Όταν η Εβελίνα μεγάλωσε λίγο ακόμα και με έβαλε κάτω να της πω αν ήμουν εγώ ο Άγιος Βασίλης, ήμουν απόλυτα προετοιμασμένη για το τι θα της έλεγα.

Και της είπα. Αν ήθελε να μάθει αν ήμουν εγώ εκείνη που αγόραζα τα δώρα και να τα έβαζα κάτω από το δέντρο, ναι ήμουν εγώ. Όπως έκανε η μαμά μου για μένα κι όπως θα κάνει εκείνη για τα παιδιά της. Δεν ήμουν όμως εγώ ο Άγιος Βασίλης.

Ο Άγιος Βασίλης κάνει κάτι σημαντικότερο από το να παραδίδει δώρα. Διδάσκει σε παιδιά να πιστεύουν σε κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν. Διδάσκει σε παιδιά την ικανότητα να πιστεύουν στον εαυτό τους και σε άλλους. Διδάσκει τη χαρά, την καλοσύνη, την αγάπη. Είναι ένας δάσκαλος κι εγώ μαζί με τους υπόλοιπους γονείς είμαστε οι βοηθοί του. Χωρίς εμάς δε θα τα κατάφερνε να πλημμυρίσει τις ζωές τόσων παιδιών με χαρά. Και από εδώ και στο εξής θα είναι κι εκείνη βοηθός του. Θα είμαστε μαζί στην ομάδα του για να βοηθήσουμε τα μικρά παιδιά να μάθουν να πιστεύουν. Να μάθουν να αγαπάνε. Να μάθουν να νιώθουν ευγνωμοσύνη.

Κι έτσι τα τελευταία δύο χρόνια, η Εβελίνα έγινε κι εκείνη βοηθός Άγιου Βασίλη. Μαζί συνωμοτούσαμε για τα δώρα – μια και υπήρχε ένα ακόμα μικρότερο παιδί στο σπίτι – μαζί πηγαίναμε στα καταστήματα. Η μαγεία του Άγιου Βασίλη δεν γκρεμίστηκε – πώς θα μπορούσε άλλωστε; Είχε μόλις προαχθεί και η ίδια σε βοηθό Άγιου Βασίλη! Ζούσε τη χαρά από μέσα, όπως τη ζω κι εγώ από τότε που απέκτησα παιδιά. Απολαμβάναμε το προνόμιο να είμαστε στην ομάδα του Άγιου Βασίλη, την ώρα που Εβίτα συνέχιζε να γράφει γράμματα και να περιμένει τα δώρα της. Γιατί χρειαζόταν λίγο χρόνο ακόμα. Δεν ήταν ακόμα έτοιμη για το επόμενο βήμα.

Την Παρασκευή, την ώρα που βρισκόμουν σε μια συνάντηση, έλαβα ένα γραπτό μήνυμα από την Εβελίνα. Ήταν “Santa Claus alert”. Μου έγραφε ότι σε μια κουβέντα που έκαναν με την Εβίτα, εκείνη της είπε ότι δεν πιστεύει πια στον Άγιο Βασίλη.

Όταν αργότερα τις είδα από κοντά ρώτησα την Εβίτα αν ισχύει αυτό που μου μετέφερε η Εβελίνα. Μου είπε ότι ναι ισχύει. Της είπα ότι θα ήθελα να το συζητήσουμε και τη ρώτησα πώς είχε καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα.

Μου είπε ότι πριν από λίγο καιρό το είχε γκουγκλάρει: “Does Santa exist?” Διάβασε τα αποτελέσματα που βγήκαν και κατέληξε στα συμπεράσματά της. Δε μας είπε τίποτα γιατί ήθελε να συνεχίσει να παίρνει δώρα.

Αφού τη διαβεβαίωσα ότι θα συνεχίσει να παίρνει δώρα, όφειλα να της πω κι εκείνης αυτά που είχα πει και στην Εβελίνα. Για να ξέρει κι εκείνη ότι ο Άγιος Βασίλης κάνει κάτι σημαντικότερο από το να παραδίδει δώρα. Ότι διδάσκει σε παιδιά να πιστεύουν σε κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν. Ότι διδάσκει τη χαρά, την καλοσύνη, την αγάπη. Ότι είναι ένας δάσκαλος και ότι εγώ όπως και όλοι οι υπόλοιποι γονείς είμαστε βοηθοί του. Ότι η Εβελίνα είναι βοηθός του. Και ότι από εδώ και στο εξής θα είναι κι εκείνη βοηθός του. «Δηλαδή θα είμαστε σαν τα ξωτικά!» είπε η Εβίτα. «Ακριβώς Εβίτα. Ακριβώς».

