Εκεί, σε ένα μικρό δημοτικό σχολείο δίπλα στη λίμνη Bunyonyi, βρέθηκε ξανά η Δήμητρα, εθελόντρια και αναγνώστρια του Aspa Online, παίρνοντας μέρος σε νέο ταξίδι εθελοντισμού με την ομάδα wheeling2help.

Παρά τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, το σχολείο ήταν καλά οργανωμένο, οι δάσκαλοι δραστήριοι και τα παιδιά γεμάτα όρεξη για χορό και τραγούδι. Ευτυχία μέσα στην απλότητα.

Σε μία από τις δραστηριότητες, τα παιδιά πήραν στα χέρια τους το φορτηγό του Φύγαμεεε! και φαντάστηκαν τι μπορεί να κουβαλάει στην καρότσα του σε ένα ταξίδι από την Αφρική ως την Ελλάδα. Και το ζωγράφισαν!

Να κάποιες από τις φωτογραφίες των παιδιών καθώς ζωγράφιζαν…

Όπως έχω ξαναπεί, πάντα θα ήθελα να κάνω ένα ταξίδι εθελοντισμού και ελπίζω ότι μια μέρα θα τα καταφέρω. Μέχρι τότε, το γεγονός ότι κάτι που δημιούργησα, ταξίδεψε ως την Αφρική και έδωσε χαρά στα παιδιά, είναι απίστευτα συγκινητικό και με κάνει να νιώθω ότι, με τον δικό μου τρόπο, ήμουν κι εγώ εκεί.

Ευχαριστώ τη Δήμητρα που μου έδωσε αυτήν την χαρά, αλλά και όλους τους εθελοντές που με την προσφορά τους βάζουν ένα μικρό λιθαράκι για να γίνει ο κόσμος καλύτερος.

Και η ιστορία συνεχίζεται…

Το post Απρόσμενο δώρο από την Ουγκάντα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τι περίεργο… Έχω πάρει email από πολλά μέρη του κόσμου, αλλά από Τανζανία δεν έχω ξαναπάρει. Αλλά η συνέχεια ήταν ακόμα πιο αναπάντεχη!

Το email το έστελνε η Δήμητρα, που είχε αγοράσει το ebook μου Φύγαμεεε! όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Μου έγραφε ότι είναι σε ταξίδι εθελοντισμού στην Τανζανία και μου έστελνε αυτό το email για να μου ζητήσει την άδεια να χρησιμοποιήσει ένα από τα εκτυπώσιμα παιχνίδια του ebook σε σχολείο εκεί!

Δεν πίστευα στα μάτια μου με αυτό που διάβαζα! Κατ’ αρχάς πάντα ήθελα να κάνω ένα ταξίδι εθελοντισμού. Και παρ’ όλο που δεν τα έχω καταφέρει ακόμα, το να βρεθεί ένα από τα παιχνίδια μου στην Τανζανία ήταν σαν να βρίσκεται ένα κομμάτι του εαυτού μου εκεί! Εννοείται λοιπόν ότι της έδωσα την άδεια. Και την παρακάλεσα να στείλει εντυπώσεις και αν γίνεται φωτογραφίες.

Τη μεθεπόμενη μέρα ανοίγω το email μου και βλέπω αυτή την φωτογραφία. Που για μένα είναι η πιο συγκινητική φωτογραφία που έχω δει φέτος (και ίσως όχι μόνο φέτος!)

Και αυτήν.

Αλλά και αυτήν.

Για να δώσω λίγες περισσότερες πληροφορίες για το παιχνίδι, είναι απλό: Ζητάμε από τα παιδιά να φανταστούν τι μπορεί να κουβαλάει αυτό το φορτηγό και να ζωγραφίσουν το περιεχόμενο.

Με αυτόν τον τρόπο τα βοηθάμε να αναπτύξουν την φαντασία τους. Και παράλληλα μας ανοίγουν ένα παράθυρο στο υπέροχο μυαλό τους. Γιατί μαθαίνουμε τι σκέφτονται! Και αρχίζει ένας διάλογος για να μάθουμε περισσότερα και να επικοινωνήσουμε καλύτερα.

Δεν ξέρω τι ακριβώς οδηγίες πήραν τα παιδιά (π.χ. αν τους έδωσαν οδηγίες για το από πού ξεκινάει το φορτηγό και ποιος είναι ο προορισμός του). Αλλά βλέπω ότι στην μπροστινή ζωγραφιά το φορτηγό μεταφέρει ανανάδες! Ένα άλλο φορτηγό κουβαλάει ένα ροζ φλαμίνγκο. Ένα άλλο φορτηγό ένα κορίτσι που φαίνεται χαρούμενο γιατί έχει μαζί του έναν φοίνικα και έναν ανανά!

Όταν θα μάθω ακόμα περισσότερα, θα προσθέσω τις πληροφορίες εδώ. Όμως αισθάνθηκα την ανάγκη να μοιραστώ άμεσα αυτές τις πρώτες φωτογραφίες, γιατί είναι για μένα οι πιο συγκινητικές της χρονιάς.

Και να εξηγήσω γιατί: Κάποιοι θα έλεγαν ότι το AspaOnline.gr είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και “επιτυχημένα” blog μαμάδων στην Ελλάδα. Και βάζω το “επιτυχημένα” σε εισαγωγικά γιατί καμιά φορά το πώς βλέπουν οι άλλοι την επιτυχία και τι είναι για σένα επιτυχία διαφέρει.

Για παράδειγμα επιτυχία για τους άλλους, είναι ότι έχω βρεθεί στην τηλεόραση αρκετές φορές (αλλά όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι με το ζόρι πήγαινα, γιατί το να γίνω γνωστή ήταν πάντα το τελευταίο που ήθελα). Έχω δώσει συνεντεύξεις, έχω προσκληθεί να μιλήσω σε πανεπιστήμια, σε σχολεία, σε εταιρείες, σε TED. Έχω συνεργαστεί με τις μεγαλύτερες εταιρείες, ελληνικές και πολυεθνικές. Είμαι ευγνώμων για όλα αυτά.

