Η δασκάλα της Εβίτας τους είπε ότι θα έκαναν έναν διαγωνισμό απαγγελίας και το κάθε παιδί θα μπορούσε να διαβάσει όποιο από τα ποιήματα ήθελε με το δικό του τρόπο.

Η Εβίτα αρχικά επέλεξε το «Κοίτα με στα μάτια» και άρχισε να κάνει πρόβες στο σπίτι, για να… κατέβει στο διαγωνισμό με αξιώσεις. Η Εβελίνα ως πιο έμπειρη, έδινε οδηγίες. Ώσπου η Εβίτα ξαφνικά είπε: «Ξέρετε τι; Έτσι μου ‘ρχεται να το πω στυλ ραπ.» «Τι στυλ ραπ;» λέω εγώ η ανίδεη. «Στυλ ραπ μαμά!»

Αν και τελικά εγκατέλειψε την ιδέα να το πει έτσι, με άφησε να την ηχογραφήσω και να το μοιραστώ στο blog. Τα φωνητικά είναι της Εβελίνας, που με χαρά συμμετείχε στην σκανδαλιά της διασκευής.

Δεν ξέρω τι θα έλεγε Ο Νίκος Γκάτσος αν μπορούσε να το ακούσει. Όμως δεν είναι και λίγο το ότι την ενέπνευσε να κάνει το ποίημα του δικό της!

Κοίτα με στα μάτια στυλ ραπ:

Το post Διαγωνισμός απαγγελίας ποιήματος; Το ‘χουμε! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Δεν μπορώ να πω ότι εφάρμοσα το αρχικό μου σχέδιο να της μιλάω για τις ομορφιές της Γαλλίας κάθε μέρα, αλλά το βιντεάκι της Betty στο Παρίσι της το έδειξα! Τα ακριβή της λόγια όταν τελείωσε το βίντεο ήταν: «Ωραίο είναι το Παρίσι. Η Εβίτα ας μάθει Γαλλικά.» (Δεν υπήρχε ελπίδα λέμε!)

Την Τρίτη που πήγα να την πάρω από το σχολείο, την είδα να βγαίνει με χαμόγελα κρατώντας στα χέρια της 2-3 μπαλόνια. Πλησίασε το αυτοκίνητο και μου είπε: «Θα μάθω Γαλλικά!» «Τι έγινε Εβελίνα; τη ρωτάω. «Τι νέα είναι αυτά; Τι είναι αυτά τα μπαλόνια;»

«Ήρθε η κυρία των Γαλλικών και μας τα έκανε δώρο» είπε. «Αποφασίζω Γαλλικά. Και ξέρεις κάτι; Θα υπάρχουν και οι δύο γλώσσες του χρόνου τελικά, όχι μόνο η μία,  και θα μπορούμε να κάνουμε όποια από τις δύο θέλουμε!»
«Φανταστικά νέα! Και τι συζητήσατε με την κυρία;»
«Όχι και πολλά, αλλά γνωριστήκαμε, μιλήσαμε για τις Γαλλικές λέξεις που χρησιμοποιούμε κάθε μέρα στην Ελληνική γλώσσα και μας έδωσε και τα μπαλόνια! Εγώ θα μάθω Γαλλικά. Τώρα το αποφάσισα.»

Το βράδυ μου έφερε να υπογράψω το χαρτί για τη γλώσσα της επιλογής της το οποίο το είχε ήδη συμπληρώσει, μόνο η υπογραφή έλειπε. Δεν ξέρω τι από όλα είχε την επηρέασε περισσότερο, αλλά πιστεύω ότι καθοριστική σημασία είχε ότι γνώρισε τη δασκάλα των Γαλλικών. Προφανώς τη συμπάθησε και έγινε το κλικ. Και πόσο έξυπνη ιδέα τα μπαλόνια! Μπαλόνια = χαρά, ξεγνοιασιά, διασκέδαση! Ήξερε επίσης ότι θα χαρώ με την απόφασή της για τα Γαλλικά αλλά θέλω να ελπίζω ότι δεν ήταν αυτός ο λόγος που την έκανε να το αποφασίσει. Οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να είμαστε αποδεκτοί και αγαπητοί και ζούμε συχνά τη ζωή μας παίρνοντας αποφάσεις που ευχαριστούν τους άλλους και όχι τον εαυτό μας και αυτό είναι λάθος. Πολλές φορές για να μη στεναχωρήσουμε τους γονείς μας, τους αγαπημένους μας, τον περίγυρο, παίρνουμε αποφάσεις για εκείνους και όχι για τον εαυτό μας. Αυτή τη φορά η Εβελίνα αποφάσισε αυτό που θα αποφάσιζα εγώ, αλλά να δω τώρα ποιος θα πάει τώρα να τραβήξει το αυτί της Μέρκελ…

Το θέμα είναι ότι αποφασίστηκε! Παρίσι σου ερχόμαστε και θα μιλάμε Γαλλικά!

