή – και σε εμένα ταυτόχρονα”.

Και ω τι συμφορά! Δε βρέθηκε αποτέλεσμα! Γέλασα φυσικά και την έβαλα να μου στείλει το screenshot της αναζήτησης για να το έχω στο αρχείο μου μήπως κάποια στιγμή το ανεβάσω.

Στη συνέχεια η Εβελίνα άρχισε να ψάχνει site συνταγών και κατάφερε να ξετρυπώσει μια συνταγή η οποία φαινόταν ότι θα άρεσε και στις δύο. Είχαμε τα υλικά, την έφτιαξα εκείνη τη στιγμή και… τα ταν… μεγάλη επιτυχία!

Σήμερα το πρωί λίγο πριν να φύγουν για το σχολείο έβαλα τον υπολογιστή να ανοίγει και είδα το νέο Google Doodle. “Ελάτε να δείτε το νέο Google doodle” τους λέω. “Είναι χειμωνιάτικο γιατί σήμερα είναι η πρώτη μέρα του χειμώνα!”

“Αποκλείεται να είναι η πρώτη μέρα του χειμώνα” λέει η Εβίτα. Αστειευόταν αλλά δεν το ‘πιασα και προσπαθούσα να της το αποδείξω. “Μα και βέβαια είναι η πρώτη μέρα του χειμώνα. Κοίτα, το γράφει. Η πρώτη μέρα του χειμώνα!”

“Το Google δεν ξέρει τι λέει” μου απαντάει. “Κάνε άκρη”. Πληκτρολογεί και πάλι: “Μακαρόνια που να αρέσουν στην Εβελίνα – την αδελφή μου δηλαδή – και σε εμένα ταυτόχρονα”. Πατάει αναζήτηση. Φυσικά δε βρέθηκε και πάλι αποτέλεσμα.

“Είδες; Δε βρίσκει αποτέλεσμα ενώ ΥΠΑΡΧΟΥΝ τελικά μακαρόνια που αρέσουν και στις δύο!”

Γέλασα και παραδέχτηκα ότι έχει δίκιο. Το Google μάλλον δεν τα ξέρει όλα.

Ή μήπως τα ξέρει; Γιατί βάζω στοίχημα ότι τώρα που ανέβασα αυτό το post, αν κάνεις αναζήτηση “Μακαρόνια που να αρέσουν στην Εβελίνα – την αδελφή μου δηλαδή – και σε εμένα ταυτόχρονα” θα βρει αποτέλεσμα! (Θα βρει αυτό εδώ το post. Τι στο καλό, 3 φορές έγραψα τη φράση μέσα στο post!)

Επομένως για την ιστορία, ας δημοσιεύσω και τη συνταγή, σε περίπτωση που κάποιος άλλος θελήσει να μάθει ποια είναι αυτά τα σπάνια μακαρόνια που αρέσουν στις δύο αδελφές ταυτόχρονα: Bacon and Brussels Sprout Penne.

Και βέβαια να διευκρινίσω – και πάλι για την ιστορία – ότι δεν έβαλα τα λαχανάκια Βρυξελλών. Η θεωρία της Εβίτας είναι ότι έχει γεννηθεί με πολλά στομάχια. Το στομάχι των γλυκών είναι πάντα άδειο και έτοιμο να υποδεχτεί περιεχόμενο. Το στομάχι των λαχανικών είναι πάντα γεμάτο, δε χωράει άλλη πρασινάδα, ευχαριστεί πάρα πολύ, δε θα πάρει. Ενώ από από λάθος της φύσης γεννήθηκε χωρίς το στομάχι του αρακά. Πόσο δε μάλλον το στομάχι των “λαχανακίων” Βρυξελλών!

Άραγε στην αναζήτηση “Πώς να τρελάνετε την Άσπα”, τι θα βγάλει το Google; Γιατί αν δεν την ξέρει εκείνο την απάντηση, εγώ σίγουρα την ξέρω!

