Και μου έσπαγε τα νεύρα! Σκεφτόμουν «Πώς είναι δυνατόν να το λέει αυτό;» Εγώ ήμουν σίγουρη ότι όντως δεν μπορούσα. Όμως τώρα που βλέπω τα πράγματα από απόσταση καταλαβαίνω ότι δεν μου ζητούσε να κάνω κάτι εντελώς ακατόρθωτο για τις δυνατότητές μου. Εξάλλου ήταν δίπλα μου για να με πιάσει. Ήθελε να με βοηθήσει να ξεπεράσω το φόβο μου, να δοκιμάσω, να εξασκηθώ, έτσι ώστε τελικά να τα καταφέρω.

Ορκιζόμουν τότε ότι όταν θα μεγάλωνα δεν θα την έλεγα ποτέ αυτήν την φράση και η αλήθεια είναι ότι αυτολεξεί δεν την είπα. Όμως τελικά αυτή η φράση — όσο κι αν με εκνεύριζε τότε — με επηρέασε. Με έμαθε να σκέφτομαι αλλιώς. Με έκανε να αναρωτιέμαι: Πού είναι το όριο ανάμεσα στο «δεν μπορώ» και στο «φοβάμαι»;

Γιατί αργότερα, όταν έγινα μαμά, άκουσα κι εγώ αυτό το «δεν μπορώ». Όχι μία φορά. Πολλές. Και κάθε φορά έπρεπε να αποφασίσω: Πώς θα απαντήσω τώρα σε αυτό;

Να λοιπόν τι έχω καταλάβει όλα αυτά τα χρόνια:

Γιατί τα παιδιά λένε «δεν μπορώ»

Όταν το παιδί λέει «δεν μπορώ» δεν σημαίνει ότι δεν θέλει. Σημαίνει ότι χρειάζεται στήριξη. Είναι ένα σύμπτωμα, όχι η ρίζα του προβλήματος. Πίσω από το «δεν μπορώ» μπορεί να κρύβονται:

• Φόβος αποτυχίας: Φοβάται ότι αν προσπαθήσει και αποτύχει, θα «αποδειχθεί» ότι δεν είναι ικανό. Ενώ αν δεν προσπαθήσει καν, τουλάχιστον δεν θα αποτύχει.
• Τελειομανία: Πιστεύει ότι πρέπει να τα κάνει όλα τέλεια από την πρώτη φορά. Ακούει μέσα του μια φωνή που λέει: «Αν δεν είναι τέλειο, δεν αξίζει». Αυτή η φωνή το μπλοκάρει πριν καν ξεκινήσει.
• Έλλειψη υπομονής: Αν δεν δει άμεσα αποτέλεσμα αποθαρρύνεται.
• Ανασφάλεια λόγω σύγκρισης με άλλους: Βλέπει τους άλλους να τα καταφέρουν και νιώθει μειονεκτικά.
• Αίσθηση έλλειψης ελέγχου: Μπορεί να νιώθει ότι δεν έχει καμία δύναμη ή επιλογή. Ότι το «παιχνίδι είναι ήδη χαμένο» πριν καν ξεκινήσει.
• Μηνύματα από το περιβάλλον: Όταν το παιδί αντιλαμβάνεται ότι η αποτυχία «δεν επιτρέπεται» μαθαίνει να αποσύρεται για να προστατευτεί.
• Κούραση: Μερικές φορές, είναι απλώς εξαντλημένο. Αντί να πει «είμαι κουρασμένο», λέει «δεν μπορώ».

Όλα αυτά δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Αλλά κρύβονται πίσω από ένα απλό «δεν μπορώ». Και όσο περισσότερο τα αναγνωρίζουμε, τόσο καλύτερα μπορούμε να σταθούμε δίπλα στο παιδί μας, με κατανόηση — και χωρίς πίεση.

Τι να ΜΗΝ κάνεις όταν το παιδί λέει «δεν μπορώ»

Όταν το παιδί μας πει κάτι που ακούγεται «αρνητικό», η παρόρμησή μας είναι να το διορθώσουμε. Να το κάνουμε να νιώσει καλύτερα. Όμως μερικές φορές, αυτό δεν βοηθά.

Μην πεις: «Έλα τώρα, μπορείς!»
Ακούγεται ενθαρρυντικό, αλλά το παιδί νιώθει ότι δεν το καταλαβαίνεις. Ότι «υποβιβάζεις» αυτό που νιώθει.

Μην πεις: «Μα είναι πανεύκολο!»
Αν εκείνο δυσκολεύεται, αυτό το σχόλιο το κάνει να νιώθει ανεπαρκές. Είναι σαν να του λες ότι δεν είναι ικανό.

Μην το κάνεις εσύ για εκείνο
Αν του πεις «άσε θα το κάνω εγώ», είναι σαν να του λες «δεν σε εμπιστεύομαι». Χάνει την ευκαιρία να δοκιμάσει. Μαθαίνει ότι η λύση έρχεται απ’ έξω.

Μην πεις: «Μην το σκέφτεσαι» ή «μη φοβάσαι»
Το συναίσθημα δεν εξαφανίζεται με εντολή. Το παιδί νιώθει πιο μόνο, σαν να πρέπει να «κρύψει» αυτό που βιώνει.

Μην το συγκρίνεις με άλλους
Μην πεις «Η αδερφή σου τα κατάφερε, εσύ γιατί όχι;». Τέτοιες συγκρίσεις πληγώνουν και καταρακώνουν την αυτοεκτίμηση (άσε που βλάπτουν και τις αδελφικές σχέσεις).

Μην το πιέζεις όταν δείχνει κουρασμένο ή μπλοκαρισμένο
Ίσως αυτό που χρειάζεται δεν είναι σπρώξιμο αλλά παύση. Ξεκούραση. Χρόνο.

Μην αποφασίζεις εσύ τι φταίει — ρώτα
Πες: «Τι σε δυσκολεύει πιο πολύ;» Μια ερώτηση σαν αυτή μπορεί να ανοίξει διάλογο και να φανερώσει το πραγματικό εμπόδιο.

Η πρόθεσή μας είναι πάντα καλή — θέλουμε να βοηθήσουμε. Αυτό που χρειάζεται όμως το παιδί, είναι κάτι ουσιαστικότερο: να του δώσουμε χώρο. Χώρο να νιώσει, να εκφραστεί, να δοκιμάσει. Με εμάς δίπλα του, όχι μπροστά του.

Πώς να βοηθήσεις το παιδί να πιστέψει στον εαυτό του

Όταν το παιδί λέει «δεν μπορώ», υπάρχουν τρόποι για να το βοηθήσουμε να αποκτήσει θάρρος και αυτοπεποίθηση. Να κάποιοι από αυτούς:

Άκου προσεκτικά πριν απαντήσεις
Μην βιαστείς να το διορθώσεις ή να το καθησυχάσεις. Κάνε ένα βήμα πίσω και ρώτα: «Τι είναι αυτό που σε δυσκολεύει;» Η ερώτηση αυτή, από μόνη της, είναι θεραπευτική.

Αναγνώρισε το συναίσθημα
Πες του: «Καταλαβαίνω ότι σου φαίνεται δύσκολο». Όταν το παιδί νιώθει ότι το βλέπεις και δεν το κρίνεις, ξεμπλοκάρει. Ανοίγεται. Και μπορεί να προσπαθήσει ξανά.

Θύμισέ του μικρές επιτυχίες
Θύμισέ του περιπτώσεις που είχε πει «δεν μπορώ», αλλά τελικά τα κατάφερε. Πες: «Θυμάσαι τότε που νόμιζες ότι δεν θα μάθεις ποτέ να δένεις τα κορδόνια σου; Κι όμως, τώρα το κάνεις με κλειστά μάτια!» Στο παλαιότερο post μου το μπουκαλάκι της αυτοεκτίμησης εξηγώ πώς να βοηθήσουμε τα παιδιά να θυμηθούν τις επιτυχίες τους για να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμησή τους.