Αλλά υπάρχουν κι άλλα που με κάνουν να χαμογελάω. Για παράδειγμα, η σπουδαία επιτυχία του post Εκτάκια υιοθετούν πρωτάκια που αγαπήθηκε τόσο πολύ και έκανε τόσο γνωστό τον θεσμό, που πλέον εφαρμόζεται σε εκατοντάδες σχολεία της Ελλάδας.

Πραγματική επιτυχία επίσης, πραγματικό κέρδος, είναι οι υπέροχοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει. Και οι υπέροχοι άνθρωποι που έχω βοηθήσει.

Αλλά αυτό, το να δω ένα από τα παιχνίδια που με τόση αγάπη έχω δημιουργήσει να έχει ταξιδέψει στην Αφρική και να δίνει χαρά στα παιδιά εκεί, είναι ό,τι πιο συγκινητικό μου έχει συμβεί.

Ευχαριστώ λοιπόν κι από εδώ τη Δήμητρα που επικοινώνησε μαζί μου για να με ρωτήσει για το παιχνίδι. (Και μάλιστα τελικά έμαθα ότι στο ταξίδι αυτό είναι κι άλλη μία μαμά που γνωρίζω: Η Μαρία, που είναι μέλος στο Love, mom εδώ και 3,5 χρόνια! Τις περιμένω και τις δύο να μου πουν όλες τις λεπτομέρειες!)

Κλείνοντας, το μήνυμά μου είναι το εξής:

Κάνε αυτό που αγαπάς. Έχε το θάρρος να το μοιραστείς με τον έξω κόσμο, ακόμα κι αν φοβάσαι. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις ποιον θα αγγίξεις, ποιον θα βοηθήσεις και πού θα ταξιδέψεις.

Το post Η πιο συγκινητική φωτογραφία της χρονιάς δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Στη συνέχεια έγραψα το 50 λόγοι για να αγαπήσεις το χειμώνα, έτσι ως “πρόκληση”. Να δω να μπορώ να βρω 50 λόγους για να αγαπήσω το χειμώνα που είναι η λιγότερο αγαπημένη μου εποχή του χρόνου. (Βρήκα).

Μετά έγραψα το 50 λόγοι για να αγαπήσεις το καλοκαίρι. Ε καλά. Εύκολο! Με τις διακοπές, τη θάλασσα και τους χαλαρούς ρυθμούς, πώς να μην το αγαπήσεις;

Αλλά ως τώρα δεν είχα γράψει το 50 λόγοι για να αγαπήσεις την άνοιξη που είναι μία από τις πιο όμορφες και αισιόδοξες περιόδους της χρονιάς. Μάλλον το θεωρούσα αυτονόητο ότι όλοι αγαπούν την άνοιξη και δεν το αποφάσιζα να ξεκινήσω να γράφω το post…

Έλα όμως που αισθανόμουν ότι έπρεπε να ολοκληρώσω τη συλλογή! Ήρθε η ώρα λοιπόν…

Ο Μάρτιος, ο Απρίλιος και ο Μάιος μας έφθασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή!

1. Είναι εποχή ανανέωσης: στο σπίτι, στα ρούχα, στη διάθεση.

2. Τα λουλούδια ανθίζουν και σε ξετρελαίνουν με τα μεθυστικά αρώματα.

3. Welcome back freddo, φραπέ και καφέ με πραλίνα φουντουκιού!

4. Φοράς πιο ανάλαφρα και πιο πολύχρωμα ρούχα.

5. Η μέρα μεγαλώνει και νιώθεις ότι κάποιος πρόσθεσε στα κρυφά περισσότερες ώρες στο 24ωρο!

6. Το έθιμο του Μάρτη στο χέρι.

7. H οικογένεια συναντιέται γύρω από το οικογενειακό τραπέζι του Πάσχα.

8. Τα σοκολατένια αβγά.

9. Είναι η εποχή της φράουλας!

10. Οι μίνι εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα στη φύση.

11. Μπορείς να φοράς γυαλιά ηλίου κάθε μέρα.

12. Οι ξεκαρδιστικές πρωταπριλιάτικες φάρσες!

13. Ξεκινάνε τα σχέδια για τις καλοκαιρινές διακοπές.

14. Τα δέντρα δεν είναι πια γυμνά.

15. Μπορείς επιτέλους να παίξεις το ανοιξιάτικο κυνήγι θησαυρού.

Το θέλεις; Συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα για να εγγραφείς στο newsletter μου και θα στο στείλω δωρεάν:

16. Αλλά και το πασχαλινό κυνήγι αυγών.

17. Φυτεύεις καραμελάκια και φυτρώνουν γλειφιτζούρια.

18. Ανοίγεις τα παράθυρα του σπιτιού για να μπει φρέσκος αέρας.

19. Τα πουλάκια κελαηδούν και σε ξεσηκώνουν.

20. Η  μυρωδιά του φρεσκοκομμένου γκαζόν.

21. Η οδήγηση με ανοιχτό παράθυρο.

22. Τα ηλιοβασιλέματα ομορφαίνουν ακόμη περισσότερο.

23. Οι φωτογραφίες που βγάζεις τα παιδιά σου σε εξωτερικό χώρο είναι απολύτως ινσταγκραμικές.

24. Μπορείς να πας για πικ νικ.

25. Είναι καλή ευκαιρία για γενική καθαριότητα και ξεκαθάρισμα.

26. Μπορείς να κάνεις barbecue στο μπαλκόνι ή στην αυλή.

27. Η θερμοκρασία είναι ιδανική: Δεν έχει ούτε πολύ κρύο, ούτε πολλή ζέστη.

28. Άνοιξη χωρίς τάρτα σοκολάτας με φράουλες χωρίς ψήσιμο γίνεται; Δε γίνεται!

29. Το σπίτι γίνεται πιο ανάλαφρο γιατί μαζεύεις τα χαλιά.

30. Η φύση είναι τόσο όμορφη που δεν τη χορταίνεις.

31. Τα παιδιά μπορούν να παίζουν έξω περισσότερες ώρες.

32. Υπάρχει μια αίσθηση αισιοδοξίας στην ατμόσφαιρα.

33. Η βεράντα αρχίζει και υποδέχεται κόσμο και φίλους.

34. Τα βάζα γεμίζουν λουλούδια.

35. Η γυμναστική μεταφέρεται έξω από το σπίτι.

36. Οι σαλάτες είναι πολύχρωμες στο τραπέζι.

