Τον πρώτο καιρό ήλπιζα ότι αν τα έβαζα στην άκρη για να σκεφτώ την ιδανική λύση αποθήκευσης θα προέκυπτε από μόνη της. Ξέρω ‘γω θα ερχόταν να μου χτυπήσει την πόρτα. Spoiler alert: Η λύση ποτέ δεν εμφανίστηκε. Ίσα ίσα που όσο το καθυστερούσα, τόσο η κατάσταση γινόταν χειρότερη.

Γιατί όσο περνούσε ο καιρός, τόσο δυσκολευόμουν να αποχωριστώ τις παλιότερες δημιουργίες των παιδιών.

Τελικά κατάλαβα ότι έπρεπε να καταλήξω σε ένα σύστημα οργάνωσης και να αρχίζω να το εφαρμόζω το γρηγορότερο. Στο σημερινό post, θα μοιραστώ όλα μου τα μυστικά για το πώς μπορούμε να οργανώσουμε τα έργα τέχνης των παιδιών ώστε να κρατήσουμε όλες αυτές τις πολύτιμες αναμνήσεις, χωρίς να χρειαστεί να μετακομίσουμε από το σπίτι για να χωρέσουμε ή να χάσουμε τα λογικά μας.

Ας ξεκινήσουμε!

Αποφασίζουμε πόσο αποθηκευτικό χώρο θα διαθέσουμε

Κατ’ αρχάς ας συμφωνήσουμε ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε περιορισμένο χώρο στα σπίτια μας και δεν έχουμε τη δυνατότητα να κρατήσουμε ΟΛΕΣ τις ζωγραφιές και κατασκευές.

Υπήρχε μία εποχή που τα παιδιά μου έκαναν 10 ζωγραφιές την ημέρα! Αυτό σημαίνει 3650 ζωγραφιές το χρόνο x 2 παιδιά 7300 ζωγραφιές. Οι κατασκευές δε, πιάνουν πολύ περισσότερο χώρο! Αν κάποιος έχει τόσο αποθηκευτικό χώρο που να μπορεί να κρατήσει τόσες ζωγραφιές, αυτό το post μάλλον δεν τον αφορά.

Παρ’ όλα αυτά ακόμα και αν έχουμε τεράστιες αποθήκες, δεν έχει νόημα να κρατήσουμε 15 κούτες γεμάτες με ζωγραφιές που δεν θα δουν ποτέ το φως του ήλιου. Τι νόημα έχει να τα κρατάμε ΟΛΑ αλλά να μην τα βλέπουμε ποτέ;

Άρα πριν να ξεκινήσουμε τη διαδικασία οργάνωσης, χρειάζεται να πάρουμε κάποιες αποφάσεις. Και η σημαντικότερη είναι: Πόσο χώρο μπορούμε να διαθέσουμε;

Εμείς καταλήξαμε σε ένα μεγάλο κουτί για το κάθε παιδί ως το τέλος δημοτικού, μέσα στο οποίο θα έμπαιναν οι ζωγραφιές, οι κατασκευές και άλλα αναμνηστικά που ήθελαν να κρατήσουν από το σχολείο.

Κουτιά αποθήκευσης

Τα πράγματα μέσα στο κουτί μπορούν να μπουν χύμα ή να χωριστούν ανά χρονιά.

Οι φάκελοι ακορντεόν είναι ιδανικοί για να χωριστούν οι ζωγραφιές ανά χρονιά, διαφορετικά μπορούν να μπουν σε φακέλους με κουμπί ή με λάστιχο.

Φάκελοι ακορντεόν

Οι κατασκευές βέβαια πιάνουν πολύ περισσότερο χώρο και για αυτό χρειάζεται να είμαστε πιο αυστηροί για το ποιες θα κρατήσουμε.

Κάνουμε ξεκαθάρισμα

Αφού αποφασίσουμε πόσος είναι ο διαθέσιμος αποθηκευτικός χώρος, κάνουμε ένα ξεκαθάρισμα στις ζωγραφιές και κατασκευές που έχουμε ήδη ώστε να αποφασίσουμε ποιες θα κρατήσουμε και τι όχι.

