Στις διακοπές του Πάσχα πήγαμε στο σπίτι των γονιών μου στην Εύβοια και εκεί ξετρύπωσα ένα παλιό επιτραπέζιο παιχνίδι. Μόλις το είδα τινάχτηκα. Ξανάγινα αυτόματα παιδί! Ήταν το Mastermind ένα από τα αγαπημένα επιτραπέζια της παιδικής μου ηλικίας.

Αμέσως θέλησα να το παίξω με τα παιδιά μου. Η Εβίτα εκείνη την ώρα έκανε κάτι άλλο, αλλά η Εβελίνα έπαιξε μαζί μου, δύο ολόκληρες παρτίδες (του ενός λεπτού η κάθε μία). Μετά βαρέθηκε!

Φαίνεται ότι τα σημερινά παιδιά θέλουν διαφορετικές προκλήσεις. Ή ίσως το παραβρήκε εύκολο – δεν ξέρω. Παρ’ όλα αυτά όταν ανέβασα τη φωτογραφία του Mastermind στο instagram και στο facebook έγινε χαμός από σχόλια. Για το πώς το Mastermind ήταν και δικό σας αγαπημένο παιχνίδι. Κάποιοι εξακολουθείτε να το παίζετε. Κάποιοι είχατε ξεχάσει την ύπαρξή του και ξαφνικά η φωτογραφία σας το θύμισε. Κάποιοι το παίζετε online ή έχετε κατεβάσει app Mastermind στο κινητό.

Θα μοιραστώ κι εγώ μια ανάμνηση που έχω με το Mastermind. Θυμάμαι κάποια Χριστούγεννα που παίζουμε Mastermind  με το μπαμπά μου, στο χαλί μπροστά στο τζάκι. Θυμάμαι ότι στο ραδιόφωνο έπαιζε «Μαρία με τα κίτρινα». Και ο λόγος που το θυμάμαι είναι επειδή εκείνη την στιγμή κοιτούσα το κίτρινο πούλι και μου φάνηκε αστείο που έπαιζε αυτό το τραγούδι (σκέψου να με έλεγαν και Μαρία).

Και αυτή η ανάμνηση, να παίζω με τον μπαμπά μου Mastermind στο χαλί και στο ραδιόφωνο να παίζει «Μαρία με τα κίτρινα», μου έχει εντυπωθεί. Ειλικρινά δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα αν παίζαμε συχνά με τον μπαμπά μου το συγκεκριμένο παιχνίδι ή όχι – υποθέτω ότι παίζαμε. Από την άλλη πιθανόν η αγάπη που έχω για το παιχνίδι να προέρχεται από τις φορές που το έπαιζα με τον αδελφό μου ή με τα ξαδέλφια μου. Δεν είναι ξεκάθαρο στο μυαλό μου γιατί το θεωρώ τόσο αγαπημένο. Δε θυμάμαι καμία άλλη στιγμή με το παιχνίδι παρά μόνο τη συγκεκριμένη. Και αν με έβαζες να σου περιγράψω τι θυμάμαι από το Mastermind βάζω στοίχημα ότι θα σου έλεγα «Το παίζαμε με τον μπαμπά μου συνέχεια»!

Ας κάνουμε λοιπόν μία συνειδητή προσπάθεια να δημιουργούμε καθημερινά χαρούμενες αναμνήσεις με τα παιδιά μας. Δεν ξέρεις ποτέ ποια ανάμνηση θα τους εντυπωθεί. Μια φορά μπορεί να καθίσεις στο χαλί να παίξεις μαζί τους και να γίνει μία από τις καλύτερες αναμνήσεις των παιδικών τους χρόνων.

Το post Η αξία μιας ανάμνησης δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κατ’ αρχάς είναι η ώρα που οι γονείς θα διαβάσουν στα παιδιά τους το βραδινό παραμύθι ή ιστορία. Ο Einstein είχε πει: «Αν θέλεις τα παιδιά σου να γίνουν έξυπνα, διάβασέ τους παραμύθια. Αν θέλεις να γίνουν πιο έξυπνα διάβασέ τους περισσότερα παραμύθια.»

Δεύτερον, είναι η ώρα που τα παιδιά θα θυμηθούν να σου πουν ό,τι δε θυμήθηκαν να σου πουν όλη την ημέρα. Παρ’ όλο που συχνά αυτό γίνεται για να καθυστερήσουν την ώρα του ύπνου, σου δίνεται η δυνατότητα να μάθεις πράγματα για το παιδί που αλλιώς δε θα μάθαινες ποτέ. Η Εβελίνα όταν ήταν μικρότερη, ήταν πολύ συγκρατημένη στα λόγια της κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν ανοιγόταν για το τι έγινε στο σχολείο παρά μόνο την ώρα του καληνυχτίσματος. Εκεί της έβγαιναν όλα: τα άγχη της και οι χαρές της, οι σκέψεις της και τα όνειρά της. Αλλά κυρίως, όπως προείπα, προσπαθούσε να καθυστερήσει την ώρα του ύπνου, οπότε… αναγκαζόταν να βρει να πει αυτό που την απασχολούσε! Η Εβίτα από την άλλη, κουραζόταν πάντα πολύ πιο εύκολα και κοιμόταν σχεδόν αμέσως.