37. Μπορείς να φτιάξεις σκουλαρίκια με τα κεράσια. Ήταν ένα μικρό τελετουργικό που έκανα πάντα με τη μαμά μου όταν ήμουν παιδί και το συνέχισα κι εγώ με τις κόρες μου.

38. Οι 100 δραστηριότητες για παιδιά (χωρίς τηλεόραση και οθόνες) για μέρες εντός και εκτός σπιτιού.

39. Να και κάτι πεζό (αλλά τόσο αληθινό): Τα έξοδα θέρμανσης μειώνονται.

40. Είναι ιδανική εποχή για βόλτα στο κέντρο της πόλης.

41. Πλησιάζει η γιορτή της μητέρας.

42. Οι τουριστικοί προορισμοί δεν έχουν πολύ κόσμο.

43. Τελειώνουν επιτέλους οι ιώσεις!

44. Ο άνεμος κάνει τα δέντρα να χορεύουν στον ρυθμό του.

45. Ε, να μην αρχίσεις να τρως τα πρώτα σου παγωτά;

46. Μπορείς να απλώσεις τα ρούχα έξω στο μπαλκόνι.

47. Η μυρωδιά του φρέσκου αέρα.

48. Τα παστέλ χρώματα της φύσης.

49. Ο γαλάζιος ουρανός!

50. Οι παπαρούνες αλλά και η ανάμνηση εκείνης της βόλτας στο πάρκο που φωτογράφισα τις δικές μου παπαρούνες.

Η άνοιξη είναι ο τρόπος της φύσης για να πει ‘Ας κάνουμε πάρτυ!’
~ Robin Williams

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας λόγος; Κάποιος άλλος που δεν συμπεριέλαβα;

Καλή άνοιξη!

Το post 50 λόγοι για να αγαπήσεις την άνοιξη δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου γράφει ότι το 2018 έκαναν στο Ινστιτούτο Έρευνας Ευτυχίας τη Μελέτη Ευτυχισμένης Ανάμνησης.

Ζήτησαν από ανθρώπους από όλο τον κόσμο να περιγράψουν ευτυχισμένες αναμνήσεις τους και ως αποτέλεσμα έλαβαν πάνω από 1000 ευτυχισμένες αναμνήσεις από όλο τον κόσμο.

Καθώς διάβαζα το βιβλίο φανταζόμουν τους ερευνητές του Ινστιτούτου να διαβάζουν τις απαντήσεις των συμμετεχόντων και θα ήθελα να ήμουν κι εγώ στη θέση τους. Σκεφτόμουν πόσο τυχεροί είναι που ασχολούνται με το συγκεκριμένο αντικείμενο κι ότι αν ήξερα ότι υπήρχε τέτοιο επάγγελμα μάλλον θα το επέλεγα!

Εμένα τελικά με κέρδισε η εκπαίδευση και ο παιδαγωγικός κλάδος και παρ’ όλο που φαινομενικά δεν έχουν σχέση, η παιδική ηλικία είναι (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι) γεμάτη ευτυχισμένες αναμνήσεις!

Όμως η δημιουργία ευτυχισμένων αναμνήσεων βρήκε έτσι κι αλλιώς τον τρόπο να γίνει σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Ως μαμά προσανατολιζόμουν ιδιαίτερα στο να δημιουργώ ευτυχισμένες στιγμές στο σπίτι. Στη συνέχεια ξεκίνησα το blog μου (που φέτος θα κλείσει τα 14 χρόνια λειτουργίας του) αρχικά για να καταγράψω τις όμορφες στιγμές μας και αργότερα για να βοηθήσω κι άλλους γονείς να κάνουν το ίδιο.

Και μάλιστα τα τελευταία 3 χρόνια δημιούργησα το club για μαμάδες Love, mom που έχει αποστολή να βοηθήσει μαμάδες να χαρίσουν στα παιδιά το δώρο μιας υπέροχης παιδικής ηλικίας.

Με αφορμή τα τρίτα γενέθλια του Love, mom που πλησιάζουν, αποφάσισα να κάνω τη δική μου μελέτη ευτυχισμένης ανάμνησης που θα είναι όμως προσανατολισμένη στην παιδική ηλικία.

Και σας καλώ να πάρετε μέρος!

Η έρευνα είναι σύντομη, είναι ανώνυμη και αποτελείται από μία κύρια ερώτηση: Περιγράψτε μία από τις ευτυχισμένες αναμνήσεις της παιδικής σας ηλικίας.

Αν θυμάστε μπορείτε επίσης να σημειώσετε και την ηλικία που είχατε όταν ζήσατε αυτή την ανάμνηση.

Έτσι λοιπόν θα βρεθώ κι εγώ στη θέση των ερευνητών του Ινστιτούτου Έρευνας Ευτυχίας και θα πλημμυρίσω κι εγώ με τις πιο υπέροχες αναμνήσεις! Στόχος μου είναι να μελετήσω τι είναι αυτό που μένει. Τι είναι αυτό που θυμόμαστε από την παιδική μας ηλικία; Ποιες είναι μερικές από τις top αγαπημένες στιγμές των περισσοτέρων από εμάς; Είναι οι απλές καθημερινές στιγμές; Είναι οι διακοπές; Είναι κάτι που έγινε στο σπίτι; Στο σχολείο; Με ποιον; Είναι κάποιο δώρο; Είναι κάποια γιορτή; Είναι γεύση; Είναι άρωμα; Τι στο καλό είναι;

Tip: Δεν είναι ανάγκη να το υπεραναλύσετε για να βρείτε την κορυφαία ανάμνηση. Η ερώτηση είναι “περιγράψτε ΜΙΑ από τις ευτυχισμένες παιδικές αναμνήσεις”.

Το ερωτηματολόγιο είναι ενσωματωμένο παρακάτω. Αν η ενσωματωμένη φόρμα δεν εμφανίζεται, βρείτε την online ΕΔΩ.

Σε μελλοντικό post ίσως να μοιραστώ κάποιες από τις ανώνυμες απαντήσεις και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξα. Παρ’ όλα αυτά δεν θα αναφερθώ σε προσωπικές πληροφορίες. Εξάλλου η έρευνα είναι ανώνυμη!