Αν δεν το έχουμε κάνει ακόμα, γράφουμε πίσω από την κάθε ζωγραφιά όνομα παιδιού και ημερομηνία και την τοποθετούμε στη θέση της ή στη θήκη της.

Το όνομα είναι απαραίτητο αν υπάρχουν περισσότερα από ένα παιδιά στο σπίτι γιατί καθώς περνούν τα χρόνια, δε θα θυμόμαστε ποιο παιδί τις είχε κάνει.

Μπορεί την πρώτη φορά να παιδευτούμε λίγο για να αποφασίσουμε τι θα κρατήσουμε, αλλά μετά γίνεται ευκολότερο. Το νόημα είναι η διαδικασία να γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα (π.χ. μία φορά την εβδομάδα ή μία φορά το μήνα) έτσι ώστε να μη μας φαίνεται βουνό.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, μπορούν και τα ίδια να παίρνουν μέρος στη διαδικασία επιλογής των έργων που θέλουν να κρατήσουν, όμως όταν είναι μικρά δεν μπορούν καν να διανοηθούν ότι οι ζωγραφιές τους θα ανακυκλωθούν (ούτε και χρειάζεται να το μάθουν).

Τις ζωγραφιές που δεν θα κρατήσουμε μπορούμε να χαρίσουμε σε παππούδες, θείους, νονούς ή να ανακυκλώσουμε. Μπορούμε επίσης να τις κρατήσουμε μόνο ψηφιακά.

Κάνουμε ψηφιοποίηση όλων ή κάποιων έργων

Μια σπουδαία ιδέα είναι να χρησιμοποιήσουμε σαρωτή ή φωτογραφική για να δημιουργήσουμε ψηφιακά αντίγραφα των ζωγραφιών και κατασκευών. Αυτό μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε ένα ψηφιακό σύστημα αρχειοθέτησης που καταλαμβάνει λιγότερο φυσικό χώρο, διατηρώντας παράλληλα τις πολύτιμες δημιουργίες των παιδιών.

Στη συνέχεια, οργανώνουμε τις φωτογραφίες σε φακέλους στον υπολογιστή μας ή στο cloud.

Το πλεονέκτημα του να κρατάμε τις δημιουργίες ψηφιακά είναι ότι μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε και με ένα σωρό άλλους δημιουργικούς τρόπους: Να κάνουμε κολλάζ ή βίντεο με μουσική, να φτιάξουμε επιφάνεια εργασίας για τους υπολογιστές ή ακόμα και να φτιάξουμε εξατομικευμένα δώρα για φίλους και συγγενείς όπως mouse pad ή μπλουζάκια.

Μπορούμε επίσης κάποια στιγμή στο μέλλον να χρησιμοποιήσουμε μία υπηρεσία για να φτιάξουμε τις ζωγραφιές σε βιβλίο. Και έτσι, τα ήδη πολύτιμα έργα τέχνης τους, θα γίνουν ακόμα πολυτιμότερα!

Δημιουργώντας ψηφιακά αντίγραφα, μπορούμε να αποχωριστούμε ευκολότερα κάποιες από τις ζωγραφιές και κατασκευές. Ακόμα όμως κι αν δεν θέλουμε να τις αποχωριστούμε, είμαστε βέβαιοι ότι αν ποτέ κάτι συμβεί στα φυσικά αντίγραφα, θα έχουμε τουλάχιστον τα ψηφιακά.

Εκθέτουμε τις αγαπημένες ζωγραφιές

Μια καταπληκτική ιδέα είναι να επιλέξουμε έναν τοίχο ή πίνακα ανακοινώσεων για να εκθέσουμε τα αγαπημένα έργα τέχνης των παιδιών.

Γιατί ποιο το νόημα να αποθηκεύουμε ζωγραφιές για το μέλλον, αν δεν μπορούμε να τις απολαύσουμε στο παρόν;

Αυτό βέβαια δεν αλλάζει όσα είπαμε παραπάνω για την αποθήκευση, γιατί σίγουρα σε έναν τοίχο δεν χωράνε όλες. Όμως εκθέτοντας τις δημιουργίες θα μπορούμε να τις χαιρόμαστε κάθε μέρα.

