Η ιστορία ξεκινάει πολλά χρόνια πριν, όταν είχα πάει στο Fnac (το θυμάται κανείς;) κι αγόρασα ένα μυθιστόρημα για να διαβάσω στις καλοκαιρινές μας διακοπές. Για κάποιο λόγο (που προφανώς έχει να κάνει με το γεγονός ότι είχα δύο μικρά παιδιά) δεν κατάφερα να το διαβάσω. Ίσως πάλι και να το ξεκίνησα και να μη κέρδισε – δεν μπορώ να θυμηθώ.

Τα χρόνια πέρναγαν, το Fnac έκλεισε και το βιβλίο παρέμενε στο ράφι με τα αδιάβαστα. Ώσπου πέρσι, το καλοκαίρι του 2015, λίγο πριν να φύγουμε για τις διακοπές μας, το έπιασα και το έβαλα στη βαλίτσα. “Εμείς οι δύο φέτος έχουμε ραντεβού!” του είπα. Και το πήρα μαζί μου.

Από την ξαπλώστρα στην παραλία ανέβασα τότε την παρακάτω φωτογραφία, σχολιάζοντας το γεγονός ότι το βιβλίο ήταν αγορασμένο από το FNAC.

Έλα όμως που το ραντεβού μου με το βιβλίο δεν πήγε καλά… Παρ’ όλο που για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια αισθανόμουν άνετα να διαβάσω βιβλίο στην παραλία (γιατί τα παιδιά είχαν επιτέλους μεγαλώσει και δε χρειαζόταν να τα επιβλέπω συνέχεια), απλά δεν μπορούσα. Τα γράμματα πηδούσαν και τα έβλεπα θολά! Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν το είχα καταλάβει, αλλά δυστυχώς είχε φτάσει η ώρα που χρειαζόμουν γυαλιά. Το πάλεψα και χωρίς γυαλιά. Διάβασα καμιά 50αριά σελίδες. Αλλά μετά κουράστηκα και το πήρα απόφαση. Έκλεισα το βιβλίο, το έβαλα πίσω στην βαλίτσα και του υποσχέθηκα ότι θα το διάβαζα στην Αθήνα με τα νέα μου γυαλιά.

Τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα, έκλεισα ραντεβού με την οφθαλμίατρο. Και πράγματι, μου έδωσε γυαλιά. Ακολούθησε το σχετικό τρέξιμο να πάω να τα διαλέξω, να τα παραγγείλω, να τα αγοράσω, ώσπου επιτέλους τα πήρα στα χέρια μου. Δεν είχα όμως το χρόνο ή τη διάθεση να διαβάσω το χειμώνα το μυθιστόρημα. Δεν με πείραζε όμως, γιατί ονειρευόμουν τη στιγμή που θα το διαβάσω κάτω από την ομπρέλα το καλοκαίρι.

Λίγο πριν να φύγουμε για τις καλοκαιρινές μας διακοπές του 2016, έπιασα το βιβλίο και του είπα για μια ακόμα φορά “Εμείς οι δύο έχουμε ραντεβού!”. Το έβαλα στη βαλίτσα και αυτή τη φορά έβαλα μαζί και τα γυαλιά! Και όταν επιτέλους έφτασα στην αγαπημένη μου ξαπλώστρα, το ραντεβού ξεκίνησε.

Στην παραλία, προσπαθώντας να διαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο

Αλλά δεν πήγε καθόλου καλά.

Μόλις άρχισα να διαβάζω το βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι παρ’ όλο που τώρα πια μπορούσα, δεν ήθελα να το διαβάσω. Δεν μου έκανε κλικ! Ίσως για αυτό τόσα χρόνια βολόδερνε από ράφι σε ράφι και από βαλίτσα σε βαλίτσα. Γιατί όσες φορές είχα προσπαθήσει δεν μου άρεσε. Έπρεπε πλέον να πάρω μια απόφαση. Είτε να επιμείνω και να το διαβάσω με το ζόρι (επειδή είχα κάποτε ξοδέψει 17,56 ευρώ) είτε να εγκαταλείψω την προσπάθεια και να το “απελευθερώσω”. Επέλεξα το δεύτερο. Δεν το ξανάβαλα καν στην βαλίτσα της επιστροφής στην Αθήνα.

