Ήταν πρωί και ήμασταν στην κουζίνα. Εγώ έφτιαχνα καφέ και η Εβελίνα ήταν ακριβώς δίπλα μου και μου μιλούσε για… (έλα τώρα που δεν ξέρετε) Χελωνονιντζάκια. Η Εβίτα ήταν πιο μακριά, αλλά έπαιρνε κι εκείνη τη σκυτάλη όταν η Εβελίνα ήθελε να πάρει ανάσα, ώστε να μη βαρεθώ καθόλου και να μη μείνει ούτε δευτερόλεπτο […]
Η μέρα που η Εβίτα είπε: “Θέλω το δικό μου blog”
Οι κόρες μου κατά καιρούς με ρωτάνε αν είμαι διάσημη. Ειδικά όταν ήταν μικρότερες είχαν την εντύπωση ότι όταν περπατούσα στο δρόμο, οι άνθρωποι με αναγνώριζαν. Τις έχω διαβεβαιώσει πολλές φορές ότι δεν είναι έτσι. Μπορεί βέβαια καμιά φορά να με αναγνωρίσει κάποιος στο δρόμο, αλλά επειδή είμαι σχετικά διάσημη στο internet, δε σημαίνει ότι […]
“Πώς είναι το ρήμα συγκατατίθεμαι στο δεύτερο πληθυντικό του παρατατικού;”
Μπορεί οι κόρες μου να μελετάνε μόνες τους τα μαθήματά τους, αλλά μού τα φέρνουν πάντα να τα ελέγξω. Καθώς όμως μεγαλώνουν οι τάξεις, τα μαθήματα γίνονται όλο και δυσκολότερα. Καλά το μάθημα της γλώσσας το απολαμβάνω πολύ. Είναι σημαντικό για μένα να μιλάω και να γράφω σωστά Ελληνικά και μου αρέσει που κάνω ένα […]
Έτσι παίζουν μαμά και κόρες στις μέρες μας
Οι κόρες μου έχουν συνδέσει το Wii U με τo WiFi και έτσι μπορούν να μπαίνουν στο internet (όποτε συμφωνούμε) ανοίγοντας την τηλεόραση. Τις προάλλες ήμουν στην κουζίνα κι εκείνες μου ζήτησαν να ανοίξουν την τηλεόραση/internet να γκουγκλάρουν κάτι. Και μετά με φώναξαν έκπληκτες να δω τα αποτελέσματα των αναζητήσεων. Έψαχναν Ugly People στο Google […]
Μπόρα ήταν και πέρασε
Χθες το μεσημεράκι βρεθήκαμε με τα κορίτσια στη μέση της χειρότερης καταιγίδας που έχω ζήσει ποτέ. Όταν ξεκίνησα να τις πάρω από το σχολείο είχε αρχίσει να ψιχαλίζει και είπα να πάρω την ομπρέλα, αλλά όταν έφτασα έξω από το σχολείο γινόταν κα-τα-κλυ-σμός. Ήμουν τυχερή και πάρκαρα ακριβώς έξω από την εξώπορτα αλλά καθώς δεν […]