Θα χαρώ να μοιραστείτε το link της έρευνας με φίλους, ώστε να λάβει όσο το δυνατόν περισσότερες απαντήσεις.

Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σας!

Το post Καλώς ήρθατε στην έρευνα Ευτυχισμένης Παιδικής Ανάμνησης δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Άραγε, από όλες τις αναμνήσεις που έχουμε, ποιες κρατάμε στο μυαλό μας και στην ενήλικη ζωή μας;

Σε όποιο στάδιο της γονεϊκότητας βρισκόμαστε, υπάρχει πάντα χρόνος να δημιουργήσουμε αναμνήσεις που τα παιδιά μας που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Να 8 πράγματα που θα θυμούνται για πάντα.

1. Το πόσο διασκέδαζαν μαζί μας

Η απλή παρουσία μας δίπλα τους όταν παίζουν, το να χτίζουμε πύργους με τουβλάκια και να κάνουμε χαζομάρες μαζί είναι υπεραρκετά για να δημιουργήσουν δυνατές αναμνήσεις. Το παιχνίδι ενισχύει τον δεσμό μεταξύ γονέων και παιδιών, γεγονός που έχει θετικό αντίκτυπο στην γενικότερη επικοινωνία.

Συχνά είμαστε τόσο προσανατολισμένοι στο να τα προλάβουμε όλα, που δεν βάζουμε τη διασκέδαση ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων μας. Αλλά το να διασκεδάζουμε μαζί με τα παιδιά μας είναι απαραίτητο!

2. Τους εορτασμούς με ή χωρίς σπουδαία αφορμή

Είτε πρόκειται για τα γενέθλια τους, τα πρώτα τους βήματα (κυριολεκτικά ή μεταφορικά), την επιστροφή στο σχολείο ή την ημέρα των Χριστουγέννων, υπάρχουν πολλές αφορμές για να γιορτάζουμε τις πολύτιμες στιγμές της ζωής.

Είναι, επίσης, σημαντικό να γιορτάζουμε κάθε επίτευγμα της ζωής τους όσο μικρό κι αν είναι. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι κάθε παιδί έχει διαφορετικά ταλέντα (π.χ. άλλα διαπρέπουν στον αθλητισμό κι άλλα στα μαθήματα του σχολείου), όλες οι επιτυχίες και τα ορόσημα που κατακτούν θα πρέπει να γιορτάζονται εξίσου.

3. Τις οικογενειακές μας παραδόσεις

Οι οικογενειακές παραδόσεις δεν είναι τίποτα άλλο από δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουμε ξανά και ξανά. Δεν έχει σημασία αν είναι μεγάλες ή μικρές, σημαντικές ή ασήμαντες, αυτό που μετράει είναι να είναι επαναλαμβανόμενες.

Οι δικές μας αγαπημένες οικογενειακές παραδόσεις είναι η Επείγουσα Αγκαλίτσα, το βάζο των αναμνήσεων, το φαγητό για μεξικάνικο μία μέρα πριν να ανοίξουν τα σχολεία και πολλές πολλές ακόμα τις οποίες ελπίζω ότι θα συνεχίσουν κάποτε τα παιδιά μου με τα δικά τους παιδιά.

Ακόμη όμως και ένα μικρό τελετουργικό όπως μια απλή καθημερινή “μυστική” χειραψία θα μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό τους.

4. Το ότι τρώγαμε μαζί

Το να τρώμε ένα τουλάχιστον γεύμα της ημέρας μαζί με τα παιδιά είναι πολύ σημαντικό. Ο χρόνος που περνάμε μαζί γύρω από το τραπέζι, είναι για μένα ο βασιλιάς του ποιοτικού χρόνου, ο χρόνος που μας δένει και μας ενώνει.

Είναι ο χρόνος που μοιραζόμαστε όχι απλώς το φαγητό αλλά την καθημερινότητά μας, τις σκέψεις μας, τα καλά και τα κακά που συμβαίνουν στη ζωή μας. 

Τα παιδιά δεν θα θυμούνται κάθε γεύμα της ζωής τους αλλά θα νιώθουν πόσο σημαντικό ήταν να μαζεύεται η οικογένεια για να φάει μαζί, γύρω από ένα τραπέζι.

5. Τον τρόπο που συμπεριφερόμασταν

Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε είναι κάτι που τα παιδιά πάντα παρατηρούν και συχνά αντιγράφουν. Όλες οι συμπεριφορές μας καταγράφονται ακούσια από τα παιδιά μας: από το πως μιλάμε στα ζώα ή αν είμαστε ευγενικοί σε έναν ξένο, πώς αντιδρούμε όταν έχει κίνηση στο δρόμο ή πώς αντιμετωπίζουμε τον πόνο ή πως διαχειριζόμαστε μια αγχωτική κατάσταση.

Ανάλογα με το παράδειγμα που θα έχουν, θα διαμορφώσουν (ή όχι) την αποδοχή του εαυτού τους, θα καλλιεργήσουν (ή όχι) την ενσυναίσθηση και θα δημιουργήσουν (ή όχι) τους δικούς τους μηχανισμούς αντιμετώπισης του άγχους.

6. Τα ταξίδια που κάναμε μαζί

Το να ταξιδεύεις οικογενειακώς με μικρά παιδιά μπορεί να είναι δύσκολο αλλά υπάρχουν άπειρες ανταμοιβές για την προσπάθειά μας και κυρίως το γεγονός ότι δημιουργούμε αναμνήσεις για μια ζωή. Η αλήθεια είναι ότι εμείς δεν έχουμε κάνει και τόσα ταξίδια γιατί προτιμούσαμε τη σταθερότητα των διακοπών στο ίδιο μέρος. Έχει φυσικά κι αυτό τα δικά του πλεονεκτήματα, όμως μακάρι να είχαμε κάνει περισσότερα ταξίδια… Το καλό είναι ότι κανείς δεν μας εμποδίζει να κάνουμε από εδώ και στο εξής!

[Αληθινός διάλογος με τα παιδιά μου:
Εγώ: Παιδιά, όταν θα είστε πάνω από 18 θα θέλετε να πηγαίνουμε ταξίδια στο εξωτερικό μαζί; Ή θα θέλετε μόνο με φίλους;
Παιδιά: Άμα πληρώνεις!]