Το post Τελικά το Google ΔΕΝ τα ξέρει όλα. Ή μήπως τα ξέρει; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αναρωτήθηκα τι θα έβγαζε το Google αν έψαχνα τη φράση «Μαγικά Χριστούγεννα». Θα μου έβγαζε άραγε κάποιον Ευρωπαϊκό προορισμό;

Γκουγκλάρω «Μαγικά Χριστούγεννα» και τι να δω; Μέσα στα πρώτα 4 αποτελέσματα, βγάζει το παλαιότερο post μου Μαγικά Χριστούγεννα: 10 ιδέες που δεν κοστίζουν τίποτα! «Κοίτα να δεις» σκέφτηκα. «Για άλλο έψαχνα άλλο βρήκα. Ενδιαφέρον». Καθώς όμως το Google βγάζει διαφορετικά αποτελέσματα για κάθε χρήστη, φαντάστηκα ότι το έβγαλε αυτό σε μένα επειδή ήμουν συνδεδεμένη. Κάνω logout και το ξαναγκουγκλάρω.

Καμία αλλαγή. Βγαίνει και πάλι το post μου.

Ανοίγω άλλον browser. Το γκουγκλάρω. Καμία διαφορά. Βγαίνει και πάλι το post μου. Ανοίγω και τρίτο browser. Και πάλι το post μου.

«Θρίαμβος! Το Google είναι σαφώς θετικά ‘προκατειλημμένο’ υπέρ του blog μου!» σκέφτηκα πανηγυρίζοντας. «Στοίχημα όμως ότι το Bing θα μου βγάλει Ευρωπαϊκό προορισμό». Κάνω αναζήτηση στο Bing. Μέσα στα πρώτα αποτελέσματα κι εκεί. Αυτή τη φορά όχι από το Aspa Online, από ένα άλλο μεγάλο site στο οποίο είχα παραχωρήσει το post.

Γιατί τα γράφω αυτά; Γιατί αν το Google και το Bing, λένε ότι η συνταγή για τα μαγικά Χριστούγεννα βρίσκεται μέσα σε αυτό το post, σημαίνει ότι η συνταγή βρίσκεται μέσα σε αυτό το post. Γιατί όλα κι όλα!  Ποια είμαι εγώ να αμφισβητήσω το Google και το Bing;

Μεταξύ αστείου και σοβαρού, όλα αυτά τα γράφω για να «μας επαναφέρω σε τάξη». Και πρώτον απ’ όλους τον εαυτό μου. Γιατί η μαγεία των Χριστουγέννων πράγματι δε βρίσκεται  στον Ευρωπαϊκό προορισμό που έψαχνα στο Google. Η μαγεία των Χριστουγέννων βρίσκεται στα απλά. Στους ανθρώπους, στην αγάπη, στις  ιδέες που δεν κοστίζουν τίποτα. Διαβάστε το post και μάθετε τη συνταγή κι εσείς.

Ας περάσουμε τα πιο μαγικά Χριστούγεννα της ζωής μας!

Photo by Jamie In Bytown

Το post Ψάχνοντας στο Google το μυστικό για “Μαγικά Χριστούγεννα” δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Χθες το απόγευμα, λίγο πριν να κλείσει η Εβελίνα τον υπολογιστή και το email της (στο οποίο μπαίνει μόνο Σαββατοκύριακα) ακούω τον ήχο στο κινητό μου. «Εγώ ήμουν!» μου λέει που άκουσε κι εκείνη τον ήχο. «Κάτι σου έστειλα! Μπορείς να το δεις τώρα;»

Πηγαίνω στον υπολογιστή μου και βλέπω το μήνυμα:

Ανοίγω το email. Ήταν… κρυπτογραφημένο. Έπρεπε να κάνω copy τη φράση 圓角電力局 να πάω στη μετάφραση Google, να ορίσω ότι ήταν γλώσσα Κινέζικα και να δω τι σήμαινε στα Ελληνικά, γιατί ήταν ένα μυστικό μήνυμα για μένα. Τι να κάνω; Το έκανα!

