– Τον φορτιστή τον πήρες;
– Ναι.

– Τους αντάπτορες;
– Ναι.

– Τα μετρητά;
– Ναι.

– Το πιστοποιητικό για την είσοδο στη χώρα;
– Ναι.

– Ζακέτα πήρες;
– Ναι μαμά!

Αυτά που ρωτάω από μέσα μου

– Πώς πέρασαν έτσι 20 χρόνια;
– Έδωσα αρκετά εφόδια;
– Τι θα συμβεί αν…;
– Γιατί διάλεξε να πάει τόσο μακριά;
– Θα περάσει καλά;
– Έκανα αρκετά ως μαμά;

Αυτά που θέλω να ξέρεις

– Το σπίτι δεν θα είναι το ίδιο χωρίς εσένα.
– Θα μετράω τις μέρες μέχρι να σε ξαναδώ.
– Φοβάμαι, αλλά προσπαθώ να μη στο δείξω.
– Θα συνεχίσω να σου μαγειρεύω στο μυαλό μου.
– Εύχομαι να θυμάσαι ότι όπου κι αν πας, το σπίτι σου θα είναι εδώ.

Αυτά που νιώθω

– Περηφάνια που σε βλέπω να ανοίγεις τα φτερά σου.
– Βεβαιότητα ότι θα ζήσεις μια από τις πιο όμορφες περιπέτειες της ζωής σου.
– Αγάπη που δεν χρειάζεται εισιτήριο για να σε ακολουθήσει.
– Και ελπίδα ότι η ερώτηση «έκανα αρκετά ως μαμά;» έχει ήδη απαντηθεί.

Το post Έκανα αρκετά ως μαμά; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Εμείς οι μεγάλοι, μερικές φορές λέμε το… όχι και τόσο θετικό “να φύγει και να μην ξανάρθει”. (Ένοχη κι εγώ κύριε πρόεδρε!) Τα παιδιά όμως, δεν πρέπει να το λένε αυτό! Ως παιδιά, ζουν (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να ζουν) ξέγνοιαστα χρόνια, μοναδικά και γεμάτα… μεγάλες στιγμές!

Εδώ έρχεται η καθιερωμένη ανασκόπηση της χρονιάς, που θα βοηθήσει τα παιδιά μας να καταγράψουν τις σημαντικές και αξέχαστες στιγμές της χρονιάς ώστε να μην τις ξεχάσουν μεγαλώνοντας.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, φέτος, όπως κάθε χρόνο, η Εβίτα σχεδίασε ένα εκτυπώσιμο ανασκόπησης της χρονιάς για παιδιά – τα δικά σας παιδιά!

Τα παιδιά θα διασκεδάσουν χρωματίζοντας και συμπληρώνοντας τη ζωγραφιά και παράλληλα θα μοιραστούν τις σκέψεις τους για την χρονιά που πέρασε.

Θα προσθέσουν στο ανθρωπάκι μαλλιά, μάτια, στόμα, θα το χρωματίσουν και θα απαντήσουν τις ερωτήσεις.

Αν είναι μικρά σε ηλικία και δεν ξέρουν να γράφουν, συμπληρώστε εσείς τις απαντήσεις τους. Κι έτσι οι μεγάλες στιγμές του 2023 θα παραμείνουν στην αιωνιότητα!

Να κάποιες ζωγραφιές παλαιότερων χρόνων συμπληρωμένες:

Κατεβάστε το εκτυπώσιμο του 2023

Αν θέλετε να λάβετε το εκτυπώσιμο στο email σας στη στιγμή (και δωρεάν) συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα. Παράλληλα θα αρχίσετε να παίρνετε τις δωρεάν ενημερώσεις μου, ώστε να μη χάνετε ποτέ τίποτα.

Θα χαρώ να δω τις φωτογραφίες των συμπληρωμένων ζωγραφιών των δικών σας παιδιών. Στείλτε τις ή ανεβάστε τις στα social media και κάντε με tag για να τις δω.

Καλές γιορτές!

Το post 2023: Μεγάλες στιγμές! [για εκτύπωση] δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πρώτη φορά στο μπαλέτο.

Πρώτη μέρα στο προνήπιο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο.

Πρώτη σχολική τσάντα, πρώτο δόντι που βγήκε, πρώτοι αγώνες, πρώτη συναυλία, πρώτη παράσταση.