Στην παραλία υπήρχε μια πρόχειρη δανειστική βιβλιοθήκη και το άφησα εκεί για να το διαβάσει κάποιος άλλος.

Δανειστική βιβλιοθήκη παραλίας

Ανακούφιση.

Η ιστορία του βιβλίου, θα μπορούσε να είναι η ιστορία ενός project, μιας συνεργασίας, ενός στόχου, μιας φιλίας ή μιας σχέσης που έφτασε στο τέλος της. Καμιά φορά αμφιταλαντευόμαστε για το αν θα εξακολουθήσουμε να επιμείνουμε ή θα παραδεχτούμε ότι πρέπει να δοθεί ένα τέλος. Τις περισσότερες φορές συνεχίζουμε να επιμένουμε γιατί πιστεύουμε ότι είναι κακό να τα παρατήσουμε.

Ο Seth Godin στο βιβλίο του The Dip γράφει: “Τις περισσότερες φορές, αντιμετωπίζουμε τα εμπόδια με το να επιμένουμε. Μερικές φορές απογοητευόμαστε και για να εμψυχωθούμε διαβάζουμε αποφθέγματα όπως αυτό εδώ του Vince Lombardi: ‘Εκείνοι που τα παρατούν δεν κερδίζουν και εκείνοι που κερδίζουν δεν τα παρατούν.’ Κακή συμβουλή. Εκείνοι που κερδίζουν τα παρατούν συνέχεια. Απλά παρατούν τα κατάλληλα πράγματα την κατάλληλη στιγμή.”

H Arianna Huffington όταν την είδα από κοντά είχε πει: “Μπορείς να ολοκληρώσεις ένα project, εγκαταλείποντάς το. Μπορεί κάτι να ήταν σημαντικό για σένα κάποτε, αλλά πλέον οι προτεραιότητές σου να έχουν αλλάξει. Πρέπει να δώσεις στον εαυτό σου την άδεια να απαγκιστρωθεί από το project που είχε αρχίσει ή θα ήθελε να αρχίσει, ώστε να ασχοληθεί με άλλα πράγματα που είναι σημαντικότερα για εκείνον.”

Από την άλλη, υπάρχουν πράγματα για τα οποία αξίζει να επιμείνεις. Για παράδειγμα, το 2016 ολοκλήρωσα έναν από τους στόχους που είχα θέσει 15+ χρόνια πριν. Κατάφερα να γράψω και να δημοσιεύσω το πρώτο μου βιβλίο. Και χαίρομαι που αυτόν τον στόχο, δεν τον εγκατέλειψα ποτέ.

Το 2016 θα είναι σε λίγο παρελθόν. Ως μέρος της ενδοσκόπησης που κάνουμε στο τέλος της χρονιάς, μία ερώτηση που χρειάζεται να κάνουμε στον εαυτό μας είναι: “Υπάρχει κάτι που επιλέγω να αφήσω πίσω μου; Ποιες είναι οι υποχρεώσεις, οι στόχοι, οι εργασίες που με βαραίνουν εδώ και χρόνια και δεν έχω καμία διάθεση να ολοκληρώσω;  Τι θα εγκαταλείψω, ώστε να κάνω χώρο στη ζωή μου για άλλα πράγματα;”

Ας υποδεχτούμε το 2017 απελευθερωμένοι από τα πράγματα που μας βαραίνουν. Όπως είπε ο ποιητής Rumi “Να είσαι σαν ένα δέντρο και να αφήνεις τα νεκρά φύλλα να πέφτουν.”

Καλή χρονιά!