Εμάς η κουζίνα μας εκθέτει τις δημιουργίες των παιδιών μας τα τελευταία 15 χρόνια. Έχω κατά καιρούς ανεβάσει post με τις διάφορες ζωγραφιές τους (για παράδειγμα εδώ και εδώ). Να και οι τελευταίες:

Εμείς έχουμε τα κλασσικά κάδρα, αλλά πλέον πουλιόνται και κάδρα με πορτάκι ειδικά για ζωγραφιές των παιδιών που το κάνουν πολύ εύκολο να αλλάζει κανείς συχνά τη ζωγραφιά.

Κάδρο με πορτάκι που ανοίγει για ζωγραφιές παιδιών

Υπάρχει επίσης η λύση του σύρματος, που μπορεί να τοποθετηθεί παντού, ακόμα και σε διάδρομο, και να ομορφύνει το χώρο στη στιγμή.

Σύρμα για ζωγραφιές παιδιών (και όχι μόνο)

Με αυτόν τον τρόπο, οι ζωγραφιές των παιδιών θα είναι πάντα στο επίκεντρο των συζητήσεων όταν έρχονται φίλοι ή συγγενείς και τα παιδιά θα καμαρώνουν και θα νιώθουν περήφανα για τις δημιουργίες τους.

Συμπερασματικά, η οργάνωση των έργων τέχνης των παιδιών δεν είναι τρομακτική διαδικασία, αρκεί να υιοθετήσουμε ένα σύστημα οργάνωσης. Με συχνό ξεκαθάρισμα, ταξινόμηση, έκθεση των ζωγραφιών στο σπίτι και ψηφιακή αρχειοθέτηση των αγαπημένων μας, μπορούμε να διατηρήσουμε την τάξη, να απολαμβάνουμε καθημερινά τα έργα των παιδιών και να κρατήσουμε πολύτιμες αναμνήσεις για το μέλλον.

Καλή οργάνωση!

Το post Ζωγραφιές και κατασκευές παιδιών: Ο απόλυτος οδηγός οργάνωσης δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Από τις ζωγραφιές των παιδιών, ο γνωστός καλλιτέχνης Χάρης Τσέβης θα δημιουργήσει ένα κολλάζ με το απόλυτο παιδικό χαμόγελο. Όσοι παρακολουθούμε και θαυμάζουμε τη δουλειά του Χάρη Τσέβη είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι το αποτέλεσμα θα είναι μοναδικό! (Παίρνω πάντα  έμπνευση από το flickr account του. Αξίζει να το εξερευνήσετε!).

Η κόρη μου η Εβίτα θα συμμετάσχει στην ενέργεια με αυτήν εδώ τη ζωγραφιά:

Το πιάνο είναι η νέα της αγάπη και ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα, οπότε της φέρνει πάντα το απόλυτο χαμόγελο!

Ας φτιάξουμε μαζί με τη Hansaplast, το μεγαλύτερο χαμόγελο της Ελλάδας, ανεβάζοντας παιδικές ζωγραφιές στο apolytoxamogelo.gr.

Tα παιδιά μας ζωγραφίζουν αυτά που αγαπούν και η Hansaplast προσφέρει για κάθε ζωγραφιά 1€ στο «Χαμόγελο το Παιδιού»!

Το post Ας φτιάξουμε το μεγαλύτερο χαμόγελο της Ελλάδας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Δύο χρόνια πέρασαν από τότε και ήρθε εποχή για ανανέωση. Εννοείται φυσικά ότι προτιμήσαμε και πάλι τις αγαπημένες μας μικρές ζωγράφους που το Σαββατοκύριακο έπιασαν  τους μαρκαδόρους τους και δημιούργησαν! Η φετινή συλλογή έχει τα εξής έργα:

✔ Την Hange από την Ιαπωνική σειρά “Attack on Titan” με hashtag #fabulous:

✔ To emoji που βγάζει τη γλώσσα έξω (γιατί μας αρέσει να παίζουμε και να σπάμε πλάκα σε αυτό το σπίτι):

✔ Ένα σπουδαίο θετικό μήνυμα για να το βλέπουμε κάθε μέρα: I choose to be happy today. Επιλέγω να είμαι χαρούμενος/η σήμερα!