Το αποτέλεσμα που μου έβγαλε το Google Translate ήταν: Στρογγυλεμένες Power Αρχή

«Εβελίνα! Κάτι λάθος έχει γίνει! Το αποτέλεσμα που μου βγάζει είναι Στρογγυλεμένες Power Αρχή. Τι ακριβώς θες να μου πεις;» Έρχεται φουριόζα στο δικό μου υπολογιστή και πηγαίνει στο Google Tranlate. Πληκτρολογεί ξανά τη φράση που ήθελε να μου στείλει που ήταν «Φιλετάκια Άσπα» (don’t ask). Ζητάει στο Google Translate να της το μεταφράσει σε Παραδοσιακά Κινέζικα. Της βγάζει όντως τα παραπάνω ιδεογράμματα που μου είχε γράψει στο email. Τα οποία όμως στην αντίστροφη διαδικασία δεν δούλευαν! Αν τα έβαζες όπως ήταν για μετάφραση δεν έδιναν μετάφραση «Φιλετάκια Άσπα» έδιναν μετάφραση «Στρογγυλεμένες Power Αρχή».

(Ο λόγος που μου έστειλε το μήνυμα φιλετάκια Άσπα, ήταν – γιατί άλλο; – για να αστειευτεί ότι θέλει να με κάνει με τα κρεμμυδάκια ή κάτι τέτοιο… Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που μου το λέει. Κάθε φορά που της ζητάω να γράψει στον πίνακα με το μενού, τις προτάσεις της για φαγητό μέσα στην εβδομάδα, μία από τις ιδέες της είναι πάντα Φιλετάκια Άσπα.)

Της τη δίνει που το Google Translate δε δουλεύει σωστά! Σβήνει τα πάντα και γράφει νέα φράση: «Να μια ατάκα: Είσαι φιλέτο.» Ζητάει να της το μεταφράσει στη γλώσσα Κανάντα (και όχι, δεν το ήξερα ότι υπάρχει τέτοια γλώσσα).

Παίρνει στη συνέχεια τη μετάφραση της ξένης φράσης και με copy paste ζητάει την αντίστροφη διαδικασία: Ζητάει τη μετάφραση της γλώσσας Κανάντα στην Ελληνική.

Της βγάζει το αποτέλεσμα «Μια ουρά. Αν έχετε το βόειο κρέας.»

Το νευρικό γέλιο που ξεκίνησε από εκείνη τη στιγμή (ήταν 8.οο το βράδυ) δεν σταμάτησε μέχρι αργά το βράδυ που την πήρε ο ύπνος. Φυσικά μπήκε και η Εβίτα στο κόλπο, η οποία ενημερώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες για το λόγο του νευρικού γέλιου και βοήθησε κι εκείνη να εκτοξευτεί. Χαχάνιζαν non-stop όλο το βράδυ!

Κάποια στιγμή, επιτέλους ηρέμησαν. Η Εβίτα κοιμήθηκε, η Εβελίνα καθόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της. Και εκεί που νόμιζα ότι τελικά την πήρε ο ύπνος, ακούω τη φωνή της: «Μαμά!» «Ναι Εβελίνα» απαντάω. «Μπορεί κανείς να κάνει μήνυση στη Google?»

Η Google την έχει πατήσει. Και σε Κανάντα: ಒತ್ತಿದ

Photo by Jamelah

Το post Χαμένοι στη μετάφραση δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Το πρωί τα κορίτσια είχαν καθίσει πάνω πάνω στο χαλί και έπαιζαν επιτραπέζια. Εγώ έκανα δουλειές σπιτιού.

«Κορίτσια» τους είπα, «μια και δεν κάνω τώρα δουλειά στον υπολογιστή, να βάλω καμιά ωραία μουσικούλα να ακούμε να χαλαρώσουμε;»
«Ναι βέβαια» απαντάει η Εβελίνα. «Αρκεί να είναι δραματική.»
«Δραματική; Γιατί δραματική;»
«Γιατί παίζουμε Cluedo μαμά!» (παιχνίδι μυστηρίου)
«Αααααα… ΟΚ. Καλά. Aλλά δεν ξέρω αν θα βρω δραματική!»
«Ψάξ’ το στο Google μαμά. Ψάξ’ το στο Google!»

Θα μάθω. Σιγά-σιγά θα μάθω. 🙂

Το post Ψάξ’ το στο Google – μέρος δεύτερο δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Δεν ξέρω, ψάξτο στο Google.