«Επειδή όμως δεν έχουμε μικρότερα αδελφάκια στο σπίτι» είπα, και πριν να προλάβω να συνεχίσω η Εβελίνα πετάχτηκε: «θα κάνεις αγοράκι!» Η Εβίτα ενθουσιάστηκε και πρόσθεσε «Ναι, ναι και θα τον βγάλουμε Λίβαϊ!» «Κορίτσια σας επαναφέρω σε τάξη» είπα. «Όχι δε θα κάνω αγοράκι. Εκείνο που ήθελα να πω είναι ότι επειδή δεν έχουμε μικρότερα παιδιά στο σπίτι, θα βοηθήσουμε ώστε η μαγεία του να διαδοθεί σε άλλα σπίτια.»

Και να που αυτό ξεκίνησα να κάνω σε αυτό εδώ το post, όπως το έκανα και παλαιότερα. Εξηγώ σε όποιον τύχει διαβάσει αυτές τις γραμμές ότι και βέβαια υπάρχει Άγιος Βασίλης! Και παρόλο που στο blog μου γράφω για ανθρώπους και όχι για μηχανές αναζήτησης, αυτή τη φορά θα βεβαιωθώ ότι τα posts μου για τον Άγιο Βασίλη θα βγαίνουν πάντα πρώτα στο Google! Θα επιστρατεύσω όλες μου τις γνώσεις SEO και δε θα αφήσω κανέναν να μην τα διαβάσει!

Γιατί θέλω το επόμενο παιδί που θα έχει μεγαλώσει αρκετά και θα αποφασίσει να βρει μόνο του τις απαντήσεις στο Google (όπως έκανε η Εβίτα) να πέσει πάνω στο blog μου. Για να μάθει την απάντηση όπως πρέπει να τη μάθει και να μη νιώσει απογοήτευση ή λύπη.

Και θέλω ο επόμενος γονιός που δε θα ξέρει τι να πει στα παιδιά του για τον Άγιο Βασίλη, να διαβάσει αυτό εδώ το post. Τα παιδιά είναι παιδιά και πρέπει να το ζουν.

Κλείνοντας, αντιγράφω τον επίλογο από εκείνο το πρώτο post του 2012. Γιατί τώρα που η Εβίτα, το μικρό παιδί της οικογένειας, έφτασε σε αυτό το σημαντικό ορόσημο στη ζωή της, το post εκείνο με συγκινεί ακόμα περισσότερο.

«Θα κάθομαι πάνω από τα κρεβατάκια τους και θα τις βλέπω να ανασαίνουν και να κοιμούνται γαλήνιες.

Και η γαλήνη τους, θα με πλημμυρίσει κι εμένα. Και η μαγεία του Άγιου Βασίλη θα με κάνει να συγκινηθώ. Και η καρδιά μου θα σφιχτεί… Θα σφιχτεί από φόβο, ότι αν τυχόν και σταματήσουν να πιστεύουν, θα χάσω τα μικρά μου τα αθώα πλασματάκια. Και θα σφιχτεί και από λύπη που τα χρόνια πέρασαν τόσο γρήγορα και δεν τα κατάλαβα, δε μου έφτασαν, δεν τα χόρτασα…

Αλλά αμέσως μετά θα ανασκουμπωθώ και θα διώξω το φόβο και τη λύπη. Και θα αφήσω τις σκέψεις ευγνωμοσύνης να κυριαρχήσουν. Ευγνωμοσύνη για τα όμορφα παιδικά χρόνια που έζησαν τα κορίτσια μου, για τις γλυκές Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις που θα τις συντροφεύουν για πάντα και για την υπέροχη ζωή που είναι όλη μπροστά τους και τις περιμένει να τη ζήσουν.

Άγιε μου Βασίλη, σε ευχαριστώ για όλα.»