Η κουζίνα μας λοιπόν ανανεώθηκε και τώρα μας αρέσει ακόμα περισσότερο! Δείτε πώς φαίνεται ο τοίχος με το φως της ημέρας αλλά και το βράδυ, που ανάβουμε τα σποτάκια και οι ζωγραφιές τονίζονται ακόμα περισσότερο.

Γιατί δηλαδή μόνο τα έργα στις γκαλερί τέχνης να φωτίζονται με σποτάκια; Τα έργα τέχνης των παιδιών δεν το αξίζουν;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Έχουμε έναν #fabulous τοίχο. Φτιάξτε κι εσείς έναν! 🙂

Το post Ο #fabulous τοίχος μας με τα έργα τέχνης των παιδιών δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Εβίτα στις τελευταίες της ατάκες:

Ζωγραφιά της Εβίτας για το μάθημα των Γαλλικών (Υπάρχει πάντα ένας θησαυρός στην άκρη του ουράνιου τόξου!)

✓ Έμαθε στο σχολείο για τα ακάρεα και ότι ζουν πάνω στα στρώματα των κρεβατιών. Το βράδυ που τη σκέπαζα μου λέει: «Αυτά τα έντομα που βρίσκονται στο κρεβάτι μου, μπορούμε απλά να τα λέμε οργανισμούς;»

✓ Έχει μάθει ότι στα Γαλλικά το “salut” είναι χαιρετισμός που κάνουμε σε φίλους:
Εβίτα: Είσαι φίλη;
Εγώ: Ναι.
Εβίτα: Salut.

✓ Εβίτα: Η Γεωγραφία στο σχολείο είναι ωραία και αυτό είναι ανησυχητικό.
Εγώ: Γιατί;
Εβίτα: Γιατί γίνομαι σπασίκλας.

✓ Την άλλη μέρα μου λέει: «Η Ιστορία στο σχολείο δε μου φαίνεται και τόσο βαρετή. Μου αρέσει.»
Εγώ από μέσα μου: «Γίνεται σπασίκλας.»

✓ Μπαίνει στο σπίτι που μυρίζει popcorn (είχε φτιάξει η αδελφή της) και λέει:
«Something popcorny is going on.»

✓ Παραγγέλνουμε πίτσα. Έρχεται στα 25 λεπτά που είναι αρκετά γρήγορο για εμάς γιατί η πιτσαρία είναι μακριά.
Έχουμε ξεκινήσει να τρώμε και η Εβίτα ζητάει μια χαρτοπετσέτα.
– Τι δε μας έβαλαν χαρτοπετσέτες;
– Όχι.
– Για αυτό δεν άργησαν.

✓ Τον τελευταίο καιρό έχει ανακαλύψει το Final countdown και της αρέσει πολύ.
Εγώ: Είδες που σου αρέσει ένα τραγούδι της εποχής μου;
Εβίτα: Ναι, είναι το δεύτερο αγαπημένο μου τραγούδι.
Εγώ: Το πρώτο ποιο είναι;
Εβίτα: Είναι τέσσερα.
Και μου τα λέει.

✓ Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και βλέπω στις ενδείξεις του ταμπλό ότι κάποια από τις δύο δεν έχει βάλει τη ζώνη της.
– Κορίτσια ποια από τις δύο δεν έχει βάλει τη ζώνη της. Για δείτε.
– Ουπς, λέει η Εβίτα. Την έχω βάλει, αλλά την έβαλα κατά λάθος σε λάθος θύρα.

✓ Μου διηγείται μια ιστορία:
Και τότε εμφανίστηκε ένας τεράστιος σκύλος που ήταν γεμάτος τσιπούρες!
(Εννοούσε τσιμπούρια).

✓ Στο καληνύχτισμα λίγο πριν να κρύψουμε τους ανεμιστήρες:
– Εβίτα σίγουρα τον χρειάζεσαι τον ανεμιστήρα; Δεν έχει πια τόσο ζέστη…
– Ναι ζεσταίνομαι!
– Δεν τον βάζεις τουλάχιστον να περιστρέφεται; Δεν έχει πια ζέστη και δε θέλω να κρυώσεις.
– Μην ανησυχείς μαμά. Τον έχω σταθερό γιατί έτσι κι αλλιώς στριφογυρίζω συνέχεια στον ύπνο μου.

