Είχαμε πολύ καιρό να πάμε ως γονείς σε εορτασμό εθνικής εορτής του σχολείου. Την τελευταία φορά που πήγαμε ήταν όταν η Εβίτα πήγαινε Νηπιαγωγείο, την 25η Μαρτίου. Τότε που οι Σουλιώτισσες-νηπιαγωγάκια είχαν αποφασίσει να επαναστατήσουν και να μην πέσουν από τον γκρεμό… Και τότε που λόρδος Μπάιρον και η Μπουμπουλίνα έλεγαν τα ποιήματά τους και […]
Η ζωή είναι πιο διασκεδαστική όταν…
Κάποτε μου έκανε δώρο ζωγραφιές… Τώρα η Εβίτα μού κάνει δώρο πίνακες με μισά! Και δεν πρόκειται για εργασία σχολείου… Κάθισε και έκανε αυτόν τον πίνακα στον ελεύθερό της χρόνο και μου τον έφερε όλο χαρά για να με ευχαριστήσει! (Με φαντάζεστε έκφραση όταν τον είδα;) Ποιο να είναι άραγε το κρυμμένο μήνυμα; Μμμμ…. Πιθανόν […]
960 Σάββατα
“Υπάρχουν 960 Σάββατα από τη στιγμή που γεννιέται το παιδί σας μέχρι να φύγει για το Πανεπιστήμιο. Κάντε τα να αξίζουν!” Βρήκα το Σάββατο αυτή την εικόνα και την ανέβασα και στο Facebook. 960 Σάββατα. Εννιακόσια εξήντα Σάββατα. Όπως κι αν το γράψεις φαίνονται λίγα… Ή μάλλον όχι και λίγα, απλά καταλαβαίνεις ότι κάποια στιγμή τελειώνουν. […]
Στο μυαλό μιας επτάχρονης
Κάθε φορά που χτένιζα την Εβίτα τις τελευταίες μέρες, όταν η βούρτσα πέρναγε πάνω από ένα ορισμένο σημείο του κεφαλιού της μου έλεγε: “Πρόσεχε μαμά! Εκεί είναι η περιοχή του μυαλού μου με την οποία σκέφτομαι για το Ninjago! Πρόσεχε πολύ!” Γέλαγα, όπως γελάω κάθε φορά με τις ατάκες που μου πετάνε και τα δύο […]
Το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής της
Είχα ζητήσει από την Εβελίνα πριν από καμιά 15αριά μέρες, να με αφήσει να βάλω στο blog μου την έκθεσή της για τις καλοκαιρινές μας διακοπές και είχε πει όχι με συνοπτικές διαδικασίες. Θα την έβαζε εκείνη στο δικό της, αλλά μια και το έχει προστατευμένο δεν θα μπορούσατε να τη διαβάσετε. Την προηγούμενη εβδομάδα […]