Το post Υπάρχει Άγιος Βασίλης; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Έχει ζωγραφίσει “μια τέλεια μέρα” που τα έχει όλα: Τον Άγιο Βασίλη, θάλασσα, ήλιο μπλε με κόκκινες ακτίνες, χιόνι, βροχή, κεραυνούς, ουράνιο τόξο και έναν pacman που πάει να φάει μια μπλε χιονονιφάδα! Η μέρα είναι τέλεια, γιατί σήμερα έρχεται ο Άγιος Βασίλης!

Ζωγραφιά της Εβίτας, δώρο για τον Άγιο Βασίλη

Η Εβελίνα έχει φέτος προαχθεί σε “βοηθό Άγιου Βασίλη” και μαζί συνωμοτούμε για να είναι όλα μαγικά.
Η Εβίτα όμως περιμένει την αποψινή επίσκεψη με μεγάλη ανυπομονησία. Θα είναι άραγε φέτος, η τελευταία φορά;

Πέρσι έγραφα:

Και η καρδιά μου θα σφιχτεί… Θα σφιχτεί από φόβο, ότι αν τυχόν και σταματήσουν να πιστεύουν, θα χάσω τα μικρά μου τα αθώα πλασματάκια. Και θα σφιχτεί και από λύπη που τα χρόνια πέρασαν τόσο γρήγορα και δεν τα κατάλαβα, δε μου έφτασαν, δεν τα χόρτασα… Αλλά αμέσως μετά θα ανασκουμπωθώ και θα διώξω το φόβο και τη λύπη. Και θα αφήσω τις σκέψεις ευγνωμοσύνης να κυριαρχήσουν. Ευγνωμοσύνη για τα όμορφα παιδικά χρόνια που έζησαν τα κορίτσια μου, για τις γλυκές Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις που θα τις συντροφεύουν για πάντα και για την υπέροχη ζωή που είναι όλη μπροστά τους και τις περιμένει να τη ζήσουν.

Φέτος επαναλαμβάνω: “Άγιε μου Βασίλη, σε ευχαριστώ για όλα.“

Το post Μια τέλεια μέρα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Την προηγούμενη εβδομάδα, μία αναγνώστρια του blog η Ελίνα, άφησε κάτω από πρόσφατο post ένα σχόλιο που με άγγιξε πολύ. Να για αυτό αγαπώ το blogging. Γιατί πράγματα προσωπικά που μοιράζομαι στο blog μου, μπορεί να επηρεάσουν θετικά τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου με τον οποίο δε γνωρίζομαι καν.

Ο Άγιος Βασίλης και η νεράιδα των δοντιών, ήταν αγαπημένοι μου “βοηθοί” σε αυτή την πρώτη δεκαετία της ζωής των παιδιών μου.  Έχω γράψει πολλές φορές τους μαγικούς τρόπους με τους οποίους έχουν επηρεάσει τη ζωή μας, αλλά πιο συγκεκριμένα τα posts στα οποία επεκτείνομαι περισσότερο είναι τα:

• Είμαι παιδί και θέλω να το ζήσω
• Άγιε μου Βασίλη
• Νεραϊδόσκονη

Τώρα πια βέβαια δεν έχω “μικρά παιδιά” στο σπίτι (και τι δε θα ‘δινα βέβαια να ήταν για λίγο ακόμα παιδιά) αλλά εξακολουθώ να ψάχνω τρόπους για να γεμίσω το Δεκέμβριο με μαγικές στιγμές. Πάντα θα ψάχνω!

Να λοιπόν μια ιδέα που θα απογειώσει ακόμα περισσότερο τις αδιάσειστες αποδείξεις της επίσκεψης του Άγιου Βασίλη (που είναι τα μισοφαγωμένα κουλουράκια, το άδειο ποτήρι γάλα και τα μισοφαγωμένα από τους τάρανδους καρότα). Είναι οι πατημασιές του Άγιου Βασίλη και το χιόνι από τον Βόρειο Πόλο!