Βοήθησέ το να ξαναδοκιμάσει — με μικρά βήματα
Μερικές φορές χρειάζεται απλώς να σπάσουμε την πρόκληση σε μικρά κομμάτια. Πες: «Ας κάνουμε το πρώτο βήμα σήμερα και βλέπουμε». Αυτό περνάει το μήνυμα στο παιδί ότι δεν χρειάζεται να φτάσει ως το τέλος από την πρώτη μέρα.

Βοήθησέ το να βρει τη δική του λύση
Αντί να κάνεις κάτι εσύ για εκείνο, βοήθησέ το να σκεφτεί τρόπους να το αντιμετωπίσει. Ρώτα: «Τι θα μπορούσες να δοκιμάσεις διαφορετικά;» ή «Αν ήσουν ο κολλητός ή η κολλητή σου τι θα σου έλεγες;» Στο post μου 4 βήματα για να μάθουμε στα παιδιά να λύνουν μόνα τους τα προβλήματά τους εξηγώ όλη τη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων αναλυτικά. Έτσι το παιδί μπαίνει στη θέση του ανθρώπου που προσπαθεί — όχι εκείνου που περιμένει να σωθεί.

Ενίσχυσε τη φυσική του περιέργεια
Σύμφωνα με το Psychology Today είναι σημαντικό να δείχνουμε στο παιδί πως δεν χρειάζεται να φοβάται το άγνωστο. Αντί να σκέφτεται «δεν ξέρω, άρα δεν μπορώ», μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται «δεν ξέρω, άρα μπορώ να ανακαλύψω.» Ρώτα: «Τι νομίζεις ότι θα γίνει αν δοκιμάσεις με διαφορετικό τρόπο;» ή «Πώς θα το έλυνε κάποιος άλλος;»

Βοήθησέ το να αλλάξει την εσωτερική του φωνή
Σύμφωνα με το Child Mind Institute, τα παιδιά με έντονη εσωτερική αυτοκριτική έχουν ανάγκη να μάθουν πώς να «μιλούν» πιο ευγενικά στον εαυτό τους. Πες στο παιδί: «Αντί για ‘δεν μπορώ’, δοκίμασε να πεις ‘θα κάνω μια προσπάθεια’ ή ‘θα ζητήσω βοήθεια’.»

Μάθε του ότι το λάθος είναι φυσιολογικό και μέρος της διαδικασίας
Πες: «Αν κάνεις λάθος, δεν πειράζει. Έτσι μαθαίνουμε όλοι». Και μοιράσου κι εσύ μια δική σου αποτυχία. Είναι απίστευτο πόσο βοηθά το παιδί να σε δει «άνθρωπο» που κάνει λάθη και όχι τέλειο γονιό.

Μάθε τι το ενθουσιάζει — και δείξε αληθινό ενδιαφέρον
Το να νοιάζεσαι για τα πράγματα που του αρέσουν, ακόμα κι αν εσένα δεν σε ενδιαφέρουν τα χελωνονιντζάκια (καθόλου τυχαίο το παράδειγμα!) κάνει το παιδί να νιώθει ότι το αποδέχεσαι. Αυτό το είδος σύνδεσης ενισχύει την αυτοεκτίμηση του.

Γιόρτασε τη διαδικασία, όχι το αποτέλεσμα
Αντί να πεις «μπράβο που το έκανες σωστά», πες «μπράβο που προσπάθησες». Και αν αποτύχει θύμησέ του: «Δεν τα κατάφερες ΑΚΟΜΗ». Αυτές οι φράσεις χτίζουν νοοτροπία ανάπτυξης — και όχι του φόβου για αποτυχία.

Οι λέξεις που χτίζουν αυτοπεποίθηση

Η γλώσσα μας έχει δύναμη. Μπορεί να χτίσει ή να τραυματίσει. Να ενισχύσει την πίστη στον εαυτό ή να την υπονομεύσει.

Να μερικά παραδείγματα φράσεων που μεταφέρουν στο παιδί το μήνυμα: «Σε βλέπω και είμαι δίπλα σου.»

• «Δεν πειράζει αν δεν τα κατάφερες με την πρώτη. Το σημαντικό είναι ότι προσπαθείς.»
• «Βλέπω ότι δυσκολεύεσαι και δεν πειράζει. Όλοι δυσκολευόμαστε μερικές φορές.»
• «Είμαι περήφανη/ος για σένα, όχι για το αποτέλεσμα, αλλά επειδή δεν τα παράτησες.»
• «Κι αν κάνεις λάθος, τι έγινε; Από τα λάθη μαθαίνουμε.»
• «Δεν χρειάζεται να είναι τέλειο. Αρκεί να προσπαθείς.»
• «Είναι ΟΚ να ζητάς βοήθεια. Κανείς δεν τα καταφέρνει όλα μόνος του.»
• «Μου αρέσει ο τρόπος που το σκέφτεσαι!»
• «Το να προσπαθείς είναι ήδη μια νίκη.»

Αν έχεις παρατηρήσει ότι το παιδί σου λέει συχνά «δεν μπορώ», μπορεί να βοηθήσει να έχεις αυτές τις φράσεις γραμμένες κάπου. Σε ένα σημείο που βλέπετε συχνά. Ή ακόμα καλύτερα — να τις γράψετε μαζί!

Εναλλακτικά κατέβασε το εκτυπώσιμό μου από το post 50 θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας ένα εργαλείο που χρησιμοποιούν καθημερινά χιλιάδες γονείς. Είναι γεμάτο λόγια-βάλσαμο, για τις στιγμές που θέλεις να πεις κάτι θετικό αλλά δεν βρίσκεις τις λέξεις. Παράλληλα θα εγγραφείς στις εβδομαδιαίες ενημερώσεις μου για να μη χάνεις ποτέ τίποτα!

Ίσως το παιδί σου να πει σήμερα «δεν μπορώ». Και ίσως μέσα σου να νιώσεις τον παλιό γνώριμο κόμπο: να θέλεις να το βοηθήσεις, να του δείξεις ότι αξίζει, να το απαλλάξεις από τη δυσκολία.

Αλλά τώρα ξέρεις. Ξέρεις ότι το «δεν μπορώ» δεν σημαίνει αδυναμία — σημαίνει αναζήτηση. Μια εσωτερική φωνή που ψάχνει να μάθει: «Μπορώ; Είμαι ικανό; Θα με αγαπάνε αν δεν τα καταφέρω;»

Και κάθε φορά που εσύ του δίνεις χώρο, λόγια, υποστήριξη, το παιδί μαθαίνει κάτι περισσότερο από το να πετυχαίνει. Μαθαίνει ότι η αξία του δεν εξαρτάται από το αποτέλεσμα. Ότι η προσπάθεια μετράει. Ότι μπορεί να δοκιμάσει, να πέσει, να σηκωθεί. Και να συνεχίσει.

Συχνές Ερωτήσεις

Το post Όταν το παιδί λέει «δεν μπορώ»: Πώς να το βοηθήσεις να πιστέψει στον εαυτό του δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Σύμφωνα λοιπόν με τη λίστα, η top δεξιότητα για να πετύχει κάποιος εκεί έξω όταν τελειώσει το σχολείο και τις σπουδές του είναι η Επίλυση Σύνθετων Προβλημάτων.

Σύμφωνα με τα όσα έχω δει ως σήμερα δυστυχώς, το σύστημα της εκπαίδευσής μας δεν ασχολείται και τόσο με το να αναπτύξει αυτή τη δεξιότητα στα παιδιά.

Άρα εμείς ως γονείς θα πρέπει να αναλάβουμε δράση και να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να μάθουν να λύνουν προβλήματα, ξεκινώντας… από τα δικά τους.

