Μολών λαβέ

Είναι το «μικρό μου το κορίτσι» αλλά μεγαλώνει με αλματώδεις ρυθμούς. Αυτές τις μέρες ετοιμάζει και το δικό της blog, οπότε σε λίγο θα μπορείτε να διαβάσετε τις σκέψεις της από μόνοι σας. Μέχρι τότε όμως… να οι πρόσφατες ατάκες της 10χρονης Εβίτας!

✔ Εγώ: Εβίτα πεινάς;
Εβίτα: Το ένα μου στομάχι, αυτό με τα φρούτα και τα λαχανικά, είναι χορτάτο. Το άλλο μου στομάχι, της πίτσας, κοιμάται. Το τρίτο μου στομάχι, των γλυκών, είναι ξύπνιο και πεινάει.
(Εντωμεταξύ σύμφωνα με τη θεωρία της, από λάθος της φύσης έχει γεννηθεί χωρίς το στομάχι του αρακά. Κι έτσι όποτε φτιάχνω αρακά δεν τολμάω ούτε καν να της τον προτείνω).

✔ Λέει στην αδελφή της: «Κάποιες φορές λες insane πράγματα».

✔ Εγώ: Για πες μου Εβίτα για τον Όλιβερ Τουίστ. Τι χαρακτήρας ήταν;
Εβίτα: Ε να. Κάποιες φορές ήταν βολέψιμος κάποιες φορές άβολος. (=κάποιες φορές προσαρμοζόταν και κάποιες επαναστατούσε).

✔ Εβίτα: Μαμά τι είναι πράσινο και χαιρετάει;
Εγώ: Τι;
Εβίτα: Η hello-να.

✔ Λέει στην αδελφή της, όταν είχαν περάσει 3 μήνες από τα γενέθλιά της: «Είσαι 12 και τέταρτο» (χρονών).

✔ Συζητάμε για τις τούρκικες τουαλέτες στα σχολεία και πόσο δύσκολο είναι για τα μικρά παιδιά να τις χρησιμοποιήσουν.
Εβίτα: «Απορώ πώς τα καταφέρνουν οι Τούρκοι».

✔ Μαμά όταν μιλάμε για τους φίλους μας από την Καλαμάτα, τους λέμε «οι Καλαματιανοί». Εκείνοι όταν μιλάνε για εμάς μεταξύ τους μας λένε «οι Αθηναίοι»;

✔ Τις παίρνω από τα Αγγλικά, όπου στο μάθημα έχουν μιλήσει για τους Εσκιμώους.
Εβίτα: Μαμά το ξέρεις ότι οι Εσκιμώοι μετά το φαγητό πρέπει να ρεύονται, γιατί το θεωρούν ότι είναι ευγενικό;
Εγώ: Όχι.
Εβίτα: Ε λοιπόν ναι.  Και θέλω να πάω.

✔ Στο πρωινό συζητάνε για τα τα όνειρα που είδαν το βράδυ. Και ξαφνικά…
Εβίτα: Εβελίνα ξέρεις ποιος είναι ο εφιάλτης της μαμάς;
Εβελίνα: Ποιος;
Εβίτα: Να πέσει το blog της.

✔ Συχνά λέω στα κορίτσια ότι δεν μπορώ να τις βοηθήσω σε κάποια μαθήματα, γιατί με άλλο τρόπο το κάναμε εμείς τότε στο σχολείο και με άλλο τρόπο το κάνουν τώρα. Και τις συμβουλεύω να προσέχουν στην τάξη για να μην έχουν κενά. (Δείτε και το Πώς είναι το ρήμα συγκατατίθεμαι στο δεύτερο πληθυντικό του παρατατικού;) Σε κάποιον έλεγχο που έκανα στην Εβίτα όμως στα μαθηματικά, βρήκα ένα λάθος και της το είπα.
Εβίτα: Μα μαμά εσύ είσαι από άλλη εποχή. Τα δικά σας τα προϊστορικά ήταν διαφορετικά.

✔ Μου τη δίνει που κάτι κοστίζει 9,99 €. Δε φτάνει που δεν το λένε 10, αλλά όταν τους δώσεις 10 δεν σου δίνουν το λεπτό σου πίσω.

✔ Εβίτα: Γιατί το «καλσόν» το λένε «καλσόν» μαμά;
Εγώ: Δεν ξέρω Εβίτα έτσι το λένε. Είναι γαλλική λέξη.
Εβίτα: Μήπως θα έπρεπε να το πουν αλλιώς; Να το πουν «ολόποδο»;

✔ Έχουμε μια διαφωνία με τα κορίτσια: «Μα μαμά δεν μπορείς να μας αναγκάσεις να κάνουμε αυτό που μας λες. Είμαστε 22 χρονών.»
(Η μία είναι 10 και η άλλη 12. Είναι 22).

✔ Ακούγεται στο ραδιόφωνο το Come and get it.
Εβίτα: Είναι το ίδιο σαν να λέει «Μολών λαβέ» στα Αρχαία Ελληνικά.

Photo by Patrick