Σίγουρα έχεις φορέσει – ίσως μάλιστα πολλές φορές – τον Μάρτη, το γνωστό κόκκινο και άσπρο βραχιολάκι, που αλλιώς λέγεται Μαρτάκι ή Μαρτιά.
Ξέρεις όμως από πού ξεκίνησε το έθιμο και τι συμβολίζει;
Από πού προέρχεται το έθιμο του Μάρτη;
Το έθιμο συνδέεται με τον ερχομό της άνοιξης και το συναντάμε σε πολλές χώρες των Βαλκανίων. Πρόκειται για μια παλιά παράδοση που πιθανότατα έχει τις ρίζες της σε προχριστιανικά ανοιξιάτικα έθιμα της περιοχής.

Στην ελληνική λαογραφία, συχνά γίνεται αναφορά στην «κρόκη» που φορούσαν οι μύστες στα Ελευσίνια Μυστήρια ως μέρος της τελετουργικής διαδικασίας προς τιμήν της Δήμητρας και της Περσεφόνης.
Αν και δεν υπάρχει ιστορική απόδειξη ότι το σημερινό μαρτάκι αποτελεί άμεση συνέχεια εκείνης της πρακτικής, η χρήση κλωστής με συμβολικό και προστατευτικό χαρακτήρα φαίνεται να έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο.
Γιατί φοράμε το βραχιολάκι του Μάρτη και τι συμβολίζει;
«Βάλε Μάρτη για να μην σε κάψει ο ήλιος». Έτσι λέει η παράδοση. Την πρώτη μέρα του Μαρτίου, φοράμε λοιπόν τα Μαρτάκια μας, ως ένα συμβολικό μέσο προστασίας από τον πρώτο ανοιξιάτικο ήλιο.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που το βραχιολάκι είναι κόκκινο και άσπρο. Το κόκκινο συμβολίζει τη ζωή, τη δύναμη και την προστασία, ενώ το άσπρο την αγνότητα και το νέο ξεκίνημα που φέρνει η άνοιξη. Ο συνδυασμός τους εκφράζει την αναγέννηση της φύσης και την ευχή για υγεία και καλή τύχη.
Ένα λιγότερο γνωστό στοιχείο του εθίμου, είναι ότι την τελευταία μέρα του Μάρτη, αφήνουμε το βραχιολάκι σε ένα κλαδί δέντρου, ώστε, σύμφωνα με την παράδοση, να το χρησιμοποιήσουν τα χελιδόνια για τις φωλιές τους.
Που με φέρνει στην τελευταία ερώτηση:
Γιατί να συνεχίσεις το έθιμο του Μάρτη;
Ανεξάρτητα από την προέλευση ή τον συμβολισμό του, είναι πολύ πιθανό να έχεις ήδη ακολουθήσει το έθιμο με τα παιδιά σου — είτε φορώντας το Μαρτάκι, είτε φτιάχνοντάς το μαζί τους. Και αυτό ακριβώς είναι που το κάνει ξεχωριστό.
Οι οικογενειακές παραδόσεις είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός τόσο για τα παιδιά όσο και για εμάς. Κάποτε, όταν μεγαλώσουν, θα θυμούνται όλες αυτές τις συνήθειες και στιγμές με νοσταλγία. Όμως η αξία τους δεν βρίσκεται μόνο στο «κάποτε». Βρίσκεται στο τώρα – στην ανυπομονησία τους να έρθει η πρώτη μέρα του Μαρτίου και στη χαρά τους όταν βλέπουν το βραχιολάκι στο χέρι τους. Γιατί αυτές οι μικρές απλές παραδόσεις είναι που τελικά χτίζουν τις μεγάλες αναμνήσεις.
Το Μαρτάκι, λοιπόν, δεν είναι απλώς ένα κόκκινο και άσπρο βραχιολάκι. Είναι ένας τρόπος να καλωσορίσουμε την άνοιξη, αλλά και μια σύνδεση με το παρελθόν — με τους γονείς και τους παππούδες μας που έκαναν το ίδιο. Και σήμερα γίνεται μια ευκαιρία να χτίσουμε τις δικές μας οικογενειακές παραδόσεις.
Εσύ και τα παιδιά σου θα φορέσετε φέτος τον Μάρτη σας;




“Ένα λιγότερο γνωστό στοιχείο του εθίμου, είναι ότι την τελευταία μέρα του Μάρτη, αφήνουμε το βραχιολάκι σε ένα κλαδί δέντρου, ώστε, σύμφωνα με την παράδοση, να το χρησιμοποιήσουν τα χελιδόνια για τις φωλιές τους.”
Είναι ωραίο να μαθαίνουμε τα έθιμα απο διάφορες περιοχές! Στην Κύπρο λοιπόν, το βράδυ της Ανάστασης στι εκκλησίες ανάβουν μεγάλες φωτιές για το κάψιμο του Ιούδα (τις λαμπρατζιές) και το έθιμο λέει ότι πετάμε τον Μάρτη μας στη φωτιά της λαμπρατζιας 🙂
Τι ωραίο έθιμο! Ευχαριστούμε που το μοιράστηκες!