Το post Αποφασίστηκε: Oui, je parle Français! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

“Η μάνα” by aspaonline

Όταν πήγαινα πρώτη δημοτικού, η δασκάλα μας μάς είχε βάλει έκθεση με θέμα: «Η μάνα».

Ποιος ξέρει γιατί, εγώ είχα θεωρήσει καλό να περιγράψω τη μαμά μου (εεε… δηλαδή τη μάνα) εξωτερικά. Αλλά με… χαζό τρόπο. Δηλαδή είχα γράψει «Τη μάνα μου τη λένε Λίτσα, έχει ένα κεφάλι, μαΛιά, δυο αΦτιά, ένα λΕμό, δυο χέρια» κλπ κλπ. Που αν η δική μου κόρη που είναι περίπου στην ίδια ηλικία έγραφε σήμερα μια τέτοια έκθεση για το σχολείο, μπορεί και να σκεφτόμουν «Α το καημένο… Από εξυπνάδα…»

Αλλά εγώ, αυτό είχα γράψει! (Α το καημένο…)

Η συγκεκριμένη έκθεση είχε φανεί τόσο αστεία στη μαμά μου, που όλα αυτά τα χρόνια μού την αναφέρει συνέχεια και όλο σκάμε στα γέλια με τον απλοϊκό μου τρόπο σκέψης.

Την περασμένη εβδομάδα καθώς έψαχνα κάτι στην αποθήκη, ανακάλυψα το παλιό τετράδιο εκθέσεων. Εντόπισα την έκθεση που θα είχε σαρώσει σε όλους τους διαγωνισμούς εκθέσεων, τη σκάναρα και την ανεβάζω εδώ προς ευχαρίστησή σας.

Εκείνο όμως που με αποτελείωσε ήταν η σημείωση της δασκάλας. «Να μου γράψεις άλλη μόνη σου σε παρακαλώ». Δηλαδή; Θεώρησε ότι ήταν τόσο ανώτερης ποιότητας η γραφή μου, που ήταν αυτονόητο ότι κάποιος με είχε βοηθήσει; Και με έβαλε να την ξαναγράψω μόνη μου; Ποιος ξέρει…
Οπότε κι εγώ την ξαναέγραψα. Αλλά αυτή τη φορά τη «μάνα» την έγραψα «μητέρα». Κι έγραψα και ποιηματάκι.

Άριστα!

Το post Η έκθεση που θα είχε σαρώσει σε όλους τους διαγωνισμούς εκθέσεων: «Η μάνα» δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω τη σκέψη μου και η αγωνία μου φτάνει στο τέλος της…

– Μαμά ποιο ουσιαστικό θέλεις να σου κλίνω;

(Έπεσα έξω. Γραμματική!)
– Μμμμ… Τι να σου πω … Πες μου δύο ουσιαστικά κι εγώ θα διαλέξω.
– «Ο κόκορας» και ο «κόρακας». Ποιο από τα δύο επιλέγεις;
– Τον κόρακα!
– Ο κόρακας, του κόρακα, τον κόρακα, κόρακα…. (Μου το κλίνει όλο σωστά.)
– Μπράβο Εβελίνα! Προχωρήσατε πολύ στο σχολείο!
– Ευχαριστώ… Θες τώρα να σου κλίνω και τον κόκορα;
– Ναι βέβαια, θέλω! (Η τυχερή μου μέρα)
– Ο κόκορας, του κόκορα, τον κόκορα, κόκορα. Οι κόκορες, των κοΡΑΚΩΝ, οι κόΡΑΚΕΣ, κόΡΑΚΕΣ.

Ωχ, λάθος το είπα! Ξανά: Οι κόκορες, των κοΡΑΚΩΝ. Μαμά! Τι έπαθα; Μπερδεύω τη Γενική του Πληθυντικού! Ξανά: Οι κόκορες, των κο-ΡΑ-ΚΩΝ.

Άστο καλό, μπλέκω τα πουλιά! Δε μου λες, τι άλλο θες να σου κλίνω; Το άλογο ή τη χελώνα;

Το post Τα πουλιά δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ξέρουν ότι μόνο αν πρόκειται για κάτι επείγον θα έρθουν να σου μιλήσουν. Τα υπόλοιπα θα στα πουν όταν βγεις.