✓ Καληνύχτα Εβίτα!
– Καληνύχτα μαμά, καλό blogging!
(ξέρει ότι όταν πηγαίνουν για ύπνο, αρχίζω να γράφω)

✓ Σε μερικούς μήνες πρέπει να συνηθίσουμε να γράφουμε 2016. Oh nοοοοο!

✓ Εγώ: Εβίτα να σου βάλω μια φέτα τυρί πάνω από το μπιφτέκι σου να λιώσει και να είναι νοστιμότερο;
Εβίτα: Όχι μαμά. Το μπιφτέκι περιέχει σίδηρο και το τυρί ασβέστιο. Δεν κάνει να τα ανακατεύεις αυτά τα δύο. Εκτός αν θέλεις να μου στύψεις μαζί μια πορτοκαλάδα, γιατί η βιταμίνη C θα βοηθήσει στην απορρόφηση του σιδήρου.
(Είναι 10 και όταν θα μεγαλώσει θα γίνει κτηνίατρος. Καλύτερα να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τη διατροφή του σκύλου σας, γιατί αλλιώς θα βρείτε τον μπελά σας.)

✓ Είμαστε καθ’ οδόν για τον οδοντίατρο που θα της βάλει κάποιο είδος σιδεράκια. Σίγουρη ότι δε θα ξεμπερδέψει ζωντανή από την επίσκεψη: «Τουλάχιστον, let’s die fabulous!»

✓ – Μαμά τι κάνεις εκεί; Γαργαλάς την Εβελίνα;
– Ναι.
– ΘΕΛΩ κι εγώ! Λυπήσου την, πιάσε εμένα!

✓ Η δασκάλα των Γαλλικών τους έχει πει να φτιάξουν μία ζωγραφιά με τα γράμματα της Αλφαβήτας. Έφτιαξε αυτό:

✓ Καμιά φορά με βάζει να της κάνω ερωτήσεις για να εξασκείται. Τη ρωτάω: «Tu veux aller a Paris?» (Θες να πας στο Παρίσι;) Καταλαβαίνει την ερώτηση αλλά δεν ξέρει πώς να απαντήσει οπότε λέει:  «Oui, I do».

✓ Εβίτα: Μαμά το κυλικείο του Λυκείου γράφεται με άλλη ορθογραφία.
Εγώ: Τι εννοείς;
Εβίτα: Γράφεται με δύο ύψιλον.
Εγώ: Δηλαδή;
Εβίτα: Κυλυκείο. Κυ-ΛΥΚΕΙΟ.

✓ Εβίτα: Μαμά τελείωσα το βιβλίο που διάβαζα!
Εγώ: Μπράβο Εβίτα! Τι σου άρεσε περισσότερο;
Εβίτα: Η συμβουλή Νο 39 που λέει: «Άρχισε να συμπεριφέρεσαι ευγενικά στους συγγενείς σου μερικές εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα.»

✓ Εγώ: Εβίτα τελείωσες τα μαθήματά σου;
Εβίτα: Όχι, δεν έχω λύσει μία διαίρεση.
Εγώ: Γιατί;
Εβίτα: Γιατί αυτή η διαίρεση δε θέλει να καθίσει κάτω και να δουλέψει μαζί μου.

Το post H ατίθαση διαίρεση δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η ζωγραφιά στο εξωτερικό της κάρτας…

Και το ποίημα στο εσωτερικό…

Τον μπαμπά μου πολύ αγαπώ,
και στους φίλους μου όλους θα πω:
ο πιο καλός μπαμπάς του κόσμου
είναι ο μπαμπάς ο δικός μου.

Κάθε φόβος μου φεύγει με μιας,
όταν μπαίνει στο σπίτι ο μπαμπάς.
Ο δυνατότερος του κόσμου,
είναι ο μπαμπάς ο δικός μου.

Τον ρωτώ, στη στιγμή απαντά
Πώς τα έμαθε τόσα πολλά;
Ο πιο έξυπνος μπαμπάς του κόσμου,
είναι ο μπαμπάς Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.