Και αρκετές τελευταίες.

Σήμερα είναι μία από αυτές τις τελευταίες.

Πριν από 18 χρόνια, όταν η Εβίτα ήταν νεογέννητο την έβγαλα δίπλα σε μία λαγάνα να την φωτογραφίσω.

Η λαγάνα τότε, ήταν πιο μεγάλη από την Εβίτα. Και ήθελα να δείξω πόσο μικρούλα ήταν – όπως ακριβώς τα παλιά χρόνια που δεν υπήρχαν μέτρα και οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν άλλες μονάδες μέτρησης όπως το πόδι και τον πήχη.

Και έτσι μία νέα μονάδα μέτρησης γεννήθηκε: η λαγάνα! Όπως και μία νέα οικογενειακή παράδοση της οικογένειάς μας. Να φωτογραφίζουμε την Εβίτα κάθε καθαρά Δευτέρα δίπλα στην λαγάνα για να βλέπουμε πόσο έχει μεγαλώσει!

Κι έτσι κάθε καθαρά Δευτέρα, μεταξύ όλων των παραδοσιακών εορτασμών, εμείς κάναμε και την καθιερωμένη φωτογράφιση της Εβίτας δίπλα στη λαγάνα.

Όταν μεγάλωσε λίγο, άρχισε να συμμετέχει ενεργά σε αυτή την παράδοση και να λέει ιδέες για το πώς θα τραβήξουμε τη φωτογραφία της χρονιάς – για να υπάρχει δημιουργικότητα και πρωτοτυπία. Μα τα έχουμε κάνει όλα! Έχουμε πετάξει λαγάνες στον αέρα, τους έχουμε φορέσει γυαλιά, μέχρι και χειρουργική μάσκα τους έχουμε βάλει την καθαρά Δευτέρα της καραντίνας!  

Είχαμε συμφωνήσει, ότι τη φωτογράφιση θα τη συνεχίσουμε μέχρι να φτάσει τα 18.  

Μαντέψτε ποιος μόλις έκλεισε τα 18…

Έτσι φέτος θα ήταν η τελευταία φωτογραφία του αχτύπητου διδύμου Εβίτας – Λαγάνας.  

Απολαύστε το ταξίδι.

Να και η φετινή, που αποδεικνύει περίτρανα, ότι το μωρό… ψήλωσε:

Γλυκόπικρα τα συναισθήματα που έκλεισε αυτός ο κύκλος… Όμως το ταξίδι δεν θα κλείσει νοσταλγικά, αλλά χιουμοριστικά:

Το πρωί της Καθαράς Δευτέρας, επιστρέφοντας από το φούρνο, πέρασα από το σπίτι των γονιών μου για να τους δώσω τη δική τους λαγάνα.

Την έδωσα στον πατέρα μου κι εκείνος μόλις  την έπιασε στα χέρια του είπε: “Κοίτα να δεις πόσο μικρή ήταν κάποτε η Εβίτα!”

Μετά του φάνηκε τόσο αστείο αυτό που είπε, που τον έπιασε νευρικό γέλιο και γέλαγε μέχρι δακρύων για 5 λεπτά – κι εμείς μαζί του!

Αργότερα, μετά τη φωτογράφιση, ανοίγοντας την εξώπορτα για να μπούμε στο σπίτι με την Εβίτα, γυρνάω, τη βλέπω και της λέω: Τα καταφέραμε, ε; 18 χρόνια…   

Κι εκείνη λέει: “Ναι βέβαια… Μετά από 18 χρόνια παιδικής εργασίας!”

Τίτλοι τέλους λοιπόν… Με μια παρότρυνση:

Δημιουργήστε τις δικές σας οικογενειακές παραδόσεις και αναμνήσεις. Αξίζει!

Το post 18 χρόνια λαγάνες (2023) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Γιατί αξέχαστη; Γιατί έτσι αποφασίσαμε, να γιατί! Και φυσικά γιατί θα βεβαιωθούμε ότι θα καταγράψουμε τις σημαντικές και αξέχαστες στιγμές της χρονιάς ώστε να μην ξεχαστούν ποτέ!

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, φέτος, όπως κάθε χρόνο, η Εβίτα σχεδίασε ένα εκτυπώσιμο ανασκόπησης της χρονιάς για παιδιά – τα δικά σας παιδιά!