Ανυπομονείς να ανοίξεις το ζεστό νερό, να χαλαρώσεις και να αποδράσεις…

Εσύ και ο εαυτός σου…

Εσύ και ο εαυτός σου…

Εσύ και ο εαυτός σου…

Δεν προλαβαίνουν να περάσουν μερικά λεπτά και βλέπεις κάτω από την χαραμάδα της πόρτας να γλιστρά ένα ραβασάκι.

Εβίτα, 6 χρονών: Οι πρώτες της προτάσεις…

—————
Θυμηθείτε επίσης:
Έχετε μήνυμα (πρώτη πρόταση της Εβελίνας)
Έγραψαν (τρίτη λέξη της Εβίτας)

Το post Μαμά, πολιλιγο δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η λίστα της Εβίτας

Η Εβίτα με βλέπει να κάνω λίστες “To do” και αποφάσισε να κάνει τη δική της! Την έγραψε μόνη της, με όσα έχει μάθει μέχρι τώρα στο νηπιαγωγείο και την κουβαλούσε μαζί της μέσα στο σπίτι για να βεβαιωθεί ότι δε θα ξεχάσει τίποτα!

ΘΑΠΑΟΝΑΔΟΤΗΡΑΣΙ = Θα πάω να δω τηλεόραση

ΘΚΥΝΗΗΣΩΤΗΕΒΕΛΙΑ = Θα κυνηγήσω την Εβελίνα

ΘΑΠΙΟΥΜΕΓΑΛΑ = Θα πιούμε γάλα

ΘΠΑΜΕΝΑΚΑΝΟΜΕΤΑΛΕΤΑ = Θα πάμε να κάνουμε τουαλέτα (Δε χώραγε, no problem, το έστριψε κάθετα!)

Αχ και τι δε θα ‘δινα να ήμουν και πάλι 6 χρονών και να θεωρούσα τόσο σημαντικό το να κυνηγήσω την αδελφή μου (τον αδελφό μου στη δική μου περίπτωση) ώστε να πρέπει να το γράψω στη λίστα μου…

Μου αρέσει η “to do list” της Εβίτας. Θέλω να ΚΥΝΗΗΣΩ!!!

Το post To do list δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κάνω δουλειά στο κομπιούτερ και η Εβίτα κάθεται δίπλα μου και ζωγραφίζει. Ξαφνικά αποφασίζει ότι θέλει να γράψει διάφορες λέξεις, αλλά καθότι δεν έχει ακόμα μάθει να γράφει, χρειάζεται συνεχώς τη βοήθειά μου. Μου λέει ποια λέξη θέλει να γράψει και της λέω ένα-ένα τα γράμματα. Ο διάλογος πηγαίνει κάπως έτσι:

– Θέλω να γράψω «Μπάλα». Ποιο είναι το πρώτο γράμμα;
– Το Μι.
– Όπως «Μήλο»;
– Ναι.
– Μετά;
– Πι.
– Όπως «Πάπια»;
– Ναι.

Κλπ. κλπ. Μετά από λίγο κουράζομαι, γιατί δεν μπορώ να συγκεντρωθώ αλλά η Εβίτα είναι αποφασισμένη να γράψει ραβασάκι στην αδελφή της. Παίρνει ένα χαρτάκι που έχει γράψει προηγουμένως τη λέξη «Σκύλος» (αλλά εκείνη νομίζει ότι έχει γράψει «Σ’ αγαπώ») και συμπληρώνει από κάτω το όνομα της αδελφής της. Ζωγραφίζει καρδούλες και το κολλάει έξω από την πόρτα για να το δει η Εβελίνα επιστρέφοντας από το σχολείο. Το χαρτάκι δηλαδή γράφει «Σκύλος Εβελίνα» αλλά εκείνη νομίζει ότι γράφει «Σ’ αγαπώ Εβελίνα».

Όταν η Εβελίνα επιστρέφει, βλέπει το σημειωματάκι. Η Εβίτα περιμένει χαρούμενη δίπλα στην πόρτα!

