Κάθε μαμά νομίζει ότι τα παιδιά της είναι αστέρια. Το ίδιο βέβαια και εγώ! Αλλά εγώ έχω και αδιάσειστες αποδείξεις. Ξεκινάω με την Εβελίνα. Να γιατί είναι αστέρι: Αστέρι στις φιλοφρονήσεις “Μαμά είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου. Ακόμη ΚΑΙ από τους εξωγήινους.” Αστέρι στις διαλευκάνσεις μυστηρίων Βλέπουμε μία κυρία που ζητιανεύει και ξεκινάμε μία […]
Nα κλάψεις αλλά να μη δακρύσεις
Ξυπνούσα πρωί, πολύ πρωί για να προλάβω να πάω για λουλούδια πριν να ξυπνήσει η μαμά μου. Ντυνόμουν, έπαιρνα ένα ψαλίδι και κατέβαινα στον κήπο. Τότε είχαμε πολλές τριανταφυλλιές που τέτοια εποχή, μέσα του Μάη, ήταν πάντα ανθισμένες. Κι έφτιαχνα το πιο όμορφο μπουκέτο. Καμία φορά έμπαινα και στον κήπο του γείτονα κι έκοβα κι […]
Πρωτομαγιά. Κάνε μια ευχή!
Είναι Πρωτομαγιά και έχουμε πάει σε κοντινό παρκάκι να κόψουμε λουλούδια για το στεφάνι μας. Πλήρως εξοπλισμένοι, με καλάθια, ψαλίδια, σπάγγο, γάντια. Σκηνή 1 Χωριζόμαστε. Ο καθένας με το δικό του καλάθι τραβάει προς τη δική του κατεύθυνση. Μετά συναντιόμαστε στο τραπέζι πικνικ που υπάρχει και αρχίζουμε να φτιάχνουμε το στεφάνι. Και οι ατάκες αρχίζουν […]
“Μύνε” μαζί μου
Η Εβίτα πηγαίνει φέτος πρώτη δημοτικού. Σαν πρωτάκι λοιπόν, την έχει “υιοθετήσει” στο σχολείο της ένα εκτάκι. Είναι ένας εκπληκτικός θεσμός που έχουν στο σχολείο, για τον οποίο είχα ξαναγράψει και σε ένα παλαιότερο Χριστουγεννιάτικο post. Τα μεγάλα παιδιά φροντίζουν τα μικρά και είναι δίπλα τους για οτιδήποτε μπορεί να προκύψει. Στο τέλος της χρονιάς στην […]
Νευριάζω. Στεναχωριέμαι. Χαμογελάω.
Νευριάζω Είμαι τσαντισμένη. Οδηγώ. Οι μικρές είναι στο πίσω κάθισμα και αντιλαμβάνονται ότι η ένταση αρχίζει και συσσωρεύεται καθώς τους μιλάω. Πετάγεται λοιπόν η Εβελίνα και λέει με δυνατή φωνή: “Μαμά πάρτο αργά. Ανέπνευσε!” Μόλις συνειδητοποιώ τι είπε, τα ξεχνάω όλα. Λύνομαι στο γέλιο. Η Εβίτα ακούγοντάς με να γελάω προσθέτει: “Δεν είναι και τόσο αστείο όσο […]