Τα παιδιά θα διασκεδάσουν χρωματίζοντας και συμπληρώνοντας τη ζωγραφιά και παράλληλα θα μοιραστούν τις σκέψεις τους για την χρονιά που πέρασε.

Θα προσθέσουν στο ανθρωπάκι μαλλιά, μάτια, στόμα, θα το χρωματίσουν και θα απαντήσουν τις ερωτήσεις. (Και σε αντίθεση με το περσινό και προπέρσινο ανθρωπάκι, το φετινό δεν φοράει μάσκα!)

Αν είναι μικρά σε ηλικία και δεν ξέρουν να γράφουν, συμπληρώστε εσείς τις απαντήσεις τους. Κι έτσι το 2022 θα παραμείνει στην αιωνιότητα!

Να κάποιες ζωγραφιές παλαιότερων χρόνων συμπληρωμένες:

Κατεβάστε το εκτυπώσιμο του 2022

Αν θέλετε να λάβετε το εκτυπώσιμο στο email σας στη στιγμή (και δωρεάν) συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα. Παράλληλα θα αρχίσετε να παίρνετε τις δωρεάν ενημερώσεις μου, ώστε να μη χάνετε ποτέ τίποτα.

UPDATE: Το συγκεκριμένο εκτυπώσιμο δεν είναι πλέον διαθέσιμο και η φόρμα έχει αφαιρεθεί.

Θα χαρώ να δω τις φωτογραφίες των συμπληρωμένων ζωγραφιών των δικών σας παιδιών. Στείλτε τις ή ανεβάστε τις στα social media και κάντε με tag για να τις δω.

Καλές γιορτές!

Το post 2022: Αξέχαστη χρονιά! [για εκτύπωση] δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πριν από 17 χρόνια υπήρχαν μέτρα. Αλλά εκείνη την καθαρά Δευτέρα του 2005, η Aspa Online είχε την έμπνευση να μετρήσει το ύψος του νεογέννητου μωρού της με μία… λαγάνα.

Και έτσι μία νέα μονάδα μέτρησης γεννήθηκε: η λαγάνα! Όπως και μία νέα οικογενειακή παράδοση της οικογένειάς μας. Να φωτογραφίζουμε την Εβίτα κάθε καθαρά Δευτέρα δίπλα στην λαγάνα για να βλέπουμε πόσο έχει μεγαλώσει!

Η παράδοση συνεχίστηκε ΚΑΙ φέτος. Και αυτό δεν είναι λίγο γιατί το να έχει φτάσει το παιδί σου στην ηλικία των 17 (και σε ύψος πολλών λαγανών) και να μη σε έχει στείλει στο γιατρό για αυτή σου την τρέλα, είναι κάτι που ούτε εγώ μπορώ να εξηγήσω!

Ελπίζω να είστε λοιπόν έτοιμοι να δείτε την φετινή φωτογραφία δίπλα στη λαγάνα που θα είναι και η ΠΡΟ-τελευταία. Γιατί ακόμα και τα ωραία τελειώνουν κάποτε. Κι έχουμε ήδη αποφασίσει ότι η φωτογραφία του 2023 (όταν θα έχει πλέον κλείσει τα 18, θα είναι η τελευταία).

Πριν όμως να σας δείξω τη φετινή, να μια μικρή επιλογή από το αχτύπητο δίδυμο Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

Όπως βλέπετε στην περσινή φωτογραφία τα δύο μοντέλα, λαγάνα και Εβίτα δεν μπήκαν στο ίδιο πλάνο, μια και είχαμε καραντίνα και κράτησαν την απόσταση των δύο μέτρων. Η Εβίτα ήταν απλώς η φωτογράφος.

Στην φετινή όμως φωτογραφία, είναι και πάλι μαζί στον έξω κόσμο.

Και σας αφήνω με μια bonus που αποδεικνύει ότι είναι δύσκολο να είσαι λαγάνα στις μέρες μας…

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Και πάλι μαζί στον έξω κόσμο (2022) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κάθε χρόνο λοιπόν ανεβάζω εδώ στο blog το νέο εκτυπώσιμο που δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να συμπληρώσουν τις αναμνήσεις τους από τη χρονιά που πέρασε.

Κι εσείς μπορείτε, χρόνο με το χρόνο, να συγκεντρώνετε τα εκτυπώσιμα και να δημιουργήσετε ένα όμορφο άλμπουμ με τις αναμνήσεις των παιδιών!