Ακόμα όμως κι αν δεν είναι εφικτό ένα ταξίδι, υπάρχουν τρόποι να δημιουργήσουμε αναμνήσεις χωρίς να μετακινηθούμε πολύ μακριά. Είτε πρόκειται για μια βόλτα στην παραλία, είτε για μια επίσκεψη στο λούνα παρκ, είτε για μια πιο μακρινή μετακίνηση, το ταξίδι είναι για τα παιδιά μια πραγματική εμπειρία μάθησης.

7. Το ότι ήμασταν εκεί

Το “να είμαστε εκεί” ακούγεται υπερβολή, αφού είμαστε έτσι κι αλλιώς “εκεί” δηλαδή δίπλα τους. Αλλά η αδιάκοπη παρουσία μας έχει βαρύτητα στις παιδικές αναμνήσεις! Και με το αδιάκοπη δεν εννοώ να μην εργαζόμαστε και να είμαστε 24 ώρες το 24ωρο μαζί τους.

Τα παιδιά μετρούν την αγάπη μέσω της προσοχής που τους δίνουμε. Είναι οι απλές στιγμές που θα μείνουν στο μυαλό τους: όταν αφήσαμε για λίγο τη δουλειά για να φάμε μαζί παγωτό, ότι ξεκαρδιστήκαμε με το ανόητο αστείο τους ή απλά ότι τους διαβάζουμε ένα βιβλίο πριν τον ύπνο.

8. Την αίσθηση ασφάλειας που τους παρείχαμε

Τα παιδιά από τη φύση τους είναι ευάλωτα και χρειάζονται προστασία. Για αυτό και θα θυμούνται πάντα εκείνες τις στιγμές που κυνηγήσαμε τα τέρατα κάτω από το κρεβάτι ή ήμασταν δίπλα τους όποτε μας είχαν ανάγκη. Μέρος της αποστολής μας είναι να είμαστε η “βάση”, το μέρος στο οποίο μπορούν να επιστρέψουν για να νιώσουν αποδοχή και αίσθημα ασφάλειας, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Δεν είναι ποτέ αργά να ξεκινήσουμε να δημιουργούμε πολύτιμες αναμνήσεις και να οικοδομούμε όμορφες σχέσεις με τα παιδιά μας.

Η δημιουργία όμορφων αναμνήσεων και μιας υπέροχης παιδικής ηλικίας είναι εξάλλου και ο λόγος που δημιούργησα το μηνιαίο μου club για μαμάδες, Love, mom.

Οι εγγραφές στο Love, mom γίνονται σε συγκεκριμένες περιόδους μέσα στο χρόνο. Θέλεις να δεις αν είναι ανοιχτές τώρα; Κάνε κλικ εδώ για όλες τις πληροφορίες ή για να μπεις στη λίστα αναμονής, ώστε να ειδοποιηθείς από τις πρώτες μόλις ανοίξουν ξανά οι πόρτες!

Όπως είπε και ο Charles Swindoll: “Κάθε μέρα της ζωής μας κάνουμε καταθέσεις στην τράπεζα αναμνήσεων των παιδιών μας”.

Ας κάνουμε μία νέα κατάθεση σήμερα!

Το post 8 πράγματα που τα παιδιά θα θυμούνται για πάντα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Καθώς το 2020 κόντευε να τελειώσει κι έκανα τον απολογισμό μου για τη χρονιά που πέρασε, αναρωτήθηκα αν θα μπορούσα άραγε να βρω 20 λόγους για τους οποίους το 2020, ήταν μια καλή χρονιά για μένα.

Γιατί 2020 αρνητικούς λόγους θα μπορούσα άνετα να βρω. Το θέμα ήταν αν θα μπορούσα να βρω 20 θετικούς. Έτσι για να παίξω με τα νούμερα και να προσπαθήσω να βρω τα θετικά πίσω από μία «χάλια χρονιά».

Και το στοίχημα με τον εαυτό μου μπήκε! Τους πρώτους 10 λόγους τους έγραψα με μεγάλη ευκολία. Λόγους όπως ότι η καραντίνα μου έδωσε το δώρο να χορτάσω τα παιδιά μου. Στην ηλικία που είναι, (15,5 και 17,5) αν ήταν μια συνηθισμένη χρονιά θα τις έβλεπα ελάχιστα, καθώς θα ήταν είτε στο σχολείο, είτε στο φροντιστήριο είτε στο δωμάτιό τους.

Όμως το 2020 περάσαμε όλη τη χρονιά μαζί. Ξυπνούσαμε μαζί, πίναμε καφέ ή τσάι μαζί, τρώγαμε μαζί και περνούσαμε το βράδυ μαζί. Το βράδυ ανάβαμε πάντα 3-4 κεριά και βλέπαμε ταινίες ή σειρές και χαλαρώναμε και περνούσαμε καλά.

(Μπορεί να μοιάζει ότι καθόμουν όλη μέρα αλλά δεν ισχύει. Ήταν μία από τις χρονιές που έχω δουλέψει όσο σκληρά δεν έχω δουλέψει ποτέ στη ζωή μου, παρ’ όλα αυτά το δώρο του 2020 ήταν ότι παράλληλα χάρηκα και τα παιδιά μου).

Λόγους όπως ότι είμαι στην καλύτερη φυσική κατάσταση της τελευταίας δεκαετίας. Κάποιες φορές έβγαινα για περπάτημα (κωδικός μετακίνησης 6!) αλλά κυρίως γυμνάστηκα μέσα στο σπίτι.

Λόγους όπως ότι ανέπτυξα σπουδαίες φιλίες (και συνεργασίες), που σήμερα με κάνουν να αισθάνομαι πιο πλούσια και ευγνώμων από ποτέ.

Όταν όμως ξεπέρασα τους 10 λόγους τα πράματα άρχισαν να δυσκολεύουν. Με προσπάθεια κατάφερα να φτάσω στους 15, στους, 16, στους 17, στους 18.

Και εκεί κόλλησα.

Δεν μπορούσα να ολοκληρώσω τη λίστα και να κερδίσω το στοίχημα με τον εαυτό μου! Έλεγα δεν μπορεί, θα τα καταφέρω! Άφησα τις μέρες να περάσουν, το σκεφτόμουν, το ξανασκεφτόμουν, φυσούσα, ξεφυσούσα, τίποτα.

