Η Εβελίνα έχει ένα χώρο στο δωμάτιό της που τον ονομάζει μνημόνιο. Εκεί πηγαίνει όταν θέλει να θυμηθεί κάτι που έχει ξεχάσει, γιατί εκεί δυναμώνει η μνήμη της! Εμένα το “μνημόνιό μου” είναι το blog μου: Τα γράφω εδώ για να μην τα ξεχάσω και σήμερα γράφω τους πιο πρόσφατους διαλόγους και σκέψεις της 9χρονης […]
Μπήκα στη φυλακή
Είναι καλοκαίρι και έχουμε κέφια! Νέα πλούσια συλλογή από ατάκες! Ξεκινάμε με την Εβελίνα, που μόλις τελείωσε την Τρίτη δημοτικού: ✔ Είναι απόγευμα και είμαστε στο αυτοκίνητο. Επιστρέφουμε σπίτι. Τα φώτα των δρόμων είναι όμως αναμμένα! – Μαμά τα φώτα είναι ανοιχτά! Τώρα που θα γυρίσουμε πίσω, θα τους πάρεις τηλέφωνο να τους το πεις; […]
Ένα συνηθισμένο κορίτσι
Σε ομαδική εργασία του σχολείου της, η Εβελίνα έγραψε ένα μικρό βιογραφικό για το ποια είναι: “Με λένε Εβελίνα. Είμαι ένα συνηθισμένο κορίτσι όπως τα άλλα. Είμαι ψηλή και έχω μακριά μαλλιά. Μου αρέσουν τα γλυκίσματα και είμαι πολύ ζωηρή. Μου αρέσει η περιπέτεια και η μάθηση. Όταν μεγαλώσω θα γίνω δασκάλα και θα σπουδάσω […]
Η διαφορετική ματιά
Πέρσι τέτοιον καιρό η Εβίτα με είχε ρωτήσει: «Μαμά το ξέρεις ότι περπατάμε στο ταβάνι;» Εγώ νόμιζα ότι είχε μπερδευτεί και της απάντησα: «Eννοείς στο πάτωμα.» Αλλά δεν εννοούσε στο πάτωμα. Είπε: «Εννοώ στο ταβάνι. Των από κάτω.» Τις προάλλες είχαμε μία αντίστοιχη κουβέντα με την Εβελίνα. Ήμασταν όλοι μαζί μαζεμένοι και τρώγαμε μία τούρτα-παγωτό. Μιλώντας για το […]
Διασκεδάζοντας τους φόβους μας
Συζήτηση που κάναμε το Σάββατο το βράδυ με τα κορίτσια λίγο πριν το βραδινό διάβασμα. Το σκηνικό: Και οι τρεις στο δωμάτιο της Εβίτας, πάνω στο κρεβάτι… Εβίτα: Μαμά όταν ήσουν παιδί φοβόσουν; Εγώ: Και βέβαια φοβόμουν. Όλα τα παιδιά φοβούνται, άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο. Και οι μεγάλοι φοβούνται! Εβίτα: Και οι μεγάλοι φοβούνται; Εγώ: […]
