“24 ξέρουν και οι άλλοι, 24 κι εμείς!”
Έτσι ξεκίνησε η γιορτή λήξης του σχολείου! Ένα πρωτάκι πήρε το μικρόφωνο και είπε αυτή τη φράση που μας γέμισε χαμόγελα. Αναφερόταν φυσικά στα 24 γράμματα του αλφάβητου που τώρα πια ξέρουν.
‘Σχολείο τέλος, είναι καλοκαιράκι!’ είπε ένα κοκοράκι στη γιορτή!
Πάει και η φετινή χρονιά… Οι τελευταίες μέρες ήταν απίστευτα κουραστικές και γεμάτες συναισθήματα και συγκινήσεις. Τη Δευτέρα έγινε η γιορτή λήξης του σχολείου και χθες πήγαμε για τα ενδεικτικά. Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα ευσυγκίνητη, αλλά τώρα έχω γίνει. Οι σχολικές γιορτές δε “συνηθίζονται”. Είναι αδύνατον να μη νιώσω τον κόμπο στο λαιμό ή να μη με πιάσει συγκίνηση για τα χρόνια που περνάνε ή ακόμα και τύψεις για όλα όσα δεν έχω προλάβει να κάνω με τα παιδιά. Όλα αυτά εμένα μου βγαίνουν στις γιορτές. Ευτυχώς, για τα δάκρυα υπάρχουν τα μαύρα γυαλιά και η φωτογραφική μηχανή που είναι πάντα εκεί για να μπορώ να κρύβομαι από πίσω…
Τα πρωτάκια, που φέτος πέρασαν από την άλλη πλευρά του φράχτη, μας παρουσίασαν μεταξύ άλλων ένα ξεκαρδιστικό παιχνίδι με γράμματα, όπου μας απέδειξαν ότι όντως τα ξέρουν τα 24! Συνδύαζαν το πρώτο γράμμα του ονόματος ενός φίλου ή μιας φίλης τους, με άλλες λέξεις που ξεκινούν από το ίδιο γράμμα.
π.χ. “Αγαπώ τη φίλη μου Νίνα, γιατί Νιαουρίζει σαν γάτα και Νοιάζεται για όλους μας.
ή
“Αγαπώ τον φίλο μου τον Ορέστη, γιατί του αρέσουν τα Ορτύκια και Ονειρεύεται ότι θα γίνει Οδοντίατρος.” ΄
ή
“Αγαπώ τον φίλο μου τον Φώτη γιατί φτιάχνει Φανταστική Φασολάδα και τρομάζει εύκολα με τα Φίδια.”
Πρωτάκια για τελευταία φορά
Στα τριτάκια, κορυφαίο ήταν το Άσπρα θα φορέσω που μας χόρεψαν. Ούτε μπορώ να φανταστώ πόσες πρόβες πρέπει να είχαν κάνει για να τα καταφέρουν τόσο καλά.
Άσπρα θα φορέσω
ρούχα γιορτινά,
όλες μου οι αγάπες
έχουν γίνει μια.
Τριτάκια για τελευταία φορά
Αλλά και οι παραδοσιακοί χοροί ήταν εξαιρετικοί, τα παιχνίδια, τα τραγούδια, τα θεατρικά… Μία γιορτή, απόλαυση!
Χθες πήγαμε για τα ενδεικτικά. Και ναι! Προάγονται! Η Εβίτα βγαίνοντας από την τάξη και διαβάζοντας το ενδεικτικό της, διαπίστωσε ότι δεν είχε γραμμένο πάνω βαθμό και ήθελε ντε και καλά να γυρίσουμε πίσω να ρωτήσουμε την δασκάλα με τι το πήρε (βρε τι πάθαμε). Πράγματι επιστρέψαμε γιατί αλλιώς θα το συζητούσαμε όλο το καλοκαίρι. “Με τι το πήρα;” τη ρώτησε. “Το πήρα με άλφα;” “Με άλφα; Μόνο με άλφα;” απάντησε η δασκάλα. “Άλφα με 10 τόνους!”
Στην τάξη της Εβελίνας έκαναν μία μικρή τελετή παράδοσης ενδεικτικών που δυστυχώς έχασα γιατί ήμουν με την Εβίτα. Τα τριτάκια παίρνουν και έλεγχο οπότε η Εβελίνα δεν είχε αμφιβολία για το πώς τα πήγε. Πήγα και τη συνάντησα μετά στο προαύλιο. Ήταν με τις φίλες της και αντάλλαζαν αυτοκόλλητα, για τελευταία φορά φέτος…
24 λοιπόν ξέρουν και οι άλλοι, 24 κι εμείς. Και επίσης… 24 ώρες έχουν και οι άλλοι, 24 κι εμείς. Οι 24 ώρες των παιδιών για φέτος το καλοκαίρι, ελπίζω να είναι γεμάτες παιχνίδι, βουτιές και ξεγνοιασιά. Γιατί τη ξεγνοιασιά αυτή της παιδικής ηλικίας δε θα την ξαναζήσουν.
Οι 24 ώρες οι δικές μας ας είναι γεμάτες με ό,τι πιστεύουμε εμείς ότι είναι καλύτερο για εμάς. Κι ας μην ξεχνάμε ότι και για εμάς δε θα ξανάρθουν ποτέ οι στιγμές που περνάνε. Ας τις ζήσουμε στο έπακρο, ας τις αξιοποιήσουμε, ας τις κάνουμε να αξίζουν.
Καλό καλοκαίρι! 🙂
Τι όμορφα…
Αν και τα δικά μου είναι ακόμη πολύ μικρά… “τρέμω” τη στιγμή της προαγωγής!
Δεν ξέρω γιατί, μάλλον επειδή μεγαλώνουν!