Την τελευταία μέρα του χρόνου ήμουν στους 18 λόγους. Είχα βρει όμως ποιος θα ήταν ο 19ος! Θα σας τον πω, παρόλο που εκ πρώτης όψεως μπορεί να μην μοιάζει και κανένας σπουδαίος λόγος. Κι όμως είναι… Γιατί ένα από τα πολλά που μας έμαθε το 2020 είναι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και ότι αν θέλεις κάτι να κάνεις, κάνε το, γιατί αλλιώς μπορεί να καταλήξεις να μην το κάνεις ποτέ.

Ντρέπομαι που το λέω, αλλά είμαστε στο σπίτι μας πάνω από 10 χρόνια και δεν είχαμε ποτέ ανάψει το τζάκι μας.

Όμως, δεν φτιάξαμε το τζάκι μας για διακόσμηση, το φτιάξαμε για να το ανάβουμε! Αλλά μας πήρε έναν χρόνο να αγοράσουμε το προστατευτικό… Άλλον έναν χρόνο να αγοράσουμε εργαλεία… Μετά η Αθήνα άρχισε να πνίγεται από το νέφος των τζακιών και την αιθαλομίχλη… Και κάπως έτσι η “αποστολή τζάκι” ατόνησε….

Όμως η ζωή είναι μικρή για να μην ανάβεις το τζάκι σου και έτσι ο κύβος ερρίφθη. 31 Δεκεμβρίου του 2020 το ανάψαμε για πρώτη φορά!

Κι έτσι φέτος, ανοίξαμε το βάζο των αναμνήσεων δίπλα στο τζάκι…

Το 2021 μπήκε χωρίς να έχω βρει ποιος ήταν ο 20ος λόγος μου, αλλά δεν είχα εγκαταλείψει την προσπάθεια. Θα τον έβρισκα.

Και τις προάλλες επιτέλους μου ήρθε! Και απορώ γιατί δεν τον είχα σκεφτεί από την αρχή. Μα ήταν Ο λόγος με κεφαλαίο όμικρον! Ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τον οποίο το 2020 ήταν μια καλή χρονιά και δεν τον είχα σκεφτεί από την αρχή. Ίσως καλύτερα που άργησε να μου έρθει, για να μπει στο νούμερο 20 και να είναι ο τελευταίος και καλύτερος.

Ο 20ος λόγος για τον οποίο το 2020 ήταν μια καλή χρονιά για μένα είναι γιατί με άλλαξε. Δεν είμαι η ίδια Άσπα που ήμουν στην αρχή της χρονιάς.

Το 2020 με βοήθησε να γίνω πιο δυνατή και να αποκτήσω περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Οι δυσκολίες με έκαναν να γίνω ένας εντελώς διαφορετικός, πιο δυνατός άνθρωπος. (Άσπα 2.0. για να παίξω και πάλι με τα νούμερα).

Όταν θέλεις να γυμναστείς και να γίνεις δυνατότερος, βάρη δε σηκώνεις εξάλλου;

Το post Βρήκα 20 λόγους για τους οποίους το 2020 ήταν μια καλή χρονιά για μένα δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας της στην τελετή αποφοίτησης του πανεπιστημίου Dartmouth είχε πει ότι απλώς… ΔΕΝ τα καταφέρνει όλα – παρόλο που στους έξω, μπορεί να μοιάζει ότι τα καταφέρνει όλα. (Sorry για το spoiler. Αξίζει να διαβάσετε τι ΑΚΡΙΒΩΣ είπε στο παλαιότερο post μου με τίτλο Η απάντηση στην ερώτηση: “Πώς τα καταφέρνεις όλα;”, αλλά εδώ θα κάνω μια μικρή περίληψη.)

Είχε λοιπόν μοιραστεί τη δική της αλήθεια: ότι όταν πετυχαίνει σε έναν τομέα της ζωής της, αυτό σχεδόν σίγουρα σημαίνει ότι αποτυχαίνει σε κάποιον άλλο τομέα εκείνη τη δεδομένη στιγμή.

Και ότι όταν είσαι μία δυναμική εργαζόμενη γυναίκα που είναι επίσης μία δυναμική μητέρα ποτέ δεν ισορροπείς. Ποτέ δεν αισθάνεσαι 100% ΟΚ. Πάντοτε ζαλίζεσαι λίγο. Πάντοτε κάτι χάνεται. Πάντοτε κάτι λείπει.

Με είχε ανακουφίσει λοιπόν αυτή η οπτική γωνία και από τότε νόμιζα ότι ήταν η καλύτερη απάντηση που θα μπορούσα να δώσω κι εγώ, όταν με ρωτάνε πώς τα προλαβαίνω όλα.

Πρόσφατα έπεσα σε μία ακόμα εμπνευσμένη απάντηση. Την έδωσε η συγγραφέας Nora Roberts αλλά εγώ την είδα από το Twitter της Jennifer Lynn Barnes, που είναι επίσης συγγραφέας. Θα την μεταφράσω εδώ στα Ελληνικά και παρακάτω έχω ενσωματώσει το tweet της Jennifer για να το διαβάσετε με τα δικά της λόγια.

Μια φορά, ήμουν σε ένα Q&A με την Nora Roberts και κάποιος την ρώτησε πώς ισορροπείς το γράψιμο με τα παιδιά. Εκείνη απάντησε ότι το κλειδί στο να κάνεις με επιτυχία τον ζογκλέρ είναι να ξέρεις ότι κάποιες από τις μπάλες που έχεις στον αέρα είναι γυάλινες και κάποιες πλαστικές.

Αν σου πέσει μια πλαστική μπάλα, κανένα πρόβλημα κάνει γκελ. Αν σου πέσει μια γυάλινη μπάλα σπάει. Έτσι λοιπόν θα πρέπει να ξέρεις ποιες μπάλες είναι γυάλινες και ποιες πλαστικές και να δίνεις προτεραιότητα στις γυάλινες.

Και συνεχίζει η Jennifer:

Αυτό το παράδειγμα το σκέφτομαι ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Εμένα μου έπεσε πάνω από μία μπάλα σήμερα. Ήταν δύσκολο να αφήσω οποιαδήποτε μπάλα να πέσει και ήταν απαίσιο! Αλλά ήταν πλαστικές και αύριο θα είναι μια καλύτερη μέρα.