Στην αρχή φυσικά, δε θα πρόκειται για “σύνθετα προβλήματα”.  Θα πρόκειται για τα μικρά καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους.

Και δε θα το κάνουμε μόνο και μόνο για να είναι κάποτε τα παιδιά ανταγωνιστικά στον εργασιακό τομέα!

Θα το κάνουμε γιατί δεν μπορούμε να βρισκόμαστε με τα παιδιά μας 24 ώρες το 24ωρο.  Δεν είμαστε μαζί τους στο σχολείο. Δεν είμαστε μαζί τους στο ποδόσφαιρο ή στο μπαλέτο. Δεν είμαστε μαζί τους ούτε καν στο πάρκο (ακόμα κι αν καθόμαστε 3 μέτρα μακριά)!

Έτσι λοιπόν θα πρέπει να μάθουν να διαχειρίζονται τα προβλήματα, τις καταστάσεις και τα συναισθήματά τους από μόνα τους.

Όπως εξάλλου είχε πει η Μαρία Μοντεσσόρι: “Οι παρακάτω λέξεις αποκαλύπτουν τις εσωτερικές ανάγκες του παιδιού: Βοήθησέ με να το κάνω μόνος μου.”

Ο Robert Heilein είχε πει: “Μην αποδυναμώνετε τα παιδιά σας κάνοντάς τους τη ζωή τους εύκολη”.

Η δουλειά μας λοιπόν ως γονείς, δεν είναι να λύνουμε τα προβλήματα των παιδιών μας. Η δουλειά μας είναι να τα διδάξουμε να λύνουν τα προβλήματά τους μόνα τους.

Έτσι την επόμενη φορά που το παιδί θα αντιμετωπίσει μια δυσκολία, ας μην πεταχτούμε ως από μηχανής Θεός με τη λύση. Και δεν εννοώ να αδιαφορήσουμε ή να μείνουμε απαθείς σε δύσκολες στιγμές! Είμαστε πάντα δίπλα και τα ενθαρρύνουμε και συμπαραστεκόμαστε και δίνουμε κατεύθυνση.

Αλλά θα πρέπει να πάντα να είμαστε συνειδητοποιημένοι για το ποιος είναι ο ρόλος μας.

Ας δούμε ένα παράδειγμα:

Ας υποθέσουμε ότι το παιδί μας έχει ένα μικρότερο αδελφάκι που συνηθίζει να μπαίνει στο δωμάτιό του και του χαλάει τις κατασκευές του.

Πριν να μπούμε στη μέση να μαλώσουμε το ένα ή το άλλο παιδί πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι εδώ μας δίνεται μια ευκαιρία: Η ευκαιρία να βοηθήσουμε το μεγάλο μας παιδί να μάθει να λύνει προβλήματα.

4 βήματα για να μάθουν τα παιδιά να λύνουν τα προβλήματά τους

Ας δούμε μια απλή μεθοδολογία που μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά για λύνουν τα προβλήματά τους

1 – Βοηθάμε παιδιά να ορίσουν (να διατυπώσουν) το πρόβλημα.

2 – Τα βοηθάμε να σκεφτούν πιθανές λύσεις στο πρόβλημα.

3 – Τα βοηθάμε να σκεφτούν πιθανά σενάρια αν εφαρμόσουν τις παραπάνω λύσεις.

4 – Τα προτρέπουμε να δοκιμάσουν τις λύσεις.

Ας δούμε ένα παράδειγμα στην πράξη με μία απεικόνιση της μεθοδολογίας αυτής:

Βήμα 1

Λέμε στο παιδί:

“Είναι δύσκολο να έχεις μια μικρή αδελφή που μπαίνει στο δωμάτιό σου και σου χαλάει τα πράγματα. Το καταλαβαίνω. Κι εγώ εκνευριζόμουν όταν έμπαινε ο αδελφός μου στο δωμάτιό μου και μου ανακάτευε τα πράγματα!

Έλα να το σκεφτούμε…

Ποιο είναι το πρόβλημα;”

Στην συγκεκριμένη περίπτωση το πρόβλημα που απασχολεί το παιδί μας είναι το μικρότερο παιδί θα του χαλάσει τις κατασκευές. Θα αφήσουμε το παιδί να διατυπώσει μόνο του το πρόβλημα.

Βήμα 2

Ρωτάμε το παιδί: “Ποιες είναι οι πιθανές λύσεις; Για σκέψου…”

Μπορεί να πει: “Θα βάζω τις κατασκευές μου σε ένα ψηλό ράφι”.
Ή: “Θα κλειδώνω την πόρτα του δωματίου μου”.

Μπορεί να πει: “Θέλω να έχω ένα ντουλάπι που θα κλειδώνει”.
Μπορεί να πει: “Αν μου χαλάσει τις κατασκευές θα πάω κι εγώ να της  χαλάσω το κουκλόσπιτο”.

Βήμα 3

Περνάμε στο “Τι θα συμβεί αν…;”

Βάζουμε το παιδί να σκεφτεί ποια είναι τα πιθανά σενάρια αν εφαρμοστούν οι παραπάνω λύσεις. Π.χ. στη λύση «θα βάζω τις κατασκευές σε ένα ψηλό ράφι» το παιδί μπορεί να σκεφτεί ότι ίσως δεν είναι λύση γιατί ίσως η αδελφή του θα πάρει μια καρέκλα και θα ανέβει να τα πιάσει.

Στην περίπτωση «θα της χαλάσω κι εγώ το κουκλόσπιτο» μπορεί να σκεφτεί ότι θα ξεκινήσει καυγάς ή κλάμα.

Βήμα 4

Τελευταίο βήμα: “Ποια λύση προτιμάω; Ποια θα δοκιμάσω πρώτη;”

Βάζουμε το παιδί να επιλέξει τη λύση που προτιμάει και το ενθαρρύνουμε να τη δοκιμάσει!

Το πανεπιστήμιο του Vanderbilt έχει δημιουργήσει μία αφίσα της παραπάνω μεθοδολογίας των 4 βημάτων και παίρνοντας έμπνευση από αυτήν, ζήτησα από την κόρη μου την Εβίτα που είναι καλή στο σχέδιο να φτιάξει ένα αντίστοιχο εκτυπώσιμο για το Aspa Online.

Να ‘το λοιπόν!

Σας ενθαρρύνω να το εκτυπώσετε, να το κολλήσετε στην κουζίνα ή σε άλλο εμφανές σημείο μέσα στο σπίτι και να γίνει ο πολύτιμος οδηγός σας για να βοηθήσετε τα παιδιά να λύνουν μόνα τους προβλήματα.

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα για να σας στείλω το εκτυπώσιμο στη στιγμή. Ταυτόχρονα θα εγγραφείτε στις ενημερώσεις μου μέσω email για να μείνουμε σε επαφή και να μη χάνετε ποτέ τίποτα!

Διδάσκοντας τα παιδιά τα 4 βήματα επίλυσης προβλημάτων, θα τα βοηθήσετε να νιώσουν δυνατά και ανεξάρτητα.

Θα ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμησή τους.

Και θα τους προσφέρετε το δώρο της top δεξιότητας για να πετύχουν στον εργασιακό τομέα.

Καλή επιτυχία!

Το post 4 βήματα για να μάθουμε στα παιδιά να λύνουν μόνα τους τα προβλήματά τους δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Το παλαιότερο post μου 50 θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας, που ακολουθήθηκε από τις 50 ΑΚΟΜΑ θετικές φράσεις, είναι γεμάτο με θετικούς σπόρους που μπορούμε να φυτέψουμε στο μυαλό των παιδιών μας. Γιατί τα λόγια που τους λέμε είναι εξαιρετικά σημαντικά στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης τους.