Και τρίτον είναι η ώρα που έχεις κι εσύ την ευκαιρία να πεις δυο-τρία πράγματα στο παιδί. Εδώ θέλει προσοχή. Δεν είναι η ώρα για εντάσεις και κριτική. Είναι η χρυσή σου ευκαιρία να αφήσεις το παιδί να ξεκουραστεί με θετικές σκέψεις που θα το συντροφεύουν ευχάριστα το βράδυ στον ύπνο του.

Όλα αυτά που γράφω, τα γράφω από τη σκοπιά του γονιού. Δεν τα γράφω από τη σκοπιά κάποιου ειδικού που μιλάει θεωρητικά. Δεν το λέω αυτό υποτιμώντας ή παραμερίζοντας τις συμβουλές των ειδικών. Ίσα ίσα, έχω διαβάσει εκατοντάδες συμβουλές ψυχολόγων και επιστημόνων, πολλές από τις οποίες έχω υιοθετήσει στην καθημερινή μου ζωή. Επισημαίνω ότι γράφω από τη σκοπιά της μαμάς γιατί να τονίσω κάποια άλλη διάσταση του θέματος. Ότι γνωρίζω πολύ καλά από την προσωπική μου εμπειρία ότι η ώρα του καληνυχτίσματος είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη ώρα για τους γονείς. Το ξέρω! Είναι η ώρα που τα έχεις παίξει και δεν αντέχεις άλλο. Μερικές φορές σου έρχεται να κλάψεις από την υπερένταση. Όσο κι αν αγαπάς τα παιδιά, θέλεις να ηρεμήσουν για να ηρεμήσεις κι εσύ, να κάνεις κάτι δικό σου και να ανακτήσεις τις δυνάμεις σου. Σας υπόσχομαι όμως ότι γίνεται πολύ ευκολότερο καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν. Στην ηλικία που βρίσκονται τώρα οι κόρες μου, μπορούν άνετα να πέσουν μόνες τους για ύπνο χωρίς καν να περάσω από το δωμάτιο. Πάντα όμως μου το ζητάνε, γιατί τις κάνει να νιώθουν όμορφα: «Μαμά θα έρθεις να μας καληνυχτίσεις;»

Αναπνοές λοιπόν, ηρεμία, συναίσθηση ότι αυτές οι στιγμές είναι σημαντικές και… φύγαμε για ένα θετικό καληνύχτισμα! Να λοιπόν 3 ερωτήσεις που μπορούμε να κάνουμε στα παιδιά στο καληνύχτισμα, που θα μας βοηθήσουν να κλείσουμε την ημέρα με θετική νότα.

1. Με ποιον έκανες περισσότερη παρέα σήμερα;

Οι φιλίες είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή του παιδιού. Όταν μιλούν για τους φίλους τους, τα μάτια τους λάμπουν! Η ερώτηση αυτή ανοίγει την πόρτα για να μάθουμε περισσότερα για τις ισορροπίες μεταξύ των παιδιών στο σχολείο. Καμιά φορά μπορεί με την κουβέντα να μάθουμε κάτι αρνητικό, όπως για κάποιο καυγά ή διαφωνία με άλλο παιδί. Μπορεί αυτό να μην είναι ό,τι καλύτερο για να κλείσει θετικά η ημέρα, αλλά αν έχει συμβεί καλύτερα να το ξέρουμε! Εξηγεί πολλά για τη διάθεση του παιδιού μας και μας δίνει την ευκαιρία να το βοηθήσουμε να διαχειριστεί την αναστάτωση που νιώθει.

2. Τι θα ήθελες να κάνουμε αύριο μαζί;

Ακόμα κι αν δεν προλάβαμε να κάνουμε όσα πράγματα θα θέλαμε σήμερα, αύριο είναι μια καινούργια μέρα. Αν συμφωνήσουμε σε κάτι που θα κάνουμε μαζί την επόμενη, θα ανυπομονούν! Ας μην ξεχνάμε ότι τώρα είμαστε ένας από τους αγαπημένους τους ανθρώπους στον κόσμο, αλλά δε θα είμαστε για πάντα….