Το post Tι θα αφήσεις πίσω σου το 2016; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

• O Michael Jordan είχε απορριφθεί από την ομάδα μπάσκετ του σχολείου του.
• Ο Walt Disney είχε απολυθεί από την εφημερίδα που δούλευε γιατί «δεν είχε φαντασία ούτε καλές ιδέες».
• Η Oprah Winfrey είχε υποβιβαστεί από τη θέση της ως παρουσιάστρια ειδήσεων καθώς «δεν ήταν κατάλληλη για την τηλεόραση».

Η μικρή εκείνη συλλογή ιστοριών ήταν από τα πιο πολυδιαβασμένα (και… πολυαντιγραμμένα) posts του Aspa Online. Όμως οι ιστορίες ανθρώπων που ξεκίνησαν από το μηδέν, απορρίφθηκαν, επέμειναν και τελικά σκαρφάλωσαν στην κορυφή, είναι πολύ περισσότερες από όσες χωρούσαν σε εκείνο το post.  Σήμερα ήρθε η στιγμή να γράψω τη συνέχεια. Πάρτε καφέ, καθίστε αναπαυτικά και… εμπνευστείτε ελεύθερα.

✔ Όταν ο Fred Astaire έκανε το πρώτο του δοκιμαστικό, ο διευθυντής ακροάσεων της MGM έγραψε την εξής αξιολόγηση: «Δεν μπορεί να υποδυθεί. Δεν μπορεί να τραγουδήσει. Ελαφρώς καραφλός. Μπορεί κάπως να χορέψει». Ο Φρεντ Αστέρ διατηρούσε αυτό το σημείωμα στο σπίτι του στο Beverly Hills για να θυμάται τα πρώτα του βήματα.

✔ Η πρώτη επιχείρηση του Henry Ford απέτυχε. Πτώχευσε πέντε φορές μέχρι να τα καταφέρει να ιδρύσει την Ford Motor Company.

✔ Η ταινία Star Wars απορρίφθηκε από όλα τα κινηματογραφικά στούντιο στο Hollywood πριν την 20th-Century Fox. Τελικά έγινε μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές κινηματογραφικές επιτυχίες στην ιστορία του κινηματογράφου.

✔ O Brad Pitt παράτησε το πανεπιστήμιο ενώ του έμεναν λίγα μόλις μαθήματα για να πάρει το πτυχίο της δημοσιογραφίας. Πήγε στο Hollywood όπου άρχισε να δουλεύει σε ένα fast food φορώντας μία γιγάντια στολή κοτόπουλου.

✔ Ο Louis Pasteur ήταν μέτριος μαθητής στο πανεπιστήμιο. Ήταν στην 15η θέση μεταξύ των 22 συμφοιτητών του στη Χημεία.

✔ Όταν η Julie Andrews έκανε το πρώτο της δοκιμαστικό της είπαν ότι δεν είχε αρκετή φωτογένεια για τον κινηματογράφο.

✔ Ο «Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον» απορρίφθηκε 18 φορές πριν να εκδοθεί το 1970. Σήμερα έχει πουλήσει περισσότερα από 40 εκατομμύρια αντίτυπα και είναι στις λίστες των best sellers όλων των εποχών.

✔ Το «Όσα παίρνει ο άνεμος» απορρίφθηκε από περισσότερους από 25 εκδότες πριν να εκδοθεί. Σήμερα έχει πουλήσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια αντίτυπα και είναι κι αυτό στις λίστες των best sellers όλων των εποχών.

✔ Όταν η Lucille Ball άρχισε να σπουδάζει υποκριτική το 1927, ο επικεφαλής καθηγητής στη σχολή της, της είπε «Δοκίμασε άλλο επάγγελμα».

✔ Οι αδελφοί Wright πέρασαν δυσκολίες, κατάθλιψη και διάφορες ασθένειες πριν να ανοίξουν το κατάστημα ποδηλάτων τους και να αρχίσουν να κάνουν δοκιμές για πτήσεις. Μετά από αρκετές απόπειρες, αρκετά χρόνια σκληρής δουλειάς και αρκετές αποτυχίες, κατάφεραν τελικά να φτιάξουν ένα αεροπλάνο που μπόρεσε να παραμείνει στον αέρα.