Υπάρχει όμως ένα ακόμα μυστικό, που λέγεται “μπουκαλάκι της αυτοεκτίμησης”.

Να πώς μίλησα πρόσφατα για το μπουκαλάκι αυτό στη μικρή μου κόρη μου την Εβίτα:

Την επόμενη μέρα από τη συναυλία της στο πιάνο, πέταγε στα σύννεφα. Ήταν ενθουσιασμένη με όλο αυτό το όνειρο που είχε ζήσει. Ένιωθε υπέροχα.

Ήμασταν οι δυο μας στο αυτοκίνητο και της είπα: “Εβίτα, θέλεις να σου πω ένα μυστικό που θα σε βοηθήσει να νιώθεις πάντα δυνατή και ασταμάτητη ό,τι και να σου συμβεί;”

“Ναι” μου απάντησε.

“Ωραία.  Κατ’ αρχάς πες μου πώς ένιωσες όταν κατέβηκες από τη σκηνή και πώς νιώθεις τώρα.”

Μου είπε ότι ένιωθε χαρούμενη, ευτυχισμένη, περήφανη για τον εαυτό της.

“Ωραία” της είπα. “Τώρα θα ήθελα να πάρεις όλα αυτά τα συναισθήματα και να προσποιηθείς ότι τα βάζεις σε ένα μικρό μπουκαλάκι. Μπορείς να το κάνεις αυτό;”

“Μπορώ” μου είπε.
“Ωραία, πάρτα και βάλτα. Τα έβαλες;”
“Τα έβαλα.”
“Κλείσε το καπάκι!”
“Το έκλεισα.”
“Ωραία. Τώρα κάθε φορά που τα πηγαίνεις τόσο καλά όσο τα πήγες χθες, θέλω να παίρνεις τα συναισθήματά σου και να τα βάζεις κι αυτά μέσα στο μπουκαλάκι σου. “Εντάξει;”
“Εντάξει”.
“Και μετά αυτό το μπουκαλάκι θα είναι γεμάτο από τα θετικά σου συναισθήματα από τις νίκες σου, από τις επιτυχίες σου, από τις περήφανές σου στιγμές.

Αν ποτέ στη ζωή σου νιώσεις φοβισμένη ή αποδυναμωμένη και έχεις ανάγκη από λίγη βοήθεια για να πατήσεις γερά στα πόδια σου, θέλω να ανοίξεις το μπουκαλάκι της αυτοεκτίμησης και να εισπνεύσεις. Και να αφήσεις όλα αυτά τα συναισθήματα που έχει εκεί μέσα να σε πλημμυρίσουν. Και τότε θα θυμηθείς την αξία σου. Και θα θυμηθείς πόσο σπουδαία και δυνατή είσαι. Θα το κάνεις αυτό;”
“Θα το κάνω.”

Και η κουβέντα σταμάτησε εκεί. Κι εγώ χαμογέλασα, ελαφρά συγκινημένη. Δεν είμαστε δίπλα στα παιδιά μας 24 ώρες το 24ωρο. Δεν είμαστε μαζί τους στο σχολείο, στα πάρτυ, στις κουβέντες με τους φίλους τους, στις απογοητεύσεις και στις δυσκολίες τους. Δε μπορούμε να είμαστε πάντα δίπλα τους. Κάποτε δεν θα είμαστε δίπλα τους, έτσι κι αλλιώς.

Το μπουκαλάκι της αυτοεκτίμησης όμως, θα το έχουν πάντα μαζί τους.

50 Θετικές Φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας

Θέλεις να σου στείλω 50 θετικές φράσεις που μπορούμε να λέμε στα παιδιά μας για να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή τους και αυτοπεποίθησή τους; Εγγράψου στο newsletter μου συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα και θα σου στείλω τις 50 φράσεις ως δώρο καλωσορίσματος!

Το post Το μπουκαλάκι της αυτοεκτίμησης δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Αυτές είναι πέντε από τις 50 θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας, ένα από τα πιο αγαπημένα και πολυδιαβασμένα posts του blog μου.  Μετά από την επιτυχία του post που έδωσε το αισιόδοξο μήνυμα ότι εκατοντάδες χιλιάδες γονείς ψάχνουν, διαβάζουν και μοιράζονται ιδέες για να ενδυναμώσουν τα παιδιά τους, αποφάσισα να γράψω το δεύτερο μέρος και σας κάλεσα να συμμετάσχετε κι εσείς στέλνοντάς μου τις δικές σας φράσεις.

Έτσι κι έγινε! Ήρθε λοιπόν σήμερα η μέρα να δημοσιεύσω τις 50 ΑΚΟΜΑ θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας. Όλες οι φράσεις που μου στείλατε ήταν σπουδαίες και οι περισσότερες έχουν συμπεριληφθεί σήμερα εδώ (εκτός κι αν είχαν ήδη μπει στο προηγούμενο post ή έμοιαζαν πολύ με κάποια αντίστοιχη).

Τα ονόματα όσων έστειλαν θετικές φράσεις, αναγράφονται στο τέλος του post και χαίρομαι ιδιαίτερα που ένα από τα ονόματα είναι της κόρης μου της Εβελίνας. Όταν διάβασε την ανοιχτή πρόσκληση συμμετοχής στις φράσεις, με ρώτησε αν είχε κι εκείνη το δικαίωμα να στείλει τις δικές της και της είπα ναι. Έτσι, ένα παιδί που μεγαλώνει με τις 50 φράσεις (γιατί θέλω να πιστεύω ότι τις χρησιμοποιώ συνέχεια) συμμετέχει στη δημιουργία του δεύτερου μέρους του post και λέει φράσεις που θέλει να ακούει ή που θα λέει εκείνη στα παιδιά της όταν γίνει μαμά. Σπουδαίο δεν είναι αυτό;

Έτοιμοι για ακόμα περισσότερες φράσεις που θα μας βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι γονείς και να φυτέψουμε θετικούς σπόρους στο μυαλό των παιδιών μας;

50 ΑΚΟΜΑ θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας:

1. Πολύ έξυπνο αυτό που είπες. Θα το λέω και εγώ από εδώ και στο εξής.
2. Με κάνεις χαρούμενη/ο.
3. Ας το κάνουμε με τον δικό σου τρόπο.
4. Μου έχεις μάθει πολλά.
5. Πολύ καλή ερώτηση.
6. Μου αρέσει να σε ακούω να διηγείσαι ιστορίες.
7. Είσαι ξεχωριστός/ή.
8. Η ζωή σε περιμένει να την εξερευνήσεις.
9. Αν το θες πραγματικά, μπορείς να το κάνεις.
10. Σε αποδέχομαι.
11. Άσε τη φαντασία σου ελεύθερη! Ό,τι πιστεύεις, υπάρχει!
12. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω.
13. Αξίζει να προσπαθήσεις. Μπορείς να καταφέρεις τα πάντα!
14. Είχες δίκιο.
15. Είσαι πολύ ευγενικό παιδί.
16. Κανείς δεν είναι τέλειος.
17. Δείξε στον κόσμο ποιος είσαι!
18. Μου αρέσει να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου.
19. Είσαι αστείος/α!
20. Μπράβο που είσαι ο εαυτός σου.
21. Μου αρέσει να σε ακούω να λες ιστορίες.
22. Σκέψου κάτι που σε κάνει χαρούμενο/η.
23. Μου αρέσει να σε έχω αγκαλιά.
24. Μου αρέσει να είμαι η μαμά σου (ο μπαμπάς σου).
25. Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω.
26. Κάνε αστεία φάτσα! 
27. Χωρίς εσένα η ευτυχία μου θα ήταν μισή.
28. Συνέχισε την καλή δουλειά.
29. Μου αρέσεις έτσι ακριβώς όπως είσαι.
30. Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη σε σένα!
31. Να γελάς. Κάθε μέρα να βρίσκεις έναν λόγο για να χαμογελάς.
32. Μπράβο που επιμένεις στην άποψή σου.
33. Μπράβο που αποφάσισες να αλλάξεις γνώμη.
34. Μπορείς να καταφέρεις ό,τι σκεφτείς, αρκεί να προσπαθήσεις.
35. Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρεις, το σημαντικό είναι ότι προσπάθησες.
36. Ήταν σπουδαίο αυτό που έκανες.
37. Πες μου, πες μου, πες μου και μπορείς, μπορείς, μπορείς. (Ανθή Δοξιάδη)
38. Μου αρέσει που είσαι τόσο πρόθυμος/η.
39. Σημασία δεν έχει να είσαι πρώτος ή δεύτερος ή να κερδίζεις πάντα, αλλά να συμμετέχεις.
40. Είσαι τόσο δημιουργικό παιδί!
41. Είμαι ευγνώμων για σένα.
42. Μην ξεχνάς τις ωραίες στιγμές.
43. Έτσι ακριβώς νιώθω κι εγώ.
44. Έχεις ταλέντο σε αυτό.
45. Δε θα αρέσεις σε όλους και δεν πειράζει. Ούτε εγώ αρέσω σε όλους.
46. Είσαι πολύ γενναίος-α.
47. Ανυπομονώ να μου πεις περισσότερα.
48. Ο αδερφός σου είναι τυχερός που σε έχει αδερφό.
49. Τα καλύτερα είναι ένα βήμα μακριά και περιμένουν να τα ανακαλύψεις.
50. Σε καταλαβαίνω.