Εβελίνα: «Σκύλος Εβελίνα»;
Εβίτα: Δε λέει «Σκύλος Εβελίνα». «Σ’ αγαπώ Εβελίνα» λέει!
Εβελίνα: Εβίτα, «Σκύλος Εβελίνα» λέει!
Εβίτα: Όχι! «Σ’ αγαπώ Εβελίνα» λέει, ρώτα και τη μαμά!
Εβελίνα: Μαμά πες στην Εβίτα. Τι λέει εδώ;
Εγώ: Για να δω… «Σκύλος Εβελίνα».
Εβίτα: [Με καταρράχτη δακρύων] Μαμά γιατί με έβαλες να γράψω «Σκύλος Εβελίνα»; «Σ’ αγαπώ Εβελίνα» σου είπα ότι θέλω να γράψω!
Εγώ: Βρε Εβίτα μου… Χίλια συγνώμη. Πώς έγινε αυτό το μπέρδεμα;
Εβίτα: Λάθος μού τα είπες όλα! Γιατί μου τα είπες λάθος;
Εγώ: Συγνώμη βρε Εβίτα μου, δεν ξέρω πώς μπερδεύτηκα! Έλα θα το ξαναγράψουμε από την αρχή.
Εβίτα: Μα έχει και τη ζωγραφιά!
Εγώ: Θα κάνεις καινούργια ζωγραφιά. Μη στεναχωριέσαι, εντάξει; Έλα να, πάρε ένα καινούργιο χαρτάκι…
Εβίτα: Εντάξει. Λοιπόν. Πώς γράφεται «Σ’ αγαπώ;»
Εγώ: Σίγμα.
Εβίτα: Όπως «Σκύλος»;

[Bingo! Nα πώς έγινε το μπέρδεμα!]

Εβίτα: Μαμά τι είναι παπάρια;
Εγώ: [Σάστισμα] Τι με ρώτησες;
Εβίτα: Τι είναι παπάρια;
Εγώ: Πού το άκουσες αυτό καλέ;
Εβίτα: Στο Higgly Town!
Εγώ: Το Higgly Town είναι παιδικό! Είσαι σίγουρη;
Εβίτα: Ναι βέβαια. Τα έδειχνε κιόλας σε φωτογραφία!
Εγώ: Τα έδειχνε; Πώς ήταν;
Εβίτα: Στρογγυλά και κίτρινα. Και έδειχνε ότι τα τρώμε.
Εγώ: [Λαλαλαλα…] Τι άλλο έδειχνε;
Εβίτα: Ότι έχουν μέσα κουκούτσια.
Εγώ: Κουκούτσια; Εβίτα μπας και εννοείς παπάγια; Τα φρούτα;
Εβίτα: Ναι! Παπάγια! Αυτό εννοούσα!
Εγώ: Πες το βρε παιδί μου! ΠΕΣ ΤΟ!

Το post Παρεξηγήσεις… δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Την προηγούμενη εβδομάδα έκανε μια ζωγραφιά στην οποία ήθελε να προσθέσει και λόγια. Επειδή όμως δεν ξέρει ακόμα να γράφει (πέρα από συγκεκριμένες λέξεις), ζήτησε βοήθεια από την αδελφή της, δίνοντάς της παράλληλα σαφείς οδηγίες: να ξεκινήσει να γράφει από τα δεξιά και να προχωρήσει προς τα αριστερά με τα γράμματα αντεστραμμένα. Η Εβελίνα φύσηξε, ξεφύσηξε αλλά ανταποκρίθηκε:

Ψάχνοντας το θέμα στο Google, διαπίστωσα ότι έτσι έγραφε και ο Leonardo da Vinci! Φανταστείτε να είναι δείγμα ευφυΐας ή καλλιτεχνικού ταλέντου… Καλά, καλά, προσγειώνομαι. Δεν είναι όμως και λίγο ότι μπορούν να κάνουν καριέρα γράφοντας τη λέξη AMBULANCE αντίστροφα, στο μπροστινό μέρος νοσοκομειακών! Έτσι δεν είναι; ؛ςασ άιδιαπ ατ νυονάκ όλερτ ολλά ιτ ςάσΕ ؛υομ αιτάμ ατ νυοδ αθ ολλά ιΤ

Το post Κώδικας da Vinci δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πιάνει το στυλό (με το αριστερό φυσικά) και γράφει:

Είναι η τρίτη λέξη που γράφει στη ζωή της! Η πρώτη ήταν το όνομά της, η δεύτερη «ΣΑΓΑΠΟΜΑΜΑ» (σε κάρτα που μου έδωσε στη γιορτή της μητέρας) και η τρίτη «ΙΚΕΑ»!

Στη συνέχεια η Εβελίνα πήρε κι εκείνη μία σελίδα και έγραψε επίσης ΙΚΕΑ αλλά με έντονη γραφή (bold) γιατί «έτσι γράφεται το ΙΚΕΑ μαμά, με χοντρά γράμματα!»

