Η Εβίτα μού φέρνει μία ζωγραφιά που έφτιαξε για μένα. Ένα ουράνιο τόξο και καρδούλες και γρασίδι και λουλούδια και αεροπλάνο και «φωτόσπαθο της αγάπης».
Αγκαλιαζόμαστε. Βλέπω ότι είναι βουρκωμένη.
– Γιατί είσαι συγκινημένη Εβίτα μου;
– Τι σημαίνει συγκινημένη;
– Να που δακρύζουν τα ματάκια. Γιατί δάκρυσες;
– Ε να, όταν σου ζωγραφίζω και μετά πάνω στη ζωγραφιά γράφω τη λέξη «μαμά» δακρύζω…
Photo by Ben Fredericson
Είμαι πατέρας δυο παϊδιών σαν την μάνα κανείς στον κόσμο ναι και ας είμαι πατέρας και ας μου είπε η κόρη μου μετά από πολλά χρόνια καθε μέρα που περνά σας αγαπώ πιο πολύ γιατί καταλαβενω πιο καλά την ζωή και τι δώσατε εσείς σε εμένα
Τι γλυκό αυτό που σου είπε…. Υπέροχο….
Να τα χαίρεσαι και τα δύο!
Η γλυκουλα σου… Εισαι κι εσυ ομως πολυ γλυκος ανθρωπος οποτε τα παιδια δεν θα ηταν αλλιως. Καλη μερα σε ολους! Στην νοτια Αγγλια βρεχει και φυσαει πολυ!
Φαίδρα ευχαριστώ αλλά δε φαντάζεσαι πόσο γλυκιά είναι, μας βάζει τα γυαλιά!
Εμείς σήμερα στην Αθήνα είχαμε μία πολύ ζεστή μέρα. Θύμιζε έντονα καλοκαίρι. Τους χαιρετισμούς μας! 🙂
Τι γλυκό πλάσμα!!!!!!!!!!!!! Αλλά με τέτοια μαμά δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς! Να χαίρεσαι την όμορφη οικογένειά σου!!!
Είμαι μία πολύ τυχερή μαμά… Σε ευχαριστώ Μαρία!
Έτσι είναι Άσπα μου… ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι… Ο καθένας από μας θα έπρεπε να βουρκώνει στη σκέψη της λέξης “μαμά” και ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει… Σας εύχομαι ένα όμορφο φθινόπωρο, καλή σχολική χρονιά κι ό,τι καλύτερο για σένα, το Βασίλη σου και τις κούκλες σας! Φιλιά πολλά!
Κάτι φίλοι από την Αφρική μου έλεγαν ότι όταν μιλάνε στη μητέρα τους δεν κάθονται, σηκώνονται όρθιοι. Από σεβασμό. Απίστευτο δεν είναι;
Μαρία φιλιά, καλό φθινόπωρο!