Πέρσι για πρώτη φορά το ανθρωπάκι της Εβίτας φορούσε μάσκα. Κρατούσε ένα σημαιάκι με το σύνθημα “Ήμουν κι εγώ εκεί” για να υποδηλώσει ότι ζήσαμε μία πρωτόγνωρη χρονιά που θα παραμείνει στην ιστορία!

Πού να το φανταζόμουν πέρσι ότι και το φετινό ανθρωπάκι θα φορούσε μάσκα… Να όμως που οι μάσκες είναι ακόμα στην καθημερινότητά μας κι έτσι… μάσκα ξανά!

Το σημαιάκι όμως φέτος γράφει “τα καλύτερα έρχονται”. Γιατί το μήνυμα της φετινής χρονιάς είναι ότι τα δύσκολα πέρασαν, η ζωή είναι ωραία και τα καλύτερα είναι μπροστά μας! Ε μα ναι!

Τα παιδιά λοιπόν θα διασκεδάσουν χρωματίζοντας και συμπληρώνοντας τη ζωγραφιά και παράλληλα θα μοιραστούν τις σκέψεις τους για την χρονιά που πέρασε.

Θα προσθέσουν στο ανθρωπάκι μαλλιά και μάτια, θα το χρωματίσουν και θα απαντήσουν τις ερωτήσεις.

Αν είναι μικρά σε ηλικία και δεν ξέρουν να γράφουν, συμπληρώστε εσείς τις απαντήσεις τους. Κι έτσι το 2021 θα παραμείνει στην αιωνιότητα.

Να και η φετινή ζωγραφιά της Εβίτας συμπληρωμένη:

Κατεβάστε το εκτυπώσιμο του 2021

Ήρθε η ώρα λοιπόν! Χωρίς άλλη καθυστέρηση κατεβάστε το εκτυπώσιμο του 2021 συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα!

Ταυτόχρονα, γίνεστε συνδρομητές στο newsletter μου κι εξασφαλίζετε ότι θα λαμβάνετε και τις εβδομαδιαίες μου ενημερώσεις, ώστε να μη χάνετε κανένα από τα καινούργια μου posts.

UPDATE: Το συγκεκριμένο εκτυπώσιμο δεν είναι πλέον διαθέσιμο και η φόρμα έχει αφαιρεθεί.

Θα χαρώ να δω τις φωτογραφίες των συμπληρωμένων ζωγραφιών των δικών σας παιδιών. Κάντε με tag στα social media για να μην τις χάσω!

Καλή χρονιά! Τα καλύτερα έρχονται!

Το post 2021: Τα καλύτερα έρχονται [για εκτύπωση] δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τελευταίες μέρες Αυγούστου

Πηγαίνουμε με την Εβίτα για μια δουλειά οι δυο μας. Τελειώνουμε και ξεκινάμε με τα πόδια προς το αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο αρκετά μακριά. Έχει ζέστη οπότε μόλις συναντάμε περίπτερο της λέω «Θέλεις να πάρουμε κάτι να πιούμε;»

«Ναι» μου λέει.

Το περίπτερο είναι από αυτά που έχουν τα πάντα. Όλα τα είδη, όλες τις μάρκες, ό,τι θέλεις το έχει.

Τα κοιτάει, τα ξανακοιτάει, προσπαθώντας να αποφασίσει.

Τελικά ανοίγει ένα ψυγείο και παίρνει μια βυσσινάδα.

Εγώ είχα ήδη πάρει ήδη το δικό μου αναψυκτικό οπότε της λέω «Ωραία πάμε να πληρώσουμε».

«Μισό λεπτό να διαλέξω κι εγώ» μου λέει.

«Μα δεν διάλεξες;» τη ρωτάω.

«Αυτή δεν είναι για μένα, είναι για να την πάω στο σπίτι στην Εβελίνα».

Αρχές Σεπτεμβρίου: Πρώτη μέρα Εβίτας στη β’ Λυκείου

Είμαστε στο αυτοκίνητο καθ’ οδόν για το σχολείο. Είναι η πρώτη μέρα που πηγαίνει κανονικά σχολείο για μάθημα μετά τον αγιασμό.

Είναι επίσης η πρώτη φορά ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ που πηγαίνει σχολείο χωρίς να είναι στο αυτοκίνητο και η αδελφή της. Η οποία τελείωσε την τρίτη λυκείου τον Ιούνιο.