Καλό καλοκαίρι Άσπα μου, εύχομαι να περάσετε τέλεια!
”
Οι 24 ώρες των παιδιών για φέτος το καλοκαίρι, ελπίζω να είναι γεμάτες παιχνίδι, βουτιές και ξεγνοιασιά. Γιατί τη ξεγνοιασιά αυτή της παιδικής ηλικίας δε θα την ξαναζήσουν.”
καλό καλοκαίρι !
Έτσι ακριβώς! Καλό καλοκαίρι!
αχ τι καλλλλλαααααα!!!!!! αντε με το καλο ! αν και εγω οταν τελειωνα το σχολειο εριχνα ενα κλαμα.. μα ενα κλαμα… βλεπεις με περνανε οι γονεις μου απο αθηνα και εκανα 3 μηνες διακοπες (καλα ποσο χαζο ημουνα!) αλλα εχανα τα φιλαρακια μου 🙁
καιρος για μπανια και θαλασσα τελος τα τετραδια!
να περνας υπεροχα με τις κορουλες σου και καλο καλοκαιρι!!
Κάπως έτσι αισθανόμουν κι εγώ σαν παιδί! Τα βλέπαμε όλα από διαφορετική οπτική γωνία…
Να περάσουμε καλά, όλοι. Καλό καλοκαίρι!
Τι ομορφη αναρτηση Ασπα μου… Σαν να ημουν και στη δικη σας γιορτη! Παντα με πλημμυριζουν περιεργα συναισθηματα οταν διαβαζω τετοια! Και συγκινουμαι με τα παιδακια μου σε καθε σχολικη τους γιορτη!!! Τον Σεπτεμβρη θα παει η μεγαλη μου δημοτικο και δεν θαναι ποτε πια νηπιαγωγειο…ας μην το κανω μελο, μα μου βγαινει τοσο ευκολα αυτο ολο….
Φιλια κι ευχαριστω για τις τοσο γλυκες και τρυφερες αναρτησεις σου! ;ο)
Είναι μεγάλη η συγκίνηση όταν βλέπεις το παιδί σου να πηγαίνει Πρώτη. Το έζησα εξίσου έντονα και με τη μεγάλη, και με τη μικρή. Ετοιμάσου για κλάμα και τον Σεπτέμβριο, χαχαχα…
Φιλιά, ευχαριστώ κι εγώ για το όμορφο σχόλιο!
Υπέροχο…είμαστε ακριβώς στην ίδια κατάσταση…πατάμε στα ίδια βήματα!!Καθαρή , υπέροχη γραφή!! Ζω κι εγώ έντονα ακόμη τη συγκίνηση και ελπίζω να ζω όλες τις πολύτιμες στιγμές μας έτσι που να αξίζουν…για εμένα , για εκείνους, για το τώρα , για το αύριο!! Να σαι καλά βρε μαμά…κουράγιο…παμε για τρελά 24ωρα τώρα!!
Το βλέπω ότι πατάμε στα ίδια βήματα και μιλάμε την ίδια γλώσσα…
Και είναι οπωσδήποτε μεγάλη η συγκίνηση όταν βλέπεις το μικρότερο από τα παιδιά σου να φεύγει από το Νηπιαγωγείο, όπως συμβαίνει φέτος σε εσάς… Το έζησα πέρσι και το θυμάμαι πολύ-πολύ έντονα…
Λοιπόν, 24ωρα στο full όλο το καλοκαίρι!
Αχ βρε Άσπα, πάντα δακρύζω όταν σε διαβάζω. Ίσως γιατί τα παιδιά μας είναι σε σχεδόν ίδιες ηλικίες και περνάμε ίδιες στιγμές. Βρε το πρωτάκι να θέλει να μάθει “με τι το πήρε” !!!!! Εμάς ο Βαγγέλης τελείωσε τη Β’ και προάχθηκε για την Γ’ τάξη και η Αθηνά …. αποφοίτησε από το Νηπιαγωγείο και βουρ ολοταχώς για την Α’ !!!! Στη γιορτή – που γιατί να το κρύψομεν άλλωστε, ναι τα έβαλα τα κλάματα και χωρίς γυαλιά βεβαίως – βεβαίως- στο τέλος μας είπαν: “Εδώ νηπιαγωγείο τέλος! Δημοτικό δείχνει το βέλος! Αραγε τι μας περιμένει; Λέτε το βύσσινο να μένει;;;;;”. Και κλάαααααμα μαζί με γέλιο οι μαμάδες ……
Απίστευτο το στιχάκι!
Όλα να πάνε καλά με το μικρό πρωτάκι! Κι εγώ είχα πρωτάκι και τριτάκι φέτος κι έτσι σε καταλαβαίνω απόλυτα… Καλό καλοκαίρι να έχουμε!
Και καλά, εσύ είσαι μαμά και συγκινείσαι – είναι κάπως κατανοητό. Εγώ που δεν είμαι και διαβάζω το blog σου και συγκινούμαι κι εγώ; Καμία δικαιολογία για μένα!
Να τις χαίρεσαι και να έχετε ένα μεγάλο, γεμάτο καλοκαίρι.
Χαίρομαι πολύ που σε αγγίζει το blog και κυρίως που μου το γράφεις!
Ευχαριστώ!
κι εγώ συγκινήθηκα….Μπράβο σου που κρατιέσαι !!! Εμένα ανοίγουν οι βρύσες σε κάτι τέτοια !!! Καλό καλοκαίρι και καλή πρόοδο στα κορίτσια !!
Μπα…. Δεν κρατιέμαι στις γιορτές, αλλά δεν πειράζει! Είναι στο job description της μαμάς!
Καλό καλοκαίρι Ελπίδα!