Ζητάω τις προάλλες από την Εβίτα να μου φέρει να δω τα μαθήματά της. Στην ιστορία είχε να απαντήσει σε κάποιες ασκήσεις, στο βιβλίο των ασκήσεών της. Η ερώτηση της πρώτης άσκησης ήταν: «Νομίζεις ότι βοήθησε το νόμισμα την ανάπτυξη του εμπορίου; Ποια είναι η γνώμη σου;» Ο διαθέσιμος χώρος για την απάντηση ήταν 7 […]
Ο κόσμος των κακών μαμάδων είναι ακατοίκητος
Η Μαρία Μοντεσσόρι είπε: “Η στάση μας απέναντι σε ένα νεογέννητο θα πρέπει να είναι γεμάτη σεβασμό που ένα πνευματικό ον περιορίστηκε μέσα σε όρια αντιληπτά σε μας.” Πάντα πίστευα ότι αυτά δύο μοναδικά πνευματικά όντα που ήρθαν στη ζωή μου, έχουν έρθει για να με διδάξουν. Όταν γεννήθηκαν εκείνες, γεννήθηκα κι εγώ ως μαμά […]
Η μέρα που η Εβίτα είπε: “Θέλω το δικό μου blog”
Οι κόρες μου κατά καιρούς με ρωτάνε αν είμαι διάσημη. Ειδικά όταν ήταν μικρότερες είχαν την εντύπωση ότι όταν περπατούσα στο δρόμο, οι άνθρωποι με αναγνώριζαν. Τις έχω διαβεβαιώσει πολλές φορές ότι δεν είναι έτσι. Μπορεί βέβαια καμιά φορά να με αναγνωρίσει κάποιος στο δρόμο, αλλά επειδή είμαι σχετικά διάσημη στο internet, δε σημαίνει ότι […]
Δες τη ζωή μέσα από τα μάτια του άλλου
Η κόρη μου η Εβίτα είναι αριστερόχειρας, όπως πιθανόν να ξέρετε οι παλαιότεροι αναγνώστες του blog. Άρχισε να γράφει με το αριστερό από πολύ μικρή ηλικία όπως έγραφα και στο Μερικοί το προτιμούν … αριστερό. Για εμάς ήταν κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Κάποια παιδιά είναι ξανθά, κάποια μελαχρινά. Κάποια παιδιά έχουν γαλάζια μάτια, κάποια καστανά. Κάποια […]
Η στιγμή που ποτέ δεν πιάνεται
Καμιά φορά μέσα στα “drafts” του blog (δηλαδή τα πρόχειρα κείμενα, τα αδημοσίευτα) ένας blogger αφήνει μισοτελειωμένα κάποια posts που ξεκίνησε και δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Έχω και εγώ κάποια τέτοια posts – όχι πολλά. Αλλά καθώς τις προάλλες ξανακοίταζα τα drafts για να δω αν υπάρχει κάτι που μπορώ να τελειώσω και να δημοσιεύσω, βρήκα […]