Καθώς αυτό το post έγινε viral, πολλοί το ερμήνευσαν ως “τα παιδιά σου είναι γυάλινη μπάλα” και/ή αναφέρονται σε ομιλίες που έγιναν από άντρες σχετικά με το πώς εξισορροπείς 5 μπάλες, όπου η δουλειά είναι πλαστική μπάλα και η οικογένεια γυάλινη.

Η Νόρα δεν μιλούσε για το πώς να ισορροπήσεις 5 μπάλες. Μιλούσε για το πώς να ισορροπήσεις ΠΕΝΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ μπάλες. Υπάρχουν τόσο πλαστικές όσο και γυάλινες μπάλες στην κάθε κατηγορία. Μπορεί να υπάρχει “προθεσμία στο project Χ” ή “η μέρα της τρελής κάλτσας στο σχολείο”.

Και αυτό που ήθελε να πει, απευθυνόμενη σε μία αίθουσα γεμάτη γυναίκες, δεν ήταν “δώσε προτεραιότητα στα παιδιά έναντι της δουλειάς”. Ήταν “μερικά πράγματα των παιδιών είναι πλαστικές μπάλες και μερικά γυάλινες και μερικές φορές για να πιάσεις μια γυάλινη μπάλα της δουλειάς θα αναγκαστείς να ρίξεις μία πλαστική της οικογένειας και δεν πειράζει”.

Και ισχύει επίσης το αντίθετο. Μερικές φορές για να πιάσεις μια γυάλινη μπάλα των παιδιών, θα πρέπει να σου πέσει κάτι από τη δουλειά και δεν πειράζει.

Αν έχεις τον αέρα 55 μπάλες κάποιες θα πέσουν. Έτσι λοιπόν δεν θα πρέπει να εστιάζεσαι στις μεγάλες κατηγορίες αλλά στις ξεχωριστές γυάλινες μπάλες.

Αυτός λοιπόν είναι ο τρόπος για να είσαι καλή ζογκλέρ-μαμά. Πιάσε τις γυάλινες, άφησε τις πλαστικές να πέσουν, σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουν.

Απελευθερωτικό!

Το post Πώς να ισορροπήσεις παιδιά και δουλειά (και η αναλογία με τις γυάλινες μπάλες) δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Μου άρεσε που άρχισα να τις βάζω στον κόσμο μου, να τους μιλάω για τα παιχνίδια των παιδικών μου χρόνων, να τους φτιάχνω τα αγαπημένα μου φαγητά ή γλυκά και να βλέπουμε τις δικές μου αγαπημένες παιδικές ταινίες.

Αυτό το τελευταίο το κάνουμε ακόμα που έχουν μεγαλώσει! Πριν από κανένα μήνα για παράδειγμα είδαμε τον κύκλο των χαμένων ποιητών που δεν τον είχαν δει.

Δε θα ξεχάσω όμως τη φορά που είχαμε δει τον Ε.Τ. Είχα μάλιστα γράψει για αυτό στο blog! (11 χρόνια το έχω το blog. Αυτό το blog τα έχει δει και τα έχει ακούσει όλα! )

“Τι εννοείς γλυκό πλασματάκι;” μου έλεγαν. “Είναι ασχημομούρης!” “Ιπτάμενα ποδήλατα; Αυτό δεν γίνεται” .

Αμέσως μόλις είδαμε την ταινία κατάλαβα ότι είχα βιαστεί να τους τη δείξω. Πλάνταξαν στο κλάμα και ήταν από τις πρώτες φορές που τις έβλεπα να κλαίνε σε ταινία! Μάλλον ήταν λίγο μικρές για τέτοιες συγκινήσεις…

Ο Ε.Τ. όμως ήταν για μένα ταινία σταθμός και δεν φαντάστηκα ότι μπορεί να ήταν λίγο νωρίς για εκείνες.

Όπως το 2010 δεν κρατιόμουν να δείξω την ταινία στις κόρες μου, έτσι και σήμερα δεν κρατιέμαι να μοιραστώ μαζί σας το νέο διαφημιστικό με τον Ε.Τ. που επιστρέφει.

Ο Ε.Τ. λοιπόν επιστρέφει στη γη 37 χρόνια μετά, για να βρει τον αγαπημένο του Έλιοτ.

Πολλά έχουν αλλάξει.

Πολλά έχουν παραμείνει τα ίδια.

Το ερώτημα είναι θα επαναληφθεί και πάλι η ιστορία;

Δείτε το βίντεο!

Καλές γιορτές!

Το post Ο Ε.Τ. επιστρέφει δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Με δυνατή μουσική και τραγούδι στο δρόμο της επιστροφής στο σπίτι και με μία ακόμα ανάμνηση για το βάζο των αναμνήσεων.

Η Εβελίνα και η Εβίτα δεν είναι πια παιδιά.  Χθες ξεκίνησαν την Τρίτη Γυμνασίου και την Δευτέρα Λυκείου.

Κι εκεί που κανονικά θα στεναχωριόμουν που όλα αυτά σύντομα θα τελειώσουν (του χρόνου θα είναι τελευταία χρονιά σχολείου της Εβελίνας!) τελικά τίποτα δεν τελειώνει.

Πρώτη μέρα σχολικής χρονιάς 2013: Εβίτα τρίτη δημοτικού

Πρώτη μέρα σχολικής χρονιάς 2019: Εβίτα τρίτη γυμνασίου

Η Μαρία μου στέλνει φωτογραφία με το πώς έντυσε έναν τοίχο στο σπίτι της για τη φωτογράφιση της κόρης της.

Η Ελεάννα μου λέει ότι καθιέρωσαν κάθε 10 Σεπτεμβρίου να πηγαίνουν για βάφλες.

Η Πηνελόπη μου στέλνει φωτογραφία από το κυνήγι θησαυρού για την επιστροφή στα σχολεία που έπαιξε με τα παιδιά της.

Ο θησαυρός στο σπίτι της Πηνελόπης ήταν απερίγραπτα γλυκός!