Και αν θέλετε να το πάτε ένα βήμα παραπέρα, αντί να χρησιμοποιήσετε ένα απλό αποτύπωμα, χρησιμοποιήστε ένα template σαν αυτό εδώ:

Το συγκεκριμένο είχε ανεβάσει η τηλεοπτική εκπομπή Studio 5  αλλά δεν είναι πλέον διαθέσιμο. Αντίστοιχο θα βρείτε στο club μαμάδων Love, mom, σε αποκλειστικό σχέδιο, στο οποίο στη σόλα απεικονίζεται ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Γιατί η “υπογραφή” του Άγιου Βασίλη, δεν μπορεί παρά να βρίσκεται ακόμα και στις σόλες των παπουτσιών του!

Για ακόμα περισσότερη μαγεία Χριστουγέννων διαβάστε:

• Μαγικά Χριστούγεννα: 10 ιδέες που δεν κοστίζουν τίποτα! και
• Μαγικά, βραδινά κάλαντα με φαναράκια.

Καλή επιτυχία! Καλές μαγικές γιορτές!

Photo by DAVID MELCHOR DIAZ

Το post Ho-ho-ho! Μαγικός Δεκέμβριος! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Ένα βράδυ πριν από δύο περίπου χρόνια, η νεράιδα των δοντιών ήρθε στο σπίτι μας για να πάρει το δόντι της Εβίτας και φεύγοντας έλουσε τα δωμάτια των κοριτσιών με νεραϊδόσκονη. (Επειδή μικρά χεράκια πληκτρολογούν περιστασιακά aspaonline.gr για να δουν τι νέο έχει γραφτεί, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.)

Άφησε λοιπόν πίσω της τόση χρυσή νεραϊδόσκονη, που  ακόμα σκουπίζω, παρ’ όλο που έχουν περάσει δύο χρόνια.  Βέβαια, η  χαρά των κοριτσιών την άλλη μέρα το πρωί που ξύπνησαν και είδαν τα δωμάτια να λαμπυρίζουν δεν ξεχνιέται με τίποτα. Ζούσαν το απόλυτο όνειρο! Κι εγώ τις άφησα να παίζουν όλη μέρα μέσα στα χρυσαφένια τους δωμάτια, μέχρι αργά το απόγευμα που αναγκάστηκα να βάλω σκούπα. Εννοείται βέβαια ότι καθώς κυκλοφορούσαν μέσα στο σπίτι, η χρυσόσκονη είχε μεταναστεύσει παντού. (Είπα ότι ακόμα σκουπίζω;)

Προχθές το απόγευμα είχαν πιάσει κουβέντα μεταξύ τους για τα δώρα που θα ζητήσουν από τον Άγιο Βασίλη. Και ότι τα περισσότερα παιδιά λένε ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Και ότι ούτε νεράιδες δοντιών υπάρχουν. Η Εβίτα όμως είχε το απόλυτο επιχείρημα: «Εβελίνα! Νομίζεις ότι θα το έκανε ποτέ αυτό η μαμά στον εαυτό της; Να ρίξει όλη αυτή τη χρυσόσκονη μόνη της σε όλο το σπίτι; Δε θα το έκανε ποτέ αυτό η μαμά στον εαυτό της!»

(Η χρυσόσκονη πάντως, ούτε καν συγκρίνεται με αυτό που έφτιαξε αυτός ο μπαμπάς για τον γιο του: Ένα σύστημα τηλεμεταφοράς δοντιών από το σπίτι τους στη νεραϊδοχώρα. Να βλέπεις το βίντεο και να θες να ξαναγίνεις παιδί τώρα!)

Τα χρόνια πέρασαν χωρίς να το καταλάβω, τα παιδιά μεγάλωσαν τόσο ώστε να μιλούν για αλήθειες και μύθους, αλλά εγώ ένα πράγμα ξέρω με βεβαιότητα: Η μαγεία του Άγιου Βασίλη και της νεράιδας των δοντιών έχει αγγίξει τη ζωή μας με έναν μοναδικό τρόπο… Γιατί όπως έγραψε και αυτή εδώ η μαμά στην κόρη της όταν τη ρώτησε: «ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ Ο ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ, μαμά; Πες μου την αλήθεια.»

[…]

«Ο Άη-Βασίλης είναι μεγαλύτερος από οποιονδήποτε και η δουλειά του υπάρχει πολύ περισσότερο από όσο ζούμε εμείς. Αυτό που κάνει είναι απλό, αλλά έχει μεγάλη δύναμη. Διδάσκει παιδιά να πιστεύουν σε κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν.