Και τελευταία ερώτηση και η πλέον αγαπημένη μου:

3. Ποιο ήταν το καλύτερο σημείο της ημέρας σου; 

Η ανάκληση στη μνήμη μας των καλών στιγμών της ημέρας και η κουβέντα γύρω από αυτές, τις κάνει να εντυπώνονται καλύτερα και μας κάνει πιο χαρούμενους. Εμείς στο σπίτι μας γράφουμε την απάντηση σε σε ένα χαρτάκι και τη ρίχνουμε στο βάζο των αναμνήσεων που το ανοίγουμε κάθε χρόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Και με αυτές τις γλυκές σκέψεις… Σκέπασμα… Φιλί… (Νανούρισμα;) Σ’ αγαπώ… Καληνύχτα!

50 Θετικές Φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας

Αν θέλεις περισσότερες ιδέες για διαλόγους που κάνεις με τα παιδιά σου, κατέβασε 50 Θετικές Φράσεις που μπορείς να τους λες κάθε μέρα. Συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα για να εγγραφείς στο newsletter μου  και θα λάβεις τις 50 φράσεις ως δώρο καλωσορίσματος.

Το post Βραδινό καληνύχτισμα και 3 θετικές ερωτήσεις για να κάνουμε στα παιδιά μας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Φέτος αποφάσισα να εφαρμόσω μια ιδέα που έχω δει αρκετές φορές στο pinterest. Να φτιάξω ένα βάζο διακοπών, που να περιέχει μικρά αναμνηστικά από το ταξίδι μας. Το βάζο το είχα ήδη στο ντουλάπι, αλλά εκείνο που έπρεπε να θυμηθώ να κάνω (και το θυμήθηκα), ήταν να φέρω άμμο από την παραλία για να αποτελέσει το κύριο συστατικό του βάζου. Είχα πάρει λοιπόν μαζί μου ένα σακουλάκι που κλείνει με zip και κουβάλησα λίγη άμμο από την παραλία.

Η άμμος μπήκε στο βάζο μαζί με 2-3 ακόμα αναμνηστικά: Μία φωτογραφία των κοριτσιών από την παραλία, δυο αχιβάδες, ένα παπάκι (που δεν το φέραμε από εκεί, το είχαμε εδώ, απλά αποτελεί υπενθύμιση ενός αστείου περιστατικού που επαναλαμβανόταν κάθε μέρα στις διακοπές κι έχει σχέση με πάπιες) και τέλος έναν φελλό σαμπάνιας που μας θυμίζει μια μαγική βραδιά, που σίγουρα θα βρω την ευκαιρία να σας διηγηθώ σύντομα. Με άλλα λόγια είναι 2-3 απλά αντικείμενα, που μας θυμίζουν στιγμές που είναι σημαντικές για εμάς.

Αν σας αρέσει η ιδέα, είστε ακόμα διακοπές και θέλετε να φτιάξετε το δικό σας βάζο, φέρτε μαζί σας λίγη άμμο! (Εναλλακτικά αναζητήστε την… μέσα στο αυτοκίνητο, σίγουρα φέρατε άθελά σας…) Προσθέστε οτιδήποτε ακόμα είναι σημαντικό για εσάς και σίγουρα θα χαμογελάτε κάθε φορά που το βλέπετε καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα.  Μην παραλείψετε να γράψετε πάνω στην επιφάνεια του βάζου (ή στο καπάκι) τη χρονολογία και την τοποθεσία.

Το δικό μας βάζο διακοπών τοποθετήθηκε σε περίοπτη θέση, δίπλα σε ένα άλλο αγαπημένο βάζο: Το βάζο των αναμνήσεων.

Καλή επιτυχία!

Το post Το βάζο των διακοπών μας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Με εξέπληξε ευχάριστα αυτό το post. Πάντα πίστευα ότι για να αποκτήσεις παιδιά με αυτοπεποίθηση, πρέπει να έχεις εσύ αυτοπεποίθηση ή τουλάχιστον να δίνεις τους δικούς σου αγώνες προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά είναι παρηγορητικό να ξέρεις ότι μπορείς να μεγαλώσεις παιδιά με αυτοπεποίθηση ακόμα κι αν εσύ δεν έχεις, δίνοντας παράλληλα τους δικούς σου αγώνες (αυτό δεν το γλυτώνεις). Και στην πορεία εξελίσσεσαι κι εσύ.

Ένα περιστατικό που συνέβη πρόσφατα με έκανε να αναρωτηθώ αν μπορείς να μεγαλώσεις παιδιά που βλέπουν τη θετική πλευρά της ζωής ακόμα κι αν εσύ δεν το καταφέρνεις πάντα.

Και για να μη χρειαστεί να φτάσετε μέχρι το τέλος της ανάρτησης για να μάθετε σε τι συμπέρασμα κατέληξα, πιστεύω ότι ναι γίνεται. Και μιλάω εκ πείρας.

