Ένα κείμενο που έγραψε η Εβελίνα για την εφημερίδα της τάξης της και μου έδωσε την άδεια να αναδημοσιεύσω εδώ. Έχω λοιπόν σήμερα τη χαρά να φιλοξενώ για πρώτη φορά στο blog μου, guest post της μεγάλης μου κόρης!
«Το ξένο πράγμα πίσω να το δώσεις γιατί αλλιώς θα το μετανιώσεις»
της Εβελίνας (τρίτη δημοτικού)
Θανάση!!!
Στο σχολείο μας πολλά παιδιά κλέβουν διάφορα πράγματα άλλων παιδιών. Πρέπει να το σταματήσουν όμως. Στο σχολείο του Θανάση αντιμετώπισαν ένα παρόμοιο πρόβλημα με το δικό μας. Ο Θανάσης έκλεβε διάφορα από τους συμμαθητές του. Οι δάσκαλοι τα παιδιά και ολόκληρη η οικογένειά του, του φώναζαν: «Θανάση, το ξένο πράγμα πίσω να το δώσεις γιατί αλλιώς θα το μετανιώσεις.» Αλλά αυτός δεν άκουγε τίποτα. Όμως του έστησαν παγίδα. Άφησαν ένα πορτοφόλι παρατημένο στο διάδρομο και όταν ο Θανάσης πήγε να το πάρει, πετάχτηκαν από τις κρυψώνες τους και του έκλεψαν τις τσίχλες του. Αυτός άρχισε να κλαίει και μετάνιωσε για ό,τι είχε κάνει γιατί κατάλαβε πόσο άσχημο ήταν.
Λοιπόν! Σταματήστε να κλέβετε γιατί θα το μετανιώσετε σαν τον Θανάση.
————-
Και δυο σύντομες σημειώσεις:
– Ο Θανάσης είναι «υπαρκτό» πρόσωπο. Είναι ο ήρωας του βιβλίου «Το ξένο πράγμα πίσω να το δώσεις γιατί θα το μετανιώσεις» του Phil Robee Cox. Το έχει στη βιβλιοθήκη της εδώ και 1-2 χρόνια και από εκεί εμπνεύστηκε, αλλά η παραπάνω ιστορία είναι δική της. Ο τίτλος είναι παρόμοιος με αυτόν του βιβλίου, με την προσθήκη ενός “αλλιώς”, γιατί δεν ήθελε είπε να τον γράψει αυτούσιο. (SEO expert?)
– Πριν να παραδώσει το κείμενο, μου είπε: “Άρθρο χωρίς φωτογραφία δε γίνεται!” Και έτρεξε στο δωμάτιό της, έφερε το βιβλίο και μου ζήτησε να σκανάρω τη φωτογραφία που βλέπετε. Δεν έχασα βέβαια την ευκαιρία να της κάνω νύξη για το θέμα των δικαιωμάτων των φωτογραφιών. Εντάξει δεν την έβαλα κιόλας να επικοινωνήσει με την εκδοτική για να ζητήσει άδεια αναδημοσίευσης, όμως την παρότρυνα να αναφέρει την πηγή κάτω από το κείμενό της στην εφημερίδα, το οποίο και έκανε. Οι καλές συνήθειες ας μαθαίνονται από την αρχή!
Αυτά για σήμερα! Ελπίζω να απολαύσατε το guest post όσο κι εγώ… Η αρχή έγινε. Ποιος μας πιάνει!
Χιλια μπραβο στο κοριτσι σου και σε σεναα φυσικα!!!Μακαρι και τα δικα μου να αγαπησουν το διαβασμα και το γραψιμο
Το εύχομαι ολόψυχα να τα αγαπήσουν! Να μου γράφεις τα νεώτερα! 🙂
Ασπα να την καμαρώνεις πάντα όπως τώρα!! Υπέροχο το κείμενο της, δομημένο, ολοκληρωμένο κι είναι ακόμη τόσο μικρούλα..μπράβο …πρέπει να διαβάσεις κανένα κείμενο του γιού μου που είναι στην τετάρτη να φρίξεις….
Κατερίνα, να τον χαίρεσαι! Το κάθε παιδί με τα ταλέντα του, δεν πειράζει. Εξάλλου σε αυτή την ηλικία όλα αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη! 🙂
Μπράβο Εβελίνα !!! Περιμένουμε κι άλλα άρθρα σου…!!!
Ελπίδα, ευχαριστούμε. Κι εγώ ανυπομονώ για το επόμενο. Αλλά πιστεύω ότι δε θα αργήσει, ήταν να μη γίνει η αρχή!
Καλή αρχή και καλή συνέχεια στη συγγραφική της δραστηριότητα. Το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει καθώς βλέπω μια εκκολαπτόμενη blogger. Συγχαρητήρια!
Της αρέσει πολύ να γράφει, πράγματι. Ευχαριστούμε Βάσω!
Μπράβο!!!!
Φλώρα, με το καλό και ο Άγγελος!
Καλή αρχή Εβελίνα! Συνέχισε να γράφεις όσο δυνατόν πιο πολύ! Θα είμαστε εδώ να σε διαβάζουμε! Εμένα πάντως με έπεισες! Από εδώ και πέρα το ξένο πράμα θα το παραδίδω!
x e
ΥΓ. Ιστορική μέρα για την οικογένεια…τρεία τέταρτα online!!!
Χαχαχα… Ωραίο το 3/4 δεν το είχα σκεφτεί…
Ανυπομονώ να διαβάσω το post του γιου σου Ελίζα!
Τι να πω πρώτα! Για το πόσο συγκινητικό είναι να φιλοξενείς άρθρο της 9 χρονης κόρης σου! ;H για το πως ρουφάνε αυτά που βλέπουνε τα παιδιά από μας αλλά και αυτά που διαβάζουνε στα βιβλία!! Η μήπως για το πόσο όμορφο είναι να δίνεις από τώρα σωστές βάσεις για χρήση του ιντερνετ στα παιδιά σου!
Είναι πολύ συγκινητικό. Λίγο είναι; Μεγαλώνουμε τη νέα γενιά bloggers!
Και στα δικά σας…