✔ Οι παραγωγοί της πρώτης ταινίας του Harrison Ford τού είπαν ότι δεν είχε όλα όσα χρειαζόταν να γίνει μεγάλος σταρ.

✔ Η πρώτη επιχείρηση του Bill Gates  απέτυχε. Με τον συνέταιρό του Paul Allen έφτιαξαν την Traf-O-Data, μία συσκευή καταγραφής στοιχείων κυκλοφορίας, που δεν δούλεψε ούτε καν κατά τη διάρκεια της παρουσίασης που έκαναν για να την πουλήσουν. Παρ’ όλα αυτά θεωρούν ότι η αποτυχία αυτή έβαλε τους σπόρους για να ξεκινήσουν την Microsoft, δύο χρόνια αργότερα.

✔ Ποιος απαντάει όχι, όταν ο Andy Warhol του χαρίζει έναν πίνακά του;  Μα το ίδιο το μουσείο MoMA της Νέας Υόρκης! Μόνο που Warhol δεν πτοήθηκε από την απόρριψη και να που σήμερα το μουσείο κατέχει 168 έργα του…

✔ Όταν το πρώτο «Βάλσαμο για την Ψυχή» ολοκληρώθηκε, απορρίφθηκε από 33 εκδότες στην Νέα Υόρκη και άλλους 90 στο συνέδριο American Booksellers Association, μέχρι που τελικά η Health Communications, Inc αποφάσισε να το εκδώσει. Το απέρριπταν γιατί ήταν «πολύ γλυκό» και επειδή «κανείς δε θέλει να διαβάζει μικρές ιστορίες». Μέχρι σήμερα έχουν πωληθεί πάνω από 11 εκατομμύρια αντίτυπα του πρώτου εκείνου βιβλίου, ενώ στη σειρά Βάλσαμο για την ψυχή έχουν προστεθεί πάνω από 250 τίτλοι που έχουν μεταφραστεί σε 43 γλώσσες και με πάνω από 500 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

✔ Ο Steven Spielberg απορρίφθηκε τρεις φορές από το University of Southern California School of Theater, Film and Television. Τελικά πέτυχε σε άλλη σχολή αλλά την παράτησε πριν την αποφοίτηση, για να γίνει σκηνοθέτης. Τριάντα πέντε χρόνια αργότερα, το 2002, επέστρεψε για να ολοκληρώσει τις σπουδές του και πάρει το πτυχίο του.

✔ Ο Richard Branson ήταν δυσλεκτικός, έπαιρνε πάντα κακούς βαθμούς και το σχολείο αποτελούσε για εκείνον έναν πραγματικό εφιάλτη. Όμως με τη δυναμική του προσωπικότητα και την αποφασιστικότητά του κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της Αγγλίας, ιδρύοντας μεταξύ άλλων την Virgin Records και την Virgin Airlines.

✔ Όταν οι Beatles έκαναν τα πρώτα τους βήματα και πήγαν για οντισιόν στη δισκογραφική εταιρεία Decca Records απορρίφθηκαν. Τους είπαν ότι δεν έχουν μέλλον στη Show Business και ότι τα γκρουπ με κιθάρες είναι ξεπερασμένα. Η απόρριψη αυτή (που είναι γνωστή ως The Decca audition)  θεωρείται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στην ιστορία της μουσικής.

Πόσες ακόμα ιστορίες θα πρέπει να διαβάσουμε για να το καταλάβουμε; Το «όχι τώρα» δε σημαίνει «όχι για πάντα».

Μην τα παρατάς, συνέχισε.