Παρ’ όλο που τα πρόσφατα μηνύματά σας σχετικά με τους λόγους που διαβάζετε το blog μου, δείχνουν ξεκάθαρα ότι το Aspa Online αποτελεί για εσάς πηγή έμπνευσης και θετικής ενέργειας, ελπίζω να μην πέσετε από τα σύννεφα αν σας πω ότι δεν «γεννήθηκα έτσι» και δεν είμαι έτσι «από φυσικού μου». Εμένα το φυσικό μου δεν είναι να βλέπω τα πράγματα θετικά. Απλά είναι θέμα επιλογής. Επιλέγω (συνήθως) να μην ακολουθώ τον εύκολο δρόμο, που είναι η «κατηφόρα της αρνητικότητας».  Τώρα μπορεί σε σύγκριση με τους άλλους ανθρώπους να είμαι περισσότερο θετική. Δεν ξέρω και δε με νοιάζει. Εκείνο που με νοιάζει είναι να βελτιώνομαι συνεχώς σε σχέση με τον χθεσινό μου εαυτό.

Πιστεύω όμως ότι η θετική σκέψη μπορεί να διδαχθεί. Ο τρόπος που έχω διδάξει τα παιδιά μου να βλέπουν τη θετική πλευρά της ζωής (και έχει δουλέψει) είναι μέσα από Το βάζο των αναμνήσεων. Όπως περιγράφω αναλυτικότερα σε εκείνο το post, από τότε που τα κορίτσια ήταν μικρά συνήθιζα στο τέλος της κάθε μέρας να τους κάνω την ερώτηση «Ποια ήταν η καλύτερη στιγμή της ημέρας σου;». Έγραφα την απάντηση σε ένα χαρτί και την έβαζα στο βάζο των αναμνήσεων. Όταν μεγάλωσαν, άρχισαν να γράφουν μόνες τους τις απαντήσεις. Το βάζο μέρα με τη μέρα γεμίζει και στο τέλος της χρονιάς, παραμονή Πρωτοχρονιάς, καθόμαστε στο χαλί δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και το ανοίγουμε. Και πλημμυρίζουμε με τις καλύτερες αναμνήσεις της χρονιάς.

Να λοιπόν ένα πρόσφατο περιστατικό που δείχνει πώς τα κορίτσια, έχοντας μεγαλώσει με τη συνήθεια να εστιάζονται στα θετικά, βλέπουν τα πράγματα πιο θετικά από εμένα: Ήταν Τετάρτη απόγευμα και είχαν Αγγλικά. Συνήθως την ώρα που εκείνες είναι στα Αγγλικά, εκμεταλλεύομαι το χρόνο για να κάνω κάτι που έχει μείνει πίσω. Είτε γυρίζω στο σπίτι να δουλέψω, είτε πηγαίνω στο σούπερ-μάρκετ, είτε βρίσκω την ευκαιρία να πάω στο γυμναστήριο. Επειδή εκείνη η μέρα δεν είχε πάει καλά από το πρωί και ήμουν μέσα στην ένταση, αποφάσισα να πάω στο γυμναστήριο να ξελαμπικάρω λιγάκι. Δυστυχώς ούτε το γυμναστήριο πήγε τόσο καλά όσο θα ήθελα. Δύο φορές χτύπησε το τηλέφωνο και τις δυο όχι για καλό. Ξαφνικά ενώ μιλούσα στο τηλέφωνο, διαπίστωσα ότι είχε πάει 8 παρά 5. Θα αργούσα! Μπήκα στα αποδυτήρια, φόρεσα το μπουφάν μου και έφυγα βιαστικά.

Έφτασα στα Αγγλικά με καθυστέρηση. Όταν τα κορίτσια μπήκαν στο αυτοκίνητο έριξαν την ιδέα να περάσουμε να πάρουμε σουβλάκια για το σπίτι. Δε διαφώνησα. Ας τελείωνε τουλάχιστον… νόστιμα η μέρα. Φτάσαμε στο σουβλατζίδικο, δώσαμε την παραγγελία μας και ενώ περιμέναμε να ετοιμαστεί έβαλα το χέρι μου στην τσέπη του μπουφάν κι έπιασα τα κλειδιά. Κάτι όμως δεν μου πήγαινε καλά… Τα κλειδιά δεν έμοιαζαν γνωστά… Τα έβγαλα από την τσέπη. Κρατούσα ένα μπρελόκ του Παναθηναϊκού και ένα κλειδί Volkswagen. Δεν είμαι ούτε Παναθηναικός, ούτε έχω Volkswagen! Κοίταξα προσεκτικότερα το μπουφάν. Δεν ήταν το δικό μου. Φορούσα λάθος μπουφάν.