Και η μία υπέροχη μαμά μετά από την άλλη (+ κάποιοι μπαμπάδες) μου στέλνουν μηνύματα και φωτογραφίες, παίρνουν ιδέες από το βιβλίο μου, διαβάζουν posts, φτιάχνουν ποπ κορν και βλέπουν ταινία, εκτυπώνουν υλικό, φουσκώνουν μπαλόνια και κάνουν πράγματα που τα παιδιά θα τα θυμούνται για πάντα.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, στο διπλανό τραπέζι στο μεξικάνικο, καθόταν τυχαία μία μαμά με την οποία έχουμε έρθει πολύ κοντά τους τελευταίους μήνες στο Love, Mom, μια και η έξοδος για διεθνή κουζίνα τη μέρα πριν να ανοίξουν τα σχολεία έχει γίνει μέρος και της δικής τους οικογενειακής παράδοσης!

Και δεν ήταν η μόνη…

Μία ακόμα φίλη που χθες πήγε για μεξικάνικο. Ο σύνδεσμος μεξικάνικων εστιατορίων – αν υπάρχει κάτι τέτοιο – μου χρωστάει μια μαργαρίτα!

Τίποτα  λοιπόν δεν τελειώνει επειδή τα δικά μου παιδιά μεγαλώνουν.

Η Μαρία άρχισε να διαβάζει το blog μου πριν να γίνει μαμά…

Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες μαμάδες παίρνουμε ιδέες η μία από την άλλη, στηρίζουμε η μία την άλλη, εμπνεόμαστε η μία από την άλλη και κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δημιουργήσουμε όμορφες αναμνήσεις, να μεγαλώσουμε καλά παιδιά και να αφήσουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο κόσμο από ό,τι τον βρήκαμε.

Καλή σχολική χρονιά!

Το post Καλύτερα μαζί δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Λέξη γλυκιά, λέξη ζεστή που σε γεμίζει φως, σε γεμίζει αλμυρά, θάλασσα, φέρνει στο νου χιλιάδες εικόνες, αμέτρητες μυρωδιές και αναμνήσεις γλυκιές, κοινές σε όλους τους ανθρώπους. Λέξη που σε κάνει να χαμογελάς, ζεσταίνει το είναι σου μέχρι το τελευταίο σου κύτταρο. Γιατί…

Καλοκαίρι θα πει…

🐚 Κοχύλια στην ακρογιαλιά…

📚 Βιβλίο στην ξαπλώστρα…

👣 Πόδια χωμένα στην άμμο…

🍉 Καρπούζι στο μπαλκόνι…

🏝 Γαλαζοπράσινα νερά σε έρημο νησάκι…

🏓 Ρακέτες στην άμμο…

🍇 Μπολ με τσαμπί σταφύλια…

☀️ Μεσημεριανή ραστώνη στην αιώρα…

🌸 Ακούραστα μεσημεριανά τιτιβίσματα….

🌚 Αυγουστιάτικο φεγγάρι υπό τους ήχους κιθάρας…

🍦 Παγωτό χωνάκι χέρι χέρι…

🌊 Κύματα στην ακροθαλασσιά…

✨ Γλάροι στον καταγάλανο ουρανό…

🎈 Άρωμα αντηλιακού & δέρμα ηλιοκαμένο…

🐳 Βραδινά μπανάκια & γελάκια

💞 Φλερτ στα σοκάκια του νησιού…

🦋 Μπλε παραθυρόφυλλα και φούξια μπουκαμβίλια

🎬 Θερινό σινεμαδάκι με συνοδεία ποπ κορν

🤩 Ξεκούραστο δέρμα και μάτια πρησμένα από τον ύπνο…

👗 Πλεκτή μπλούζα και μίνι φόρεμα…

⛱ Παιχνίδια στην άμμο…

❤️ Έρωτες καλοκαιρινοί κι ας μην είναι παντοτινοί…

🍸 Δροσιστικά κοκτέιλ σε κοσμοπολίτικα σοκάκια…

🎉 Βόλτες στο νησί…

👙 Πολύχρωμα μαγιό & παρεό

👉🏻 Διχαλωτές σαγιονάρες…

🍹 Ξενύχτια, ξενύχτια, ξενύχτια…

🎺 Μουσική, όλων των ειδών μουσική…

🤩 Ανεβασμένη διάθεση & ανεμελιά…

με άλλα λόγια ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ !!!

🐳🐳✨✨🍦🍦⛱🦐🦋🦋❤️🌸💕💕💞🎈🌊🌊🎊🎊🍸🐬😋😋🤩❤️❤️😋🤪🤪🤪🤪🍒🍒🍒🍒🍉🍉🍉🍓🍓🍓🍓🍭🍭🍭🍭🥂🥂🍻🍷🥂🥂🍺🥃🍸🍹🍾🏊‍♀️🎹🎹🎼🎼🎧🎻🎸🎸🎺🎷⛱⛱🏖🏖🏝🏖⛱⛱🛥🛥🚤🚤⛵️⛵️🛶🛬🛫🛫✈️✈️🛵🛵🛵🛵⛺️⛺️⛺️⛺️🏕🏕🏕⛺️🎧🎤🎤🎬🥁🎷🎸🎻🎻🎸🎺🚴‍♂️🚴‍♂️🚴‍♂️🚴‍♂️🏄🏽‍♂️🏄🏽‍♂️🏄‍♀️🏄‍♀️🏄🏽‍♂️🏄🏽‍♂️🏄‍♀️🏊🏼‍♂️🏊🏼‍♂️🏊‍♀️🏊‍♀️

Τι κι αν οι καλοκαιρινοί έρωτες δεν διαρκούν…
Τι κι αν τα σοκάκια του νησιού ξεπλένει η φθινοπωρινή μπόρα…
Τι κι αν η μέρα μικραίνει συνεχώς…
Τι κι αν εμφανίζονται δειλά δειλά τα πρώτα ζακετάκια…
Τι κι αν τα πέδιλα δίνουν τη θέση τους στα μποτάκια…

Εμείς θα ζήσουμε ένα καλοκαίρι γεμάτο συγκινήσεις, όμορφες στιγμές και χαρούμενες μέρες.

☀️ Πώς σκέφτεστε το δικό σας καλοκαίρι;
☀️ Τι θα πει καλοκαίρι για εσάς;
☀️ Τι ζεσταίνει τη δική σας καρδιά τους καλοκαιρινούς μήνες;

Καλό καλοκαίρι!

Το post Καλοκαίρι θα πει… δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.