Κάθεται λοιπόν στη θέση του συνοδηγού κι έχει βγάλει το κινητό της και με κάποιον μιλάει με μηνύματα.

Γενικά το κινητό στο αυτοκίνητο το αποφεύγουμε για πολλούς λόγους, αλλά δεν της λέω τίποτα. Εκείνη συνεχίζει για κανένα πεντάλεπτο και μετά αποφασίζω να τη ρωτήσω: “Μα καλά τι έγινε;”.

“Μιλάω με την Εβελίνα”, μου απαντάει (με την οποία μόλις είχαν αποχαιρετιστεί στο σπίτι με μεγάλη αγκαλιά).

“Γιατί έγινε κάτι;” τη ρωτάω.

“Μα καλά μαμά, δεν βλέπεις τις τραγικές στιγμές που ζούμε;”

“Ποιες τραγικές στιγμές;”

“Που φέτος χωριστήκαμε.”

Αρχές Σεπτεμβρίου: Πρώτη μέρα Εβελίνας στο Πανεπιστήμιο

ΠΡΩΙ: Zω μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές και γράφω αυτό:

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Η Εβελίνα είναι καθ’ οδόν για το σπίτι. Σε διάφορα σημεία της διαδρομής στέλνει μηνύματα, πότε σε εμένα πότε στην Εβίτα. Είμαι στο μετρό, είμαι στο λεωφορείο κλπ. (Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα μου στέλνει πάντα μηνύματα για το πού βρίσκεται, αλλά καθώς ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν μόνη από τη σχολή ήταν κάτι πρωτόγνωρο και σημαντικό).

Τελικά ακούγεται το κουδούνι.

– Ποιος;
– Εγώ!

Πηγαίνω στην πόρτα να την περιμένω να ανέβει, κάτι που κάνω πάντα κάθε φορά που τα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι και είμαι κι εγώ σπίτι (να γιατί).

Την βλέπω να ξεπροβάλει στις σκάλες με ένα διάπλατο χαμόγελο. Η Εβίτα είναι δίπλα μου και την περιμένει κι εκείνη με ανυπομονησία.

Δεν θυμάμαι καν αν αγκαλιαστήκαμε – λογικά ναι. Θυμάμαι όμως ότι αγκαλιάστηκαν μεταξύ τους. Μια αγκαλιά τόσο έντονη, τόσο ζεστή, τόσο συγκινητική…  

Η Εβελίνα της λέει «σου έφερα κάτι». Ανοίγει την τσάντα της. Βγάζει και της δίνει μία βυσσινάδα.

Το post Η βυσσινάδα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η μαμά αυτή συνέχισε να το φωτογραφίζει το παιδί της κάθε χρόνο δίπλα σε μία λαγάνα για να βλέπει πόσο μεγάλωσε. Και έτσι δημιούργησε μία νέα μονάδα μέτρησης. Τη λαγάνα!

Το ένα έφερε το άλλο και η ιδέα με τη φωτογράφιση δίπλα στη λαγάνα κόλλησε και άρχισε να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Από το 2008 δε που ξεκίνησε το blog της, μπήκαν στο παιχνίδι και οι αναγνώστες της. Οι οποίοι περίμεναν κάθε χρόνο με ανυπομονησία την ετήσια φωτογραφία της Καθαράς Δευτέρας.

Μεγάλη επιτυχία το γεγονός ότι η Εβίτα παρ’ όλο που πλέον είναι 16 χρονών δεν με έχει στείλει στο γιατρό, αλλά συνεχίζει την παράδοση. Και όπως έχει δηλώσει θα συνεχίζει μέχρι τα 18. Δύο φωτογραφίσεις μείνανε και μετά θα πρέπει να πάρει άλλος τη σκυτάλη!

Σήμερα θα σας δείξω τη νέα φωτογραφία του 2021.Η οποία είναι λίγο διαφορετική από τις προηγούμενες. Εβίτα και λαγάνα κρατάνε αποστάσεις… Γιατί πώς αλλιώς θα θυμόμαστε κάποτε ότι η καθαρά Δευτέρα του 2021 μας βρήκε σε lockdown; (Την Καθαρά Δευτέρα του 2020 δεν είχαμε ιδέα τι θα ακολουθούσε).