Τα κορίτσια με είδαν κοκαλωμένη. Είδαν τα λάθος κλειδιά στο χέρι μου. Κατάλαβαν. «Πήρα λάθος μπουφάν» είπα. Μου φάνηκαν ατελείωτα τα λεπτά που έκαναν να μας ετοιμάσουν την παραγγελία. Έπρεπε να πάμε πίσω στο γυμναστήριο το συντομότερο δυνατόν! Αναρωτιόμουν αν το δικό μου μπουφάν ήταν εκεί ή το είχε πάρει κάποια άλλη κοπέλα πριν από μένα. Πώς θα έμπαινε στο αυτοκίνητό της και στο σπίτι της; Είχα τα κλειδιά της. Εγώ το κλειδί του αυτοκινήτου το έχω ξεχωριστά από τα υπόλοιπα κλειδιά μου, αλλά τα δικά μου κλειδιά πού ήταν; Ήταν στο μπουφάν μου ή στην τσάντα μου; Δεν ήθελα να καθυστερήσουμε για να ψάξω.

Τη στιγμή που επιτέλους πήραμε την παραγγελία και φύγαμε τρέχοντας η Εβελίνα είπε: «Αυτή θα είναι μια από τις καλύτερες ιστορίες στο φετινό βάζο των αναμνήσεων!» Η Εβίτα πρόσθεσε: «Ναι, ναι! Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς θα ρίξουμε ένα γέλιο!»

Εγώ ήμουν σε φάση «θα κλειστούμε έξω από το σπίτι, θα χάσω το μπουφάν μου, θα φωνάξουν την αστυνομία να με συλλάβουν που κλέβω μπουφάν» και τα κορίτσια έβλεπαν ήδη τα πράγματα με τη σωστή τους διάσταση. Και είχαν απόλυτο δίκιο. Όλα πήγαν καλά. Έφτασα στο γυμναστήριο, μού είχαν κρατήσει το μπουφάν μου, έδωσα πίσω το «κλεμμένο» και έφυγα. Τέλος καλό, όλα καλά. Απ’ ό,τι μπόρεσα να συμπεράνω η άλλη κοπέλα είχε φύγει πριν από μένα και είχε πάρει πρώτη το δικό μου μπουφάν, γιατί τη στιγμή που μπήκα εγώ στα αποδυτήρια, κρεμόταν μόνο ένα. Όταν κατάλαβε το λάθος της, γύρισε πίσω, αλλά εγώ είχα φύγει ήδη με το δικό της.

Το βράδυ έγραψα το περιστατικό σε ένα χαρτάκι και το έβαλα στο βάζο των αναμνήσεων. Και η αλήθεια είναι ότι χασκογελάω ήδη όταν σκέφτομαι τη στιγμή που θα διαβάζουμε για το κλεμμένο μπουφάν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Είμαι σίγουρη ότι θα γελάσουμε μέχρι δακρύων!

Και για επίλογο, να μια ακόμα σύντομη ιστορία που δημοσίευσα στο facebook σχετικά με το πώς τα κορίτσια βρίσκουν πάντα κάτι θετικό πίσω από οποιαδήποτε κατάσταση.

Ας μεγαλώσουμε θετικά παιδιά. Είναι στο χέρι μας!

Photos by Kris Kesiak, Aspa Online

Το post Πώς να μεγαλώσεις παιδιά που βλέπουν τη θετική πλευρά της ζωής, ακόμα κι αν εσύ δεν το καταφέρνεις πάντα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Στη συνέχεια ακολούθησε η συνεργασία μας για δεύτερη φορά στις “Ψηφιακές Γειτονιές”, ενώ μέσα από το blogging και τα social media η σχέση μου με την ομάδα του papaki.gr είναι στενή και καθημερινή.

Έτσι όταν το καλοκαίρι μου πρότειναν να μου πάρουν μια μικρή συνέντευξη για τη συνεργασία μας, με αφορμή την επέτειο των 10 τους χρόνων, δε δίστασα να πω ναι.

Έτοιμο λοιπόν το βίντεο το οποίο σας παρουσιάζω με μεγάλη χαρά. Μιλάω μεταξύ άλλων για το ξεκίνημά μου, το βάζο των αναμνήσεων και φυσικά γιατί συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου μέσα στους Happy.People.Online. που είναι το motto του papaki.gr.

Ευχαριστώ papaki.gr για την όμορφη συνέντευξη και τη συνεργασία μας!

