Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που η Εβελίνα, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το γραπτό λόγο για να επικοινωνήσει μαζί μου. Ήταν το Δεκέμβριο του 2008 και είχα γράψει φυσικά για αυτό στο blog! Είχα τρελαθεί από τη χαρά μου! Την Πέμπτη ήταν μια μέρα αντίστοιχης χαράς: Λίγο πριν να επιστρέψουν τα κορίτσια από το σχολείο, πήρα […]
Ό,τι καλύτερο έχω να δώσω
Η στιγμή που ένας πατέρας παραδίδει την κόρη του στο γαμπρό στην εκκλησία, είναι – φαντάζομαι – μία από τις πιο έντονες και συγκινητικές στιγμές της ζωής του. Δε θα μάθω ποτέ βέβαια πώς νιώθει ένας μπαμπάς νύφης αλλά η σκέψη ότι θα γίνω κάποτε μαμά νύφης μου φέρνει από τώρα έναν κόμπο στο λαιμό. […]
Κηρύσσω τον πόλεμο!
Πριν από λίγες μέρες είχα γράψει ότι η Εβελίνα αγόρασε ένα βιβλίο με φάρσες και μάλιστα είχε κάνει την πρώτη σε μένα. Νόμιζα ότι θα τη γλίτωνα και δε θα ακολουθούσε συνέχεια, αλλά… πού τέτοια τύχη… Προχθές ήταν η μέρα μου. Τρεις φάρσες απανωτές! Ιδού: Φρου φρου και αρώματα Εκεί που καθόμουν στο γραφείο μου στο […]
Τρία κόμικς, η κουκιά και συμπεράσματα ζωής
Της Εβίτας της αρέσει πολύ να ζωγραφίζει αλλά και να φτιάχνει κόμικ. Ιδιαίτερα όταν ήταν μικρότερη (νηπιαγωγείο) έκανε πολύ περισσότερα. Αυτή την εβδομάδα όμως της ξαναήρθε η όρεξη και κάθισε κι έκανε σε λίγη μόνο ώρα τρία. Σας τα παρουσιάζω: Πρώτο κόμικ: Είμαι άντρας Περιγραφή: Ένας άντρας περηφανεύεται: “Είμαι άντρας”. Τον πλησιάζει όμως ένας καρχαρίας: “Αααα” […]
960 Σάββατα
“Υπάρχουν 960 Σάββατα από τη στιγμή που γεννιέται το παιδί σας μέχρι να φύγει για το Πανεπιστήμιο. Κάντε τα να αξίζουν!” Βρήκα το Σάββατο αυτή την εικόνα και την ανέβασα και στο Facebook. 960 Σάββατα. Εννιακόσια εξήντα Σάββατα. Όπως κι αν το γράψεις φαίνονται λίγα… Ή μάλλον όχι και λίγα, απλά καταλαβαίνεις ότι κάποια στιγμή τελειώνουν. […]