Ας μην ξεχνάμε ποτέ πόσο δύναμη έχουν τα λόγια μας!
Οι φράσεις που χρησιμοποιούμε, μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά μας να καταλάβουν ότι τα αγαπάμε κι ότι πιστεύουμε σε αυτά.
Οι φράσεις που χρησιμοποιούμε, μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά μας να αγαπήσουν και να πιστέψουν στον εαυτό τους. 

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα για να γίνετε συνδρομητές στο newsletter μου και θα σας στείλω τις φράσεις στη στιγμή ως δώρο καλωσορίσματος!

Συντελεστές
Θοδωρής Αραμπατζής, Farazi Anastasia, Δήμητρα Ιωάννου, Ελεν Β., Κάλη, Χάρις Τριανταφυλλίδου, Εύα Κωνσταντάκη, Κατερίνα Κεχαγιά, Αγγελική Τζαβάρα, Kostopoulou Marina, Evelina Online.

Το post 50 ΑΚΟΜΑ θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Είναι παιδί Ρώσων μεταναστών που μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Όταν ανέλαβε την επιχείρηση με κρασιά του πατέρα του, την έφτασε από τα 5 εκατομμύρια δολάρια έσοδα το χρόνο στα 60 εκατομμύρια δολάρια έσοδα το χρόνο σε λιγότερο από 5 χρόνια. Από τότε, έχει επενδύσει σε διάφορες εταιρείες μεταξύ των οποίων και το Twitter,  το Facebook και το Snapchat, είναι ομιλητής, συγγραφέας 4 βιβλίων κι έχει φτιάξει την VaynerMedia που έχει 650 άτομα προσωπικό και αναπτύσσεται ραγδαία.

Στη συνέντευξη συζητάνε για τα social media και το νέο του βιβλίο και τίποτα δε προϊδεάζει ότι θα πει κάτι που αφορά τους γονείς ή τα παιδιά. Στο 5:41 η δημοσιογράφος του λέει: «Είσαι ο ειδικός, κάνεις εκπομπές στο YouTube, κάνεις το #askgaryvee show, ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες ερωτήσεις ή οι μεγαλύτερες παρανοήσεις για τις οποίες έρχονται οι άνθρωποι σε σένα;» Κι εκείνος κάνει στροφή από τα «σοσιαλμιντιακά» και απαντάει:

«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον κόσμο είναι ότι οι γονείς των περισσότερων ανθρώπων – με εξαίρεση την Tamara και τον Sasha Vaynerchuck που το έκαναν αυτό για μένα – δεν αναπτύσσουν αυτοπεποίθηση στα παιδιά τους και ως αποτέλεσμα αυτά τα παιδιά δεν πιστεύουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Δεν κάνω πλάκα. Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν μου κάνουν ερωτήσεις, στην πραγματικότητα μου ζητάνε να τους δώσω ενθάρρυνση για να τα καταφέρουν, γιατί οι γονείς τους δεν έχτισαν την αυτοεκτίμησή τους».

Ο άντρας δημοσιογράφος λέει: «Με όλο το σεβασμό αυτό είναι λίγο έξω από το δικό σου χώρο». Ο Gary τότε απαντάει: «Όχι δεν είναι – διαφωνώ». Ο δημοσιογράφος διαφωνεί: «Είναι γνώμη μου, έχω εγώ μία έχεις κι εσύ μία». Ο Gary απαντάει «Είναι η γνώμη σου, αλλά τώρα θα σου πω ποια είναι η αλήθεια. Ήμουν μαθητής του D και του F, δεν είμαι και τόσο έξυπνος, έχω γράψει πιο πολλά βιβλία από όσα έχω διαβάσει παρ’ όλα αυτά η συναισθηματική μου νοημοσύνη είναι η βάση αυτού που πρόκειται να γίνει  μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων δολαρίων αγαπητέ μου».

Παρ’ όλο που όπως αναφέρω συχνά περισσότερο με ενδιαφέρει η ευτυχία των παιδιών μου και όχι η επαγγελματική τους επιτυχία (γιατί γύρω μας υπάρχουν δεκάδες επιτυχημένοι επαγγελματικά που είναι δυστυχισμένοι) αυτό που είπε ο Gary για την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση μίλησε ιδιαίτερα στην καρδιά μου.

Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω να γίνω σαν την «μαμά Tamara Vaynerchuck», προσπαθώ όμως κάθε μέρα να «γεμίσω τον κουβά της αυτοεκτίμησης των παιδιών μου ώστε όλος ο υπόλοιπος κόσμος να μην μπορεί να κάνει αρκετές τρύπες ώστε να τον αδειάσει» όπως λέει ο Alvin Price. Και αυτός είναι ο λόγος που γράφω συχνά για αυτοεκτίμηση από τότε που ξεκίνησα αυτό εδώ το blog. Θυμάμαι στην αρχή δίσταζα να γράψω για τέτοια θέματα. Γιατί ούτε ειδική ήμουν, ούτε είχα να επιδείξω κάποιου είδους επιτυχία ως μαμά. Ούτε ακόμα μπορώ να πω ότι τα έχω καταφέρει. Τα παιδιά μου είναι ακόμα μικρά. Μπορεί να αποτύχω!  Καμιά φορά γελάω, γιατί όταν γεννιούνται τα παιδιά μας, μάς λένε συγχαρητήρια. Κάτσε μη λες ακόμα συγχαρητήρια. Πες συγχαρητήρια όταν το παιδί μου θα έχει μεγαλώσει και θα έχει γίνει ένας σωστός άνθρωπος!

Αφού όμως το blog μου είναι το δικό μου ταξίδι μου στη μητρότητα, μοιράζομαι αυτό το ταξίδι με την ελπίδα να φανεί χρήσιμο σε άλλους. Ε, το πολύ-πολύ αν τα παιδιά μου και βγουν «χάλια» (κανονίστε κορίτσια!) να γίνω ένα ωραιότατο παράδειγμα προς αποφυγή. Πάλι κάτι καλό θα βγει!