Το post Aspa Online – Happy People Online: Συνέντευξη στο papaki.gr δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Να τι γράφει:

Η αγαπημένη μου blogger Άσπα Τσαμαδή (aspaonline.gr) κατά καιρούς ανεβάζει μερικές εξαιρετικά χρήσιμες και ενδιαφέρουσες ιδέες στη σελίδα της. Όντας, λοιπόν, στο κατώφλι του 2015, θυμήθηκα δύο από εκείνες τις προτάσεις που μου άρεσαν πολύ και τις οποίες θεωρώ ότι αξίζει να αναπαραγάγω – ας πούμε ότι είναι το δικό μου πρωτοχρονιάτικο δώρο προς όλους εσάς…

Ιδέα 1η: «Εκτάκια υιοθετούν πρωτάκια» και, για όσους δεν κάνουν αμέσως τον συνειρμό, η ιδέα είναι ότι κάθε μαθητής της Στ’ Δημοτικού ενός σχολείου, από την αρχή και για όλη τη σχολική χρονιά, αναλαμβάνει τον ρόλο του καθοδηγητή και προστάτη ενός μαθητή της Α’ τάξης. Πρόκειται για μία πρακτική που εφαρμόζεται ήδη σε κάποια σχολεία με θετικότατα αποτελέσματα. Και ίσως ρωτήσετε «τι εφαρμογή μπορεί να έχει αυτό πέρα από τον χώρο ενός σχολείου;» Η σκέψη μου απλή και αυθόρμητη: Όλοι είμαστε «πρωτάκια» και «εκτάκια» κάποια στιγμή στη ζωή μας, σε κάποιον τομέα, για κάποια δραστηριότητα, για κάποιον σκοπό. Είναι βασικό οι πιο έμπειροι να αναλαμβάνουν την ευθύνη της καθοδήγησης, της βοήθειας, της προστασίας. Όχι μόνο στα λόγια και σαφώς όχι με την έννοια της αυθεντίας ή του «καπελώματος».  Είναι ουσιαστικό οι νεότεροι να βρίσκουν πραγματικά στους μεγαλύτερους αγάπη, γνώση, στήριξη, δηλαδή τα εφόδια για να πάνε πιο μακριά και πιο ψηλά… Σκεφτείτε το, γίνεται συχνά;

Ιδέα 2η: «Το βάζο των αναμνήσεων». Στο τέλος κάθε μέρας (ή σχεδόν κάθε, για να μη γίνει υποχρέωση) όλα τα μέλη της οικογένειας σημειώνουν σε ένα χαρτάκι ποιο ήταν το καλύτερο σημείο της ημέρας και το ρίχνουν σε ένα μεγάλο βάζο. Έτσι, μικροί και μεγάλοι μαθαίνουν να αναζητούν, να κρατούν, να αναγνωρίζουν και να εκτιμούν περισσότερο τα θετικά, ενώ στο τέλος της χρονιάς το βάζο ανοίγει και «ξεχύνονται» από μέσα οι όμορφες στιγμές ενός ολόκληρου χρόνου!

Ξεκινώντας, λοιπόν, το νέο έτος κάντε δυο ευχές, αλλά και βάλτε δυο στόχους: Από τη μία να βρίσκετε πάντα το «εκτάκι» και να είστε πάντα κι εσείς ικανοί και πρόθυμοι να γίνετε το «εκτάκι» για κάποιον. Και από την άλλη, να γεμίσετε το βάζο του 2015 με πολλές χαρούμενες αναμνήσεις, με χαρτάκια γεμάτα χαμόγελα, τρυφερότητα, αλήθεια, γέλιο και επιτυχία. Να έχετε μάτια και καρδιά ανοιχτά, ώστε να κρατήσετε και την πιο μικρή όμορφη στιγμή σας και αυτή να αρκεί για να λάμψετε ξανά όποτε το έχετε ανάγκη. Ψέματα… Άλλη μια ευχή: Υγεία για όλους! Καλή χρονιά!

——-
Αριστέα, σε ευχαριστώ για τη χαρά που μου έδωσες να με φιλοξενήσεις με αυτό τον υπέροχο τρόπο στο τεύχος του Ιανουαρίου. Να για αυτό αγαπώ το blogging και το internet, γιατί με έχει φέρει σε επαφή με υπέροχους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε φτιάξει ένα δίκτυο υποστήριξης, έμπνευσης και ανταλλαγής ιδεών.  Το 2015 ξεκινάει με θετική ενέργεια και τις καλύτερες προϋποθέσεις. Είμαι σίγουρη ότι θα  είναι μια σπουδαία χρονιά.

Καλή χρονιά!

Το post Δυο ιδέες, δυο ευχές δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πού να ήξερα τότε, ότι η P&G Ελλάδας θα μου έκανε πριν από λίγες μέρες τη χαρά και την τιμή να με καλέσει να μιλήσω στο βίντεο που ετοίμαζε για τη γιορτή της μητέρας; Πολλά μπράβο στην P&G που εμπιστεύεται όχι μόνο τους επώνυμους και τους διάσημους, αλλά και τους απλούς ανθρώπους, τους απλούς bloggers, τις απλές μαμάδες σαν κι εμένα και την Έφη — η οποία συμμετείχε επίσης στο βίντεο.

