Ανυπομονώ ιδιαίτερα να δω τι θα γίνουν οι κόρες μου όταν μεγαλώσουν. Δε θα προσπαθήσω να τις επηρεάσω. Θα προσπαθήσω να τους δώσω πολλά ερεθίσματα ώστε να καταλάβουν τι είναι αυτό που τις γεμίζει και να ασχοληθούν με αυτό. Η Εβελίνα λέει ότι θέλει να γίνει συγγραφέας. Πηγαίνει βέβαια ακόμα δημοτικό αλλά για την ώρα […]
Με το δάχτυλο ψηλά!
Χθες η Εβίτα δεν πήγε σχολείο λόγω μίας αλλεργίας που την πιάνει ανά διαστήματα στα μάτια – άρα έμεινα κι εγώ σπίτι μαζί της. Έκανα βέβαια κάποιες αλλαγές στο πρόγραμμά μου αλλά κατά τα άλλα, άνοιξα τον υπολογιστή και έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά. Αισθανόταν καλά, δεν είχε κάτι «σοβαρό» ώστε να νιώθει καταβεβλημένη, […]
Σε μισούν
Υπάρχει εκείνο το ανέκδοτο με τις δυο γιαγιάδες που είναι στο γηροκομείο και συζητούν. Και λέει η μία στην άλλη: «Ευτυχώς – χτύπα ξύλο – είμαι καλά στην υγεία μου και τα έχω τετρακόσια». Και απλώνει το χέρι της στο ξύλινο τραπεζάκι που είναι μπροστά της και χτυπάει ξύλο: Τοκ, τοκ, τοκ! Οπότε αμέσως μετά […]
Τα εξαφανισμένα κλειδιά
Τα κορίτσια έπαθαν σοκ όταν πριν από λίγο καιρό έμαθαν ότι τα κλειδιά που λείπουν από τις πόρτες του σπιτιού, υπάρχουν. Είπαν επί λέξει «Πόσο καιρό μας το κρύβετε ότι υπάρχουν;» Από τότε που θυμόνται τον εαυτό τους, δεν υπήρχαν κλειδιά στις πόρτες. Τα είχαμε αφαιρέσει όταν άρχισαν να περπατάνε, από φόβο μην κλειδωθούν κατά […]
Drink coffee και δείξε ενθουσιασμό!
Ήταν πρωί και ήμασταν στην κουζίνα. Εγώ έφτιαχνα καφέ και η Εβελίνα ήταν ακριβώς δίπλα μου και μου μιλούσε για… (έλα τώρα που δεν ξέρετε) Χελωνονιντζάκια. Η Εβίτα ήταν πιο μακριά, αλλά έπαιρνε κι εκείνη τη σκυτάλη όταν η Εβελίνα ήθελε να πάρει ανάσα, ώστε να μη βαρεθώ καθόλου και να μη μείνει ούτε δευτερόλεπτο […]
- « Προηγούμενη σελίδα
- 1
- …
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- …
- 28
- Επόμενη σελίδα »
