Τα τελευταία χρόνια έχω ταξιδέψει σε διάφορα μέρη του κόσμου, χωρίς να το έχω πάρει είδηση! Πρώτα πήγα στην Τανζανία. Στη συνέχεια στην Ουγκάντα. Και φέτος… στη Γουατεμάλα!
Τώρα βέβαια για να εξηγήσω τι εννοώ όταν λέω «χωρίς να το έχω πάρει είδηση», δεν εννοώ ότι πήγα εγώ η ίδια. Θα ήθελα να πάω, αλλά μέχρι να τα καταφέρω, πήγε πρώτα κάποια από τις δημιουργίες μου.
Και εξηγώ: Η Δήμητρα, αναγνώστρια του Aspa Online και εθελόντρια με την ομάδα wheeling2help, κάθε φορά που πηγαίνει ταξίδι εθελοντισμού παίρνει μαζί της το παιχνίδι του φορτηγού από το σετ Φύγαμεεε! Το Φύγαμεεε! είναι ένα σετ από διασκεδαστικά παιχνίδια και δραστηριότητες για να παίξουν τα παιδιά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και όχι μόνο.
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι τα παιδιά φαντάζονται τι μπορεί να κουβαλάει ένα φορτηγό και να το ζωγραφίσουν. Όταν το φορτηγό πηγαίνει σε ταξίδια εθελοντισμού, τα παιδιά ζωγραφίζουν ό,τι φαντάζονται ότι μπορεί να κουβαλάει ένα φορτηγό που ξεκινάει από τη χώρα τους για να ταξιδέψει ως την Ελλάδα. Και οι ζωγραφιές τους είναι πάντα υπέροχες!
Το σχολείο που επισκέφτηκαν φέτος στη Γουατεμάλα ήταν στο San Juan Comalapa και καλύπτει όλες τις βαθμίδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δημιουργήθηκε από την εθελοντική οργάνωση Long Way Home και όπως μου εξήγησε η Δήμητρα τα κτίριά του θυμίζουν κάτι ανάμεσα στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και τον Gaudi.
Είπε επίσης η Δήμητρα: «Οι ενδυμασίες των ντόπιων είναι γεμάτες χρώματα κι αυτό βγήκε και στις ζωγραφιές των παιδιών. Ήταν τόσο όμορφες που τις μοίρασα στους εθελοντές της ομάδας μας ως αναμνηστικό και το εκτίμησαν ιδιαίτερα! Όλοι εντυπωσιάστηκαν από τις δημιουργίες των παιδιών.»
Και συνεχίζει: «Μοίρασα το φορτηγό σε τρεις τάξεις, ηλικίας 7-8, 14-15 και 15-16 ετών. Το ήξερες ότι ο δημιουργός του Duolingo είναι από τη Γουατεμάλα; Εγώ το έμαθα μέσα από τις ζωγραφιές! Κάποια παιδιά από τις μεγαλύτερες τάξεις επέλεξαν να γράψουν κείμενα με ευχές που ήταν ιδιαίτερα συγκινητικές.
«Γέμισαν λοιπόν τα μάτια μας με χρώματα, τα αυτιά μας με μουσικές από μαρίμπα και οι καρδιές μας με τα χαμόγελα και την ευγένεια ανθρώπων που αν διαβάσεις την ιστορία τους (εμφύλιος, σεισμοί, εκρήξεις ηφαιστείων) αναρωτιέσαι πώς μπορούν να έχουν τόση θετική ενέργεια.»
Για ακόμη μία φορά συγκινήθηκα με τα λόγια της Δήμητρας και το γεγονός ότι ένα από τα παιχνίδια μου ταξίδεψε ως τη Γουατεμάλα. Και νιώθω για ακόμη μία φορά ότι, με τον δικό μου τρόπο, ήμουν κι εγώ εκεί.
Ευχαριστώ τη Δήμητρα που με πήρε και πάλι μαζί της, αλλά και όλους τους εθελοντές που με την προσφορά τους αφήνουν το δικό τους θετικό αποτύπωμα στον κόσμο γύρω μας.
Ανυπομονώ για το επόμενο ταξίδι!
Αφήστε μια απάντηση