Δίνεις
Όταν πήγαινα δημοτικό είχα δώσει στον μπαμπά μου την παρακάτω κάρτα:


(Εντάξει, το πολυτονικό, ας μην το κάνουμε θέμα… Υπήρχε πολυτονικό τότε, τι να κάνουμε; Αλλά καταργήθηκε όταν πήγαινα Πέμπτη ή Έκτη… Μαζί με την ποδιά!
Παρεμπιπτόντως, βλέπω ότι το όνομά μου έπαιρνε ψιλή! Χαχαχα… )
Παίρνεις
Συζήτηση με την Εβελίνα κατά τη διάρκεια του πρωινού…
Εβελίνα: Μαμά, την ημέρα που ήρθες στο σχολείο ήταν υπέροχα.
Εγώ: Αλήθεια; Γιατί Εβελίνα μου ;
Εβελίνα: Δεν ξέρω. Όλα τα παιδιά… ζήλεψαν.
Εγώ: Αλήθεια; Γιατί;
Εβελίνα: Δεν ξέρω. Ήσουν τόσο… όμορφη.
Εγώ: Μη μου πεις!
Εβελίνα: Ναι, το είπε και η κυρία!
Εγώ: Τι λες… Ευχαριστώ…
Συζήτηση με τη γιαγιά της
Γιαγιά: Εβελίνα για πες μου. Τι έγινε όταν ήρθε η μαμά στο σχολείο; Τι είπαν τα άλλα παιδιά;
Εβελίνα: Ήταν υπέροχα.
Γιαγιά: Αλήθεια; Γιατί;
Εβελίνα: Γιατί όλα τα παιδιά ήθελαν να της πάρουν …
Γιαγιά: Τι να της πάρουν;
Εβελίνα: Να της πάρουν… εεεε… πώς το λένε;
Γιαγιά: Ποιο;
Εβελίνα: Πώς το λένε όταν κάποιος είναι σταρ και όλοι θέλουν να του πάρουν…
Γιαγιά: Τι; Αυτόγραφο;
Εβελίνα: Ναι! Όλα τα παιδιά ήθελαν να της πάρουν αυτόγραφο!
Δίνεις, παίρνεις!
Ξέρω, ξέρω. Δεν ισχύει μόνο για τα ευχάριστα… Θα πληρωθώ με το ίδιο μου το νόμισμα και για τις ταλαιπωρίες στις οποίες υπέβαλα τους δικούς μου!
Δίνεις, παίρνεις!




hamomilaki
Όμορφη έκπληξη! Ευχαριστώ 🙂
Με πολλή αγάπη,αντιγράψαμε,την Ιχνογραφία σου,στο Χαμομηλάκι Ευχαριστούμε για την Ιδέα
γαστεροπλήξ
Ώστε έτσι εξηγούνται όλα. Με βλέπουν σαν μέλλουσα πεθερά! Χαχαχα.. Φιλιά πολλά!
Artanis
Για την ώρα καλά τα πάμε. Όταν μεγαλώσουν όμως, δε ξέρω τι θα γίνεται! Θα χρειαστώ τα φώτα σου!
Vassilis
Αααα… Δε θα ξαναπάς στο σχολείο! Θα μου κλέψεις τους θαυμαστές!
πρέπει να περιμένω στη σειρά για αυτόγραφο;
μα είναι τόσο γλυκά τα παιδιά, αλλά εσύ τι τους κάνεις και τα μάγεψες όλα, μάλλον βλέπουν τις κόρες με τον καλό χαρακτήρα και προσπαθούν να κλείσουν από τώρα θέση στην καρδιά της μέλλουσας πεθεράς, τουλάχιστον τα αρσενικά!!!!!! χαχαχα!!!…
όσο για το μπαμπά ιππότη, είναι όμορφο να υπάρχουν τέτοιες αναμνήσεις στα συρτάρια, από τα χρόνια της αθωότητας!!!!!
Αχα,χα,χα, μπράβο Άσπα, έσκισες…
Και στο ποίημα για το μπαμπά σου και στα μάτια της κόρης σου…
Καταπληκτικό το ποίημα και η απεικόνιση του χαμογελαστού ιππότη. Ως … γαμπρός του μπαμπά σου καταλαβαίνω την περηφάνια του.
Ώστε αυτόγραφα; Την επόμενη φορά θα πάμε μαζί και θα έχω τη βιντεοκάμερα για να αποθανατίσω τους θαυμαστές σου:)
Πάντως σήμερα το πρωί απέκτησα και εγώ ένα θαυμαστή … ιππότη από την τάξη της Εβελίνας:) …είναι για ανάρτηση το θέμα…
Λασπολόγος
Ωραίο. Ωραιότατο!
Maria Tzirita
Έτσι είναι για όλα τα πράγματα στη ζωή!
Φιλιά πολλά Μαρία μου 🙂
Potpouri
Χαίρομαι που σου άρεσε! Για τον ιππότη μπαμπά, έβαλα όλο μου το… "ποιητικό" ταλέντο!
Άθεος
Αχ, αχ! Ευχαριστώ! Να είσαι καλά 🙂
marilia
Έτσι, έτσι! Ωραία τα πιάτα με τις χαρτοπετσέτες 🙂
Φιλιά πολλά!
DaisyCrazy
Ευχαριστώ! Όπως όλοι οι γονείς έτσι κι εγώ προσπαθώ για τα καλά θεμέλια. Σε λίγα χρόνια όμως μπορεί να ακούσω κανένα: «Μαμά μην έρχεσαι να με παίρνεις έξω από την πόρτα του σχολείου. Να με περιμένεις στη γωνία!» Χαχαχα… Οπότε απολαμβάνω τις τωρινές στιγμές όσο μπορώ 🙂
ωραίο αυτό το πάρε όμως…
Έτσι είναι Άσπα μου, για όλα τα πράγματα στη ζωή…. Φιλιά σε όλους σας!
Πολύ ωραίο το ποιηματάκι που έγραψες να σε χαίρετε η οικογένεια σου
Αχ βρε Άσπα, πάντα λάμπεις.
Και από μέσα και απ’ έξω!
Να σε χαίρεται η κορούλα σου και φυσικά ο άντρας σου!
Ή αλλιώς… το μήλο κάτω απ' τη μηλιά. 😉
σνουποφιλιά
Τι όμορφο ποιηματάκι έγραψες τότε Ασπα μου. Είμαι σίγουρη θα ήταν πολύ περήφανος ο μπαμπάς σου που'χε τέτοια κόρη και τώρα θα εξακολουθεί βέβαια να είναι περήφανος 🙂
Όσο για τις κορούλες σου είμαι σίγουρη ακόμα και βάσανα να σου δώσουν θα'ναι γλυκά και εύκολα να ξεπεραστούν. Όλα είναι μες τη ζωή. Όμως με τα καλά θεμέλια που'χεις κτίσει με τους χαρακτήρες τους τώρα είμαι σίγουρη ότι έχεις περισσότερα να παίρνεις από ότι να δίνεις.
ΦΙΛΙΑ!