(Σαν να έχω την εντύπωση ότι η αγάπη των κοριτσιών για το ΙΚΕΑ έχει σχέση με τον παιδότοπο του καταστήματος… Ή μπας και είναι η ιδέα μου;)

Αλλά οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν! Μετά από λίγο η Εβελίνα πήρε κι άλλη σελίδα χαρτί, απομακρύνθηκε για 5 λεπτά και επέστρεψε πανηγυρίζοντας: «Πού να στα λέω μαμά, έγραψα την πρώτη μου λέξη στα Αγγλικά!» Και τι μου δείχνει;

Αντέγραψε την λέξη Google από ένα φάκελο που βρήκε στο γραφείο μου! Πρόσθεσε βέβαια και την εικονογράφηση…

Συμπέρασμα: Οι κόρες μου ξέρουν να διακρίνουν τις πρωτοπόρες αλυσίδες καταστημάτων και τις δημοφιλέστερες μηχανές αναζήτησης. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από τη ζωή του;

Το post Έγραψαν! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τον τελευταίο καιρό είχε αρχίσει να ενδιαφέρεται αρκετά για το γράψιμο. Στο νηπιαγωγείο άρχισαν να μαθαίνουν ορισμένες λεξούλες και στο σπίτι καθόταν κι έγραφε τα γράμματα της αλφαβήτου. Εμείς την παρακολουθούσαμε διακριτικά. Απαντούσαμε σε τυχόν απορίες όταν επιχειρούσε να γράψει λέξεις, αλλά είχαμε πάρει τη συνειδητή απόφαση να μην την πιέσουμε να μάθει να γράφει πριν την ώρα της.

Σήμερα το μεσημέρι λοιπόν μετά το φαγητό, τα κορίτσια είχαν αρχίσει να ξεστολίζουν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο… Ναι, να ξεστολίζουν. Χθες στολίσαμε, σήμερα ξεστολίσαμε μετά ξανα-στολίσαμε και μετά ξανα-ξεστολίσαμε. Πώς να αντισταθούμε στον πειρασμό να κατεβάσουμε τα στολίδια για να τα δούμε από κοντά και να παίξουμε μαζί τους; Η δε Εβίτα, που είχε αρχίσει από το πρωί αυτή τη δουλειά, κάθε φορά που της έριχνα πονηρή ματιά μου έλεγε: «Μην ανησυχείς μαμά. Κάνω ένα πείλαμα (=πείραμα)! Θα τα ξαναβάλω στη σέση (=θέση) τους!»

Όσο λοιπόν τα κορίτσια έπαιζαν με τα στολίδια, βρήκα την ευκαιρία να φορέσω τα ακουστικά και να ακούσω ένα podcast στο mp3 player. Τις ενημέρωσα ότι θέλω μισή ώρα ησυχία και τις παρακάλεσα να μη μου μιλήσουν παρά μόνο αν πρόκειται για κάτι επείγον. Έκαναν κανα-δύο δοκιμαστικές προσπάθειες να με διακόψουν αλλά όταν είδαν ότι δεν υπέκυπτα, με άφησαν στην ησυχία μου.

Ξαφνικά βλέπω την Εβελίνα να με πλησιάζει με τα μάτια γουρλωμένα και το στόμα ερμητικά κλειστό, κρατώντας μία σελίδα Α4 στο χέρι στην οποία κάτι είχε γράψει. Κοιτάω και τι να δω! Ήταν ένα γραπτό μήνυμα για μένα! Μια και απαγορευόταν να μου μιλήσει, είχε αποφασίσει να μου γράψει κι ας μην ήξερε να γράφει… Το μήνυμα έλεγε:

Δηλαδή «ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΩ ΒΙΤΑΜΙΝΗ»! Στην κυριολεξία, άρχισα να χοροπηδάω από τη χαρά μου! Ήταν τόσο απίστευτο, τόσο υπέροχο, τόσο εντυπωσιακό και τόσο … αστείο που δεν ήξερα τι να κάνω! Την πήρα αγκαλιά, της έλεγα μπράβο, της έδινα φιλιά, γελούσα… Και ναι, φυσικά της έδωσα την πολυπόθητη παιδική βιταμίνη που στάθηκε αφορμή για να γράψει το πρώτο της γραπτό μήνυμα!

Μετά, για να με ευχαριστήσει, πήρε μια δεύτερη σελίδα χαρτί και έγραψε:

Δηλαδή «ΕΦΑΓΑ ΜΙΑ ΒΙΤΑΜΙΝΗ»!

Photo by atmo

Το post Έχετε μήνυμα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.