Πριν όμως να σας τη δείξω, να μια μικρή επιλογή από το αχτύπητο δίδυμο Εβίτα-λαγάνα από το 2005 ως σήμερα.

Και ιδού η φωτογραφία του 2021 με τίτλο: Φορέστε μάσκα και κρατήστε αποστάσεις!

Φέτος τα δύο μοντέλα, λαγάνα και Εβίτα δεν μπήκαν στο ίδιο πλάνο, μια και κράτησαν την απόσταση των δύο μέτρων. (Μεταξύ μας όμως; Φωτογράφος της λαγάνας ήταν φέτος η Εβίτα).

Εύχομαι η καθαρά Δευτέρα του 2022 να τις βρει και πάλι αγκαλιασμένες.

Και του χρόνου! Καλή Σαρακοστή!

Το post Φορέστε μάσκα και κρατήστε τις αποστάσεις (2021) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Η Εβελίνα έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου: “Μαμά θυμάσαι που σου έλεγα ότι θέλω να ζήσω σε μία περίοδο που να γραφτεί κάποτε στην ιστορία;”
“Ναι”
“Ε, δεν εννοούσα ΑΥΤΟ!”

Όμως ΑΥΤΟ ζήσαμε. Και κάποτε θα λέμε στα εγγόνια μας ή στα δισέγγονά μας “Ήμουν κι εγώ εκεί”.

Και για αυτό, το “ήμουν κι εγώ εκεί” είναι το σύνθημα του φετινού εκτυπώσιμου ανασκόπησης της χρονιάς για παιδιά.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, η Εβίτα σχεδίασε για το τέλος της χρονιάς ένα εκτυπώσιμο για παιδιά – τα δικά σας παιδιά!

Οι παλαιότεροι φίλοι του blog έχουν αρχίσει εδώ και μέρες να μου στέλνουν μήνυμα αν θα το φτιάξει και φέτος. Και ναι το έφτιαξε ΚΑΙ φέτος.

Είναι σπουδαίο που κατεβάζετε το συγκεκριμένο εκτυπώσιμο κάθε χρόνο και έτσι φτιάχνετε ένα “βιβλιαράκι αναμνήσεων” των παιδιών.

Η δημιουργία αναμνήσεων με τα παιδιά μας εξάλλου είναι ο πρωταρχικός λόγος που δημιούργησα το club μελών για μαμάδες Love, mom!

Τα παιδιά λοιπόν θα διασκεδάσουν χρωματίζοντας και συμπληρώνοντας τη ζωγραφιά και παράλληλα θα μοιραστούν τις σκέψεις τους για την χρονιά που πέρασε.

Θα προσθέσουν στο ανθρωπάκι μαλλιά και μάτια, θα το χρωματίσουν και θα απαντήσουν τις ερωτήσεις.

Αν είναι μικρά σε ηλικία και δεν ξέρουν να γράφουν, συμπληρώστε εσείς τις απαντήσεις τους. Κι έτσι το 2020 θα παραμείνει στην αιωνιότητα και για έναν ακόμα λόγο!

Να και η φετινή ζωγραφιά της Εβίτας συμπληρωμένη:

Φέτος έμαθε να… κρατάει απόσταση 2 μέτρα! 🤣

Μπορεί επίσης να διαπιστώσετε ότι η καραντίνα, ήταν μία από τις καλύτερες αναμνήσεις και των δικών σας παιδιών…

Κατεβάστε το εκτυπώσιμο του 2020

Ήρθε η ώρα λοιπόν! Χωρίς άλλη καθυστέρηση κατεβάστε το εκτυπώσιμο του 2020 συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα!

Συμπληρώνοντας τη φόρμα συμφωνείτε ότι θα λαμβάνετε επίσης τις εβδομαδιαίες μου ενημερώσεις, ώστε να μη χάνετε κανένα από τα καινούργια μου posts.

UPDATE: Το συγκεκριμένο εκτυπώσιμο δεν είναι πλέον διαθέσιμο και η φόρμα έχει αφαιρεθεί.

Θα χαρώ να δω τις φωτογραφίες των συμπληρωμένων ζωγραφιών των δικών σας παιδιών. Κάντε με tag στα social media για να μην τις χάσω!

Καλές γιορτές!