Ακολουθούν τα 3 top αγαπημένα post μου σχετικά με την αυτοεκτίμηση στα παιδιά:

✔  10 τρόποι για να ενισχύσετε την αυτοεκτίμηση των παιδιών σας
✔  10 τρόποι για να κάνετε τα παιδιά σας να νιώσουν ξεχωριστά
✔  50 θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας

Thank you Gary που κι εσύ με τον τρόπο σου μας θυμίζεις ότι το χτίσιμο της αυτοεκτίμησης στα παιδιά μας θα πρέπει να γίνει η πρώτη μας προτεραιότητα. Ας το βάλουμε στόχο. Θα είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μας ως γονείς.

Το post Η αυτοεκτίμηση στα παιδιά είναι η λύση (λέει ο Gary Vaynerchuk) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τις τελευταίες μέρες έγινε viral το βίντεο που δημοσιεύω στο τέλος του post. Ένας τρίχρονος αθλητής του tae kwon do, στα πλαίσια των εξετάσεών του για την άσπρη ζώνη επιχειρεί να σπάσει μία σανίδα.

Δεν τα καταφέρνει με την πρώτη και οι σκηνές που ακολουθούν θα μπορούσαν να μπουν στην κατηγορία “cuteness overload”. Έτσι τουλάχιστον σκέφτηκα όταν πρωτοείδα το βίντεο. Χαμογέλασα και έκλεισα την καρτέλα. Αλλά αμέσως την ξανα-άνοιξα (το γνωρίζετε το CTRL+SHIFT+T, σωστά;) γιατί αποφάσισα να ανεβάσω το βίντεο στο blog. Γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν πρόκειται απλά για cuteness overload. Πρόκειται για ένα παιδί που μας δίνει μαθήματα αποφασιστικότητας. Γιατί όπως θα δείτε είναι αποφασισμένο να τη σπάσει την παλιο-σανίδα!

Από την άλλη αξίζουν συγχαρητήρια και στο δάσκαλο που συνεχίζει να παροτρύνει το παιδί μέχρι να τα καταφέρει και δεν μπαίνει στον πειρασμό να του πει «δεν πειράζει». Και δεν μπαίνει στον πειρασμό να του δώσει την άσπρη ζώνη χαριστικά (που μπορεί να μετέδιδε στο παιδί το μήνυμα ότι δεν είναι σε θέση να τα καταφέρει). Ο Ρόμπερτ Χαϊνλάιν είχε πει «Μην αποδυναμώνετε τα παιδιά σας κάνοντας τη ζωή τους εύκολη». Για αυτό ακριβώς είναι σημαντικό να επιλέξει κανείς με προσοχή τους προπονητές των παιδιών του, όπως έγραφα και στο παλαιότερο post 10 τρόποι για να ενισχύσετε την αυτοεκτίμηση των παιδιών σας. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να παίξουν σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.

Έτοιμοι για υπερβολική δόση γλύκας και αποφασιστικότητας λοιπόν; Ayaaa!

via Peak Taekwondo & Fitness Center

Το post Ένας τρίχρονος δίνει μαθήματα αποφασιστικότητας. Ayaaa! δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Σκοπός όμως αυτού του post, δεν είναι να μας γεμίσει με τύψεις για όσα αρνητικά μπορεί να έχουμε πει ως τώρα. Σκοπός είναι να μας δώσει τροφή για σκέψη και να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε πώς μπορούμε να βελτιωθούμε ώστε να γίνουμε καλύτεροι γονείς.

Ποιες θετικές φράσεις όμως – αντί για αρνητικές – μπορούμε να «φυτέψουμε», ώστε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση των παιδιών μας; Τι μπορούμε να τους λέμε σε τακτική βάση, ώστε να καταλάβουν ότι τα αγαπάμε, ότι σεβόμαστε την προσωπικότητά τους και ότι πιστεύουμε στο μεγαλείο που κρύβουν μέσα τους;  Να κάποιες ιδέες:

1. Μου αρέσει να σε βλέπω να χαμογελάς.
2. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
3. Πήρες σπουδαία απόφαση.
4. Ευχαριστώ που μου το είπες.
5. Είμαι περήφανη για σένα.
6. Μου αρέσει να περνάμε χρόνο μαζί.
7. Μου αρέσουν οι φίλοι σου.
8. Ποια ήταν η αγαπημένη στιγμή της ημέρας σου;
9. Θες να κάνουμε κάτι οι δυο μας;
10. Ποια είναι η γνώμη σου;
11. Πιστεύω σε σένα.
12. Η δασκάλα σου πιστεύει σε σένα.
13. Μου αρέσει να σε βλέπω να παίζεις.
14. Μου αρέσει να σε βλέπω να αθλείσαι.
15. Θα τα καταφέρεις, το ξέρω.
16. Σου έχω μια έκπληξη!
17. Εσύ πώς το βλέπεις; Εξήγησέ μου τη δική σου πλευρά.
18. Χαίρομαι που σε βλέπω χαρούμενο/η!
19. Δεν τρέχει τίποτα, όλοι κάνουμε λάθη.
20. Έφτιαξα το αγαπημένο σου φαγητό!
21. Έκανες σπουδαία δουλειά. Πρέπει να είσαι περήφανος/η για τον εαυτό σου.
22. Το αξίζεις.
23. Καταπληκτική ιδέα!
24. Σε ευχαριστώ που με βοηθάς.
25. Με κάνεις και γελάω.
26. Δεν παίζεσαι!
27. Σε εμπιστεύομαι.
28. Είσαι σπουδαίος φίλος/φίλη. Οι φίλοι σου είναι τυχεροί που σε έχουν.
29. Μπορείς να μου λες τα πάντα.
30. Θα είμαι πάντα δίπλα σου.
31. Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;
32. Μου έλειψες.
33. Για πες μου περισσότερα…
34. Σε όλους μας έχει συμβεί.
35. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους.
36. Η γνώμη σου είναι σημαντική. Να τη λες!
37. Δεν είναι κακό να λες όχι.
38. Η μέρα που γεννήθηκες ήταν μία από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου.
49. Είσαι σπουδαίο παιδί.
40. Τι σου λέει το ένστικτό σου;
41. Τι σου λέει το σώμα σου;
42. Σε ευχαριστώ.
43. Πιστεύω ότι μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο.
44. Σε ακούω. Σε προσέχω.
45. Θες να το συζητήσουμε;
46. Είναι δική σου απόφαση.
47. Συγνώμη. Δεν έπρεπε να αντιδράσω έτσι.
48. Τι μπορώ να κάνω για να γίνω καλύτερη μαμά (ή μπαμπάς) για σένα;
49. Σε αγαπώ.
50. Θα σε αγαπώ ό,τι κι αν γίνει.

Τα λόγια μας έχουν δύναμη. Ας επιλέξουμε προσεκτικά τι λέμε και ας αναπτύξουμε μια υπέροχη σχέση με τα πιο υπέροχα πλάσματα της ζωής μας.

Θέλεις να λάβεις στο email σου τις 50 φράσεις για εκτύπωση;

Συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα και σε λίγα δευτερόλεπτα θα είναι στο email σου! Παράλληλα θα εγγραφείς στις εβδομαδιαίες μου ενημερώσεις μου για να μη χάνεις ποτέ τίποτα!

>> Δες επίσης το 50 ΑΚΟΜΑ φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας.

Photo by 8 Kome

Το post 50 θετικές φράσεις για να λέμε στα παιδιά μας δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

1. Υποδεχόμαστε τα παιδιά με χαμόγελο όταν επιστρέφουν στο σπίτι από το σχολείο. Ή αν βρίσκονται ήδη στο σπίτι την ώρα που επιστρέφουμε από τη δουλειά, ανοίγουμε την πόρτα με θετική διάθεση. Δεν αρκεί απλά να χαιρόμαστε που τα βλέπουμε, πρέπει να τους το δείχνουμε. Φωτίζεται το πρόσωπό μας όταν τα αντικρίζουμε; Λάμπουν τα μάτια μας; Η απάντηση ας είναι ένα τεράστιο ΝΑΙ! 

2. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από το χρόνο μας. Δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο και η έλλειψή του μας γεμίζει τύψεις, αλλά οι τύψεις δε βοηθούν σε τίποτα. Ακόμα κι αν ο χρόνος που μπορούμε να διαθέσουμε είναι λιγοστός, ας φροντίσουμε τουλάχιστον να είμαστε παρόντες με σώμα και πνεύμα. Ο χρόνος που περνάμε με τα παιδιά δεν είναι ανάγκη να αφιερώνεται μόνο σε παιχνίδι. Μπορούμε να περνάμε καλά χορεύοντας με δυνατή μουσική, κάνοντας πικνίκ στο πάτωμα του σαλονιού ή διαβάζοντας ένα βιβλίο αγκαλιά στον καναπέ.

3. Αν έχουμε παραπάνω από ένα παιδιά, είναι σημαντικό να προγραμματίζουμε προσωπικό χρόνο με το καθένα ξεχωριστά. Είτε πρόκειται για μια έξοδο για παγωτό είτε για μια βόλτα μέχρι το περίπτερο είτε για την προετοιμασία ενός κέικ στην κουζίνα, τα παιδιά θα νιώσουν όμορφα που θα έχουν την αποκλειστικότητά μας. Και οι αναμνήσεις αυτές θα τα συντροφεύουν σε όλη τους τη ζωή.

4. Κρύβουμε σημειωματάκια στο τσαντάκι του φαγητού τους για το σχολείο ή στο δωμάτιό τους. Μπορεί να είναι απλά ένα «καλημέρα» ή μια αστεία φράση ή ένα χαμογελάκι. Μπορεί να είναι ένα αυτοκόλλητο πάνω στο φρούτο τους. Μπορεί να είναι και κάτι πιο προσωπικό… Εξαρτάται από το χαρακτήρα των παιδιών και την ηλικία τους. Ας είναι κάτι που θα τα κάνει να χαμογελάσουν και να νιώσουν ότι τα σκεφτόμαστε.

5. Τα παιδιά λατρεύουν να ακούν ιστορίες από τα χρόνια που «ήταν μικρά»! Ας τους διηγούμαστε παλαιότερες ιστορίες συχνά, ας δούμε μαζί παλιές φωτογραφίες, ας μοιραστούμε τις σκέψεις μας από εκείνη την εποχή και θα τα δούμε να πλημμυρίζουν με όμορφα συναισθήματα.

6. Ζητάμε τη γνώμη τους. Είτε πρόκειται για κάτι που αφορά εμάς είτε για κάτι που αφορά εκείνα, το γεγονός ότι τα ρωτάμε και λαμβάνουμε υπ’ όψη μας τη γνώμη τους, τα κάνει να αισθάνονται σημαντικά.

7. Όταν μιλούν, σταματάμε για λίγο αυτό που κάνουμε και τα κοιτάζουμε στα μάτια. Όταν δουν ότι έχουν την αμέριστη προσοχή μας, όχι απλά θα αισθανθούν ότι είναι ξεχωριστά, αλλά θα σταματήσουν να νιώθουν την ανάγκη να επινοούν νέες δικαιολογίες προκειμένου για να κερδίσουν το χρόνο μας.

8. Μία ήρεμη πρωινή προετοιμασία χωρίς πίεση και καυγάδες και μία ευχάριστη βραδινή μπορεί να μοιάζουν με όνειρα θερινής νυκτός αλλά είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν. Η πρωινή προετοιμασία καθορίζει τον τόνο της ημέρας, ενώ η βραδινή δίνει την ευκαιρία για σύντομες ουσιαστικές κουβέντες με τα παιδιά για το πώς πήγε η μέρα τους. Για να μειώσουμε τις εντάσεις, χρειάζεται να έχουμε προκαθορισμένες ρουτίνες με τα πράγματα που πρέπει να γίνουν. Φροντίζουμε επίσης να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι εμείς είμαστε οι ενήλικες επομένως πέφτει σε εμάς το βάρος να βρούμε τρόπους να ελαχιστοποιούμε τις εντάσεις. Αν τα παιδιά διαισθανθούν ότι βιαζόμαστε να τα διώξουμε το πρωί για το σχολείο ή ανυπομονούμε να τους κλείσουμε το φως το βράδυ για να κοιμηθούν, κάθε άλλο παρά ξεχωριστά θα νιώσουν.

9. «Υπάρχουν τέσσερις πολύ δυνατές λέξεις που μπορείς να πεις στο παιδί σου: ‘Εγώ πιστεύω σε εσένα’». Λόγια του Kevin Heath. Όταν τα παιδιά ξέρουν ότι πιστεύουμε σε αυτά, νιώθουν έτοιμα να ανοίξουν τα φτερά τους και να κατακτήσουν τον κόσμο.

10. Λέμε ακούραστα «Σ’ αγαπώ!» Τα παιδιά έχουν ανάγκη να το ακούν, όχι μόνο να το νιώθουν. Ο Alvin Price είπε: «Οι γονείς χρειάζεται να γεμίσουν τον κουβά της αυτοεκτίμησης των παιδιών τόσο πολύ, που όλος ο υπόλοιπος κόσμος να μην μπορεί να κάνει αρκετές τρύπες ώστε τον στραγγίξει.» Τα «Σ’ αγαπώ» χωρίς όρους, τα τρυφερά λόγια και οι αγκαλιές ξεχειλίζουν τον κουβά και κάνουν τα παιδιά να νιώσουν πραγματικά ξεχωριστά.

Το post 10 τρόποι για να κάνουμε τα παιδιά μας να νιώσουν ξεχωριστά δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

“Αν με αφήσεις να ασχοληθώ με τον αθλητισμό,
θα μου αρέσει ο εαυτός μου περισσότερο,
θα έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση,
θα έχω 60% λιγότερες πιθανότητες να προσβληθώ από καρκίνο του στήθους,
θα υποφέρω λιγότερο από κατάθλιψη,
θα έχω περισσότερες πιθανότητες να εγκαταλείψω έναν άντρα που με δέρνει,
θα έχω λιγότερες πιθανότητες να μείνω έγκυος πριν να το θελήσω,
θα μάθω τι σημαίνει να είμαι δυνατή,
Αν με αφήσεις να ασχοληθώ με τον αθλητισμό.”

Όλες οι έρευνες που έχουν διεξαχθεί μεταξύ επιτυχημένων γυναικών των εταιρειών Fortune 500, έχουν δείξει ότι το 80% αυτών ασχολούνταν με τον αθλητισμό όταν ήταν μικρές.

Θα τις αφήσουμε; Θα τις παροτρύνουμε; Τα αγόρια; Ελπίζω η απάντηση να είναι ναι!

Το post Αν με αφήσεις να ασχοληθώ με τον αθλητισμό δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Πολλά από αυτά τα άρθρα τα είχα ξαναπετύχει μέσα στη χρονιά, αλλά συναντώντας τα και πάλι, αποφάσισα να γράψω εδώ τα σημεία που μου άρεσαν περισσότερο από τα δύο άρθρα που ξεχώρισα, τα οποία βρίσκονται στις θέσεις 2 και 12 του καταλόγου.

#2. What teachers really want to tell parents (CNN)

Το άρθρο “Τι πραγματικά θέλουν να πουν οι δάσκαλοι στους γονείς” υπογράφει ο Ron Clark o οποίος έχει κερδίσει τη διάκριση “American Teacher of the Year” της Disney, έχει επιλεχθεί ως “Phenomenal Man” από την Oprah Winfrey, είναι συγγραφέας και ιδρυτής της ακαδημίας The Ron Clark Academy για εκπαιδευτικούς.