Photo by Kosala Bandara

Το post Το «όχι τώρα» δε σημαίνει «όχι για πάντα» δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Διάβασα τις προάλλες μία ιστορία από τη ζωή του Andy Warhol που μου άρεσε ιδιαίτερα. Το 1956 είχε στείλει έναν πίνακά του στο Museum of Modern Art (MoMA) της Νέας Υόρκης, προσφέροντάς τους τον ως δώρο. Εκείνη την εποχή δεν ήταν ο γνωστός και καταξιωμένος Warhol που όλοι γνωρίζουμε. Το μουσείο εξέτασε τον πίνακα και απάντησε το εξής:

Αγαπητέ κύριε Warhol,

Την προηγούμενη εβδομάδα η Επιτροπή Εκθεμάτων του μουσείου έκανε την πρώτη της συνάντηση για τη φθινοπωρινή περίοδο και είχε την ευκαιρία να εξετάσει τον πίνακά σας “Shoe” που με τόση γενναιοδωρία προσφέρατε ως δώρο στο μουσείο.

Λυπάμαι που θα πρέπει να σας αναφέρω ότι η Επιτροπή αποφάσισε, μετά από προσεκτική σκέψη, να μην τον κάνει αποδεκτό για τη συλλογή μας.

Να σας εξηγήσω ότι εξ’ αιτίας του ιδιαίτερα περιορισμένου χώρου έκθεσης και αποθήκευσης, είμαστε αναγκασμένοι να απορρίπτουμε πολλά δώρα που μας προσφέρονται, μια και δεν νομίζουμε ότι είναι δίκαιο να αποδεχτούμε ως δώρο ένα έργο που μπορεί να εκθέτεται σπάνια.

Παρ’ όλα αυτά η Επιτροπή μου ζήτησε να σας μεταβιβάσω τις ευχαριστίες της για τη γενναιόδωρη εκδήλωση ενδιαφέροντος στη Συλλογή μας.

Με εκτίμηση,

Alfred H. Barr, Jr.

Υ.Γ. Μπορείτε να έρθετε να πάρετε τον πίνακα από το μουσείο όποτε επιθυμείτε.

Σήμερα το MoMA έχει στη συλλογή του 168 έργα του Warhol.

• Αν ο Warhol σου προσφέρει έναν πίνακά του και εσύ πεις όχι, ο πίνακας δεν χάνει την αξία του.
• Αν κάποιος σου προσφέρει 500 ευρώ και εσύ δεν τα πάρεις, τα 500 ευρώ δεν χάνουν την αξία τους.
• Αν προσφέρεις τον εαυτό σου σε κάποιον και εκείνος σε απορρίψει, εσύ δε χάνεις την αξία σου.

via papermag

Το post Ποιος απαντάει όχι, όταν ο Andy Warhol του χαρίζει έναν πίνακά του; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Να το μυστικό μου: Έκανα εξάσκηση παντού. Σε στάσεις λεωφορείων. Στην ουρά του σούπερ μάρκετ. Στη δουλειά – κρατούσα το ποντίκι με το δεξί και έκανα εξάσκηση σε κινήσεις με το αριστερό. […]

Δεν πρόκειται όμως για μία ιστορία χορού. Πρόκειται για μία ιστορία κάποιου που έχει ένα όνειρο και δεν ξέρει πώς θα το πετύχει – αλλά ξεκινάει έτσι κι αλλιώς. […]

Όταν βλέπετε κάποιον να βάζει τον πόντο που κερδίζει τον αγώνα ή να πουλάει την επιχείρησή του για εκατομμύρια – τον βλέπετε τη στιγμή της δόξας. Αυτό που δε βλέπετε είναι τις χιλιάδες ώρες προετοιμασίας. Δε βλέπετε την αμφιβολία που είχε για τον εαυτό του, τον ύπνο που έχει χάσει, τις μοναχικές νύχτες που έχει περάσει δουλεύοντας. Δε βλέπετε τη στιγμή που ήταν ακριβώς σαν κι εσάς και αναρωτιόταν πώς θα τα καταφέρει.»

Με αυτό τον τρόπο η Karen X. Cheng παρουσιάζει το βίντεο που ανέβασε πριν από λίγες μέρες στο YouTube. Δείτε το.