Το post 2020: Ήμουν κι εγώ εκεί! [για εκτύπωση] δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Έτσι άρχισα να ανεβάζω όλο και περισσότερες και το blog μου έγινε ένα σεντούκι αναμνήσεων που περιλαμβάνει διαλόγους και ατάκες από τότε που τα παιδιά μου ήταν 3,5 και 5,5.

Όταν μπήκαν στην εφηβεία, σταμάτησαν να λένε όλες αυτές τις παιδικές χαριτωμένες ατάκες. Οι αστείοι διάλογοι όμως δεν σταμάτησαν. Το χιούμορ τους εξελίχθηκε, έγινε πιο έξυπνο (και καυστικό) και συνεχίζει να κλέβει την παράσταση στις καθημερινές μας συζητήσεις.

Παρ’ όλο που πλέον δεν κυκλοφορώ όλη μέρα με μολύβι και χαρτί όπως έκανα παλαιότερα, περιστασιακά σημειώνω ό,τι με κάνει να γελάω και όποτε μαζεύεται υλικό, παίρνω την άδειά τους και το ανεβάζω.

Σήμερα λοιπόν είναι μία τέτοια μέρα! Αν έχετε μικρότερα παιδιά θα πάρετε μια γεύση για το τι σας περιμένει. Αν έχετε παιδιά στην εφηβεία, θα συσχετιστείτε. Και αν δεν έχετε παιδιά στο σπίτι θα διασκεδάσετε έτσι κι αλλιώς.

Ακολουθούν οι πιο πρόσφατες ατάκες της 15χρονης Εβίτας, που το Σεπτέμβριο θα πάει Α’ Λυκείου! [Καλέ! Πότε ήταν που πήγε πρώτη δημοτικού και έγραψα το Από την άλλη πλευρά του χάρτη; Και πότε που έγραψα το Η μικρή μου πηγαίνει Γυμνάσιο;]

Πάμε λοιπόν:

✔ Είχα φτιάξει σκορδόψωμο. Δαγκώνει ένα μεγάλο κομμάτι και λέει: «Αν ήμουν βρικόλακας, έτσι θα ήθελα να πεθάνω».

✔ Είμαστε στο αυτοκίνητο, κολλημένοι στην κίνηση. Λέει: «Γιατί λέγεται “κίνηση” αφού δεν κινείται κανείς;»

✔ Σε οικογενειακό τραπέζι με έχει πιάσει οίστρος και διηγούμαι λεπτομέρειες από μια κοπάνα που είχα κάνει στο Λύκειο πηδώντας τη μάντρα του σχολείου μου (πρώτο χτύπημα). Η γιαγιά τους παίρνει στη συνέχεια τη σκυτάλη και διηγείται για το πώς είχε κάνει κοπάνα για να πάει για μπάνιο στη θάλασσα (δεύτερο χτύπημα). Νιώθουν συντετριμμένες γιατί όχι απλώς εκείνες δεν έχουν κάνει κοπάνα αλλά τα σχολεία στέλνουν εβδομαδιαία ενημέρωση απουσιών!

Εβίτα: Θα κάνουμε κι εμείς κι ας το μάθεις. Γιατί τι θα λέμε στο τραπέζι στα παιδιά μας, αν δεν κάνουμε τώρα κοπάνα; «Εγώ παιδιά μου μια μέρα στα νιάτα μου διάβαζα 12 ώρες συνέχεια;»

✔ Είμαστε στο αυτοκίνητο και παίζει το “Don’t Stop Me Now” των Queen.

Εβίτα: Μαμά αυτό έχει βγει το νούμερο ένα τραγούδι στο top 10 uplifting songs όλων των εποχών!
Εγώ: Αλήθεια; Της εποχής μου είναι. Ποια άλλα είναι στη λίστα;
Εβίτα: To “Dancing Queen” των Abba…
Εγώ: Της εποχής μου!
Εβίτα: Το “I Will Survive”…
Εγώ: Της εποχής μου!
Εβίτα: Το “Uptown Girl”…
Εγώ: Της εποχής μου!
Εβίτα: Μα καλά πόσα χρόνια ζεις;

✔ Τα παιδιά τώρα πια κυκλοφορούν μόνα τους και πάντα προσπαθώ να τους δίνω συμβουλές για θέματα ασφαλείας. Είχαμε λοιπόν πιάσει πάλι αυτή κουβέντα και τους έλεγα ότι όταν κι εγώ κυκλοφορούσα αρκετά μόνη μου στην ηλικία τους και ότι γενικά δεν φοβόμουν. Ίσως ήταν επειδή ήταν άλλες οι εποχές. Ίσως επειδή ήξερα τζούντο.

