Αρρωστούλα η Εβίτα εδώ και λίγες μέρες και εγώ εκτελώ καθήκοντα – τι άλλο; – νοσοκόμας. Το Σάββατο το βράδυ το καληνύχτισμά μου και με τα δύο κορίτσια είχε γεύση από όλη αυτή την ταλαιπωρία. Η ξεκαρδιστική καληνύχτα, στο δωμάτιο της Εβελίνας – Μαμά η αρρώστια της Εβίτας ήταν τελικά πολλή σοβαρή! Δεν είναι πράγμα αυτό […]
“Μύνε” μαζί μου
Η Εβίτα πηγαίνει φέτος πρώτη δημοτικού. Σαν πρωτάκι λοιπόν, την έχει “υιοθετήσει” στο σχολείο της ένα εκτάκι. Είναι ένας εκπληκτικός θεσμός που έχουν στο σχολείο, για τον οποίο είχα ξαναγράψει και σε ένα παλαιότερο Χριστουγεννιάτικο post. Τα μεγάλα παιδιά φροντίζουν τα μικρά και είναι δίπλα τους για οτιδήποτε μπορεί να προκύψει. Στο τέλος της χρονιάς στην […]
Στον φυσικό πατέρα του γιου μου, στα γενέθλιά του
Διαβάζω δεκάδες blog κάθε μέρα, τόσο ελληνικά όσο και ξένα. Κάποιες φορές μερικά post με κάνουν να σκέφτομαι “Κοίτα να δεις! Αυτός ο άνθρωπος σκέφτεται ακριβώς σαν κι εμένα!” και να ευγνωμονώ το internet που μου δίνει τη δυνατότητα να έρθω σε επαφή με ανθρώπους που μου μοιάζουν… Και κάποιες φορές διαβάζω post από ανθρώπους […]
…άντε την καρδούλα του ραγίζω
Το απόγευμα είναι η ώρα των κοριτσιών. Προσπαθώ να αφήνω δουλειές, υπολογιστή και κινητό στην άκρη. Δεν τα καταφέρνω πάντα όμως, να προχθές πνιγόμουν να τελειώσω κάτι. Και τα κορίτσια με διέκοπταν συνέχεια. Και τις μάλωσα. Το αποτέλεσμα ήταν αυτό το σημειωματάκι από την Εβίτα… Ένιωσα έναν κόμπο στο λαιμό όταν το είδα… Πάντα νομίζουν […]
Το τελευταίο του post. –
Πριν από δύο περίπου μήνες διάβασα το τελευταίο post του Derek Miller και ενώ από τότε ήθελα να γράψω για αυτό όλο το ανέβαλα. Πρόκειται για ένα post που είχε γράψει λίγο πριν να πεθάνει από καρκίνο του παχέος εντέρου και ζήτησε από την οικογένειά του να το αναρτήσει στο blog του μετά την κηδεία […]