Φέτος που η Εβελίνα έφτασε σε ηλικία που μπορεί υπό την επίβλεψή μου να αρχίσει να περιηγείται στο Internet, άρχισα να της μαθαίνω πώς να χρησιμοποιεί το Google. Είμαστε ακόμα στα αρχικά στάδια αλλά ξέρει πώς να κάνει μια απλή αναζήτηση, πώς να ψάχνει για εικόνες και επίσης ότι πρέπει να μάθει να αξιολογεί τα διάφορα αποτελέσματα. Δεν μπήκαμε σε τίποτα περίπλοκες κουβέντες, απλά της εξήγησα ότι οποιοσδήποτε μπορεί να γράψει κάτι στο internet κι επειδή αυτό βγαίνει σαν αποτέλεσμα δε σημαίνει ότι είναι και σωστό. Πρέπει να βλέπει την πηγή και να μάθει να αξιολογεί.

Η πρώτη πραγματική εργασία που έκανε με τη βοήθεια του Google ήταν για τη μουσική. Έψαξε βρήκε και τύπωσε εικόνες από διάφορα μουσικά όργανα και έκανε ένα κολάζ για το μάθημά της. Ήταν πραγματικά στο στοιχείο της, το απολάμβανε! Η αυθόρμητη αντίδρασή της μόλις κατάλαβε πώς δουλεύουν οι αναζητήσεις ήταν να πει: “Η τεχνολογία είναι πρώτη!”

Σχέδιο της μικρής Grace Moon, νικήτριας στο διαγωνισμό Doodle 4 Google το 2008

Δεύτερη φορά που μου ανέφερε αυτή την εβδομάδα το Google ήταν προχθές. Με ρώτησε πώς λέγεται μία συγκεκριμένη άσχημη λέξη στα Αγγλικά και όταν της απάντησα ότι δεν της λέω, γιατί αυτές τις λέξεις δεν τις λέμε και το ξέρει, μου είπε: “Εντάξει! Θα το ψάξω στο Google!”

Το αποκορύφωμα όμως ήρθε την Παρασκευή. Είχαν πάει με το σχολείο επίσκεψη στο “Αβέρωφ”. Τα πρώτα νέα για το πώς τα πέρασαν τα έμαθα μεταξύ σχολείου και Αγγλικών, αλλά όταν αργά το απόγευμα καθίσαμε να κουβεντιάσουμε…

– Εβελίνα για πες μου λοιπόν, πώς τα περάσατε σήμερα στο Αβέρωφ;
– Θέλεις να μάθεις για το Αβέρωφ μαμά;
– Ναι!
– Μπράβο! Βάλτο στο Google και θα μάθεις πολλά πράγματα!

Άναυδη!
Άραγε υπάρχει απάντηση στην καλύτερη απάντηση του 21ου αιώνα;
Ξέρω, ξέρω. Τώρα θα μου πείτε: I don’t know Google it…

Το post Η καλύτερη απάντηση του 21ου αιώνα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τις προάλλες όμως έπεσα πάνω σε μία εικόνα (=1000 λέξεις) που αποτυπώνει εύστοχα έναν από τους λόγους που το Twitter ή οποιοδήποτε άλλο δίκτυο δεν είναι από μόνο του αρκετό. Δείτε τη Mona Lisa σε 140 χαρακτήρες, όσοι δηλαδή είναι οι χαρακτήρες που έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιήσεις σε κάθε update του Twitter. Ή καλύτερα τη Mona Lisa σε 140 pixels.

H Μόνα Λίζα σε 140 pixels

Παίρνεις βέβαια μια γεύση, αλλά όχι όλη την εικόνα. Και ας μη σταθούμε στο πλήθος των χαρακτήρων. Σε άλλα δίκτυα μπορείς να χρησιμοποιήσεις περισσότερους χαρακτήρες αλλά και πάλι, η εικόνα δεν μπορεί να είναι πλήρης. Εξάλλου, το μόνο που αισθάνομαι ότι είναι πραγματικά δικό μου και δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς, το μόνο στο οποίο μπορώ να εκφραστώ όπως πραγματικά θέλω, το μόνο στο οποίο έχω όλα μου τα post μαζεμένα και μπορώ να ανατρέξω να τα βρω εύκολα ακόμα και μετά από χρόνια, είναι το blog μου.