Μία ακόμα καθημερινή ιστορία που έρχεται να αποδείξει

• ότι δεν είναι απλά θέμα τύχης (Τύχη ή σκληρή δουλειά;),
• ότι η φήμη κοστίζει και πληρώνεται με ιδρώτα (Well fame costs),
• ότι πρέπει να «δουλέψεις για να ξεπεράσεις το 97% της σκοτεινής αβυσσαλέας μετριότητας και να φτάσεις σε αυτό το 3% για το οποίο όλοι θα σε θυμούνται» (Επίμεινε!),
• ότι χρειάζεται να αποτύχεις πολλές φορές στη ζωή σου (Το μυστικό της επιτυχίας),
• ότι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα (Πάντα υπάρχει τρόπος)
• και ότι η δική σου ιστορία επιτυχίας θα είναι η επόμενη:  Μην τα παρατάς, συνέχισε. 

Το post Το μυστικό είναι η εξάσκηση δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

✔ Ο Vincent Van Gogh πούλησε μόνο έναν πίνακα όσο ζούσε, για 400 φράγκα. Αυτό δεν τον σταμάτησε από το να ολοκληρώσει 900 έργα τα οποία σήμερα αξίζουν εκατομμύρια.

✔ Η J.K Rowling πήρε διαζύγιο τον πρώτο χρόνο του γάμου της και μετακόμισε με το μωρό της στο Εδιμβούργο. Επέζησε με τη βοήθεια της πρόνοιας, μένοντας σε ένα διαμέρισμα που είχε ποντίκια και πήγαινε και έγραφε σε καφετέριες. Το μυθιστόρημά της  “Harry Potter”  απορρίφθηκε από 12 εκδοτικούς οίκους.

✔ O Albert Einstein άρχισε να μιλάει όταν ήταν 3-4 και έμαθε να διαβάζει στα 7. Οι δάσκαλοι και οι γονείς του νόμιζαν ότι είχε πρόβλημα. Αποβλήθηκε από το σχολείο και αργότερα απέτυχε στις εξετάσεις να μπει στο Swiss Polytechnic Institute στη Ζυρίχη. (Τελικά τα κατάφερε, αλλά όταν αποφοίτησε δεν μπορούσε να βρει δουλειά γιατί κανείς από τους καθηγητές του δεν τον συμπαθούσε αρκετά ώστε να του γράψει συστατική επιστολή.)

✔ Στον Sidney Poitier είπαν κατά τη διάρκεια μίας ακρόασης να “σταματήσει να ξοδεύει το χρόνο των ανθρώπων και να πάει να γίνει λαντζέρης ή κάτι τέτοιο”.  Αργότερα στην καριέρα του κέρδισε Oscar και έγινε ένας από τους πιο αξιοσέβαστους ηθοποιούς.

✔ To Angry Birds, το τόσο δημοφιλές αυτό παιχνίδι, ήταν η 52η προσπάθεια της Rovio, της εταιρίας που το έφτιαξε. Ξόδεψαν 8 χρόνια και κόντεψαν να πτωχεύσουν πριν τελικά να τα καταφέρουν να εκτοξευθούν.

✔ Ο Walt Disney απολύθηκε από εφημερίδα γιατί “δεν είχε φαντασία ούτε καλές ιδέες.” Επίσης χρεοκόπησε αρκετές φορές στη ζωή του.

✔ Το WD-40, ένα λιπαντικό που βρίσκεται σε όλα τα kit εργαλείων, πήρε το όνομά του επειδή τα πρώτα 39 πειράματα απέτυχαν. WD-40 σημαίνει “Water Displacement–40th Attempt.” Ευτυχώς που συνέχισαν να προσπαθούν. (Το WD-40 εκτός των χιλιάδων άλλων χρήσεών του βγάζει δοκιμασμένα  κηρομπογιά από τοίχο!)

✔ Τα γνωστά χαρτάκια post-it που βρίσκονται πάνω σε κάθε γραφείο ήταν ένα λάθος. Αναζητώντας μία πανίσχυρη φόρμουλα κόλλας, επιστήμονες της 3M απέτυχαν παταγωδώς αλλά κατέληξαν με τα post-it. [Όλη η ιστορία στο παλαιότερο post μου Το λάθος που κόλλησε.]