Το ποίημα πρέπει να το έγραψα μόνη μου, γιατί έγραφα ποιηματάκια εκείνη την εποχή (με δάσκαλο τον παππού μου που ήταν σπουδαίος σε αυτά). Εκτός και αν το είχα δει κάπου αλλού και το αντέγραψα στην κάρτα. Μάλλον όμως ήταν δικό μου.

Η υπόσχεση λοιπόν που του είχα δώσει ότι «στους φίλους μου όλους θα πω: ο πιο καλός μπαμπάς του κόσμου είναι ο μπαμπάς ο δικός μου» γίνεται σήμερα πραγματικότητα. Καλός, δυνατός, έξυπνος και ιππότης – και τώρα το ξέρετε κι εσείς.  Ήταν και είναι ο πιο καλός μπαμπάς του κόσμου. Ο μπαμπάς Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ.

Με την ευχή όλοι οι μπαμπάδες να είναι οι καλύτεροι μπαμπάδες του κόσμου στα μάτια των δικών τους παιδιών, να περάσετε μια χαρούμενη μέρα του πατέρα. Χρόνια πολλά μπαμπάδες! Να σας χαιρόμαστε!

Το post Είναι ο μπαμπάς ο δικός μου δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αισθανόταν καλά, δεν είχε κάτι «σοβαρό» ώστε να νιώθει καταβεβλημένη, η καλύτερή της φίλη στο παιχνίδι (η αδελφή της) έλειπε, οπότε δεν ήξερε τι να κάνει.

Στην αρχή μου έριξε την πρόταση να καθίσουμε να δούμε ταινία. Είχε πρωί πρωί όρεξη για Jurassic Park! Εγώ φυσικά έτρεχα να τελειώσω πράγματα και δεν υπήρχε περίπτωση να τα αφήσω όλα εκείνη τη στιγμή ούτε για τον ίδιο τον Spielberg. Το απέφυγα με την υπόσχεση να το δούμε το απόγευμα, που θα μπορούσα να βρω περισσότερο χρόνο, αρκεί να είχε κι εκείνη τελειώσει με τις υποχρεώσεις της.

Της πρότεινα να μου ζωγραφίσει κάτι. Της αρέσει να ζωγραφίζει, αλλά το κάνει όλο και λιγότερο καθώς μεγαλώνει, μια και ο ελεύθερος χρόνος της γίνεται δυστυχώς όλο και λιγότερος.

Πράγματι, έβγαλε τις μπογιές της και άρχισε να ζωγραφίζει. Μετά από 10-15 λεπτά, ήρθε στο γραφείο μου να μου δείξει τη ζωγραφιά. Με τη διαφορά ότι εγώ εκείνη την ώρα ήμουν στη μέση επαγγελματικού τηλεφωνήματος! Δεν είναι μικρή και ξέρει ότι όταν μιλάω στο τηλέφωνο πρέπει να περιμένει να τελειώσω και να ΜΗΝ με διακόψει, αλλά χθες για κάποιο λόγο την είχε πιάσει ανυπομονησία να μου δείξει τη ζωγραφιά.

Οπότε κι εγώ αποφασιστικά σήκωνα το δείκτη ψηλά, σαν να της λέω «ένα λεπτό». Το προσπάθησε 2-3 φορές και εγώ της σήκωνα το δάχτυλο «ένα λεπτό, περίμενε!» Ε και φαίνεται ότι εκείνη τσαντίστηκε, γιατί πήρε χαρτί και μολύβι και άρχισε να μου τα… ψέλνει γραπτά.

Όταν έκλεισα το τηλέφωνο, τη φώναξα να μου δείξει τη ζωγραφιά. Μου την έφερε και μου είπε, «δε θα χαρείς γιατί εκτός από τη ζωγραφιά σου έχω γράψει και αυτό!»

