Η ιστορία ξεκινάει το – όχι και τόσο μακρινό – 2005. Ήταν καθαρά Δευτέρα και μία νέα μαμά με το όνομα Άσπα αποφάσισε να βάλει το νεογέννητο μωρό της δίπλα σε μία λαγάνα και να το φωτογραφίσει. Έτσι για να θυμάται πόσο μικροσκοπικό ήταν κάποτε το μωρό (ενώ πλέον κοντεύει να τη φτάσει σε ύψος). […]
Παίρνω τα μπογαλάκια μου και φεύγω (2019)
Μια φορά και έναν καιρό, την Καθαρή Δευτέρα του μακρινού 2005, μια μαμά έβαλε το μωρό της δίπλα σε μια λαγάνα να το φωτογραφίσει. Η μαμά αυτή συνέχισε να το φωτογραφίζει το παιδί της κάθε χρόνο δίπλα σε μία λαγάνα για να βλέπει πόσο μεγάλωσε. (Έφτιαξε νέα μονάδα μέτρησης. Δεν της έκανε το μέτρο…) Σαν […]
Βρέχει λαγάνες (2018)
Κάθε χρόνο αγοράζουμε δύο λαγάνες. Τη μία για να τη φάμε και την άλλη για να τη φωτογραφίσουμε δίπλα στην Εβίτα. Όλα ξεκίνησαν την Καθαρή Δευτέρα του 2005. Όταν μια παρανοϊκή μαμά (που τη λένε Άσπα) έβαλε το μωρό της δίπλα στη λαγάνα να το φωτογραφίσει. Και από τότε συνέχισε να το φωτογραφίζει κάθε χρόνο […]
Εβίτα εναντίον λαγάνας (2017)
Το τελευταίο μου newsletter είχε τίτλο “Αργά και σταθερά προς τον καναπέ του ψυχιάτρου”. (Αν δεν το λαμβάνετε κάντε εγγραφή εδώ γιατί αλλιώς χάνετε όλα τα ωραία!) Έγραφα λοιπόν για την “οικογενειακή παράδοση” που επινόησα τη χρονιά που γεννήθηκε η Εβίτα να τη φωτογραφίζω δίπλα σε μια λαγάνα. Και ότι (και καλά) αυτή η παράδοση […]
«Μισώ τη λαγάνα» θα λέει. Και θα φταίω ΕΓΩ!
Μια σκηνή από το μακρινό μέλλον: Η Εβίτα θα έχει ξεκινήσει ψυχανάλυση για να προσπαθήσει να καταλάβει γιατί μισεί τη λαγάνα. Θα βρίσκεται στον καναπέ του ψυχιάτρου κι εκείνος θα τη ρωτάει τι θυμάται από τις «Καθαρές Δευτέρες» των παιδικών της χρόνων. Κι εκείνη δε θα θυμάται. Θα τα έχει διαγράψει όλα από τη μνήμη της. Μια φωτογραφία που δημοσίευσε […]