✔ Το Όσα παίρνει ο άνεμος απορρίφθηκε 38 φορές.

✔ O Αλχημιστής πούλησε μόνο 800 αντίτυπα στην πρώτη του έκδοση και ο εκδότης αποφάσισε να το αποσύρει. Σήμερα αποτελεί ένα από τα best-seller όλων των εποχών.

✔ H Whoopi Goldberg παράτησε το σχολείο και επιζούσε για κάποιο χρονικό διάστημα μέσω της πρόνοιας. Αργότερα δούλεψε ως οικοδόμος, ταμίας και μακιγιέζ πτωμάτων σε γραφείο τελετών.

✔ Οι δάσκαλοι του Thomas Edison είπαν ότι ήταν “πολύ χαζός για να μάθει οτιδήποτε”. Απολύθηκε από τις δύο πρώτες του δουλειές επειδή δεν ήταν αρκετά παραγωγικός. “Χαζός”, “μη παραγωγικός”, αλλά 2.000 προσπάθειες αργότερα, κατασκεύασε τον ηλεκτρικό λαμπτήρα.

✔ Ο Colonel Sanders, ιδρυτής των Kentucky Fried Chicken πήρε την πρώτη του επιταγή σύνταξης ύψους 99 δολαρίων σε ηλικία 65 ετών. Είχε ένα μικρό σπίτι, ένα παμπάλαιο αυτοκίνητο και ήταν φτωχός. Αλλά αυτό δεν τον σταμάτησε από το να αρχίσει να πλησιάζει ιδιοκτήτες εστιατορίων, προσφέροντας τη συνταγή του δωρεάν με αντάλλαγμα ένα ποσοστό από τα κέρδη.  1.009 ιδιοκτήτες εστιατορίων τον απέρριψαν μέχρι που πήρε το πρώτο του ναι.

✔ Ο Sylvester Stallone αποβλήθηκε από 14 σχολεία σε 11 χρόνια. Οι καθηγητές του τον αποθάρρυναν από το να ακολουθήσει καριέρα στην ηθοποιία και το σενάριό του για το “Rocky” απορρίφθηκε από όλες τις εταιρίες εκτός από μία που η μόνη της προϋπόθεση ήταν να μην παίξει εκείνος.

✔ Στον Tom Cruise αρνήθηκαν ρόλο στην τηλεοπτική σειρά “Fame” γιατί δεν ήταν “αρκετά όμορφος”.

✔ Οι ατζέντηδες του modeling της Marilyn Monroe θεωρούσαν ότι έπρεπε να ακολουθήσει καριέρα ως γραμματέας.

✔ Ο δάσκαλος του Elvis Presley στο Λύκειο του έβαλε “Γ” και του είπε ότι δεν μπορούσε να τραγουδήσει.

✔ Οι δάσκαλοι του Beethoven θεωρούσαν ότι είναι ανεπίδεκτος στο βιολί και ότι ποτέ δε θα μπορούσε να τα καταφέρει ως συνθέτης. Όπως φυσικά ξέρουμε, συνέθεσε κάποιες από τις καλύτερες συμφωνίες στον κόσμο, παρόλο που ήταν κωφός.

✔ Ο Mahatma Gandhi φοβόταν να μιλήσει δημόσια και κατά τη διάρκεια του πρώτης του υπόθεσης, εγκατέλειψε την αίθουσα του δικαστηρίου.

✔O Michael Jordan απορρίφθηκε από την ομάδα μπάσκετ του σχολείου του. Σήμερα μας θυμίζει ότι το μυστικό της επιτυχίας του είναι ότι έχει αποτύχει 9000 φορές. Και αποτυχαίνει ξανά και ξανά και ξανά. [Δείτε το σύντομο βίντεο εδώ]

✔ Η Oprah Winfrey υποβιβάστηκε από τη θέση της ως παρουσιάστρια δελτίου ειδήσεων. Της είπαν ότι δεν ήταν κατάλληλη για την τηλεόραση.

