Το απόγευμα είναι η ώρα των κοριτσιών. Προσπαθώ να αφήνω δουλειές, υπολογιστή και κινητό στην άκρη. Δεν τα καταφέρνω πάντα όμως, να προχθές πνιγόμουν να τελειώσω κάτι. Και τα κορίτσια με διέκοπταν συνέχεια. Και τις μάλωσα. Το αποτέλεσμα ήταν αυτό το σημειωματάκι από την Εβίτα… Ένιωσα έναν κόμπο στο λαιμό όταν το είδα… Πάντα νομίζουν […]
Νομοθέτης “κοινηγιτού”, ετών 9
Όταν πήγαινα δευτέρα ή τρίτη δημοτικού και ήμουν πρόεδρος της τάξης, είχα τη φαεινή ιδέα να παίρνω στο σχολείο το αγαπημένο μου βιβλίο (που ήταν εκείνη την εποχή η Πίπη η Φακιδομύτη) και στα διαλείμματα να ανεβαίνω στην έδρα και να το διαβάζω στα παιδιά! Τι διάλειμμα και ιστορίες, είχαμε σοβαρότερα πράγματα να κάνουμε! Είχα ανακαλύψει […]
“Δε θα ξαναδώσω ανόητες συμβουλές!”
Ήμασταν στο αυτοκίνητο, καθ’ οδόν προς συνάντηση με φίλους από blogs. Θα είχαμε όλοι μαζί μας τα παιδιά μας. Κάποιοι είναι στενοί φίλοι, αλλά κάποιοι θα συναντούσαν την Εβελίνα και την Εβίτα για πρώτη φορά. “Έχουν διαβάσει τόσα οι άνθρωποι για τις κόρες μου”, σκέφτηκα, “που κάτσε να δώσω καμιά συμβουλή για να σιγουρευτώ ότι […]
Αγάπη, πλεκτή και ζεστή
Όταν είχα κάνει το post με τα tip οργάνωσης για τα σκουλαρίκια, η Saigon – κατά κόσμον Λαυρεντία – με την οποία γνωριζόμασταν διαδικτυακά μέσω των blog μας, επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε ότι θα ήθελε κάτι να μου στείλει που ήξερε ότι θα μου άρεσε. Μετά από λίγες μέρες έλαβα ταχυδρομικά την πιο πρωτότυπη […]
Η φλογέρα. Και το πήξιμο.
Όταν η Εβελίνα ήρθε από το σχολείο και μου είπε ότι χρειάζεται φλογέρα για το μάθημα της μουσικής χάρηκα! Ήξερα ότι υπήρχε ένας καλός λόγος που είχα κρατήσει τη δική μου φλογέρα όλα αυτά τα χρόνια. Την κατέβασα λοιπόν από το ράφι και της την παρέδωσα με μεγάλη χαρά. Υπολόγιζα όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Την […]