Είναι σημαντικό να διαβάσει κανείς ολόκληρο το άρθρο, αλλά τα σημεία που ξεχώρισα σε μορφή bullets είναι τα εξής:

• Είμαστε εκπαιδευτικοί όχι νταντάδες. Είμαστε μορφωμένοι επαγγελματίες που δουλεύουμε καθημερινά με παιδιά και συχνά βλέπουμε το παιδί σας με διαφορετική ματιά από τη δική σας.  Αν σας δίνουμε συμβουλές μην τις αντικρούετε. Ακούστε τις και επεξεργαστείτε τις με τον ίδιο τρόπο που θα επεξεργαζόσασταν τις συμβουλές ενός γιατρού ή ενός δικηγόρου.
• Σταματήστε τις δικαιολογίες. Αν θέλετε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να γίνουν επιτυχημένα, σταματήστε να δίνετε δικαιολογίες για αυτά. (Δίνει παράδειγμα μιας μαμάς που έδινε δικαιολογίες γιατί το παιδί της δεν είχε κάνει τις εργασίες του για το καλοκαίρι: ότι είχαν οικογενειακά προβλήματα και ότι το προέτρεπε εκείνη να διασκεδάσει επειδή ήταν καλοκαίρι κλπ κλπ.)  Κάποιοι γονείς δίνουν πάντα δικαιολογίες και μεγαλώνουν παιδιά που θα γίνουν ενήλικες που θα ψάχνουν για δικαιολογίες και θα έχουν αποκτήσει κακές εργασιακές συνήθειες. Αν δεν θέλετε το παιδί σας να είναι 25 και άνεργο, να κάθεται στον καναπέ σας και να τρώει τσιπς όλη μέρα, σταματήστε να βρίσκετε δικαιολογίες για το γιατί δεν πετυχαίνει. Αντίθετα επικεντρωθείτε στο να βρίσκετε λύσεις.
• Η αλήθεια είναι ότι καμιά φορά οι κακοί δάσκαλοι δίνουν ευκολότερα καλούς βαθμούς γιατί ξέρουν ότι έτσι θα τους αφήσουν ήσυχους. Κι έτσι οι γονείς λένε “Το παιδί μου έχει σπουδαίο δάσκαλο. Πήρε όλο Α!” Ελάτε τώρα. Με όλη την ειλικρίνεια οι καλύτεροι δάσκαλοι δίνουν τους χειρότερους βαθμούς γιατί ανεβάζουν τις προσδοκίες. Κι όμως όταν το παιδί σας παίρνει κακούς βαθμούς το πρώτο που θέλετε να κάνετε είναι να πάτε να παραπονεθείτε στον διευθυντή.
• Ποτέ μη μιλάτε αρνητικά για έναν δάσκαλο μπροστά στο παιδί σας. Αν ξέρει ότι δεν τον σέβεστε, δεν θα τον σεβαστεί και το ίδιο και αυτό θα οδηγήσει σε ένα σωρό άλλα προβλήματα.
• Ξέρουμε ότι αγαπάτε τα παιδιά σας. Το ίδιο κι εμείς. Απλά σας ζητάμε – και σας ικετεύουμε – να μας εμπιστευτείτε, να μας υποστηρίζετε και να συνεργάζεστε με το σύστημα. Θέλουμε να μας βοηθάτε και να και να μας δείχνετε το σεβασμό που αξίζουμε. Εξυψώστε μας και κάντε μας να νιώθουμε ότι μας εκτιμάτε και θα δουλέψουμε ακόμα σκληρότερα για να προσφέρουμε στα παιδιά σας την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση.

#12.  How to Talk to Little Girls (The Huffington Post)

To άρθρο “Πώς να μιλάτε στα μικρά κορίτσια” υπογράφει η Lisa Bloom που είναι συγγραφέας του ‘Think: Straight Talk for Women to Stay Smart in a Dumbed Down World’

Η Lisa γράφει για το πώς η πρώτη αντίδραση που έχουμε συνήθως όλοι μας όταν δούμε ένα μικρό κορίτσι είναι να του πούμε πόσο χαριτωμένο, γλυκό, όμορφο, καλοντυμένο, καλοχτενισμένο, με όμορφο μανικιούρ είναι (Το τελευταίο για το μανικιούρ στα μικρά κορίτσια είναι η νέα τρέλα στην Αμερική και σίγουρα θα το δούμε να έρχεται).

Γιατί είναι κακό αυτό; Είναι συνηθισμένο να λέμε στα μικρά κορίτσια πόσο όμορφα είναι. Σπάμε τον πάγο και να ανεβάζουμε την αυτοπεποίθησή τους, έτσι δεν είναι;

Να γιατί είναι κακό: Όπως έχει γράψει η Lisa στο βιβλίο της το 15 με 18 τοις εκατό των κοριτσιών κάτω από 12 φορούν συστηματικά μάσκαρα, μολύβι ματιών και κραγιόν. Οι διατροφικές διαταραχές έχουν αυξηθεί και η αυτοεκτίμηση έχει πέσει. Το 25% των νέων γυναικών στην Αμερική θα προτιμούσαν να βγουν νικήτριες στο America’s Next Top Model από ότι να κερδίσουν το Nobel Ειρήνης. Ακόμα και έξυπνες, επιτυχημένες, μορφωμένες γυναίκες λένε ότι προτιμούν να είναι όμορφες παρά έξυπνες.

Το να δείχνεις λοιπόν στα κορίτσια ότι το πρώτο πράγμα που προσέχεις πάνω τους είναι η εμφάνισή τους, τα προετοιμάζει για δίαιτα στα 5, μέικαπ στα 11, αύξηση στήθους στα 17 και Botox στα 23. Καθώς η νέα τάση επιβάλλει στις γυναίκες να είναι hot 24 ώρες το 24ωρο και 7 μέρες την εβδομάδα οι γυναίκες γίνονται πιο δυστυχισμένες. Τι λείπει; Μία ζωή με νόημα, με ιδέες, με διάβασμα βιβλίων και αναγνώριση για τις σκέψεις τους και τα επιτεύγματά τους.

Η Lisa συνεχίζει την αφήγηση της ιστορίας λέγοντας ότι τελικά έσκυψε για να φτάσει στο ύψος του κοριτσιού, της είπε “χαίρομαι που σε γνωρίζω” και τη ρώτησε τι βιβλίο διαβάζει και ποιο είναι το αγαπημένο της. Η μικρή πήγε και το έφερε και το διαβάσανε μαζί. Κουβέντιασαν. Η Lisa της είπε ότι έχει γράψει ένα βιβλίο και ότι μπορεί κι εκείνη να γράψει μια μέρα.

Για τα μεγαλύτερα κορίτσια προτείνει να τα ρωτάμε για τα τρέχοντα θέματα: μόλυνση περιβάλλοντος, πόλεμοι, κομμένα budget στα σχολεία. Τι τα ενοχλεί στον κόσμο; Πώς θα το έφτιαχναν αν είχαν ένα μαγικό ραβδί; Μοιραστείτε μαζί τους τις ιδέες σας και επιτεύγματά σας και πείτε τους ποια είναι τα αγαπημένα σας βιβλία. Γίνετε το πρότυπο για το πώς σκέφτεται και πράττει μία σκεπτόμενη γυναίκα.

Και καταλήγει: “Ας αλλάξουμε τον κόσμο ένα κορίτσι τη φορά”.

Βρείτε ολόκληρο τον κατάλογο εδώ, με πολλά ακόμα αξιόλογα άρθρα για γονείς ή μη, και θα χαρώ να διαβάσω ποια είναι τα άρθρα ή τα σημεία που έκαναν σε εσάς περισσότερη εντύπωση. Καλό διάβασμα!

Το post Τα δημοφιλέστερα άρθρα στο Facebook για το 2011 και τα δύο που ξεχώρισα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.