✔ Το πρώτο βιβλίο του Stephen King απορρίφθηκε 30 φορές. Πέταξε το χειρόγραφο στα σκουπίδια και σχεδόν τα παράτησε. Η γυναίκα του το περιμάζεψε και τον ενθάρρυνε να το ξαναστείλει αλλού.

Υπάρχουν εκατοντάδες ακόμα τέτοιες ιστορίες επιτυχίας. Και μία ακόμα θα είναι η δική σου. Μην τα παρατάς, συνέχισε. 

► Για ακόμα περισσότερη έμπνευση συνεχίστε την ανάγνωση στο σχετικό post Το «όχι τώρα» δε σημαίνει «όχι για πάντα»

via 1, 2, 3, photo by Janellie

Το post Μην τα παρατάς, συνέχισε δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

[Μετά το γράμμα, ακολουθεί μετάφραση στα Ελληνικά]

Προς όποιον εμπνεύσει,

Εγώ, όπως και πολλοί από εσάς τους καλλιτέχνες εκεί έξω, μετακινούμαι συνεχώς μεταξύ δύο καταστάσεων. Η πρώτη (και πολύ προτιμότερη από τις δύο) είναι η καυτή, παραγωγική, στο full οι μηχανές, δημιουργική φάση. Είναι όταν αφήνεις το μολύβι κάτω και οι ιδέες ξεχύνονται σαν κρασί από βασιλικό κύπελλο. Αυτό συμβαίνει το 3% του χρόνου.

Το άλλο 97% του χρόνου είμαι σε κατάσταση απογοήτευσης και πάλης, σε φάση «γωνίας-γραφείου-μέσα-στα-τσαλακωμένα-χαρτιά». Το σημαντικό είναι να γρονθοκοπήσεις αδιάκοπα για να βγεις από αυτό το βάλτο της αποθάρρυνσης και της απελπισίας. Βάλε να ακούσεις ιστορίες επαγγελματιών που κάνουν ταινίες εδώ και δεκαετίες και αντιμετώπισαν τις ίδιες σφεντόνες και βέλη εξωφρενικών προβλημάτων παραγωγής.

Με μια λέξη: ΕΠΙΜΕΙΝΕ

ΕΠΙΜΕΙΝΕ να λες την ιστορία σου. ΕΠΙΜΕΙΝΕ να πλησιάσεις το κοινό σου. ΕΠΙΜΕΙΝΕ να είσαι πιστός στο όραμά σου. Να θυμάσαι αυτό που είπε ο Peter Jackson, «Ο πόνος είναι προσωρινός. Οι ταινίες είναι παντοτινές.» Και εκείνος, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, ήξερε τι έλεγε.

Έτσι την επόμενη φορά που θα ξεμείνεις από ιδέες ή ο υπολογιστής σου θα κολλήσει και θα χάσεις τη δουλειά μιας ολόκληρης βραδιάς γιατί δεν πάτησες save (πάντα να πατάς save), να θυμάσαι: ποτέ δεν είσαι μακριά από το επόμενο ρεύμα θεϊκής δημιουργικότητας. Δούλεψε για να ξεπεράσεις το 97% της σκοτεινής αβυσσαλέας μετριότητας και να φτάσεις σε αυτό το 3% για το οποίο όλοι θα σε θυμούνται!

Σου εγγυώμαι, η τέχνη θα αξίζει την προσπάθεια!

Ο φίλος σου και δικός μου,
Austin Madison

“Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ!”

Το post Επίμεινε δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

“Έχω αστοχήσει σε πάνω από 9000 βολές στην καριέρα μου.
Έχω χάσει 300 σχεδόν παιχνίδια.
26 φορές, εμπιστεύτηκαν σε μένα την τελευταία βολή του αγώνα που θα οδηγούσε την ομάδα μου σε νίκη και αστόχησα.
Και έχω αποτύχει ξανά και ξανά και ξανά στη ζωή μου.
Και αυτός είναι ο λόγος που πετυχαίνω.”

– Michael Jordan

Το post Το μυστικό της επιτυχίας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.