Από τα γυρίσματα του βίντεο

Ακολουθώντας τις οδηγίες του σκηνοθέτη

Η εμπειρία, καταπληκτική, το θέμα του βίντεο συγκινητικό (η Εβελίνα μου έκανε παρατήρηση που δε χαμογελούσα, αλλά μιλούσα για  τη μαμά μου και το βάζο των αναμνήσεων και ήταν συγκινητικό!) και οι εντυπώσεις οι καλύτερες.

Χρόνια πολλά μαμάδες! Χρόνια πολλά μαμά μου (που ξέρω ότι διαβάζεις). Μακάρι να καταφέρω να κάνω σαν μαμά τα μισά από όσα έχεις κάνει εσύ για εμάς.

Ευχαριστώ μαμά!

Το post Χρόνια πολλά μαμά! Ευχαριστώ! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αν όμως προσπαθήσουμε να θυμηθούμε ποιες είναι οι δικές μας αγαπημένες αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια, θα διαπιστώσουμε ότι ελάχιστες από αυτές έχουν σχέση με ακριβά παιχνίδια ή δώρα ή άλλες πολυτέλειες.

Οι καλύτερες δικές μου αναμνήσεις για παράδειγμα, είναι το στόλισμα του δέντρου με τους γονείς μου, τα κάλαντα που λέγαμε κάθε χρόνο με την καλύτερή μου φίλη (και ειδικά εκείνη τη μαγική χρονιά που είχε χιονίσει και ήταν όλα κάτασπρα), η βόλτα στο κέντρο με τη μητέρα μου την τελευταία Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα.

Φέτος, ας κάνουμε μία συνειδητή προσπάθεια να «δημιουργήσουμε αναμνήσεις» με τα παιδιά, δηλαδή στιγμές που θυμόνται όταν μεγαλώσουν. Ας δούμε 10 απλές ιδέες που δεν κοστίζουν τίποτα:

1. Διοργανώνουμε βραδιά ύπνου κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κουβαλάμε στρώματα και σκεπάσματα, φέρνουμε χριστουγεννιάτικα βιβλία και κοιμόμαστε στρωματσάδα αφήνοντας τα φωτάκια ανοιχτά όλο το βράδυ.

2. Πλημμυρίζουμε το σπίτι με Χριστουγεννιάτικη μουσική. Επιλέγουμε τα αγαπημένα μας κομμάτια, φτιάχνουμε playlist στον υπολογιστή και ακούμε μουσική συχνά, καθ’ όλη τη διάρκεια των γιορτών.

3. Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς (ή και οποιαδήποτε άλλη μέρα επιλέξουμε) απολαμβάνουμε το βραδινό μας με κεριά και χαμηλό φωτισμό. Δεν έχει σημασία αν έχουμε καλεσμένους. Εμείς είμαστε οι επίσημοι!

4. Κάνουμε εξόρμηση στη φύση για να μαζέψουμε κλαδιά, κουκουνάρια, βελανίδια για να τα χρησιμοποιήσουμε στο στολισμό του σπιτιού. Βάζουμε τα κουκουνάρια σε μπωλ, προσθέτουμε και πορτοκάλια στα οποία έχουμε καρφώσει γαρύφαλλα, φτιάχνουμε στεφάνια με κλαδιά. Το σπίτι θα γεμίσει χρώματα και αρώματα!

5. Βλέπουμε όλοι μαζί μία Χριστουγεννιάτικη ταινία. Επιλέγουμε ταινία που να αρέσει σε όλους, φτιάχνουμε ποπ-κορν, κλείνουμε τα φώτα και… it’s Christmas show time!

6. Την τελευταία μέρα του χρόνου, καθόμαστε δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, βλέπουμε φωτογραφίες, ανοίγουμε το βάζο των αναμνήσεων για να ξαναθυμηθούμε τις καλύτερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε. Και βέβαια κάνουμε σχέδια και όνειρα για τη νέα χρονιά!

7. Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να χαρίσουν κάποια από τα παιχνίδια τους σε άλλα παιδάκια. Υπάρχουν πολλές οργανώσεις που συγκεντρώνουν  παιχνίδια και ρούχα αυτές τις μέρες και αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να αρχίσει να μπαίνει στη ζωή των παιδιών η έννοια της προσφοράς. Ακόμα καλύτερα όμως είναι να συμμετάσχουν πιο ενεργά σε μία φιλανθρωπική δράση. Η προσπάθεια ας συνεχιστεί όλη τη χρονιά.