Και μου δείχνει ένα σημείωμα με τίτλο: Όχι τηλέφωνα γιατί…

Να λοιπόν η ζωγραφιά:

Και να και το σημείωμα:

Όχι τηλέφωνα γιατί:

1. Δεν τελειώνεις ποτέ τη συζήτηση.
2. Δεν δίνεις σημασία στους άλλους και κάνεις πώς τους δίνεις.
3. Γίνεσαι σπαστικός.
4. Σπαταλάς πολύ χρόνο.
5. Λες πολλά “Ναι”,  Άσπα.
6. last: ΣΠΑΣ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΝΟΝΤΑΣ (σκίτσο δάχτυλου).

Σας εφιστώ την προσοχή στο γεγονός ότι το δάχτυλο είναι ο δείκτης. Ο δείκτης! Όλα κι όλα, μην παρεξηγηθώ!

Δε βαριέμαι ποτέ σε αυτό το σπίτι. Με ή χωρίς το δάχτυλο ψηλά.

Το post Με το δάχτυλο ψηλά! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αυτή την εβδομάδα μου το απέδειξαν για ακόμα μία φορά. Ήταν μία άσχημη μέρα. Ήταν αργά το βράδυ και ήμουν ήμουν κουρασμένη, στρεσαρισμένη και προβληματισμένη για κάτι που είχε συμβεί νωρίτερα. Και οι ίδιες ήταν κουρασμένες και σε υπερένταση. Η αφορμή δεν άργησε να δοθεί και αρχίσαμε να μαλώνουμε. Δε θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά κάποια στιγμή τους είπα ότι η στάση τους με έκανε να νιώσω ότι είμαι κακή μαμά.

Η Εβίτα όταν θέλει να εκφραστεί ή να ξεσπάσει φεύγει τρέχοντας και πηγαίνει στο δωμάτιό της και ζωγραφίζει. Το έκανε από τότε που ήταν μικρούλα (δείτε και αυτό το πρωινό καυγαδάκι του 2008). Το έκανε και αυτή τη φορά. Επέστρεψε κρατώντας ένα γράμμα και μία ζωγραφιά. Το γράμμα θα το κρατήσω ιδιωτικό αλλά τη ζωγραφιά την ανεβάζω εδώ σήμερα με την άδειά της.

Πέρα από τα τρυφερά της λόγια, ζωγράφισε και δύο κόσμους. Τον κόσμο των καλών μαμάδων και τον κόσμο των κακών μαμάδων. Με έκπληξή μου είδα ότι όχι απλά εγώ δεν βρίσκομαι στον κόσμο των κακών μαμάδων, αλλά δεν υπάρχει καμία μαμά που να ζει εκεί. Ο κόσμος των κακών μαμάδων είναι ακατοίκητος.  Το στρογγυλό αντικείμενο που βρίσκεται στο έδαφος δίπλα στην πινακίδα είναι ένα κομμάτι άχυρο, από αυτά που υπάρχουν στις ερήμους ή στα γουέστερν και τα παίρνει ο άνεμος. Ερημιά.  Γιατί καμία από εμάς δε μένει εκεί.

Γέλασα με το άχυρο. Συγκινήθηκα με τον ακατοίκητο κόσμο. Αμέσως μετά η Εβελίνα βλέποντας τη ζωγραφιά, πρόσθεσε τη δική της φιλοσοφική νότα στην πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν κακές μαμάδες. Είπε: «Δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί άνθρωποι. Υπάρχουν μόνο επιλογές».

Το post Ο κόσμος των κακών μαμάδων είναι ακατοίκητος δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Της Εβίτας (9,5 χρ.) της αρέσει να εκφράζεται με ζωγραφιές. Μου ζωγράφισε την προηγούμενη εβδομάδα όχι ένα αλλά δύο ουράνια τόξα και σαν να μην έφταναν τα χρώματά τους, τούς κρέμασε και σερπαντίνες.

Τυχαία λίγο μετά είδα κάτι σχετικό που είχε πει ο Paulo Coelho: “Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που έχει απόλυτη σχέση με το χρώμα, σαν να υπάρχουν χιλιάδες ουράνια τόξα που επικάθονται το ένα πάνω στο άλλο.” Πόσο μάλλον (λέω εγώ) όταν είναι στολισμένα και με σερπαντίνες!