Το Twitter έχει το δικό του ξεχωριστό ρόλο, καλύπτει κενά, βοηθάει στην καθημερινή επαφή, είναι διασκεδαστικό, είναι γρήγορο, είναι εύκολο, φωτογραφίζει τη στιγμή, το κουβαλάω πάντα μαζί μου – και για όλα αυτά το αγαπώ και έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς μου. Το ίδιο το Facebook. Μέσω του προφίλ μου αλλά κυρίως μέσω της σελίδας του blog μένω σε καθημερινή επαφή με φίλους και αναγνώστες, ανταλλάσσουμε links και απόψεις, αναπτύσσουμε σχέσεις. To Google+ είναι νέο, αλλά πολλά υποσχόμενο, έχει αλματώδη ανάπτυξη και έχει από πίσω του την Google. Το κάθε δίκτυο έχει τη ξεχωριστή δική του θέση και χρησιμότητα – αρκεί να να μη χαθείς στο τρίγωνο των Βερμούδων της παραγωγικότητας. Γιατί ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Και πολύτιμος.

Το τρίγωνο των Βερμούδων της παραγωγικότητας

Άλλη είναι όμως η αίσθηση του να καθίσεις μπροστά σε μία λευκή σελίδα και να δημιουργήσεις, να γράψεις ένα κείμενο με αρχή, μέση και τέλος. Άλλη είναι η αίσθηση του να πατάς το κουμπί publish για να δημοσιεύσεις ένα κείμενό σου. Δεν έχει σημασία αν είσαι καλός στο γράψιμο. Όπως λέει και ο Seth Godin αν δεν είσαι καλός και δεν τα παρατήσεις, θα γίνεις καλός.

Αν έχετε blog, δώστε του την απαραίτητη προτεραιότητα. Αν δεν έχετε, τι περιμένετε; Τι σας συναρπάζει; Διαλέξτε το ως θέμα και ξεκινήστε! Η μεγαλύτερή μου χαρά θα είναι να μου πείτε κάποτε ότι αυτό το post σας έδωσε το έναυσμα να ξεκινήσετε το δικό σας blog. Ανυπομονώ να το επισκεφτώ!

[via: mediabistro, thenextweb]

Το post Twitter, Facebook, Google+ ή blog? δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πιάνει το στυλό (με το αριστερό φυσικά) και γράφει:

Είναι η τρίτη λέξη που γράφει στη ζωή της! Η πρώτη ήταν το όνομά της, η δεύτερη «ΣΑΓΑΠΟΜΑΜΑ» (σε κάρτα που μου έδωσε στη γιορτή της μητέρας) και η τρίτη «ΙΚΕΑ»!

Στη συνέχεια η Εβελίνα πήρε κι εκείνη μία σελίδα και έγραψε επίσης ΙΚΕΑ αλλά με έντονη γραφή (bold) γιατί «έτσι γράφεται το ΙΚΕΑ μαμά, με χοντρά γράμματα!»

(Σαν να έχω την εντύπωση ότι η αγάπη των κοριτσιών για το ΙΚΕΑ έχει σχέση με τον παιδότοπο του καταστήματος… Ή μπας και είναι η ιδέα μου;)

Αλλά οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν! Μετά από λίγο η Εβελίνα πήρε κι άλλη σελίδα χαρτί, απομακρύνθηκε για 5 λεπτά και επέστρεψε πανηγυρίζοντας: «Πού να στα λέω μαμά, έγραψα την πρώτη μου λέξη στα Αγγλικά!» Και τι μου δείχνει;

Αντέγραψε την λέξη Google από ένα φάκελο που βρήκε στο γραφείο μου! Πρόσθεσε βέβαια και την εικονογράφηση…

Συμπέρασμα: Οι κόρες μου ξέρουν να διακρίνουν τις πρωτοπόρες αλυσίδες καταστημάτων και τις δημοφιλέστερες μηχανές αναζήτησης. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από τη ζωή του;

Το post Έγραψαν! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.