Στο δασάκι του σχολείου των κοριτσιών, υπάρχουν κάτι μαγικές πέτρες. Ή μάλλον πέτρες τις βλέπουμε εμείς οι μεγάλοι. Δεν είναι πέτρες στα μάτια των παιδιών. Η φαντασία τους, τις μεταμορφώνει σε ζώα, ποδήλατα, άρματα και ένα σωρό άλλα μαγικά αντικείμενα. Παρ’ όλο που οι κόρες μου έχουν πλέον μεγαλώσει από τότε που είχα γράψει εκείνο […]
Ένα παιδί 12 χρονών σε ρωτάει: “Εσύ θα κάνεις αυτό το κάτι;”
Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. – Νίκος Καζαντζάκης Τις στεναχώρησα χθες το βράδυ τις κόρες μου. Τις στεναχώρησα πολύ. Με απλά λόγια, κατάλληλα για την ηλικία τους, τους μίλησα για τις διαπραγματεύσεις και για το τι ενδέχεται να συμβεί […]
Να έχεις μεγάλα όνειρα
Συζητάμε με την Εβελίνα για το τελευταίο της post και μου λέει πόσο πολύ της αρέσει να γράφει. «Το βλέπω» της λέω. «Όπως είπες εσύ η ίδια τις προάλλες, το ‘χεις μέσα σου». «Το ξέρω» απαντάει. «Ξέρεις κάτι τι μαμά; Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω και συγγραφέας». «Και βέβαια να γίνεις!» απαντάω. «Να σου πω […]
“Δεν υπάρχει κανένα μέρος στον κόσμο στο οποίο ΔΕΝ ανήκεις”
Το ήξερα ότι δε θα αργούσε και πολύ η στιγμή που θα ‘γραφα και πάλι για τον Brandon Stanton, τον άνθρωπο πίσω από το Humans of New York. Για όσους δεν είχαν διαβάσει το προηγούμενό μου post ή δεν γνωρίζουν τη δουλειά του, ο Brandon προχωράει στους δρόμους της Νέας Υόρκης με τη φωτογραφική του […]
Πού κρύβεται η καλοσύνη όταν μεγαλώνουμε;
Σήμερα είναι μία ξεχωριστή μέρα. Είναι τα γενέθλια της Εβελίνας και της Εβίτας που έχουν γεννηθεί την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, με δυο χρόνια διαφορά. Όσοι παρακολουθείτε το blog μου χρόνια, γνωρίζετε για αυτή την απίστευτη σύμπτωση και το γιορτάζετε κι εσείς κάθε χρόνο μαζί μας, δίνοντάς μας ακόμα μεγαλύτερη χαρά. Κάθε χρόνο την […]