8.Δωράκι ελάχιστης αξίας που θα φέρει χαμόγελα: Φτιάχνουμε ένα μικρό πακετάκι με καραμέλες, σοκολατάκια ή μπισκότα και το κρεμάμε στο χερούλι της πόρτας κάποιου γείτονα. Δε γράφουμε σημείωμα. Τον αφήνουμε να αναρωτιέται!

9. Όλο και κάποιο ξαδελφάκι θα υπάρχει που ζει σε άλλη πόλη. Βοηθάμε τα παιδιά να του φτιάξουν μια κάρτα, να του γράψουν δυο λόγια και να του την ταχυδρομήσουν. Το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή θα λάβουν και απάντηση! Φαντάζεστε τον ενθουσιασμό τους;

10. Αν τα παιδιά είναι σε ηλικία που λένε τα κάλαντα, γιατί φέτος να μην τα πουν αργά το απόγευμα που θα έχει νυχτώσει; Πιθανόν να χρειαστεί η συνοδεία μας, αλλά τα «βραδινά κάλαντα» θα είναι σίγουρα μία μοναδική εμπειρία. Φαναράκια απαραίτητα!

Ποια ήταν η δική σας αγαπημένη παιδική ανάμνηση; Μπορείτε να την αναπαραστήσετε με τα παιδιά σας; Πολλές ευχές για χαρούμενα και μαγικά Χριστούγεννα!

 «Μερικές φορές νοιαζόμαστε τόσο να δώσουμε στα παιδιά μας αυτό που ποτέ δεν είχαμε μεγαλώνοντας, που παραμελούμε να τους δώσουμε αυτό που είχαμε.»

– James Dobson

 

 

Το post Μαγικά Χριστούγεννα: 10 ιδέες που δεν κοστίζουν τίποτα! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

]]> https://www.aspaonline.gr/magika-christougenna-idees-pou-den-kostizoun-tipota/feed/ 29 https://www.aspaonline.gr/to-vazo-ton-anamniseon/ https://www.aspaonline.gr/to-vazo-ton-anamniseon/#comments Tue, 12 Jul 2011 08:29:40 +0000 https://www.aspaonline.gr/?p=825 Κάθε βράδυ πριν να κοιμηθούν οι κόρες μου τις ρωτάω: Ποιο ήταν το καλύτερο σημείο της ημέρας σου; Γράφουμε την απάντηση σε χαρτάκι και τη βάζουμε σε ένα βάζο. Ανοίγουμε το βάζο το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και πλημμυρίζουμε με αναμνήσεις από τις καλύτερες στιγμές της χρονιάς. Δε γράφουμε κάθε […]

Το post Το βάζο των αναμνήσεων δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

]]> Κάθε βράδυ πριν να κοιμηθούν οι κόρες μου τις ρωτάω: Ποιο ήταν το καλύτερο σημείο της ημέρας σου;

Γράφουμε την απάντηση σε χαρτάκι και τη βάζουμε σε ένα βάζο. Ανοίγουμε το βάζο το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και πλημμυρίζουμε με αναμνήσεις από τις καλύτερες στιγμές της χρονιάς. Δε γράφουμε κάθε μέρα απάντηση υποχρεωτικά, γιατί δε θέλουμε να μας γίνει καταναγκαστικό έργο, μας έχει γίνει όμως μια γλυκιά συνήθεια και περιμένουμε πώς και πώς το άνοιγμα!

Το βάζο των αναμνήσεων

Την ιδέα την πήρα από την Shana Connell Noyes, συγγραφέα του βιβλίου Get To Know Your Kid στο οποίο εξηγεί ότι η ανάκληση στη μνήμη μας των καλών στιγμών της ημέρας και η κουβέντα γύρω από αυτές, τις κάνει να εντυπώνονται καλύτερα και μας κάνει πιο χαρούμενους γενικότερα. Και τι πολύτιμη συνήθεια, να μπορείς στο τέλος της ημέρας να εστιάζεσαι στα θετικά αντί να ζεις και να ξαναζείς τα αρνητικά βασανίζοντας το μυαλό σου με αυτά…

Παραμονή πρωτοχρονιάς, λίγο πριν να ανοίξουμε το βάζο

Ακόμα μία όμορφη ιδέα διάβασα στο blog Inchmark. Η Brook άρχισε να γεμίζει ένα παρόμοιο βάζο, με τα αστεία λογάκια που λένε καθημερινά τα παιδιά της. Αν καμιά φορά η μέρα της είναι “κάτω του μέσου όρου”, τραβάει ένα χαρτάκι, το διαβάζει και αμέσως αισθάνεται καλύτερα! 🙂

Ας γεμίσουμε την υπόλοιπη χρονιά με όμορφες αναμνήσεις!

Το post Το βάζο των αναμνήσεων δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

]]> https://www.aspaonline.gr/to-vazo-ton-anamniseon/feed/ 38