Είναι μεγάλη δουλειά και πολύ σημαντική. Στη ζωή σου χρειάζεσαι την ικανότητα να πιστεύεις: Να πιστεύεις στον εαυτό σου, στους φίλους σου, στα ταλέντα σου και στην οικογένειά σου. Επίσης θα χρειαστεί να πιστέψεις σε πράγματα που δεν μπορείς να μετρήσεις ή να κρατήσεις στα χέρια σου. Να, μιλάω για την αγάπη, τη μεγάλη δύναμη που θα φωτίσει τη ζωή σου από μέσα προς τα έξω, ακόμα και κατά τη διάρκεια των σκοτεινότερων, ψυχρότερων στιγμών.

Ο Αη-Βασίλης είναι δάσκαλος και είμαι μαθήτριά του και τώρα κι εσύ ξέρεις το μυστικό του πώς τα καταφέρνει να κατέβει από όλες αυτές τις καμινάδες την παραμονή των Χριστουγέννων: έχει βοήθεια από όλους τους ανθρώπους που έχει γεμίσει την καρδιά τους με χαρά.

Με γεμάτες καρδιές, άνθρωποι σαν τον μπαμπά κι εμένα βοηθάμε όλοι τον Αη-Βασίλη για να κάνει μία δουλειά που αλλιώς θα ήταν αδύνατη.

Έτσι λοιπόν, όχι δεν είμαι ο Αη-Βασίλης. Ο Αη-Βασίλης είναι αγάπη και μαγεία και ελπίδα και ευτυχία. Είμαι στην ομάδα του, και τώρα είσαι κι εσύ.

Σε αγαπώ και πάντα θα σε αγαπώ,

Η μαμά» 

Το post Νεραϊδόσκονη δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Την Πέμπτη γύρισα στο σπίτι αργά, την ώρα που τα κορίτσια είχαν κοιμηθεί, και βρήκα πάνω στο γραφείο μου τα γράμματα που είχαν γράψει στον Άγιο Βασίλη, που τα είχαν αφήσει για να τα ταχυδρομήσω.

Αυτό είναι απόσπασμα από το γράμμα της Εβελίνας:

Γράμμα Εβελίνας

Και αυτό είναι απόσπασμα από το γράμμα της Εβίτας:

Γράμμα Εβίτας

Δεν τις βοήθησε κανείς να γράψουν τα γράμματα. Από μόνες τους θέλησαν να γράψουν τα ευχαριστώ.

Μόλις τα διάβασα, ένιωσα σαν να μου έκαναν κι εμένα ένα τεράστιο δώρο. Απλά ευχαριστώ…

photo by Kevin Dooley

Το post Απλά ευχαριστώ δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Και μετά θα φτάσει η ώρα του ύπνου. Θα ζεστάνω στα κορίτσια το γάλα τους και αφού το πιουν, θα ξεκινήσουν για τελευταία ίσως φορά την ιεροτελεστία της προετοιμασίας για την επίσκεψη του Άγιου Βασίλη… Φέτος είναι 8 και 10… Πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη παρά τα όσα ακούν από τα άλλα παιδιά. Ζουν τη μαγεία του ερχομού του Άγιου Βασίλη σε όλο της το μεγαλείο.

Κι έτσι λίγο πριν να κοιμηθούν, θα ανοίξουν το κουτί με τα μπισκότα και θα βρουν εκείνα που έφτιαξαν και έβαλαν στην άκρη για εκείνον… Θα τα τοποθετήσουν με φροντίδα και αγάπη σε ένα πιάτο… Και θα το κουβαλήσουν μαζί, από την κουζίνα ως το τζάκι.

Μετά θα επιστρέψουν και πάλι στην κουζίνα. Θα πάρουν ένα από τα Χριστουγεννιάτικα ποτήρια και θα το γεμίσουν με γάλα. Θα το κουβαλήσουν μαζί και θα το ακουμπήσουν δίπλα στο πιάτο με τα μπισκότα.

Μετά θα τρέξουν και πάλι ως την κουζίνα. Σειρά έχουν οι τάρανδοι. Θα ανοίξουν το ψυγείο και θα ψάξουν να βρουν τα καλύτερα καρότα. Θα μετρήσουν τους ταράνδους με το μυαλό τους, θα αναρωτηθούν πόσα να βάλουν και τελικά θα τα τοποθετήσουν σε ένα πιάτο και θα το κουβαλήσουν μαζί ως το τζάκι.