Η Εβίτα απαντάει: Ούτε εγώ φοβάμαι. Θα του πω: «ΒΙΑΣΤΗ! ΞΕΡΩ ΠΙΑΝΟ!»

✔ Τα δυο παιδιά λογομαχούν μεταξύ τους για πλάκα:
Εβελίνα: Ναι, αλλά εγώ γεννήθηκα πρώτη.
Εβίτα: Ναι, αλλά πρώτα τα πειράματα μετά τα θαύματα.

✔ Είμαστε στο σούπερ μάρκετ στα λαχανικά:
Εγώ: Για πες τι σου κάνει κλικ να πάρουμε;
Εβίτα: Το μόνο που κάνει κλικ είναι το ποντίκι του laptop μου.

✔ Πιάνει ένα φρούτο. Δαγκώνει, ξινίζει το πρόσωπό της. «Άγουρο» λέει και το αφήνει. «Έλα βρε Εβίτα υπερβάλλεις» της λέω. «Δεν καταλαβαίνεις μαμά. Άγουρο. Εντελώς άγουρο. Άγουρο σαν το μυαλό μου».

✔ Βλέπει πάνω στο τραπέζι λαχανοντολμάδες που έχει στείλει η γιαγιά και λέει: «Εγώ δεν θέλω. Μοιάζουν με πάγκρεας εξωγήινου».

✔ Τα μπαλόνια δεν είναι γεμάτα με αέρα. Είναι γεμάτα με χαρά. 

✔ Αν όλοι είχαν μπαλόνια στο σπίτι τους, ο κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος. 

✔ Τι εννοείς δεν έχουμε γλυκό; Θα “σνικάρω” στο σπίτι της γιαγιάς και θα πάρω καμιά μους. (Σνικάρω από το sneak)

✔ Εγώ: Μια φορά είχα διαβάσει ότι υπάρχουν podcasts που σου λένε βαρετές ιστορίες ώστε να σε πάρει ο ύπνος. Είχα γελάσει πολύ με τη σκέψη, αλλά δεν το είχα ψάξει περισσότερο. Χθες εντελώς τυχαία χθες έπεσα πάνω σε ένα τέτοιο. Το έβαλα και με πήρε ο ύπνος αμέσως!
Εβίτα: Σε μένα αποκλείεται να δούλευε.
Εγώ: Γιατί;
Εβίτα: Δεν με παίρνει ο ύπνος κάθε φορά που μιλάς. Γιατί να δουλέψει το podcast;

✔ Έβλεπε μια ταινία.
Εγώ: Σαν πολύ δεν βρίζουν αυτοί; 
Εβίτα: Είναι σαραντάρηδες Βρετανοί. Τι άλλο θα έκαναν;

✔ Ακούει το ξυπνητήρι του κινητού μου και λέει: «Αυτός ο ήχος είναι σαν να ξυπνάς σε έναν άγνωστο βάλτο και εκεί που έχει απόλυτη ησυχία ξαφνικά να έρχονται διάφορα πλάσματα. Για παράδειγμα ένα ελάφι που θα του κρέμονται φυτά ή τίποτα μπλε νεράιδες. Ή σαν να βρίσκεσαι σε ένα στοιχειωμένο μέρος και ξαφνικά βγαίνουν φαντάσματα».

✔ Εγώ: Παιδιά στις 16:00 έχω ένα Facebook Live και μετά θα πάω supermarket. Έμαθα ότι το αγαπημένο μου παιδί θα έρθει μαζί μου για παρέα! (Έχοντας την ελπίδα ότι θα τσιμπήσει κάποια από τις δύο και δε θα πάω μόνη μου στο super market).
Εβίτα: Έχουμε και τρίτο αδελφάκι λοιπόν και δεν μας το είχες πει, ε;

✔ Εβίτα: Πώς πας μαμά;
Εγώ: Καλά Εβίτα, πήζω λίγο σήμερα.
Εβίτα: Όλα θα πάνε καλά μαμά. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορείς να καταφέρεις στη ζωή σου. Είσαι μαμά μου εδώ και 15 χρόνια. Το ‘χεις.

Photo by Rhino Neal

Το post Μαμά, το ‘χεις δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.