Η Εβελίνα (11,5 χρ.) ανακάλυψε και μου έστειλε με email το παρακάτω βιντεάκι με το σχόλιο: “το αγαπημένο σου και το αγαπημένο μου σε ένα”.
Όταν λέει για το δικό της αγαπημένο αναφέρεται – σε τι άλλο; – στα χελωνονιντζάκια ενώ όταν λέει για το δικό μου αγαπημένο αναφέρεται στο κομμάτι “Happy”.

[Το βίντεο δεν είναι πλέον διαθέσιμο]

Ζωή γεμάτη χρώμα και μουσική (εεε…. και μπόλικα χελωνονιντζάκια αλλά ας μην το κάνουμε θέμα).
Happy mum!

Το post Happy mum δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Όπως είχα γράψει παλαιότερα και στο post 8 Ιδέες για μια κουζίνα φιλική προς τα παιδιά πιστεύω ότι η κουζίνα είναι ο ιδανικότερος χώρος για να εκθέσει κανείς τα έργα ζωγραφικής των παιδιών. Κι έτσι δεν έχασα την ευκαιρία. Ζήτησα στα κορίτσια να φτιάξουν τις νέες ζωγραφιές που θα αντικαταστήσουν τις ξεθωριασμένες.

Το θέμα ήταν δικής τους επιλογής. Απλά όταν με ρώτησαν αν θα μου άρεσε να φτιάξουν χελωνονιντζάκια είπα… OΧΙ! Τη μία την έφτιαξε η Εβελίνα, την άλλη η Εβίτα και την τρίτη την έκαναν σε συνεργασία, μισή-μισή.

Και να τα 3 νέα πολύτιμα έργα τέχνης που διακοσμούν από σήμερα την κουζίνα μας:

Η ζωγραφιά της Εβελίνας

Η ζωγραφιά της Εβίτας

Η ζωγραφιά που έφτιαξαν και οι δύο

Χαμογελαστός ήλιος,  blogger Aspa, Smile! Θα χαμογελάω κάθε μέρα. Και δεν πρόκειται να ξεχάσω ότι τα παιδιά θέλουν γατάκι. Ή ακόμα καλύτερα, χελωνονονιτζάκι.

Το post Διακόσμηση με τις ζωγραφιές των παιδιών δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Έχει ζωγραφίσει “μια τέλεια μέρα” που τα έχει όλα: Τον Άγιο Βασίλη, θάλασσα, ήλιο μπλε με κόκκινες ακτίνες, χιόνι, βροχή, κεραυνούς, ουράνιο τόξο και έναν pacman που πάει να φάει μια μπλε χιονονιφάδα! Η μέρα είναι τέλεια, γιατί σήμερα έρχεται ο Άγιος Βασίλης!

Ζωγραφιά της Εβίτας, δώρο για τον Άγιο Βασίλη

Η Εβελίνα έχει φέτος προαχθεί σε “βοηθό Άγιου Βασίλη” και μαζί συνωμοτούμε για να είναι όλα μαγικά.
Η Εβίτα όμως περιμένει την αποψινή επίσκεψη με μεγάλη ανυπομονησία. Θα είναι άραγε φέτος, η τελευταία φορά;

Πέρσι έγραφα:

Και η καρδιά μου θα σφιχτεί… Θα σφιχτεί από φόβο, ότι αν τυχόν και σταματήσουν να πιστεύουν, θα χάσω τα μικρά μου τα αθώα πλασματάκια. Και θα σφιχτεί και από λύπη που τα χρόνια πέρασαν τόσο γρήγορα και δεν τα κατάλαβα, δε μου έφτασαν, δεν τα χόρτασα… Αλλά αμέσως μετά θα ανασκουμπωθώ και θα διώξω το φόβο και τη λύπη. Και θα αφήσω τις σκέψεις ευγνωμοσύνης να κυριαρχήσουν. Ευγνωμοσύνη για τα όμορφα παιδικά χρόνια που έζησαν τα κορίτσια μου, για τις γλυκές Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις που θα τις συντροφεύουν για πάντα και για την υπέροχη ζωή που είναι όλη μπροστά τους και τις περιμένει να τη ζήσουν.

Φέτος επαναλαμβάνω: “Άγιε μου Βασίλη, σε ευχαριστώ για όλα.“

Το post Μια τέλεια μέρα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.