Μετά θα βεβαιωθούν ότι το πορτάκι της καμινάδας είναι ανοιχτό. Θα βγάλουν το προστατευτικό του τζακιού, για να μη δυσκολευτεί ο Άγιος Βασίλης να μπει. Θα τους πω ότι έχει περάσει η ώρα και είναι η ώρα να πάνε για ύπνο, αλλά εκείνες δε θα μπορούν να ηρεμήσουν, θα έχει αρχίσει να τις πιάνει η ανυπομονησία. Θα με ρωτούν τι ώρα είναι και θα υπολογίζουν πόσες ώρες απομένουν μέχρι τα μεσάνυχτα. Θα τρέχουν σε όλα τα παράθυρα του σπιτιού, θα κοιτούν τον ουρανό, θα φαντάζονται πράγματα, θα νομίζουν ότι άκουσαν κουδουνάκια από τους ταράνδους… Θα μου δίνουν οδηγίες τι να κάνω: “Μην κλείσεις το πορτάκι της καμινάδας! Μην μπερδευτείς και βάλεις πίσω το προστατευτικό! Αν τυχόν τον ακούσεις και ξυπνήσεις βιντεοσκόπησέ τον!”

Κάποια στιγμή πια, θα το πάρουν απόφαση και θα ξαπλώσουν. Και θα αποκοιμηθούν με τη γλυκιά προσμονή του πρωινού, που θα ξυπνήσουν κι επιτέλους θα βρουν τα δώρα τους. Κι εγώ θα κάθομαι πάνω από τα κρεβατάκια τους και θα τις βλέπω να ανασαίνουν και να κοιμούνται γαλήνιες.

Και η γαλήνη τους, θα με πλημμυρίσει κι εμένα. Και η μαγεία του μύθου του Άγιου Βασίλη θα με κάνει να συγκινηθώ. Και η καρδιά μου θα σφιχτεί… Θα σφιχτεί από φόβο, ότι αν τυχόν και σταματήσουν να πιστεύουν, θα χάσω τα μικρά μου τα αθώα πλασματάκια. Και θα σφιχτεί και από λύπη που τα χρόνια πέρασαν τόσο γρήγορα και δεν τα κατάλαβα, δε μου έφτασαν, δεν τα χόρτασα…

Αλλά αμέσως μετά θα ανασκουμπωθώ και θα διώξω το φόβο και τη λύπη. Και θα αφήσω τις σκέψεις ευγνωμοσύνης να κυριαρχήσουν. Ευγνωμοσύνη για τα όμορφα παιδικά χρόνια που έζησαν τα κορίτσια μου, για τις γλυκές Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις που θα τις συντροφεύουν για πάντα και για την υπέροχη ζωή που είναι όλη μπροστά τους και τις περιμένει να τη ζήσουν.

Άγιε μου Βασίλη, σε ευχαριστώ για όλα.

——
Το “Άγιε μου Βασίλη…” είναι ένα post που έγραψα για το blog του manamia.gr όπου και πρωτοδημοσιεύτηκε.  

Photo by Scott Smith 

Το post Άγιε μου Βασίλη… δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Του γράψαμε γράμμα…

Του το ταχυδρομήσαμε…

Του φτιάξαμε σπιτάκι από μπισκότα…

Του αφήσαμε μελομακάρονα, δίπλες και γάλα δίπλα στο τζάκι…

Αφήσαμε φυσικά και καρότα για τους ταράνδους του, που όλο το βράδυ σέρνουν το βαρύ έλκηθρο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης…
(Τα κορίτσια στην αρχή θέλανε να αφήσουμε οκτώ καρότα, ένα για τον κάθε τάρανδο, αλλά τελικά συμφωνήσαμε για τρία…)

Και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, τα μεσάνυχτα της παραμονής, ο καλός μας ο Άγιος Βασίλης κατέβηκε από το τζάκι και γέμισε το σπίτι μας με δώρα και την καρδιά μας με ευγνωμοσύνη!

Και του χρόνου!

Το post Χο, χο, χο! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.